Zapruder Inc.

Alsof de „kredietcrisis“ al jaren voorbij is, brullen media, politici, bankiers en experten al maanden om het hardst over „de lessen die uit de crisis zijn geleerd“. Ondertussen een nogal abstracte en wereldvreemde uitlating. Griekse staatsschuld wordt getorpedeerd, Spaans waardepapier gebombardeerd en de financiële haaien draaien al rondjes om hun nieuwste slachtoffer: de Britse Pond. Met hedge-constructies en „Foreign Debt Obligations“ is door Hedge Funds en superbanken de aanval ingezet op de door waardeloze „konjuktuurpakketten“ en „Bankreddingsprogramma’s“ extra verschuldigde Eurozone. De media juichen om het „vertrouwen in Griekenland“ dat een miezerige 5 miljard aan schulden weet te verpatsen (tegen 6% rente), Spanje schreeuwt om toezicht op het agressieve speculatieve kapitaal, de Luxemburger Junckers roept iets over „martelwerktuigen tegen speculanten“ en in de Verenigde Staten opent het ministerie van Justitie een onderzoek naar een „feestje“ waar Hedgefund-managers hun aanval op de Euro bespraken. Terwijl „carry-trade“ en „goedkoop geld“ bij banken en speculanten weer hoogtij vieren, en goed geld wordt verdiend aan het dumpen van en wedden tegen staatsschuld, staat de politiek machteloos. Wat is er over van de beloftes van „regulatie“, en „dit nooit meer“? Is de discussie blijven steken bij het probleem “bankier-bonussen” om de CDS en “debt obligations” per ongeluk te vergeten? Er is niets, maar dan ook niets geleerd van de, verre van overgewaaide, kredietcrisis. 

Superbank Goldman Sachs doet God’s werk(tm) hier op aarde, gewapend met pistolen om het gepeupel van zich af te houden, en miljarden aan bonussen aan personeel uitbetalend zodat “we”, via het ingenieuze Reaganeske “trickle down” systeem, er allemaal beter van worden. Goldman Sachs, of Godman, is onmisbaar voor het financiële systeem, en pompt miljarden de “reëele economie“ in, en creëert daarmee reëele banen. Goed, de bank speculeert soms tegen complete internationals, landen of tegen financiële producten die de bank zelf verkoopt, blaast bubbels zoals de „olie-shock“ van 2008 en is eigenlijk, zoals we in deel 1 gezien hebben, niets meer dan een casino-speler vermomd als hyper-hedgefund. Maar GS is gewoon „too big to fail“, heeft teveel tentakels in teveel sectoren. Gelukkig heeft de regering Obama ook door dat een financieel Frankenstein als Goldman Sachs niet echt bevorderlijk is voor het welzijn van de mensheid en er wordt daarom hardop nagedacht over wetgeving en maatregelen om „het gedrag van bankiers“ bij te sturen. Of wordt het spel iets subtieler gespeeld? 

Niet dat we deze aan hebben zien komen. Uh-huh, met een torenhoge (staats)verschulding, overgewaardeerde onroerendgoedmarkt en lage, door krediet aangezwengelde, groei, moet je minstens Milton Friedman heten om te snappen dat project “Euro” in het oude, vermoeide, energie-arme Europa midden in de “kredietcrisis” tot problemen gaat lijden. Griekenland aan de leidraad van Brussel inclusief binnenlandse onrust, politieke crisis in Portugal en een geknapte Spaanse bubbel. Tel daar schuldslavenstaat Ierland, lala-land Nederland en natuurlijk de immer op de pof levenden Italianen en Franzosen bij op, en we hebben een berg Europese schuld dat bijna zo onmogelijk “aflosbaar” is als de schulden-himalaya van the USA. Het besef dat “Europa” in de 21ste eeuw niet de groeicijfers-knaller en bloeiende “kennis-economie” gaat worden en allang het Kenyesiaanse “eindstation” van 0% en zelfs negatieve groei heeft bereikt (service economie), lijkt met de problemen in Zuid Europa voor het eerst invloed te hebben op de “waardering” van Europa in de markt. Van Azië tot Wallstreet worden handelaren nerveus van Euro-schulden. Een partij heeft het afgelopen jaar wel goed zaken gedaan door de “bail-out” en “konjunktuur-pakket” waas van politici: banken. Of het nu Goldman Sachs, Deutsche Bank of het Spaanse Santander is, als handelspartner in staatspapier tikken zij op staatsschuld, substantieel, een prima miljardenwinst af. 

