Zapruder Inc.

Zaterdagavond. Het 8-uur journaal opent met beelden van tanks op het strand van Scheveningen. Schiphol is gebombardeerd, parachutisten zijn rond Rijn-bruggen neergekomen. De Fred-Emmer-van-dienst meldt dat de koninklijke familie naar Duitsland is gevlucht en premier Balkenende door buitenlandse troepen ontvoerd is. De Amerikanen zijn geland! Een actie om een Amerikaanse-Bosniër die voor het Den Haag Tribunaal staat te bevrijden. Of ingrijpen voor het niet kopen van de JSF. Er is meer olie en gas in Groningen dan gedacht. Of zoiets. Later die avond verklaart Paul Witteman doodleuk dat het „slechts“ een simulatie was. Een oefening. Grappig? Niet echt, maar iets dergelijks gebeurde afgelopen weekend in Georgië waar een commercieel tv-station in opdracht van de regering „een Russische invasie“ in scene zette. 

Noem hem de “Comeback kid”: Iyad Allawi. Ooit in zijn studententijd “dissidenten-opruimer” voor Saddam Hoessein, daarna “oppositie-leider” tegen het regime van Hoessein, sleutelfiguur in de “cooked intelligence” saga die vooraf ging aan de Amerikaanse invasie van Irak in 2003 en daarna korte tijd, als beloning voor verleende diensten, premier van Irak. In die tijd zou Allawi zelfs zijn “oke” hebben gegeven aan de Amerikaanse slachting in Fallujah, maar als de opportunistische Irakese “neocon” te veel kritiek uit op de Amerikaanse bezetter, valt hij uit de gratie van zijn broodheren. Na de Irakese verkiezingen van 2005 lijkt zijn rol in Irak uitgespeeld. Anno 2010 duikt CIA-asset en a**hole extraordinair Allawi plotseling weer op. Met zijn “regenboog partij” Iraqiya Blok, een seculaire mix van vooral soennitische politieke groeperingen, boekt hij, verrassend, succes bij de afgelopen Irakese parlementsverkiezingen. Allawi zou zelfs een sleutelrol kunnen spelen bij de regeringsvorming. De vraag is alleen: voor wie werkt hij deze keer? 

Ergens langs een „highway“ in Wyoming grijnst hij automobilisten aan: George W. Bush, misschien wel de slechtste Amerikaanse president allertijden. Naast de licht psychopatisch uitziende Bush valt te lezen „miss me yet“? De reclamecampagne trok heel even wat media-aandacht. Hoe slecht moet in de Verenigde Staten gaan om George W. Bush te missen? Goed, het stuntje bleek slechts goedkoop gekochte reclame-ruimte maar zal George dan toch gelijk krijgen? Zal „de geschiedenis mild over hem oordelen“? Uiteindelijk verklaarde „Newsweek“ dit jaar de Irakoorlog voor „gewonnen“. Obama zit tot zijn hals verstrikt in Afghanistan, en bovendien lijkt de nieuwe president vooral op voet van zijn voorganger verder te gaan. Guantanamo is nog open, de martelgevangenis Bagram wordt uitgebreid, de „verdachten“ van 911 beoordeeld door een militaire rechtbank, het bespioneren van de Amerikaanse bevolking door de staat gaat gewoon door, de „Patriot Act“, Bush’ „mijlpaal“, blijft gehandhaaft en de banken die Bush gretig miljarden toesmeet, zijn machtiger dan ooit. Obama weet zelfs „Bushiaans“ waarschijnlijk de complete Amerikaanse bevolking een private-ziektekostenverzekering (deels schuldig aan het “dure” Amerikaanse systeem) aan te smeren, zonder concurrentie van een „publiek fonds” en nadat hij eerst via een „achterkamertjesdeal“ de pharma-industrie schadeloos stelde. Oorlog met Iran lijkt dichterbij dan ooit. „Do you miss met yet?“ Nee, maar echt beter is het ook niet geworden. 

