Zapruder Inc.

Iedereen kent ze wel. De Paris Hilton wannabee’s (m/v). Voetbalvrouwtjes (m/v) by design. Vleesgeworden conformiteit. Gestolde peer-pressure. Pavlov-in-a-box. Moeiteloos manipuleerbaar door fabrikanten die duurbetaalde idolen inzetten als prikpoppetjes waarmee Voodoo-queens hun slachtoffers op afstand in hun greep houden. Het liefste zouden ze allemaal in een Skinner-box wonen, of het woonbare equivalent daarvan: de Vinex-woning. Hun bezittingen vormen een belangrijk deel van hun non-verbale communicatie. Gesproken in een taal die reclamebureaus voor ze heeft bedacht. Hun geveinsde superleventjes worden geëtaleerd op Hyves-paginaatjes als ware het de realiteit. En als je je afvraagt waar komen die Solomon-Asch en Milgram sukkels toch vandaan, wat denken zulke losers, dan heb je hier je antwoord: they want to belong. Een ieder die nog niet begrijpt hoe grondig en onweerstaanbaar de social engineering (PR) van Edward Bernays onze wereld heeft veranderd, hoeft maar om zich heen te kijken naar al die iPhone- en Blackberry drones. PR = mindcontrol. Hoe anders kun je verklaren dat er een markt bestaat voor een peperdure maar waardeloze telefoon – want kan niet bellen – die bovendien niets toevoegt aan het bestaande model? Hoe anders kun je verklaren dat je kleine meiden en infantiele volwassenen kunt verleiden tot te dure abonnementen vanwege de bijbehorende prehistorisch telefoon alleen maar door deze te plaatsen in hun favoriete etalage: Sex and the city. Deze mensen zijn gelifestyled. Het zijn de rasconsumenten onder ons. De evolutionaire stap na homo sapiens. Het voorstadium van breindood.

De laatste documentaire van Michael Moore gaat onvermijdelijk over de bankencrisis. Een crisis die in de Verenigde Staten zijn met name zijn oorsprong vond in de derivatenhandel in risicohypotheken en als een BP-olievlek de hele wereld besmette. Moore gaat op zijn gebruikelijke van-dik-hout-zaagt-men-planken-manier te werk om aan te tonen waar het kwaad vandaan komt en hoe de burgers erdoor geraakt worden. Hoewel Moore het misschien in de kern goed bedoelt, past zijn manier van filmmaken niet meer bij deze tijd. Zijn stijl waarbij hij zich bedient van dezelfde weapons of mass media deception als de Main Stream Media (MSM) was hoewel ongenuanceerd en gericht op maximaal effectbejag, jaren geleden wel een sterke troef in het breed verkondigen van de boodschap. Nu hij zelf steeds meer zijn geloofwaardigheid begint te verliezen en zijn oude publiek zelf steeds beter geïnformeerd raakt, slaat zijn oubollige aanpak de plank mis. Zijn publiek heeft met internet nu een ijzersterk instrument om zichzelf breed te informeren en zoekt niet meer naar de eenheidsworst van sensatiejournalistiek. Moore neemt niet alleen een loopje met de feiten en verzuimt uit te leggen hoe de crisis écht in elkaar zit, maar hij lijkt zelfs zijn eigen publiek dat hem groot heeft gemaakt niet meer serieus te nemen. Deze docu lijkt dan ook in de haast gemaakt om de mensen te mobiliseren, maar gaat voorbij aan wat er nu echt aan de hand is.

Duurzaamheid is gekaapt door industrie. Het begrip dat symbool zou moeten staan voor een groene toekomst is volledig overgenomen voor marketingdoeleinden. Massale greenwashing moet ervoor zorgen dat ze allemaal een graantje kunnen meepikken van de nieuwe feel-good hype. Nieuw benoemde duurzaamheids- en CO2-managers maken, ongehinderd door kennis van zaken, van het middel hun doel en dulden daarbij geen inspraak. Niet alleen in mijn bedrijf, maar in jouw bedrijf en in vrijwel elk ander (groot) bedrijf. De duurzaamheid die zij zichzelf en daardoor ook ons aanmeten is gebaseerd op mindering en efficiëntie en vooral politieke correctheid. Zoals oorlogvoerende koningen in de middeleeuwen hun misdaden konden afkopen met aflaten, zo kunnen bedrijven hun CO2 uitstoot afkopen met CO2-certificaten. De oorlog ging gewoon door, net als de uitstoot, maar nu met de zegen van de kerk. Die van God of die van Al Gore. Same shit, different asshole.

