Zapruder Inc.

Het lek van BP is nog niet gedicht, of de VS wordt geconfronteerd met een andere lek van bijbelse proporties. De klokkenluiders van Wikileaks hebben ruim 100.000 documenten in hun bezit gekregen, waarvan er ruim 90.000 openbaar zijn gemaakt. Het Witte Huis en Pentagon schreeuwen moord en brand, nu uit de Afghan Papers blijkt dat de oorlog in Afghanistan allerminst lekker loopt. Ook het hele buitenlandse beleid richting Pakistan wordt in het hemd gezet nu blijkt dat de geheime dienst aldaar verantwoordelijk is voor veel staatsgesubsidieerd terrorisme en er continue een vuig dubbelspel wordt gespeeld tussen de VS en Pakistan. Met dit alles zou je vergeten dat de scoop van Wikileaks de zoveelste keer is dat de alternatieve nieuwsmedia de oude in haar hemd zet. Sterker nog, ze gooien diezelfde oude MSM een vet bot toe door met The Guardian en Der Spiegel samen te werken en de karrenvracht aan documentatie te analyseren. Je zou verwachten dat de oude media dankbaar is en eindelijk erkent dat de nieuwe media voor eens en voor altijd haar plaats heeft verdiend in het maatschappelijk landschap. Met een beetje hoop zou je verwachten dat de oude media wat opsteekt van werkwijze van de nieuwe media, die transparanter en democratischer is. De nieuwe media die de burger opnieuw heeft geëmancipeerd door hem zelf de conclusies te laten trekken aan de hand van het beschikbaar gestelde materiaal. Maar nee hoor; dikke FAIL. In het item van NOVA van afgelopen maandag (opent in standaard mediaplayer) was de onderzoeksjournalist Nick Davies van The Guardian te zien die vertelt over de samenwerking met Julian Assange. Van dankbaarheid of bewondering is weinig te merken, want naast het feit dat Assange door Davies wordt weggezet als een zonderlinge kwezel, benadrukt hij nogmaals de vermeende superioriteit van zijn journalistenteam als het gaat om analyses en onderzoeksjournalistiek. Ze zullen het ook nooit leren.

Aanwijzingen misbruik minderjarige kinderen in Eindhoven (Anne Frankplantsoen) en Praag (sexbar Pinocchio). Overlijden minderjarige jongen door penetratie met dildo tijdens opnames snuff movie in Tjechië. Aangifte door mannelijke jeugdprostituee. Beïnvloeding (intimidatie?) media en journalisten. Chantage door Turkse ‘entiteiten’. Afrekening. Doofpot. Krant ‘Die Welt’ ziet link met het Dutroux. Chauffeur dood gevonden. Aangifte door veroordeelde Turkse zakenman wegens pedofilie. Geheim rapport. Kamervragen. Doofpot. Doodsbedreiging. Doofpot. Bezoek SM-club Breda. Aangifte door Turkse jongen wegens misbruik. Enz. enz. Maal drie-honderd-vierenveertig pagina’s. De doofpot rondom de man die de spil van de Nederlandse rechtstaat vormt is de natste droom van elke complotter, maar politiek, mainstream media en dito journalisten zien ‘niet eens rook, laat staan vuur’. Wat is hier aan de hand? Wordt de kern van het Nederlands justitiële apparaat inderdaad gevormd door een uitgebreid pedonetwerk van chantabele kindermoordende rechters, politici en andere topambtenaren tot dicht aan het koningshuis? Of is Joris Demmink, de hoogste ambtenaar van justitie, slechts de onvrijwillige hoofdrolspeler in een gefantaseerd complot en is er voor de zaak die het gratis boek ‘De Doofpot Demmink’ maakt een alternatieve verklaring? Pagina na pagina schokkend materiaal, onderbouwd en overtuigend. Rancuneuze laster of een keiharde realiteit die Nederland tot in haar fundamenten kan ontwrichten en daarom tot elke prijs verzwegen moet worden?