Het hooggerechtshof heeft bepaald dat lobbyen een fundamenteel recht is van bedrijven. Lobbyen - voor de nieuwkomers op deze aarde - is het omkopen van politici door ze geld te geven voor hun campagnes, leuke baantjes in het vooruitzicht te stellen enzovoort. Het is nu dan ook officieel: het congres is te koop. Was het natuurlijk altijd al, zeker onder Obama die ook al de beste plekjes in de overheid gaf aan de hoogste bieders en het belangrijkste beleid laat bepalen door stromannen van big-industry. Wat dat betreft niets nieuws maar de constatering dat zelfs de grondwet Amerikanen niet kan beschermen tegen het grootste kankergezwel van de moderne wereld, winst ten koste van alles, komt wel even hard aan. En Obama riep tijdens zijn verkiezingscampagne nog wel zo enthousiast dat hij het lobbyen aan banden ging leggen. Hij acteert dan ook verbitterd:  “a major victory for big oil, Wall Street banks, health insurance companies and the other powerful interests that marshal their power every day in Washington to drown out the voices of everyday Americans.” maar hey, wat dacht die clown dan? Alsof hij niet begreep dat hij ook maar gewoon een usefull idiot was, bedoeld om het domme publiek te belazeren met holle praat. In Europa is het trouwens niet anders, De Europese Commissie is ook gewoon een verlengstuk van de industrie. Het beleid van de EC wordt letterlijk gedicteerd door de industrie-lobby, maar Europa is nog ondoorzichtiger dan de VS en de media nog slaafser. Democratie, globalisering, you gotta love it…

Nog voordat de tot vervelens toe gehypte “klimaatconferentie” in Kopenhagen van start ging, laten de gezamelijke Nederlandse banken weten dat zij “hopen op een robuust akkoord”. Zoiets zou je van een Triodos nog kunnen verwachten, en toegegeven: vrijwel iedere corporation is tegenwoordig marketingtechnisch gedwongen om aan “greenwashing” te doen, toch valt een dergelijk communiqué op. Banken en klimaatverandering? Yep. Banken zijn zelfs extreem geintresseerd in klimaatverandering. Niet omdat zij zo begaan zijn met onze planeet, of zoals Al Gore en de VN “geloven” in klimaatverandering, maar omdat er enorm, en werkelijk enorm, veel geld te verdienen valt met milieu. Of eigenlijk: CO-deux. De nachtelijke beraadslagingen van verschillende wereldregeringsleiders, officieel om “de wereld te redden”, hadden in werkelijkheid niet zoveel te maken met “de wereld redden”. De miljarden die Hillary Clinton, Angela Merkel en Gordon Brown voor de “arme landen” op tafel gooiden, kwamen niet opeens tevoorschijn uit nobele idealen, maar uit het blazen van de volgende financiële bubbel. Kopenhagen ging om derivaten, CO2-handel en neokolonialisme. 

Michael C. Ruppert is een beetje de verre, oude (vieze) knuffeloom van Zapruder Inc. De oud LA smeris struikelde ooit over CIA-drugshandel, ging vervolgens lastige vragen stellen aan Amerikaanse politici en richtte uiteindelijk het oer-complotterblog (al kun je het eigenlijk niet zo noemen) From The Wilderness op. Ruppert is tevens de schrijver van Crossing the Rubicon, volgens de gehele Zapruder Inc. redactie het (het enige waarover we het met elkaar eens zijn) ultieme 911-boek. Geen ontploffende torens, maar duizenden en duizenden feitjes, onderbouwd door duizenden referenties en artikelen, opgetekend binnen een geopolitiek raamwerk met als belangrijkste leidraad: Peak Oil. Ruppert maakt zich zorgen om peakoil en ziet peakoil als belangrijkste leitmotiv voor alles wat in onze tijd op het internationale-, maatschappelijke-, en politieke toneel afspeelt. Volgens Mike Ruppert stormt de mensheid in sneltreinvaart af op een onovertroffen ramp. CoLLapse.