Even een intellectueel intermezzo, als de spreekwoordelijke vlag op de Zapruder Inc. modderschuit. Aan het woord de belichaming van alles wat NWO is. Althans zo mogen onze meest fanatieke bezoekers graag over prins Charles denken in al hun verlichting. In een toespraak van 50 minuten vat prins Charles treffend het gedachtegoed van Zapruder Inc. samen. Onze moderne Westerse maatschappij is behoorlijk van het pad af geraakt vooral daar waar het de zorg om Gaia betreft. Onze maatschappij is in totale disharmonie met de natuur geraakt. Consumentisme en kapitalisme zijn ons aan het verteren. Moderne wetenschap is vanwege haar dogmatische reductionisme en determinisme de oorzaak van veel structurele problemen en ongeschikt voor de complexe vraagstukken waar mensheid voor staat. Niet in de laatste plaats ook vanwege de ondergeschiktheid aan corporate belangen. Wij zullen ons contact met de natuur snel moeten hervinden anders gaat het slecht aflopen met onze aarde en dus onze samenlevingen. Het is niet slechts een kwestie van betere, meer holistische wetenschap en deindustrialisatie. De oplossing die Charles ziet is het hervinden en omarmen van onze spiritualiteit en het is vooral de leer van de zuivere Islam die mensheid daarbij kan helpen. De Islam leert ons juist wel dicht bij ons spirituele zelf te blijven en in harmonie met natuur en het grote geheel te leven. Het is voor fijnproevers die er wat tijd voor over hebben maar dan heb je ook wat. Een zeer inspirerend en vooral visionair verhaal en dat kunnen we ook wel eens gebruiken. Hand in de lucht als je deze zag aankomen!

De opvarenden van het hulpkonvooi voor Gaza die in de zeer vroege ochtend van afgelopen maandag werden overvallen door Israëlische marinetroepen, zullen verbaasd hebben opgekeken toen bleek dat de piratenvlag die ze hadden verwacht te zien geen doodshoofd met gekruiste botten toonde, maar een fier wapperende davidsster. Tenminste, als ze iets hadden kunnen zien in het pikkedonker toen opeens mannen uit helikopters zich op het dek van één van de schepen lieten droppen. Je zou zomaar kunnen denken met gebroodroofde Somalische vissers piraten van doen te kunnen hebben, aangezien ze zich nog niet in de Palestijnse Israëlische wateren bevonden. Vervolgens begingen de opvarende activisten de domme fout door zichzelf te verdedigen met spullen die voorhanden waren, omdat het namelijk niet netjes is je overvallers proberen van je boot te slaan en je vege lijf te redden. De stokken, ijzeren staven en “puntige objecten” waren kennelijk te veel voor het best geoutilleerde leger van de wereld en in stijl besloten ze op de activisten – of moet ik zeggen “terroristen”? – in te schieten met scherp. Ach ja, als het werkt om op het land ongewapende burgers levend te verzengen met fosforbommen of te verpulveren met tankgranaten, dan is het legen van een automatic assault rifle op een zooitje ongewassen hippies met stokken nog redelijk fair. Voor Israëlische begrippen dan.