Wat begon als een hulpmiddel om creativiteit en innovatie en vooral overvloed, beschikbaarheid te stimuleren is inmiddels veranderd in een machtsmiddel om schaarste te creëren en te kunnen verdienen aan onrechtmatig geclaimde exclusiviteit, het remmen van (andermans) innovatie en het belemmeren van overvloedige beschikbaarheid. Vooral big industrie maakt schaamteloos misbruik van wetten die nooit zijn aangepast aan het voortschrijden van technologie en maatschappelijke behoefte. Inmiddels kunnen zelfs levende, zelfreplicerende organismen worden gepatenteerd. We zijn niet ver meer verwijderd van het moment dat menselijke delen ineens intellectueel eigendom zullen zijn van een multinational. Niemand die ze tegenhoudt vanwege de enorme juridische overmacht en de krachtige politieke lobby waarmee ze tegenstanders zowel proactief als reactief confronteren. Een Amerikaanse bank was ooit al bijna succesvol in het claimen van eigendom op al het water inclusief het regenwater van een land. Op dit moment worden boeren aangeklaagd omdat de genetische gemanipuleerde zaden van Monsanto via de wind en insecten hun weg vinden in natuurlijke gewassen van de boeren zodat ook daar de gelicenseerde genen kunnen worden aangetroffen. De wereld is toe aan een complete revisie van het begrip copyright in de meest brede zin van het woord. Copyright en auteursrecht is ingewikkelde materie. Of misschien toch niet? ‘merethan’ keek voor ons naar copyright in muziek, omdat de copystrijd daar momenteel het meest zichtbaar is.

Het artikel zelf heeft natuurlijk een uiterst vriendelijk CC-BY-SA licentie (’share alike’).

Met de publicatie van de zogenaamde “Afghanistan war logs” op de whistleblower-site wikileaks lijkt definitief een einde te komen aan de standaard oorlogspropaganda over de “goede oorlog” aan de Hindu Kush. De documenten vernietigen het beeld van een “opbouwmissie” en schetsen een beeld van een bijzonder smerige oorlog (duh!). Para-militaire CIA-units, “black units” als “task force 373” die als “death squads” opereren, het verdoezelen van burgerslachtoffers, honderden IED-aanslagen op de aanwezige NATO troepen, zorgen om de “propaganda-slag” in Afghanistan en aan het thuisfront, drone-aanvallen in Pakistan, drone-aanvallen in Afghanistan. Het is een who’s-what-where van acht jaar bezetting van een land dat al lang alle sympathie voor de “bevrijder” heeft verloren. De VS zijn “not amused” over het lekken. Obama heeft geld nodig voor zijn “surge” maar in een Amerikaans verkiezingsjaar is het de vraag wie zijn nek wil uitsteken voor het “empirial project” in Afghanistan. Obama zelf heeft nog 1.5 jaar om de Taliban tot vrede te bewegen. Aankloppen bij Pakistan dus. 

Nu de Den Haag in paniek een nieuwe regering probeert te vormen – en passant de burger vervloekend voor zulk ongecontroleerd stemgedrag – is het even verdacht stil rondom de PVV. De eenmanspartij van Wilders houdt zich gedeisd om niet teveel water te maken voordat de formatie een feit is. Interessanter is om uit de verkiezingsretoriek van de PVV een onderdeel te lichten dat verbazingwekkend weinig aandacht heeft gekregen en als zodanig als voldongen feit lijkt te zijn geaccepteerd: onze judeo-christelijke cultuur. Hiermee probeert de PVV een brug te slaan naar het apartheidsregime in Israël en duidelijk een kamp tegen de islamitische geloofsovertuiging te creëren. Leuk, maar ‘we’ hebben geen judeo-christelijke cultuur en ze is er ook nooit geweest. Nergens, eigenlijk. De term judeo-christelijke cultuur is een contradictio in terminis die pas in de vorige eeuw sporadisch de kop opstak en pas in de jaren ’50 massa begon te ontwikkelen bij de Amerikaanse conservatieven. Ze werd in het begin als een term gebruikt in de strijd tegen het antisemitisme (door de opkomst van het racistische nationaalsocialisme in Duitsland) en veranderde later in een term die gebezigd werd door niet-joodse zionisten met een christelijke achtergrond. Een knap staaltje van geschiedvervalsing dus. 