***dit artikel heeft een addendum (oorspronkelijk gepost 26/10/09)***

Het is niet moeilijk te zien: de wereld wordt bestuurd door grote corporaties. Grote banken beheersen de beurs, lobbygroepen beheersen de EU, het Amerikaanse congres en al het gestolen land. Vrijwel alle grote globale organen worden beheerst door industrie. Globalisering is dan ook vooral een trend die hen goed uitkomt. Democratie en vrijheid zijn er niet bij gebaad. Dit soort corruptie zit tegenwoordig in elke vezel van de maatschappij. Uit documenten geplaatst op wikileaks blijkt bijvoorbeeld dat ook de WHO, de wereld-gezondheidorganisatie van de VN, in grote mate wordt gestuurd door “big pharma”. Expertisegroepen van de organisatie willen bijvoorbeeld alleen aan tafel willen zitten met afgevaardigden van medicijnmakers en niet met andere groepen of critici. Dit alles wordt beschreven in een dossier opgesteld door de International Federation of Pharmaceutical Manufacturers & Associations (IFPMA; “Big Pharma") over de WHO Expert Working Group (EWG) in verband met research & development. Wikileaks zette de documenten online en ziet ze als van belang voor journalisten, beleidsmakers, overheden, patiënten en het algemene publiek. Kunnen ze wel vinden, maar dat vinden de desbetreffende groepen zelf helaas niet. Kennelijk.

Aankomende Amerikaanse pensionados zagen hun toekomstige pensioentjes een kwart minder waard worden maar het vermogen van de rijkste 400 ging met nog eens 30 miljard omhoog. Terwijl meer dan 34 miljoen mensen aan de voedselbonnen waren, steeds meer mensen in tentenkampen moeten wonen en bijna 50 miljoen Amerikanen in armoede leven, verdeelde de vriendjes van Obama een recordbedrag van 30 miljard dollar aan bonussen onder elkaar. Bonussen die ze konden verdienen dankzij de biljoenen aan belastinggeld dat ze kregen toegeschoven. Ondanks de enorme stimuleringsprogramma’s is de huizenmarkt totaal ingeklapt en zullen nog dit jaar bijna 4 miljoen huizen worden geveild. Staatsschuld 12,000,000,000,000.00 dollar. Een op de vijf gezinnen kan de komende maanden hun huis niet meer betalen. Reële werkeloosheid is al bijna 16%, meer dan 25 miljoen mensen hebben geen werk. Tien staten zijn vrijwel failliet en zullen dan de uitkeringen niet meer kunnen uitbetalen. En zo kunnen we nog wel even doorgaan. Voor iedereen die denkt dat dit nog op te lossen is, of dat Obama ooit die intentie heeft gehad, think again. Nog nooit hebben ze zo’n corrupte regering gehad als die van Obama met op alle sleutelposities mensen van corporate america. Nu het fractional reserve banking op z’n einde is gekomen, is met de carbon-cap-and-trade het volgende welvaart-herverdeling-mechanisme al weer gevonden. Lang gaat het echter allemaal niet meer duren en het einde zal gewelddadig zijn. De laatste jaren zijn Amerikanen zich tot de tanden gaan wapenen en ontstaan er gewapende militia als ware het daar een zuidelijke provincie van Irak. Revolutie! Laten we hopen dat het besmettelijk is…

Zapruder Inc. is een grote, grote fan van de Amerikaanse (zaken)bank Goldman Sachs. Er zijn weinig corporations op deze wereld te vinden, behalve misschien een Monsanto of in het zogenaamde military-industrial-security-complex, die zo in-your-face, dikke middelvinger, kwaadaardig zijn. En erom lachen. Dat maakt Goldman zo speciaal: het interesseert GS geen moer dat iedereen ziet dat ze de planeet oplichten en rectaal visiteren. Hey, zij zijn de besten, de elite, en zij bepalen hoe het spel gespeeld wordt inclusief de regels. Bovendien, ze hebben de machtigste regering op aarde opgekocht, in de zak en weer verkocht. GS doet “God’s Werk ™“. Vergeet Wouter Bos en Nout Wellink die voor hun Nijenrode-vriendjes de DSB omleggen, Goldman Sachs is het echte werk. Een jonge geschiedenis over hoe de Verenigde Staten van corpocratie een kleptocratie werden. 