“Terroristen, dat is hoe het grote leger het kleine leger noemt”. Doorgaans is de teneur van onze Israëlisch-Amerikaans georiënteerde media dat iedereen die de wapens oppakt tegen het imperialisme een terrorist. Tenzij ze braaf diezelfde imperialistische agenda dienen en dan heten ze ‘vrijheidsstrijders’. In het geval van de Libanese verzetsbeweging Hezbollah is ook hier weer het terreurlabel van pas. Kennelijk is het niet zo netjes om je eigen land te verdedigen tegen een indringer die met tanks, F-16’s, fosfor –en clusterbommen en rest van het summum op het gebied van modern uitroeiingsmaterieel je om de zoveel tijd naar de Steentijd probeert te blazen. En als er al één land is dat een woelige en gewelddadige historie kent van invallen, burgeroorlogen en binnenlandse terreur dan is het Libanon wel. En dat gaat tot op de dag van vandaag door. Maar hoe terroristisch is Hezbollah dan en waarom worden de VS en Israël zo zenuwachtig van ze? Zapruder zocht het uit en ging op de muntthee bij Hezbollah in Libanon

Voor onze ogen voltrekt zich de grootste roof aller tijden. Met volledige medewerking van politici worden giftige bankschulden, toxic assets, “gesocialiseerd” terwijl kapitaal en de financiële elite die verantwoordelijk is voor de huidige crisis onaantastbaar blijft. Nu de “kredietcrisis” economische groei in de reële economie wegvreet en “bubbeleconomieën” zoals in Oost Europa onder de schuldillusie imploderen, groeit in verschillende landen de sociale onrust tot, in decennia niet meer geziene, grootte. Onrust die niet alleen wordt gevoed door de onzekere tijden maar deels door verongelijking over het vrijkopen van het kapitaal. De Europese Unie heeft op dit moment in de crisis de slechtste kaarten. De monetaire unie ligt onder vuur, het heeft nog miljarden aan Amerikaans schrotpapier weggestopt en investeringen in het oosten zijn waardeloos geworden. Traditioneel is de politieke onmacht in het bloc groot. Daar bovenop moeten ook nog kopers gevonden worden voor de in snel tempo oplopende staatsschulden. ***In het kader van zogenaamde “Griekse crisis” in de herhaling. Eerste publicatie 03.03.2009.***

Goed en slecht nieuws van het front. Het goede nieuws: het Duits constitutionele hof heeft de Duitse “bewaarplicht wet”, waarbij telecom-contactdaten, surfgedrag en mail en sms-en voor zes maanden door providers moesten worden “gespeichert”, voor ongrondwettelijk verklaard. Hiermee komt het hof de ruim 35.000 “klagenden” tegemoed die direct na ingang van de wet richting rechtbank trokken. De wet is in strijd met het “telecomgeheim” waarbij het onduidelijk is hoe met de daten wordt omgesprongen. Bovendien hebben politie en inlichtingendiensten te makkelijk toegang tot de gegevens. Het hof roept daarom op om een duidelijk raamwerk op te stellen voor de omgang met de informatie, en alleen de daten beschikbaar te stellen in geval van “gevaar en staatsveiligheid”. Dit is meteen het slechte nieuws. Het constitutionele hof keurt hiermee de Europese richtlijn uit 2006, die lidstaten verplicht de contactendaten te “bewaren”, goed. Een merkwaardige stelling van het hof, dat hiermee eigen stellingnames in andere privacykwesties ondergraaft. Waarschijnlijk wil het hof de zaak niet terug naar Europa verwijzen, met alle (internationale) gevolgen van dien. Duitse providers zijn ondertussen al begonnen met het wissen van de data en willen de miljoenenschade die zij hebben geleden verhalen op de staat. Al met al een overwinning voor de tegenstanders van de “snuffelstaat”. Maar wel een hele kleine. 