Voordat we eindelijk bij het sluitstuk over “extremistische Islam”, in al zijn vormen en (spook) verschijningen komen, moeten we eerst een tussenlanding maken, om te kunnen begrijpen en verklaren, en in een wellicht onverwachte plek. De Verenigde Staten. Om werkelijk tot de essentie te komen van wat extremistische islam in “onze tijd” betekent, de vorm verantwoordelijk voor terreur, Al Quaida en de zich al jaren voortslepende “oorlog-tegen-terreur(tm), is (wederom) een bezoek aan de schimmige bureau’s en wereld van het CIA, Pentagon, MacDonald Douglas en de RAND corporation nodig. Organistaties en denktanks die lange, duistere schaduwen werpen over de wereldgeschiedenis, experimenteren met massapsychologie, en het vormen van samenlevingen. We gaan terug naar Washington. En beginnen bij het begin: de Tweede Wereldoorlog. 

Iedereen kent ze wel. De Paris Hilton wannabee’s (m/v). Voetbalvrouwtjes (m/v) by design. Vleesgeworden conformiteit. Gestolde peer-pressure. Pavlov-in-a-box. Moeiteloos manipuleerbaar door fabrikanten die duurbetaalde idolen inzetten als prikpoppetjes waarmee Voodoo-queens hun slachtoffers op afstand in hun greep houden. Het liefste zouden ze allemaal in een Skinner-box wonen, of het woonbare equivalent daarvan: de Vinex-woning. Hun bezittingen vormen een belangrijk deel van hun non-verbale communicatie. Gesproken in een taal die reclamebureaus voor ze heeft bedacht. Hun geveinsde superleventjes worden geëtaleerd op Hyves-paginaatjes als ware het de realiteit. En als je je afvraagt waar komen die Solomon-Asch en Milgram sukkels toch vandaan, wat denken zulke losers, dan heb je hier je antwoord: they want to belong. Een ieder die nog niet begrijpt hoe grondig en onweerstaanbaar de social engineering (PR) van Edward Bernays onze wereld heeft veranderd, hoeft maar om zich heen te kijken naar al die iPhone- en Blackberry drones. PR = mindcontrol. Hoe anders kun je verklaren dat er een markt bestaat voor een peperdure maar waardeloze telefoon – want kan niet bellen – die bovendien niets toevoegt aan het bestaande model? Hoe anders kun je verklaren dat je kleine meiden en infantiele volwassenen kunt verleiden tot te dure abonnementen vanwege de bijbehorende prehistorisch telefoon alleen maar door deze te plaatsen in hun favoriete etalage: Sex and the city. Deze mensen zijn gelifestyled. Het zijn de rasconsumenten onder ons. De evolutionaire stap na homo sapiens. Het voorstadium van breindood.

We leven in een eetcultuur. Herstel: we leven in een vreetcultuur. Hoewel de media aan de ene kant neerkijkt op dikke mensen door de meest ongezonde anorexiameisjes als voorbeeld aan te halen – al dan niet gefotoshopt – wordt de cultuur van jezelf volproppen met de meest ranzige zooi steeds meer gepropageerd. Zelfs onze huisdieren zijn vet. Het gaat ook niet meer om voedsel, maar om rommel waar men het heeft gepresteerd om zoveel mogelijk calorieën ten koste van alle voedingsstoffen in te proppen. Lege calorieën en gentech die je lichaam en hormonenhuishouding compleet ontregelen en vervolgens lijden tot de vele welvaartziekten waarmee onze ziekenhuizen volstromen. De overheid zegt de strijd te willen aanbinden met ongezond voedsel, maar daar is in de praktijk maar weinig van te merken. Behalve wat onzinnige proefballonetjes als een vettax en wat geraaskal van het Voedingscentrum, wordt er te weinig gedaan aan de drugdealerpraktijken van de machtige voedselindustrie. Men legt wel de reclame van alcohol en tabak aan banden, maar snoep, junkfood en frisdranken worden de hele dag door letterlijk en figuurlijk in je mik geschoven. In plaats van mensen te informeren en opnieuw op te voeden waar het voeding aangaat, springt de pharma-industrie op dit maatschappelijk probleem. Natuurlijk, want waarom zou je preventief te werk gaan als er ook een pilletje voor is?