Alsof de „kredietcrisis“ al jaren voorbij is, brullen media, politici, bankiers en experten al maanden om het hardst over „de lessen die uit de crisis zijn geleerd“. Ondertussen een nogal abstracte en wereldvreemde uitlating. Griekse staatsschuld wordt getorpedeerd, Spaans waardepapier gebombardeerd en de financiële haaien draaien al rondjes om hun nieuwste slachtoffer: de Britse Pond. Met hedge-constructies en „Foreign Debt Obligations“ is door Hedge Funds en superbanken de aanval ingezet op de door waardeloze „konjuktuurpakketten“ en „Bankreddingsprogramma’s“ extra verschuldigde Eurozone. De media juichen om het „vertrouwen in Griekenland“ dat een miezerige 5 miljard aan schulden weet te verpatsen (tegen 6% rente), Spanje schreeuwt om toezicht op het agressieve speculatieve kapitaal, de Luxemburger Junckers roept iets over „martelwerktuigen tegen speculanten“ en in de Verenigde Staten opent het ministerie van Justitie een onderzoek naar een „feestje“ waar Hedgefund-managers hun aanval op de Euro bespraken. Terwijl „carry-trade“ en „goedkoop geld“ bij banken en speculanten weer hoogtij vieren, en goed geld wordt verdiend aan het dumpen van en wedden tegen staatsschuld, staat de politiek machteloos. Wat is er over van de beloftes van „regulatie“, en „dit nooit meer“? Is de discussie blijven steken bij het probleem “bankier-bonussen” om de CDS en “debt obligations” per ongeluk te vergeten? Er is niets, maar dan ook niets geleerd van de, verre van overgewaaide, kredietcrisis. 

Goed en slecht nieuws van het front. Het goede nieuws: het Duits constitutionele hof heeft de Duitse “bewaarplicht wet”, waarbij telecom-contactdaten, surfgedrag en mail en sms-en voor zes maanden door providers moesten worden “gespeichert”, voor ongrondwettelijk verklaard. Hiermee komt het hof de ruim 35.000 “klagenden” tegemoed die direct na ingang van de wet richting rechtbank trokken. De wet is in strijd met het “telecomgeheim” waarbij het onduidelijk is hoe met de daten wordt omgesprongen. Bovendien hebben politie en inlichtingendiensten te makkelijk toegang tot de gegevens. Het hof roept daarom op om een duidelijk raamwerk op te stellen voor de omgang met de informatie, en alleen de daten beschikbaar te stellen in geval van “gevaar en staatsveiligheid”. Dit is meteen het slechte nieuws. Het constitutionele hof keurt hiermee de Europese richtlijn uit 2006, die lidstaten verplicht de contactendaten te “bewaren”, goed. Een merkwaardige stelling van het hof, dat hiermee eigen stellingnames in andere privacykwesties ondergraaft. Waarschijnlijk wil het hof de zaak niet terug naar Europa verwijzen, met alle (internationale) gevolgen van dien. Duitse providers zijn ondertussen al begonnen met het wissen van de data en willen de miljoenenschade die zij hebben geleden verhalen op de staat. Al met al een overwinning voor de tegenstanders van de “snuffelstaat”. Maar wel een hele kleine. 

In de corpocratie Europese Unie vallen een hoop baantjes te verdelen, iets wat lang niet zo eenvoudig is als het misschien lijkt. De vele landen van de Unie hebben even zovele wensen, en (geschikte) mensen. Dit verklaart wellicht waarom in de Unie meestal niet de meest “capable” personen in Europese top-posities opduiken, maar de meest politiek “geschikte”. Denk aan de grijze-muis en immer gesoufleerde Hans van Rompaey of “minister van Buitenlandse Zaken zonder ervaring” Catherine Ashton. Nu het Verdrag van Lissabon van kracht is, is een rij van “diplomatische” vaccatures bij de EU vrijgekomen met onder andere, naar Amerikaans model, een afgevaardigde voor Afghanistan. 

Niets zo veranderlijk als het weer (iets waar ze bij het IPCC nogal mee worstelen) of een politicus. In dit geval blijkt Wilders toch nog een ‘gewone’ politicus te zijn, in de zin dat hij net zo makkelijk van mening of kamp verandert als welk andere policus. Gelukkig hebben we de beelden nog, anders zou je niet geloven dat Wilders vlak na 9/11 in 2001 - toen nog lid van de VVD - had verteld dat moslims gewoon OK zijn! In die tijd verkondigde Geert bij Barend & Van Dorp nog netjes het VVD-standpunt dat de islam een prima godsdienst was, Fortuyn er een vreselijke mening op na hield en dat alleen de extremistische moslims aangepakt moesten worden. Maar ergens is er toch iets mis gegaan…