In de dytopische klassieker The Matrix komt een scene voor waar één van de rebellen van de Nebukadnezzar onderhandelt met de agenten van de Matrix. In ruil voor een ‘normaal’ en comfortabel leven in de Matrix (een virtuele wereld waar de menselijke geest in een droomstaat leeft) is hij bereid zijn mede-rebellen te verraden, zolang hij maar terug wordt geplaatst in de Matrix en geen herinnering heeft aan hoe vreselijk de echte wereld is. Hij verkiest bewust de droom boven de realiteit, omdat die laatste te gruwelijk is. Dit is herkenbaar voor een groeiend aantal mensen, want we zijn met z’n allen in sneltreinvaart bezig onthecht te raken van de wereld om ons heen. Hoewel de global warming hoax misbruikt wordt voor nationale en geopolitieke doeleinden, raakt het toch aan een belangrijk punt in onze samenleving, namelijk dat we niet meer in contact staan met de natuur en de wereld om ons heen. We leven in het antropoceen, waar de mens denkt de natuur naar zijn hand te kunnen zetten door middel van techniek een oneindig vertrouwen in de wetenschap. Maar men beseft niet dat we uit die natuur voortkomen en dat onderwerping van diezelfde natuur onherroepelijk ons einde betekent. Maar voordat het zover is, zal de mensheid afglijden in een neerwaartse spiraal en zullen steeds meer mensen te lijden hebben van de geleidelijke afbrokkeling van onze maatschappij.

Wanneer je weer eens een tros bananen uit het van de supermarkt plukt, besef je vaak niet wat voor rotzooi eraan zit. En dan praten we niet alleen over de enorme hoeveelheid pesticiden die er overheen gespoten zijn, maar over het bloed dat er letterlijk en figuurlijk aan kleeft. De fruitcorporaties Dole (voorheen Standard Fruit) – en Chiquita (voorheen United Fruit) hebben in de landen van Centraal-Amerika zoals Honduras, Nicaragua, Guatemala hun imperium opgebouwd volgens het handboek van de V.O.C.: kolonialisme door corporaties die samenwerken met overheden. Zo ontstonden de zogenaamde bananenrepublieken. Dit betekent niet alleen uitbuiting van de lokale werkers, roof van water en landbouwgrond voor fruitteelt waardoor zelfstandige landbouw praktisch verdampte en toenemende corruptie van bovenaf, maar in wezen een verdere verarming van de landen en het einde van hun zelfstandigheid. Toch wordt er af en toe een poging gedaan om de hegemonie van deze machtige bedrijven te doorbreken en dan kom je onvermijdelijk in de rechtszaal terecht. Zo ondervond ook de advocaat Juan Dominguez, die als David tegen Goliath (in de vorm van Dole) de strijd aanging om compensatie te krijgen voor fruitwerkers in Nicaragua.

Steeds meer internetbedrijven laten hun ware aard zien. Eric Schmidt, de CEO van Google, vertelde ons al dat als privacy belangrijk voor ons is, we misschien wel dingen doen, die we niet zouden moeten doen. Mark Zuckerberg, de baas van Facebook is het roerend met zijn collega eens. ‘Privacy is niet meer zo belangrijk’. Ze moeten het wel zeggen, deze bijzonder gevaarlijke individuen, omdat privacyschending hun businessmodel is. Gratis diensten als Gmail, Hyves, MSN en Facebook kunnen gratis zijn omdat ze uw mail lezen en conversaties analyseren. Die informatie is (veel) geld waard omdat er heel gerichte, geïndividualiseerde marketinguitingen op kunnen worden gebaseerd. Weinigen realiseren zich hoe krachtig die zijn, hoe kansloos u bent tegen dat soort campagnes. Dus, als u zich afvraagt waarom uw kindertjes van 13, 14 zich al volsmeren met dikke lagen dure make-up, niet meer zonder de nieuwste Uggs-jes de deur uitdurven en zich zonder iPhone 3Gs naakt voelen, dan heeft u hier het antwoord. De gemiddelde Zapper neemt het woord mind-control gemakkelijk in de mond, maar PR gebaseerd op social network informatie is de werkelijke mind-control van onze tijd: consumentisme in overdrive. Gratis is dus toch niet zo heel gratis. De duizenden servers van Facebook moeten toch ergens van betaald worden en het feit dat deze informatie zo waardevol is, zegt genoeg over de effectiviteit van het ‘profilen’. Geheime diensten vinden het allemaal prima, die worden geen strobreed in de weg gelegd als ze willen meekijken in uw privéleven. Ook daar verdienen de internetbedrijven dan weer geld aan. En het begon allemaal zo leuk…

