Zapruder Inc.

Deze week lanceerde de Verenigde Staten de grootschalige, semi-militaire oefening “Cyber Shockwave“, een simulatie van een mega-aanval op de electronische infrastructuur van de Amerikaanse regering. Doel van de exercitie is het testen van de “verdediging“ tegen dergelijke aanvallen, waarbij het “rollenspel“ grotendeels gebaseerd is op de oefening “oil shockwave“ uit 2007. “Cyber security” staat hoog op de agenda van verschillende inlichtingen- en militaire organisaties, en de regering Obama zoekt zelfs “totale controle” over het wereldwijde web om eventuele vijandelijke acties af te kunnen slaan. De “war-on-internet” wordt steeds concreter. Een rijtje “initiatieven”.

Na de vreselijke aarbeving die Haïti 12 januari jongstleden trof steken de complottheorieën onvermijdelijk hun aluminiumbehoede hoofd op. Tandpasta is na schoon water het meest gezochte artikel op het getroffen eiland, omdat de overlevenden dit gebruiken om de lucht van rottende lijken in de straat te onderdrukken. En hoewel het op dit moment onkies lijkt om te gaan speculeren over onderliggende donkere motieven en geheime agenda’s, leert de geschiedenis ons keer op keer dat dit soort situaties politiek worden uitgebuit. De meeste vingers wijzenonherroepelijk naar Obamaland: Hugo Chavez van bijna-buurland Venezuela voert de criticasters (uiteraard) aan met beschuldigingen dat de VS de noodhulp gebruikt als een dekmantel voor militaire bezetting, iets waar Frankrijk en Nicaragua zich bij aansluiten. Venezuela gaat zelfs nog een stapje verder door de VS te beschuldigen de aardbeving te hebben veroorzaakt, iets wat door onderzoek van de Noordelijke Russische vloot zou zijn vastgesteld. Wat meteen opvalt is dat de criticasters zo hun eigen belangen hebben om de VS te beschuldigen, maar de claims lijken niet zomaar uit de lucht gegrepen. Het sturen van ordetroepen heeft enigszins een grond gezien de chaos ter plekke en het gevaar dat dit voor hulpverleners kan opleveren, maar hulp zou toch prioriteit nummer één moeten zijn. Ook de verdomd strategische ligging van Haïti - ten oosten van Cuba en voor de kust van Venezuela en Colombia - speelt zeker een rol mee. Waanzinnige complotpraat of zit er meer achter?

Wanneer je in een discussie over mensenrechten, discriminatie of een terreurstaat refereert aan verrichtingen van nazi-Duitsland of “Adolf Hitler, mi ze malle fratsen” (Theo Maasen), dan roept men meteen dat je het Godwin-alarm af laat gaan. Refereren aan de gruwelen van het Derde Rijk wordt vaak gezien als een zwaktebod als het gaat om een analogie te trekken met zaken die tegenwoordig plaatsvinden. Op zich klopt dit wel, aangezien er genoeg recentere voorbeelden te noemen zijn die aantonen dat we sinds de Tweede Wereldoorlog nog geen bal hebben geleerd van de vroegere fouten. Toch blijft Hitler-Duitsland een sterk voorbeeld, aangezien het goed aansluit bij de belevingswereld van de mensen in Nederland en het 65 jaar na dato nog ieder jaar herdacht wordt. Hoewel je kunt discussiëren over het precieze aantal slachtoffers, hoeveel daarvan joods waren en in hoeverre de Geallieerde naties medeplichtig waren aan sommige wandaden (denk aan burgerdoelen en de corporaties) is iedereen het er over eens dat deze tijd een aansprekend voorbeeld is van wat men niet wil dat het ooit nog eens gebeurt. De schaamte is zelfs zo groot, dat we het eigenlijk er liever niet over hebben wanneer het gaat om zaken zoals het buitengewoon hoge aantal landverraders in Nederland destijds, de foute rol van het koningshuis of de hypocrisie waaraan Nederland zich nu schuldig maakt door in Afghanistan de drugs -en energielijnen te beschermen met militaire escorte militairen te sturen voor ‘opbouwwerkzaamheden’. We herdenken wel, maar we leren niks. We willen ook niet leren. Vandaar die spastische reactie als het Godwin-alarm weer afgaat. Toch, als we in mei weer deemoedig het hoofd buigen, staan we met nu z’n allen tot in ons middel in de neofacistische drek . En we zijn er allemaal zelf schuld aan.