In toenemende mate is wetenschap overtuigd geraakt van het eigen gelijk. Gedwongen door toenemende commerciële belangen en achterblijvende resultaten probeert wetenschap steeds agressiever ons te overtuigen van hun gelijk en hun alleenrecht op waarheidsvinding te claimen. Wetenschap is namelijk iets dat alleen door wetenschappers kan en mag worden bedreven, hoe gespecialiseerder, hoe beter. Publicaties worden bewust steeds onleesbaarder geschreven en de afstand tussen werkende innovatie en ‘echte wetenschap’ wordt almaar groter. Maar wat is is wetenschap echt en wat heeft wetenschap echt met waarheid en feiten te maken? Voor het antwoord op die vragen kun je natuurlijk niet terecht bij de gemiddelde academische drone die ook maar napraat wat hem of haar is aangeleerd. Wel bij Kary Mullis. Er zijn maar heel er weinig wetenschappers zo briljant als Kary. En zo inspirerend. En zo gek als een deur. Gelukkig maar, want dat is een kwaliteit die we veel te weinig zien in al die media-getrainde consensus wetenschappers van tegenwoordig. Niet gehinderd door politieke correctheid, carrière-overwegingen, reputatie, conformiteit, inteelt of andere wetenschapsonwaardige zaken spreekt Kary altijd vrijuit. Zijn antwoord op de zojuist gesteld vraag is: veel minder dan je denkt.

Dat het heersende kapitalistische systeem onze aarde in rap tempo naar de ondergang voert, behoeft weinig betoog voor degenen, die bereid zijn de ogen te openen en met een onbevooroordeelde blik de wereld in te kijken. Momenteel is de mondiale bankencrisis, dat grote groepen mensen in de armoede stort en zal storten, een sprekend voorbeeld, evenals de door de multinationale onderneming BP veroorzaakte olieramp in de Golf van Mexico.

Soms komt een pro-kapitalistisch dagblad als de Volkskrant, waarschijnlijk zonder het zelf goed te beseffen, met een artikel dat pijnlijk duidelijk maakt hoezeer de handelswijzen van hun ideologische vriendjes een negatieve uitwerking hebben op de gezondheid van mensen.

***door Eenoog vanaf het Zaplog***

Vanaf augustus dit jaar kunnen Amerikaanse „terroristenopspeurneuzen“ details over al uw banktransacties richting (en vanuit) non-EU landen opvragen. Hier kunt u zich niet tegen weren, niet in de EU en niet in de Verenigde Staten, en geen enkele rechtbank of andere „beslissingsinstantie“ wordt om toestemming gevraagd. De Amerikanen mogen het eenvoudigweg. Die gegevens vragen zij op bij het Belgische „Swift“, de digitale boekhouder voor internationale transacties. Swift kan helaas om technische redenen niet „doelgericht“ gegevens over betaalverkeer verstrekken en moet daarom informatie in „bulk“ verstrekken. Zo kan het gebeuren dat uw overboekingen richting, bijvoorbeeld, Japan, ergens op een FBI bureau komen te liggen. Omdat „terreur moet worden bestreden“. „Terreur“ in de meest vage, rekbare, definitie natuurlijk.

Meer openheid werd beloofd. Transparantie van besluitvorming. Zelf inspraak van „belangengroeperingen“, en deze ronde niet alleen van lobbyisten. Maar meer dan een persberichtje van het Amerikaanse The Office of the US Trade Representative, en een paar nietszeggende uitlatingen, werd niet openbaar gemaakt. De uitgenodigde “onafhankelijken” mochten alleen op de eerst dag van onderhandeling eventjes de gang van zaken bekijken. Transparantie ACTA-style. Ja, de ACTA, Anti-Counterfeiting Trade Agreement, onderhandelingen zijn weer een nieuwe ronde ingegaan. Onder het verdrag, waarvan al enkele “leks” het licht hebben gezien maar de onderhandelingen zelf in duisternis zijn gehuld, wordt de hele „toolbox“ van privacy- en vrijheid van meningsuiting bedreigende maatregelen „wet“. Internetproviders als politieagenten van het internet, inclusief monitoren van surfgedrag en andere aanwendingen internet. Het kleine „stormpje van kritiek“ dat eventjes woei, lijkt weer te zijn gaan liggen, en de hoge heren (inclusief lobby) knabbelen weer vrolijk verder aan het vrije internet. TBC……