Hoewel een typische blockbuster voor het grote publiek, verdient Avatar het om in de Zapcinema-annalen opgenomen te worden. Niet vanwege het astronomische bedrag dat James Cameron kwijt was aan de meer dan verbluffende special effects, of het feit dat de film bijna 10 jaar kostte om gemaakt te worden, maar om de verschillende boodschappen die de film richting de kijker slingert die bewijzen dat Cameron eigenlijk gewoon een ouwe hippie is. Aangezien het een megablockbuster is die nogal een stevige “return on investment” vraagt (en die inmiddels ook ruimschoots behaald heeft) en daardoor niet te ingewikkeld kon worden, zijn de boodschappen niet zo subtiel gebracht als je zou willen. Maar er zitten genoeg mooie elementen in die de gemiddelde Zapruder -en filmfan zullen aanspreken. Dus toog de Zapruderredactie bij wijze van Nieuwjaarsborrel dit keer zonder aluhoedjes maar mét gerse 3D-brilletjes op de neus naar de bios.

Let op, deze filmreview bevat spoilers!!

Het is ons gelukt! Al enige tijd experimenteert de Zapruderredactie met Tesla-transformators en orgone howitsers en sinds kort zijn we erin geslaagd contact te maken met gene zijde. Met enige onregelmaat weten we de geest van wijlen Wim Bosboom te channelen, rechtstreeks vanuit de vijfde cirkel van de Hel. Of waar hij ook mag zitten. Hij channelt ons zijn ongenoegen over de maatschappij, want kennelijk hebben ze ook TV en internet in de Hel. En natuurlijk kranten en Nederlandse actualiteitenprogramma’s; het is per slot van rekening wel de Hel. Wim is nog steeds geen steek veranderd en neemt geen blad voor de mond. Ongenuanceerd, reactionair, recht(s) voor z’n raap en indien nodig kwetsend laat deze voormalige TROS - en VARA-coryfee hij weten wat hij ervan vindt. “Dat willen we even kwijt” was vroeger Wim’s TV-item waar hij ongenuanceerd zijn mening gaf over wat hij dacht dat de zwijgende meerderheid vond. Nu hebben we 8 jaar na zijn vercomposteren de kans te lezen wat Wim er nog steeds van denkt. En dit keer is het Wim alleen die zijn gal spuit in Dat Wil Ik Even Kwijt (D.W.I.E.K.). De redactie neemt geen verantwoordelijkheid voor mensen die zich gedemoniseerd of gekwetst voelen. Blame Wim.

Ze mag dan de mater familias zijn van het Koninkrijk der Nederlanden, puissant rijk, drijvende kracht achter de Bilderbergconferenties van wijlen papalief en aandeelhouder in een paar van de grootste corporaties ter wereld, maar hare majesteit koningin Beatrix staat wel degelijk met beide benen in onze samenleving! Zozeer zelfs dat ze het nodig vond om in haar Kersttoespraak te vertellen dat onze samenleving zich teveel bezighoudt met virtuele contacten via telefoon en computer. De technische communicatie zou ons afstandelijker en onafhankelijker maken wat dan weer niet goed zou zijn voor de samenlevingszin, or shit like that. Hoewel toenemend individualisme zeker een bedreiging kan zijn voor de maatschappelijke en sociale samenhang, vergeet majesteit dat het tegelijkertijd een ongekend sterk emancipatiemiddel is voor de individuele burger. Nog nooit eerder kon je je stem zo ver en wijd laten horen als met internet en een overvloed aan informatie is beschikbaar voor wie zich eraan dorst te wagen. Maar zoals altijd zitten dit soort koninklijke boodschappen met enkele dubbele bodems in elkaar. Dus, niet meer op Hyves omdat je elkaar dan niet meer ziet, of niet meer op Zapruder omdat je dan te lastige vragen gaat stellen? Inmiddels is er een koerier te paard onderweg naar Beatrix met een handgeschreven brief van de Zapruderredactie waarin we vragen om nadere toelichting.