Een belangrijke positie met macht en invloed en veel corrupte gelijkgezinde vriendjes is nog nooit zo makkelijk verkregen als onder Obama. Die man schaamt zich echt helemaal nergens voor. Geef die mafkees wat geld en je hebt een topjob in de regering. Zo kon het gebeuren dat de belangrijkste mensen in de regering van Goldman-Sachs vandaan kwamen, diezelfde bank die van diezelfde regering, sterker, van diezelfde mensen zo verschrikkelijk veel geld kreeg en alle gunstige regelingen die ze maar konden wensen. Hank Paulson en Tim Geitner stonden niet alleen aan de basis van de huidige crisis, ze ‘loste die ook op’. Met triljarden aan publiek geld dat nu in de zakken van hun voormalige werkgever is verdwenen. Wel zo makkelijk. Ze zaten er toch. Maar daar bleef het niet bij. De hele regering Obama was te koop, letterlijk.

Omgeven door de schaduwen van de kredietcrisis, terwijl regen lui neerdruppelt als honderden kleine omgevallen Amerikaanse banken en dode bladeren door de lucht dansen alsof het waardeloze CDS’s zijn, verzamelen een zevental figuren zich rond een s-vormige kuil. Er worden gebeden in het Arabisch gepreveld. Een man neemt een slok uit een wodkafles, een andere man tipt de as van zijn Gauloise sigaret en een derde haalt een pakket vuurwerk tevoorschijn. De groep vormt een cirkel rond het gat waarbij een figuur ietwat schuchter achter de rest blijft staan. Hij vist een telefoon uit zijn jaszak. “Konnichiwa?“. We zijn beland op een begrafenis. De begrafenis van de petro-dollar. De overledene leeft nog maar heeft niet lang te gaan. Welkom in de nieuwe wereld. Of toch niet? 

In het casino dat de financiële wereld heet gaat het (vals)spelen gewoon door alsof er niks gebeurd is. Het is nog steeds crisis en dat zal het nog wel even blijven, ongeacht wat de propagandisten je willen doen geloven. Hoewel inmiddels duidelijk is dat het systeem inherent ziek is en op deze wijze nooit kan functioneren vóór de overige 95% van de bevolking, gaat de politiek nog steeds door met haar symboolpolitiek door banken op de vingers te tikken als het gaat om hun exorbitante bonussen. Je kunt het die bankiers niet kwalijk nemen: ze doen wat het systeem van ze verwacht en graaien alsof hun leven er vanaf hangt. Een systeem dat hebzucht en criminaliteit beloont, trekt automatisch de ‘juiste’ mensen aan. Zolang er nog centraal geld uitgegeven wordt zonder dat het enige waarde vertegenwoordigt en zolang virtuele economieën de echte economie besmetten met hun speculatieve schaarste-piramidespelen kan het nooit goed komen. By design ondeugdelijk en built to fail. De obscene bail-out die de ellende alleen nog maar vergroot is eigenlijk een middelvinger in het gezicht van iedereen die dacht dat er nog kans op redding was. Maar de banksters laten zich niet zomaar uit het veld slaan, zoals een paar sluwe banksters van Barclays onlangs lieten zien.

Het kan niet anders of op de burelen van de ECB en de Amerikaanse FED wordt koortsachtig rondgebeld en overlegd. Goud schiet weer over de 1000$, per Britse “ounce” that is. Nu is dat wel vaker het geval de laatste tijd maar onder “goldbugs”, ofwel investeerders in goud, zoemt het gerucht (dat eigelijk geen gerucht meer is) dat al jaren de “Chinese put” verantwoordelijk is voor de immer weer opgaande lijn in de prijs van goud. De Chinese put? Ja, China koopt eigenlijk langzaam erg veel goud op. Voorzichtig en niet al te opvallend. Reden: het nul.nul vertrouwen in Amerikaans schatpapier. Of Europees. O, o...wie verkopen we nu onze staatsschuld behalve aan de lokale Centrale bank, cq, geld bijdrukken?