Goed, er is Haiti, een Pakistan, oorlog in Afghanistan en een mission-unaccomplished in Irak. Landen die op papier een “top-prio” zouden moeten zijn van een gemiddelde, Amerikaanse, minister van Buitenlandse Zaken. Maar afgezien van een kort “uitstapje” naar de snelst groeiende Amerikaanse legerbasis Haiti, lijkt de agenda 2010 van Hillary Clinton vooral volgeschreven met het woord “Iran”. Een min-of-meer obsessie die de minister deelt met de extreem-rechtse Israëlische minister-president Netanyahu. Alsof de binnenlandse problemen van Israël niet genoeg zijn, lijkt Netanyahu ook voornamelijk bezig te zijn met het onderwerp “Iran”. Dit dynamische duo vliegt de wereld rond om een “coalitie” te vormen tegen de “Mullah-staat” en de harten warm te krijgen voor straf-sancties. Het “project” Iran, een erfenis van de regering George W. Bush, ligt na een periode van relatieve rust weer op de tekentafels van het Pentagon. Openlijk wordt gesproken over een “militaire optie”. Het spel is weer begonnen.

Nu Al Gore zijn geloofwaardigheid grotendeels heeft verloren en is ontmaskerd als een ordinaire oplichter, profiteur, lijkt er een nieuwe profeet te zijn opgestaan. De nieuwe frontman van de man-made global warming movement heet Bill Gates, uitvinder van de bluescreen of death. ‘The most important climate-speech of the year’? kopte één van onze favoriete weblogs recentelijk.

Alsof climategate nooit is gebeurd, alsof ‘The Inconvenient Truth’ niet al bij ieder weldenkend mens bekend staat als dystopische science fiction, komt mr. MS-DOS schaamteloos met dezelfde propaganda op de proppen. Ook nu weer is de wetenschap achter de flauwekul ‘undisputed’ ook nu weer dezelfde selectieve hapsnapredeneringen. Alles wat er uiteindelijk niet bleek te kloppen aan de film van Al Gore óf het IPCC rapport, wordt gewoon schaamteloos in de herhaling gedaan door Bill Gates. In een op het eerste gezicht goedbedoelde presentatie maakt hij zich sterk voor een duurzamere wereld en komt met oplossingen. Maar aan zijn nieuwste initiatief zit, net als aan veel van zijn voorgaande, een luchtje. 

Deze week lanceerde de Verenigde Staten de grootschalige, semi-militaire oefening “Cyber Shockwave“, een simulatie van een mega-aanval op de electronische infrastructuur van de Amerikaanse regering. Doel van de exercitie is het testen van de “verdediging“ tegen dergelijke aanvallen, waarbij het “rollenspel“ grotendeels gebaseerd is op de oefening “oil shockwave“ uit 2007. “Cyber security” staat hoog op de agenda van verschillende inlichtingen- en militaire organisaties, en de regering Obama zoekt zelfs “totale controle” over het wereldwijde web om eventuele vijandelijke acties af te kunnen slaan. De “war-on-internet” wordt steeds concreter. Een rijtje “initiatieven”.

De kritiek op het IPCC is de laatste tijd niet minder dan vernietigend. Het ene schandaal over gemanipuleerde data wisselt het andere af en ook de internationale gemeenschap begint de hoofdconclusie dat onze aarde zou opwarmen door menselijk toedoen steeds meer in twijfel te trekken. Niet alleen de dodelijke blunders van de IPCC-onderzoeken zouden hiertoe aanleiding geven, maar ook de ‘harde’ data die zou moeten bewijzen dat de aarde opwarmt. Een aantal wetenschappers hebben het laatste rapport van het IPCC gekraakt door te stellen dat de weerstations over de hele aarde - waarop een belangrijk deel van de argumentatie gebaseerd is - geen betrouwbare metingen hebben kunnen maken. De reden hiervoor is dat waar de meetstations vroeger afgelegen lagen, ze nu vaak worden omringd door steden en industriële activiteit. Mede door verplaatsingen van weerstations, omliggende landschapsveranderingen en bouw van steden en gebouwen door mensen, zijn de metingen van de stations niet meer te vertrouwen. Iets wat het IPCC duidelijk wél doet…