Nee, dit gaat niet over onoirbare handelingen met snoezige knaagdieren maar om wat volgens sommige complotters de diepere betekenis is achter de CO2-hoax. Eerder konden we al lezen dat men in Kopenhagen de burgers en milieustrijders probeerde te paaien met persoonlijke zingeving en de kans op het redden van Moeder Gaia. Ondertussen kunnen de banksters lachend weer hun zakken vullen met de Cap & Trade handel in CO2-derivaten en de regeringen weer stiekem hun neokolonialistisch plannetjes uitvoeren. Hoewel dit op zich al erg genoeg lijkt gaat het kennelijk nog verder dan dit. De klimaathype zou een complot zijn dat al enige decennia in de maak is en dat niets anders tot doel heeft dan het installeren van een wereldregering onder één munt en onder één heersend orgaan. Hoewel dit natuurlijk het zoveelste vingerwijzing is naar een NWO in oprichting is het idee van een wereldwijde regering niet vreemd. Onze geschiedenis kent tal van grote rijken die grote delen van de wereld beheersten zodat men gerust kan spreken verschillende wereldregeringen in het verleden. Of de CO2-hoax het nieuwste wapen is van konkelende NWO-ers? Volgens velen wel degelijk.

Michael C. Ruppert is een beetje de verre, oude (vieze) knuffeloom van Zapruder Inc. De oud LA smeris struikelde ooit over CIA-drugshandel, ging vervolgens lastige vragen stellen aan Amerikaanse politici en richtte uiteindelijk het oer-complotterblog (al kun je het eigenlijk niet zo noemen) From The Wilderness op. Ruppert is tevens de schrijver van Crossing the Rubicon, volgens de gehele Zapruder Inc. redactie het (het enige waarover we het met elkaar eens zijn) ultieme 911-boek. Geen ontploffende torens, maar duizenden en duizenden feitjes, onderbouwd door duizenden referenties en artikelen, opgetekend binnen een geopolitiek raamwerk met als belangrijkste leidraad: Peak Oil. Ruppert maakt zich zorgen om peakoil en ziet peakoil als belangrijkste leitmotiv voor alles wat in onze tijd op het internationale-, maatschappelijke-, en politieke toneel afspeelt. Volgens Mike Ruppert stormt de mensheid in sneltreinvaart af op een onovertroffen ramp. CoLLapse.

***dit artikel heeft een addendum (oorspronkelijk gepost 26/10/09)***

Na de hele terrorismepandemie die rond en na 9/11 uitbrak en de hele wereld in haar greep leek te houden, zijn we na wat ziektepandemieën aanbeland bij the next big thing: klimaatpandemie. Wil je een hype succesvol laten verlopen, maak hem dan zo groot mogelijk. En maak hem zo, dat iedereen die eraan meedoet er ook iets aan heeft. Zo heeft globaal terrorisme veel landen in de gelegenheid gesteld om onder het mom van “internationaal islam/Al Qaida terrorisme” eens flink huis te houden onder de binnenlandse tegenstanders van het regime en de vrijheid van alle burgers flink in te perken, zonder dat daar internationaal lastige vragen tegenover zouden staan. Eenmaal op de fanfarewagen gesprongen was je gehouden aan de omerta die de schijn van internationaal georganiseerd terrorisme moet ophouden. Dat betekent dat je dan af en toe een oogje moet toeknijpen wanneer bepaalde landen weer andere soevereine landen binnenvallen “onder het mom van”, en in het geniep de zwarte vluchten van Torture Air rondvliegen. Welnu, de klimaatpandemie van de laatste jaren is gelanceerd om naties die internationale ambities hebben een nieuwste speeltje te geven om meer macht uit te oefenen en de wereld te verdelen. Ook hier geldt weer de omerta: je doet net alsof je gelooft dat het klimaat verandert en dat dit door de mens komt en je hebt weer een middel om je eigen burgers meer te controleren en te laten betalen. Maar ook om andere landen het mes op de keel te zetten. In Kopenhagen wordt dit nieuwste geopolitieke speeltje spectaculair gelanceerd!