Zoals te verwachten viel mag de Nederlandse belastingbetaler aftikken voor het zogenaamde “Icesave“-bank-debacle. Aangelokt door buitengewone rentepercentages kregen veel Nederlandse spaarders en Nederlandse overheden IJslandse Kronen in den ogen maar ontdekten bij het losbarsten van de “kredietcrisis“ dat de IJslandse internetfinancial slechts een “sterfhuis“ bank was. Wouter Bos sprong bij, garandeerde de verloren Nederlandse tegoeden en schoof de IJslandse staat, dat de verliezen bij de omvallende IJslandse banken niet kon dekken en failliet ging, een lening toe. Nu wil IJsland alleen terugbetalen tegen zeer gunstige voorwaarden en heeft hier eigenlijk zeer goede redenen voor. Niet alleen staat het IJslandse volk morrend aan de parlementspoort, maar naar de gang van zaken rond het omvallen van Icesave, Icesave-moeder Landsbanki en de banken Glitnir en Kaupthing is nu een onderzoek naar “criminele activiteiten“ geopend. De val van de IJslandse banken had achteraf slechts zijdelings met de “kredietcrisis“ te maken. Landsbanki, Kaupthing en Glitnir waren daarentegen in handen van behoorlijk dubieuze eigenaren die een IJslandse variatie op het “Madoff“ schandaal hebben uitgespeeld. Lijsten met “kredietnemers“ van Kaupthing op wikileaks maken duidelijk hoe het spel werkt. Ondertussen veegt een van de onderzoekers, Eva Joly ex-Frans parlementslid, de vloer aan met het gedrag van het VK, Nederland en de EU in de zaak. 

Met de crisis in volle gang zou je mogen veronderstellen dat de verschillende hulpprogramma’s die vanuit de overheid worden opgestart om de kredietstroom weer op gang te brengen, nauwlettend in de gaten gehouden worden. Je zou mogen veronderstellen - zonder al te kritisch te zijn - dat na decennia van fraude, oplichting, misrepresentatie, verdoezeling, voorkennis en ordinaire roof de banken nu onder een vergrootglas liggen zodat dergelijke acties zich in ieder geval niet kunnen voortzetten of herhalen. In dat zelfde licht zou je dus redelijkerwijs mogen verwachten dat de PUBLIEKE gelden die door de overheid aangewend worden om de banken (die dus medeverantwoordelijk zijn voor het hele gebeuren) weer solvabel genoeg te maken zodat ze zich weer van hun belangrijkste taak kwijten - namelijk: geld lenen aan burgers en bedrijven - goed besteed worden en inderdaad voor dat ene doel aangewend worden. Helaas blijkt ook nu de praktijk weerbarstiger dan de theorie: de banken laten deze hulpgelden - afkomstig van ondermeer het zogenaamde TARP program - lekker bij de Fed staan. Met als resultaat dat de Amerikaanse burgers en bedrijven niets van deze PUBLIEKE gelden te zien krijgen en de kredietcrisis onverminderd voort duurt. Zelfs een sigaar uit eigen doos krijgt men niet eens meer.

Is “High Frequency Trading” frontrunning of niet? In hoeverre worden omzetten gemanipuleerd en non-program-trading beleggers “geplukt“ door HFT-partijen? Met het meer bekend worden over het fenomeen, en het feit dat slechts een klein groepje “insiders“ de vruchten plukt van HFT (zoals bij CDS’s of andere “interbancaire“ derivaten), gaat een aardbeving door de financiële wereld (non-mainstream media welteverstaan). Spelers als Goldman Sachs krijgen letterlijk als “privilege“ informatie over andere marktpartijen of hebben een “lek“ in het (electronische) marktsysteem gevonden. Het principe van vraag-en-aanbod vernietigd door ultra-snel en in mega-hoeveelheden orders plaatsen op basis van algorithmen. De roep om ingrijpen door politiek, beurzen toezichthouders wordt luider. Maar in het geval van Sachs bepaalt de speler zelf de regels. 