De laatste documentaire van Michael Moore gaat onvermijdelijk over de bankencrisis. Een crisis die in de Verenigde Staten zijn met name zijn oorsprong vond in de derivatenhandel in risicohypotheken en als een BP-olievlek de hele wereld besmette. Moore gaat op zijn gebruikelijke van-dik-hout-zaagt-men-planken-manier te werk om aan te tonen waar het kwaad vandaan komt en hoe de burgers erdoor geraakt worden. Hoewel Moore het misschien in de kern goed bedoelt, past zijn manier van filmmaken niet meer bij deze tijd. Zijn stijl waarbij hij zich bedient van dezelfde weapons of mass media deception als de Main Stream Media (MSM) was hoewel ongenuanceerd en gericht op maximaal effectbejag, jaren geleden wel een sterke troef in het breed verkondigen van de boodschap. Nu hij zelf steeds meer zijn geloofwaardigheid begint te verliezen en zijn oude publiek zelf steeds beter geïnformeerd raakt, slaat zijn oubollige aanpak de plank mis. Zijn publiek heeft met internet nu een ijzersterk instrument om zichzelf breed te informeren en zoekt niet meer naar de eenheidsworst van sensatiejournalistiek. Moore neemt niet alleen een loopje met de feiten en verzuimt uit te leggen hoe de crisis écht in elkaar zit, maar hij lijkt zelfs zijn eigen publiek dat hem groot heeft gemaakt niet meer serieus te nemen. Deze docu lijkt dan ook in de haast gemaakt om de mensen te mobiliseren, maar gaat voorbij aan wat er nu echt aan de hand is.

Gezond eten is extreem eenvoudig: eet het voedsel dat moeder natuur ter beschikking stelt in z’n meest pure vorm mogelijk. Eet voldoende dierlijke vetten (de zogenaamde ‘verkeerde’ vetten), eet voldoende cholesterol (zogenaamd levensgevaarlijk), voldoende vezels, gevarieerd, ach, luister gewoon naar moeder natuur en vergeet wat de voedingsindustrie je probeert wijs te maken. Evolutie is veel slimmer dan wat witte jassen en veel eerlijker dan een industrie die winst moet maken. Tot zover de theorie. Goede voeding is namelijk in de supermarkt nauwelijks te krijgen. Het bioindustriele vlees zit vol met antibiotica, groentes en fruit zijn genetisch gemanipuleerd of kapot gespoten met chemtech. Overal zit suiker in, of, nog erger, fructosestroop, zoetstoffen als aspartaam of smaakversterkers. De schappen staan vol met industriële troep zoals Becel, Optimel, AA-drink en andere kapot geraffineerde zooi met minimale voedingswaarde en op den duur schadelijke uitwerking. Met gezonde voeding heeft het niets te maken. Een groeiend aantal mensen is gaan begrijpen dat oud worden zonder medicatie, allergieën, hart-en vaatziekten, diabetes (type 2), obesitas goed mogelijk is maar betekent dat je zorgvuldig op zoek moet gaan naar goed, biologisch voedsel en daar voldoende geld voor over moet hebben. Die mensen zijn gek. Plain and simpel totally nuts. Gezond willen eten is een heuse psychiatrische aandoening: orthorexia nervosa. Dat is geweldig nieuws want dat betekent dat huisartsen nu ook al die gezonde mensen pilletjes en drugs kunnen gaan voorschrijven. Om ze nog gezonder te maken natuurlijk. Of eigenlijk helemaal onnatuurlijk. Geen grotere gekken dan psychiaters en geen gevaarlijker industrie dan de voedingsindustrie.