Superbank Goldman Sachs doet God’s werk(tm) hier op aarde, gewapend met pistolen om het gepeupel van zich af te houden, en miljarden aan bonussen aan personeel uitbetalend zodat “we”, via het ingenieuze Reaganeske “trickle down” systeem, er allemaal beter van worden. Goldman Sachs, of Godman, is onmisbaar voor het financiële systeem, en pompt miljarden de “reëele economie“ in, en creëert daarmee reëele banen. Goed, de bank speculeert soms tegen complete internationals, landen of tegen financiële producten die de bank zelf verkoopt, blaast bubbels zoals de „olie-shock“ van 2008 en is eigenlijk, zoals we in deel 1 gezien hebben, niets meer dan een casino-speler vermomd als hyper-hedgefund. Maar GS is gewoon „too big to fail“, heeft teveel tentakels in teveel sectoren. Gelukkig heeft de regering Obama ook door dat een financieel Frankenstein als Goldman Sachs niet echt bevorderlijk is voor het welzijn van de mensheid en er wordt daarom hardop nagedacht over wetgeving en maatregelen om „het gedrag van bankiers“ bij te sturen. Of wordt het spel iets subtieler gespeeld? 

Niet dat we deze aan hebben zien komen. Uh-huh, met een torenhoge (staats)verschulding, overgewaardeerde onroerendgoedmarkt en lage, door krediet aangezwengelde, groei, moet je minstens Milton Friedman heten om te snappen dat project “Euro” in het oude, vermoeide, energie-arme Europa midden in de “kredietcrisis” tot problemen gaat lijden. Griekenland aan de leidraad van Brussel inclusief binnenlandse onrust, politieke crisis in Portugal en een geknapte Spaanse bubbel. Tel daar schuldslavenstaat Ierland, lala-land Nederland en natuurlijk de immer op de pof levenden Italianen en Franzosen bij op, en we hebben een berg Europese schuld dat bijna zo onmogelijk “aflosbaar” is als de schulden-himalaya van the USA. Het besef dat “Europa” in de 21ste eeuw niet de groeicijfers-knaller en bloeiende “kennis-economie” gaat worden en allang het Kenyesiaanse “eindstation” van 0% en zelfs negatieve groei heeft bereikt (service economie), lijkt met de problemen in Zuid Europa voor het eerst invloed te hebben op de “waardering” van Europa in de markt. Van Azië tot Wallstreet worden handelaren nerveus van Euro-schulden. Een partij heeft het afgelopen jaar wel goed zaken gedaan door de “bail-out” en “konjunktuur-pakket” waas van politici: banken. Of het nu Goldman Sachs, Deutsche Bank of het Spaanse Santander is, als handelspartner in staatspapier tikken zij op staatsschuld, substantieel, een prima miljardenwinst af. 

Iedere hype, modegrill en nieuwe stroming heeft altijd een vaste schare volgers die zo fanatiek zijn, dat het lijkt alsof ze ervoor geboren zijn. Eerder zagen we al de bloedfanatieke klimaatidioten die als makke schapen achter de CO2-hoax aanlopen en zich - niet gehinderd door enige kennis - storten op eenieder die sceptisch is of durft kritiek te uiten. Dit zelfde zie je in zeker mate ook onder Wildersstemmers, die vaak niet eens verder komen dan één luide oneliner omdat ze niks snappen van de maatschappelijke verhoudingen en de polemische politieke manipulatie die ze als vieze haren in het afvoerputje trekt dat de PVV is. Een partij die voor het volk zegt te zijn, maar dat zelfde volk niet toelaat tot haar gelederen omdat dit weleens tot genante situaties zou kunnen leiden. En nog treffender voorbeeld zie je in het onderstaande filmpje, waar Israël-criticus en academicus Norman Finkelstein een paar zio-prop huilies even flink de mantel uitveegt.

Met dan aan Tzolkin voor de tip via ons Zaplog

Het lijkt verdacht veel op een goed geregisseerde marketingcampagne. Google roept dat het zich terugtrekt van de Chinese markt, wordt aangevallen door „Chinese hackers“ en komt nu met het bericht dat het samen gaat werken met de Amerikaanse inlichtingenorganisatie NSA „om te achterhalen wie de hackers zijn en om beter beschermd te zijn“. Nu is/was de samenwerking tussen Google en China altijd al een smetvlekje op het imago van het internetbedrijf „dat alles doet om de privacy te beschermen“. Censuur in China was voor Google nooit een probleem, en het kleine, vieze geheimpje in de kwestie Google/China: Google is in Azië, in tegenstelling tot in het westen, verre van marktleider. Nu gaat de zoekmachine-aanbieder dus in zee met de National Security Agency, de organisatie die zwaar onder vuur kwam te liggen wegens het „binnenlands tappen“ door de regering Bush II. De NSA heeft enkele mega-databasissen waarin het al het emailverkeer van en naar de Verenigde Staten opslaat en controleert, werkt samen met grote ISP’s als Verizon en heeft ook geen enkel probleem ermee om de prive-email van promi’s als Bill Clinton door te snuffelen. 