Het begon allemaal met de arrestatie van een programmeur van mega-bank Goldman Sachs. De beste man schreef wat van zijn programmeerwerk voor Sachs weg naar buitenlandse servers en werd prompt in de kraag gevat wegens schenden van intellecteel eigendom. Sergey Aleynikov sleutelde voornamelijk aan programma’s voor geautomatiseerde beurshandel. “Program-trading“. Volgens de in de zaak optredende officier van justitie zou het programma dat Aleynikov “gestolen“ had “markten kunnen manipuleren“. Waarschijnlijk bedoelde de officier “High Frequentie Trading“, een vorm van “program-trading“ waarbij door razendsnel gebruik te maken van marktinformatie voordeel wordt verkregen op non-HFT handelaren. Een handelsstrategie waarmee miljarden worden verdiend, ten kostte van diezelfde non-HFT handelaren, en die, met medeweten van verschillende beurzen, op het randje van legaliteit balanceert. 

De Amerikaanse sheeple gaan een hoge prijs betalen voor hun slaafse consumentengedrag. Het redden van de banken en daarmee hopelijk hun economie gaat ze uiteindelijk 23.7 triljard kosten volgens Neil Barofsky, ‘special inspector general for the Treasury’s Troubled Assets’.

Dat is $23.700.000.000.000.

Het TARP-programma - het ‘Amerikaanse reddingsplan’ - is namelijk maar het puntje van de ijsberg. De volledig door Wall-street (Goldman-Sachs in het bijzonder) gekochte én bezette Obama-regering heeft het programma in samenwerking met de vrijwel ongecontroleerde Federal Reserve laten uitgroeien tot een fenomenaal bloeddorstig hulpprogramma van ongeëvenaarde, nog nooit eerder vertoonde omvang. Dit bleek uit getuigenissen voor de speciale ‘waar is ons geld gebleven’ commissie geleid door Dennis Kuchinic.

De Amerikaanse mega-bank Goldman Sachs, hofleverancier van personeel aan de Amerikaanse regering, centrale bank, Europese banken cq: de verpersoonlijking van corporatisme, heeft het even zwaar. Na het ijzersterke artikel van Rolling Stone redacteur Matt Taibbi (de 911-truther vriend) over het wondertrucje van Goldman Sachs om iedere keer, al decennia lang, beter uit welke crisis dan ook te komen (zelf creëeren, laten ploffen en veel vrienden in Washington hebben), dreigt de bank nu “gepakt” te worden voor de financiële “crime of the century” (alsof het roven van belastinggeld en het vernietigen van economieën nog niet genoeg is). Het begon allemaal met de arrestatie van een programmeur van Sachs, de Russisch-Amerikaan Sergey Aleynikov. Aleynikov wisselde van baan, in de hoop meer geld te verdienen, maar downloadde nog even snel wat van zijn werk voor Sachs weg naar een website in Duitsland. De Rus zijn specialiteit: program-trading, het handelen op basis van een computerprogramma (draaiend op ingewikkelde modellen). Als Aleynikov wordt voorgeleid wordt duidelijk dat niet alleen Goldman Sachs schade ondervindt. Zoals Assistant U.S. Attorney Joseph Facciponti eruit flapt: “Goldman Sachs heeft aangegeven dat “iemand” die weet hoe hij moet omgaan met het programma, markten kan manipuleren.” Zo, Goldman Sachs heeft een programma dat markten kan “manipuleren”. 

Op 3 juni 2009 worden twee mannen “met een Japans uiterlijk“ aan de grens tussen Italië en Zwitserland gearresteerd door de Italiaanse fiscale politie. De beide heren blijken een koffer bij zich te dragen met daarin, verscholen in een dubbele bodem, 134.5 miljard dollar aan zogenaamde “bearer bonds“, Amerikaans schatpapier dat niet op naam is uitgeschreven. Een spectaculaire aanhouding gezien het reusachtige bedrag waarmee de heren over straat liepen. Dan wordt het verhaal nog veel merkwaardiger. Sinds 1982 geeft het Amerikaanse ministerie van Financiën dergelijke obligaties niet meer uit, toch bestaat de “buit“ uit 249 obligaties met een nominale waarde van 500 miljoen dollar per stuk, zogenaamde “Kennedy Bonds“ en een aantal met een waarde van een miljard per stuk. De grote vragen: zijn deze waardepapieren vals of echt? En wat wil iemand eigenlijk met zoveel geld uitvreten?