Duurzaamheid is gekaapt door industrie. Het begrip dat symbool zou moeten staan voor een groene toekomst is volledig overgenomen voor marketingdoeleinden. Massale greenwashing moet ervoor zorgen dat ze allemaal een graantje kunnen meepikken van de nieuwe feel-good hype. Nieuw benoemde duurzaamheids- en CO2-managers maken, ongehinderd door kennis van zaken, van het middel hun doel en dulden daarbij geen inspraak. Niet alleen in mijn bedrijf, maar in jouw bedrijf en in vrijwel elk ander (groot) bedrijf. De duurzaamheid die zij zichzelf en daardoor ook ons aanmeten is gebaseerd op mindering en efficiëntie en vooral politieke correctheid. Zoals oorlogvoerende koningen in de middeleeuwen hun misdaden konden afkopen met aflaten, zo kunnen bedrijven hun CO2 uitstoot afkopen met CO2-certificaten. De oorlog ging gewoon door, net als de uitstoot, maar nu met de zegen van de kerk. Die van God of die van Al Gore. Same shit, different asshole.

De chemtechrevolutie beloofde ons een prachtige nieuwe wereld maar gaf ons mens- en dier- onvriendelijke chemicaliën, giftige pesticiden en oceanen vol anorganisch, onafbreekbaar afval dat complete, aardoverspannende voedingsketens bottom tot top vervuilde, zonder hoop op snelle opruiming. Landbouw erodeerde tot onduurzame monoculturen en voeding werd steeds minder voedzaam. Toen, toen kwam de gentechrevolutie, de reengineering van organismen op biochemisch niveau. De hongersnood op aarde - kennelijk ontstaan / nog niet opgelost door de chemtechrevolutie – zou verdwijnen want multinationals zouden ons zegenen met hyperproductieve landbouw. Het bracht ons in onbalans gebrachte natuur, verschraalde landbouwgronden, resistente onkruiden en ongedierte, nog meer monoculturen, maffiale corporate controle over voedselproductie en vooral een oncontroleerbare genetische besmetting van onze kostbare natuurlijke soorten. En dan is daar zo maar ineens, zonder publiek debat, zonder overzicht, zonder regulering, zeg maar verdacht stilletjes: de nanotechrevolutie. Reengineering van de natuur op moleculair niveau. Zonder dat u het weet zitten uw voedingsmiddelen, geneesmiddelen en persoonlijke verzorgingsmiddelen vol met moleculen en verbindingen waarvan niemand weet wat hun uitwerking zal zijn op mens, dier, plant en ecosysteem. Wie zegt dat innovatie altijd vooruitgang is? Wetenschappers zijn slimme mensen maar gezond verstand is hun vaak vreemd, want welke halve zool haalt het nu in zijn hoofd giftige, biovijandige troep te ontwikkelen? Wat heb je dan geleerd op je dure opleiding? Technologie heeft geen mening, is moreel neutraal en zo is de creatie ervan dat in principe ook, maar gezond verstand heeft wel degelijk een mening.

Er zijn inmiddels een hoop theorieën bedacht die moeten verklaren waardoor de Twin Towers uiteindelijk zijn ingestort. Van Space Beams tot thermiet tot het ‘pannenkoeken’ van de torens. Er wordt zelfs over getwijfeld of er wel vliegtuigen waren en het niet gewoon holografische projecties waren. Of zelfs niet eens holografische projecties maar massale real-time digitale beeldbewerking. Compleet onwaarschijnlijk, maar toch, het kan kennelijk altijd gekker en laat dat maar over aan een Russische kernwapenexpert. Na 4 uur en 16 minuten luisteren naar het ‘walking fridge’ Engels van Dimitri A. Khalezov heb je het idee te zijn voorgelezen uit het waanzinnige nieuwe boek van het hallucinerende neefje van Tom Clansy. Een fenomenaal complot met heel veel technische details. Een ultiem staaltje ‘connection the dots’, de typische complotter manier om toeval te verheffen tot bewust genomen beslissingen en zo tot ‘het plan’. En toch. Hoe ongeloofwaardig het verhaal (hier zijn boek) op sommige punten ook is, de kern ervan verklaart de waargenomen verschijnselen beter dan elk ander verhaal. Het verhaal maakt ‘sense’, een deel ervan in ieder geval.