Jesse Ventura, voormalig Navy S.E.A.L., WWF worstelaar, acteur, burgermeester, gouverneur en TV-persoonlijkheid is sinds kort te zien in zijn TV-programma Conspiracy Theory, waar hij een keur aan beruchte complotten aan de kaak stelt. Ventura kwam eerder al in het nieuws met pittige uitspraken over 9/11 waar hij aangaf twijfels te hebben over het instorten van de torens en de respons op de gekaapte vliegtuigen. Het format van de show is een mengeling van CSI-achtige onderzoeksscenes en reality TV, waarbij het laatste vaak geforceerd aandoet. Ook de scenes waar Ventura met zijn team overlegt zijn overduidelijk geregisseerd en geacteerd. Toch weet hij aandacht voor enkele interessante complotten te genereren, zonder uitsluitsel te kunnen geven in de afleveringen; daarvoor zijn deze ook te kort. Ondanks het overgeproduceerde format toch een vermakelijke serie met een host die zeker betrokken is bij zijn onderwerp.

Eens in de zoveel tijd worden we weer geconfronteerd met een poging vanuit de academische wereld om het multiculturele debat scherp te stellen met de bedoeling wat intellectualiteit eraan toe te voegen. Op zich geen vreemde gedachte, want het maatschappelijke discours omtrent dit onderwerp is van een treurigheid en kleingeestigheid, dat een fruitvlieg er nog smakelijk om zou moeten lachen (als deze de beschikking over lachspieren had, uiteraard). Een tijd terug was het Hans Jansen, Arabist, die een soort vreemde meltdown had en opeens honderdtachtig graden draaide en met zijn hakken klikte om vervolgens allerlei nonsens te gaan verspreiden. We hebben natuurlijk ook het elkaar handkarrende duo van Elsevier, De Winter en Ellian, die bij toerbeurt hun persoonlijke haatpropaganda proberen toe te dekken met allerlei halve waarheden en ronkende onzin. Nu is daar associate professor aan de Universiteit van Maastricht, Amanda Kluveld, bij gekomen. Join the club, Amanda! Check your brain at the door! Niet alleen laat Amanda zien dat men tegenwoordig iedereen aanneemt bij de uni zolang ze maar drie danslessen en een volle spaarkaart van de Shell hebben, maar ook dat ze schrikbarend weinig weet van haar eigen vakgebied, geschiedenis. De veronnozeling van de maatschappij wordt niet alleen via media en TV aangewakkerd, maar begint nu dus ook vanuit onze hoogste leerinstituten. 

Op 10 december 1974 presenteerde een commissie onder leiding van nationale veiligheidsadviseur Henry Kissinger een geheim rapport: “National Security Study Memorandum (NSSM) 200: Implications of Worldwide Population Growth for U.S. Security and Overseas Interests.” Dit 200 pagina’s tellende rapport was gestoeld op de (valse) aanname dat de bevolkingsgroei in ontwikkelingslanden een bedreiging was voor de nationale veiligheid van de Verenigde Staten. In 1975 werd het rapport als officieel beleidsstuk overgenomen door president Gerald Ford en werd het de basis voor een ondergronds plan om de bevolkingsgroei in deze landen te verminderen door middel van geboortebeperking en – op meer impliciete wijze – oorlog en hongersnoden.  Dit beleid werd verder uitgevoerd door Kissinger’s opvolger Brent Scowcroft (die later dezelfde post zou bekleden in de regering van Bush sr.). Hij kreeg de assistentie van de ministers van BuZa, Financiën, Defensie en Landbouw en toenmalig CIA-baas, een zekere Herbert Walker Bush. Dit schaduwbeleid is een hoeksteen geworden waarop de VS vervolgens haar buitenlandpolitiek heeft gebouwd. Dit onzalige gedachtegoed is niet veel later geëxporteerd en onderdeel geworden van de buitenlandse politiek van bevriende lidstaten.