“Moge u in interessante tijde leven” luidt dat bekende spreekwoord. En interessant zijn ze, helemaal op Planet Clusterfuck. De laatste weken worden met name prominent ingenomen door de Ongenaakbaren. Waar vroeger nog presidenten werden afgezet, regeringen vielen en het volk de straat op ging voor het hoofd van de koning, komen deze teflon prinsen weg met moord en doodslag. En erger. Wat dacht je van genocide? Balkie legt het rapport van de Commissie Davids kalmpjes naast zich neer, alsof Nederland niet één van de grootste misdaden heeft begaan sinds onze bemoeienissen in voormalig Nederlands-Indië. En nu zien we ook DNB-president Wellink de conclusies van Commissie De Wit naast zich neerleggen alsof het de krant van gisteren is. Beiden beroepen zich op de onvoorspelbaarheid van het voortschrijdend inzicht. Wir haben es nicht gewusst! Of was het nu “nicht wissen wollen”? Ze vergeten kennelijk dat ze opperbaas wilden worden en dat van baasjes wordt verwacht dat ze inzicht, visie en daadkracht moeten hebben. Het is toch heerlijk dat je achteraf kunt zeggen dat je met de kennis van nu toen anders had besloten? Los van deze filosofische kwestie is het duidelijk dat zowel Wellink als Balkenende donders goed wisten wat ze deden. Er was destijds voor beiden meer dan genoeg informatie beschikbaar om wél de juiste beslissing te maken. Of in ieder geval niet de foute…

Redder, wereldverbeteraar, heilland, democratisch-baken, etc, ect, blabla Barack O’Drama is precies een jaar president van empire(tm). Mr Black Jesus had meteen een goede week. Obama pakt Wallstreet aan met een “TARP-belasting” en het wellicht weer in ere herstellen van Glass-Steegall (scheiding van investeringsbank, consumentenbank, verzekeraar). Niet dat die belasting “keihard” bij banken aan zal komen, of dat Goldman Sachs door nieuwe wetgeving een derivaat minder uit de lucht plukt. Obama, recordhouder “corporate campagnegeld ophalen”, was tevens ontsteld over het officieel verklaren van de Verenigde Staten tot corpocratie door het Amerikaanse hooggerechtshof. En Mr president mag tot onbepaalde tijd mensen in een kerker opsluiten. Zeg maar, ala Bush. Top Obama-week. 

In de dytopische klassieker The Matrix komt een scene voor waar één van de rebellen van de Nebukadnezzar onderhandelt met de agenten van de Matrix. In ruil voor een ‘normaal’ en comfortabel leven in de Matrix (een virtuele wereld waar de menselijke geest in een droomstaat leeft) is hij bereid zijn mede-rebellen te verraden, zolang hij maar terug wordt geplaatst in de Matrix en geen herinnering heeft aan hoe vreselijk de echte wereld is. Hij verkiest bewust de droom boven de realiteit, omdat die laatste te gruwelijk is. Dit is herkenbaar voor een groeiend aantal mensen, want we zijn met z’n allen in sneltreinvaart bezig onthecht te raken van de wereld om ons heen. Hoewel de global warming hoax misbruikt wordt voor nationale en geopolitieke doeleinden, raakt het toch aan een belangrijk punt in onze samenleving, namelijk dat we niet meer in contact staan met de natuur en de wereld om ons heen. We leven in het antropoceen, waar de mens denkt de natuur naar zijn hand te kunnen zetten door middel van techniek een oneindig vertrouwen in de wetenschap. Maar men beseft niet dat we uit die natuur voortkomen en dat onderwerping van diezelfde natuur onherroepelijk ons einde betekent. Maar voordat het zover is, zal de mensheid afglijden in een neerwaartse spiraal en zullen steeds meer mensen te lijden hebben van de geleidelijke afbrokkeling van onze maatschappij.