Eindelijk goed nieuws uit Afghanistan: het land blijkt voor circa 1000 miljard dollar aan bodemschatten te bezitten. Dat meldt The New York Times in een 1.500 woorden tellend stuk. Voor wie een beetje op de hoogte is van de achtergronden van de Afghanistanoorlog niet werkelijk nieuws, verschillende onderzoeken gaven (met een slag om de arm) aan dat het land (naast de strategische ligging) aardig wat rijkdommen bezit. Toch juicht de NYT dat Afghanistan waarschijnlijk de grootste voorraad lithium ter wereld bezit (nodig voor accu’s, van auto’s tot laptops), en laat gretig allerlei bronnen verbonden met het Pentagon, of de Amerikaanse opperbevelhebber in het Midden Oosten Petraeus, hun verhaal doen. Opgewarmde kliek+Pentagon=psy-op, dachten al snel verschillende commentatoren. Het Amerikaanse leger heeft “goed nieuws” over Afghanistan nodig, en blijkbaar wordt pochen over de grondstoffen in Afghanistan gezien als “positief”. 

‘Grote samenzweringen zijn niet te organiseren’. Dat klopt, maar dat is ook niet nodig: grote samenzweringen organiseren zichzelf.  Daarom dat wij op Zapruder Inc. ook altijd spreken van machinaties en mechanismen. Je hoeft het hele ‘systeem’ maar op een paar strategische plekken te manipuleren en het organiseert zichzelf rondom jouw doelen. Dus als je als grote oliemaatschappij met een omzet gelijk het BNP van een klein Westers land een beetje in maag zit met een miniem olielekje, niet veel meer dan een complete supertanker elke paar dagen, niet meer dan een druppel in een hele, hele grote oceaan, maar toch net voldoende om je leuke leventje leven als BP CEO flink te verstoren, hoe pak je dat dan aan? Hoe zorg je dat iedereen het normaal vind dat jij een gebied zo groot als West Europa mag afzetten en jij de bewoners, overheid en journalisten er mag weghouden? Hoe zorg je dat al die mensen die je in de giftige dampen laat vegen niet met de pers praten? Hoe zorg dat die pers niet praat? Of, hoe span je een president voor je karretje zodat hij jouw leugens overneemt? Hoe zorg je ervoor dat het Engelse parlement Obama gaat manen tot een wat vriendelijkere toon jegens BP? Hoe zorg je ervoor dat je miljoenen liters van de meest giftige chemicaliën mag sproeien, ook na een verbod, alleen om te zorgen dat de olie er niet meer uitziet als olie? Hoe zorg je er dan eigenlijk voor dat misschien wel de meest destructieve milieuramp ooit verdwijnt tussen het nieuws over de neptieten van Sarah Palin of de billetjes van Paris Hilton? Behalve liegen, liegen en nog eens liegen? En ontkennen. En liegen. Het antwoord is vrij eenvoudig, daar hoef je niet voor te zorgen, daar zorgt het systeem voor.

Even een intellectueel intermezzo, als de spreekwoordelijke vlag op de Zapruder Inc. modderschuit. Aan het woord de belichaming van alles wat NWO is. Althans zo mogen onze meest fanatieke bezoekers graag over prins Charles denken in al hun verlichting. In een toespraak van 50 minuten vat prins Charles treffend het gedachtegoed van Zapruder Inc. samen. Onze moderne Westerse maatschappij is behoorlijk van het pad af geraakt vooral daar waar het de zorg om Gaia betreft. Onze maatschappij is in totale disharmonie met de natuur geraakt. Consumentisme en kapitalisme zijn ons aan het verteren. Moderne wetenschap is vanwege haar dogmatische reductionisme en determinisme de oorzaak van veel structurele problemen en ongeschikt voor de complexe vraagstukken waar mensheid voor staat. Niet in de laatste plaats ook vanwege de ondergeschiktheid aan corporate belangen. Wij zullen ons contact met de natuur snel moeten hervinden anders gaat het slecht aflopen met onze aarde en dus onze samenlevingen. Het is niet slechts een kwestie van betere, meer holistische wetenschap en deindustrialisatie. De oplossing die Charles ziet is het hervinden en omarmen van onze spiritualiteit en het is vooral de leer van de zuivere Islam die mensheid daarbij kan helpen. De Islam leert ons juist wel dicht bij ons spirituele zelf te blijven en in harmonie met natuur en het grote geheel te leven. Het is voor fijnproevers die er wat tijd voor over hebben maar dan heb je ook wat. Een zeer inspirerend en vooral visionair verhaal en dat kunnen we ook wel eens gebruiken. Hand in de lucht als je deze zag aankomen!