Michael C. Ruppert is een beetje de verre, oude (vieze) knuffeloom van Zapruder Inc. De oud LA smeris struikelde ooit over CIA-drugshandel, ging vervolgens lastige vragen stellen aan Amerikaanse politici en richtte uiteindelijk het oer-complotterblog (al kun je het eigenlijk niet zo noemen) From The Wilderness op. Ruppert is tevens de schrijver van Crossing the Rubicon, volgens de gehele Zapruder Inc. redactie het (het enige waarover we het met elkaar eens zijn) ultieme 911-boek. Geen ontploffende torens, maar duizenden en duizenden feitjes, onderbouwd door duizenden referenties en artikelen, opgetekend binnen een geopolitiek raamwerk met als belangrijkste leidraad: Peak Oil. Ruppert maakt zich zorgen om peakoil en ziet peakoil als belangrijkste leitmotiv voor alles wat in onze tijd op het internationale-, maatschappelijke-, en politieke toneel afspeelt. Volgens Mike Ruppert stormt de mensheid in sneltreinvaart af op een onovertroffen ramp. CoLLapse.

***dit artikel heeft een addendum (oorspronkelijk gepost 26/10/09)***

Al decennia lang bouwt de Amerikaanse-schaduwregering/NWO/Verenigde Naties met geduld en in het diepste geheim een eigen, onafhankelijk leger op. Vrijwel niets is over dit kwaade project bekend maar soms, heel soms, worden bepaalde legeronderdelen gezien. De meest bekende manifestatie: zwarte helicopters. Ergens halverwege de jaren zeventig worden de eerste “sightings“ van zwarte helicopters gemeld. Vooral in de agrarische gebieden van de Verenigde Staten waar veel “burgermilities“ actief zijn, blijken regelmatig ongemarkeerde helicopters de situatie in de gaten te houden. Een “conspiracy” geboren in de jaren zeventig, herboren in de jaren negentig en onder president Bush jr levend gehouden. Na de Moon-hoax, en Paul-is-Dead, weer een conspiracy uit de conspiracy top-30.

Nederland is ziek. Weliswaar niet terminaal, maar wel ernstig ziek. Zeg maar “griepvaccinatie”-ziek. Eén van de ergste symptomen die we van die ziekte kunnen waarnemen is Geert Wilders van de Partij Voor de Vrijheid. Veel mensen zijn boos op Geert. Boos omdat hij racistische, fascistische, xenofobe en opruiende taal uitslaat en complete bevolkingsgroepen marginaliseert en discrimineert. Het politieke establishment is ook boos op Geert. Niet zozeer omdat hij racistische, fascistische, xenofobe en opruiende taal uitslaat en complete bevolkingsgroepen marginaliseert en discrimineert, maar omdat hij hun stemmen afpakt. Zo krijg je politici namelijk echt boos. Ze beschuldigen Geert van populisme en het oproepen tot haat en hebben er een dagtaak aan om te verkondigen dat Geert een gevaarlijke man is. Ze hebben zelfs recent drie ‘wetenschappers’ laten bewijzen dat de PVV van Geert een extreem-rechtse partij is die de democratie ondermijnt. Geert zegt woedend te zijn. Maar dat is niet zo. Geert lacht zich stiekem de Limburgse ballen oet de boks. Bij de PVV is de champagne niet meer aan te slepen, aangezien ze zetelwinst na zetelwinst behalen in de peilingen. Geert weet namelijk dat hoe meer kritiek hij krijgt van de gevestigde politieke orde, hoe beter dit voor hem en zijn partij is. Veel Nederlanders zijn namelijk niet zozeer moe van Wilders zijn haatpropaganda, maar nog veel meer moe van de ideologische en morele armoede van de gevestigde politieke orde. En Geert weet dit als geen ander.

Ah, weinig zo complotten zo berucht op Zapruder als de moon hoax! Hordes mensen buitelden virtueel freefightend over elkaar heen, Zapruder medewerkers stapten op en ondergetekende werd zelfs bedreigd toen hij opperde dat het weleens niet zo raar gedacht was dat NASA de maanlandingen in scene gezet zou hebben. De ‘officiële’ hoax omvat het faken van sommige of alle maanlandingen, het faken van bewijsmateriaal, telemetriegegevens, fotomateriaal, maanstenen en wat al niet meer zij door de NASA én dat deze oplichting tot de dag van vandaag door NASA en de zogenaamde maanhoppende astronauten wordt volgehouden. Vooral het fotomateriaal dat aanwijzingen van manipulatie bevat, zoals de zogenaamde “camera cross hairs” die zich achter objecten vinden in plaats van ervoor, tegenstrijdige schaduwen, vreemde reflecties in vizieren, stenen met merktekens erop, het totale gebrek aan sterren en vlaggen die een eigen leven lijken te leiden op het atmosfeerloze maanlandschap. Hele websites zijn er over volgeschreven en het blijft één van Zapruder’s favoriete complotten uit de complot top-30.

