“Om te beginnen mijn verontschuldigingen; onze namen zijn pseudoniemen.
Mijn vrouw, die we hier Elisabeth noemen, kreeg in het najaar van 2002 merkwaardige huidverkleuringen. Anders gezegd, ze werd zo rood als een kreeft. De huisarts wist er geen raad mee en heeft haar zelfs enige tijd Prednison voorgeschreven, als om te illustreren dat hij zelfs niet de geringste notie had. Wij vermoedden (en vermoeden) gewoon rodehond, maar wie zijn wij, nietwaar?”
In dit artikel het verhaal van een vrouw die seropositief werd getest, van de medicijnen alleen maar afgrijselijk ziek werd nu zonder medicijnen weer kerngezond is. Rode draad door alle verhalen is de rol van de internist, ook in dit verhaal.