In het kader van onze nieuwe Zapruder serie “Voor wie werkt .... nu eigenlijk?” vandaag de Franse president Sarkozy. Sarko weet het zeker: die boze, boze Iraniërs, die ook nog eens met hun extremistische achterwerk op de een-na grootste gasvoorraad ter wereld zitten, werken aan een atoombom. Alle, en ook werkelijk alle inlichtingendiensten zeggen het, meldt de kleine en immer sympathiek lachende president. “We kunnen Iran niet een atoombom laten krijgen want dat is een bedreiging voor Israël”, weet Sarko zeker. Nu kunnen Monsieur Le President zijn opmerkingen niet slechter getimed zijn. Eerst blijkt dat de VN-atoomwaakhond IAEA de “bewijzen” ten aanzien van Iran’s nucleaire wapenactiviteiten niet heeft gecontroleerd, en vrolijk ieder papiertje dat een westerse inlichtingdienst aanbood in haar rapportage over Iran en haar nucleaire activiteiten heeft opgenomen, nu komen de Amerikaanse inlichtingendiensten (alle inlichtingendiensten Nicolas?) met de constatering dat Iran nog steeds niet een atoombom aan het brouwen is. Rien ne va plus…

In de Verenigde Staten en Groot-Brittannië is de verontwaardiging groot als Mohmed al-Megradhi, een vermoedelijk Libisch geheim agent, door de Schotse en Engelse authoriteiten uit de Schotse gevangenis wordt vrijgelaten. Al-Megradhi is namelijk als enige veroordeeld voor de aanslag op Pan Am 103, ofwel “The Clipper Maid of the Seas“, de Boeing 714-121 die op 21 december 1988 explodeerde boven het Schotse plaatsje Lockerbie. Voor dit feit zat de man een gevangenisstraf van 27 jaar uit maar al-Megradhi lijdt aan kanker en wordt daarom wegens “humanitaire gronden“ van zijn straf ontslagen. In de achtergrond blijken er echter hele andere belangen te spelen. De Britse regering, en de oliereus BP, willen zaken doen met Libië waarbij het “oude zeer“ van Lockerbie in de weg zit. Bovendien wilde al-Megradhi tegen zijn straf in beroep bij een hogere rechtbank. Niet zonder reden: de “zaak Lockerbie“ is een opeenstapeling van vervalst bewijs, valse getuigenverklaringen, dubbelagenten, manipulatie, propaganda en leugens. 

Mag ik aan u voorstellen: Orly Taitz, advocate en “birther“. Mevrouw Taitz denkt dat Barack Obama een nep-Amerikaan is, en daarmee illegaal “president“ (een president van de VS moet als Amerikaan geboren worden). Obama zou in Kenia, of Indonesië of where ever geboren zijn en niet, zoals in zijn “officiële” acte, op Hawaii. Orly Taitz heeft bewijs voor deze stelling: het “echte” geboorte-certificaat van Obama. Hoewel al sinds de presidentsverkiezingen van 2008 het “Obama-is-Afrikaan” verhaal de ronde doet (Pikant, John McCain is aan het Panama-kanaal geboren!), en in die tijd al volledig weerlegd/gedebunkt is, houdt Taitz aan haar stelling vast en krijgt prompt nog behoorlijk media-aandacht ook. Veel zelfs. Orly Taitz is een “one-woman-freakshow”, die helaas in het “blanke-mensen-zijn-de-toppperrrs!” segment van de Amerikaanse samenleving bijval krijgt. Op een ding had mevrouw en haar “zwartmaak” campagne niet gerekend: dat de internetgeneratie haar “bewijs“ binnen enkele uren door de digitale shredder zou halen. 

“Als de coup in Honduras niet wordt teruggedraaid, zet dit een “verschrikkelijk“ voorbeeld“, merkte de Amerikaanse president Obama op over de staatsgreep door leger en congres in het arme Latijns Amerikaanse land. Het kan nu al “klassiek Obama“ genoemd worden. De populaire Amerikaanse president speelt “good cop“. Het is namelijk duidelijk dat de Verenigde Staten een niet onbelangrijke rol in de gebeurtenissen in Honduras hebben gespeeld. De afgezette president Manuel Zelaya bedankte kort voor het ingrijpen van het leger nog de Amerikanen voor het “verijdelen van een papieren coup“. Het Amerikaanse “State Department“ bevestigt dat het “onderhandelde“ met de coupplegers en geprobeerd heeft om “het illegale omverwerpen“ van de regering Zelaya te verhinderen. Weinig overtuigend. Overal in het Honduraanse “tatort“ zijn Amerikaanse vingerafdrukken te vinden. ** De misvatting dat Zelaya een “tweede termijn zocht” aangepast. **

Wat is er nu werkelijk gebeurd tijdens de presidentsverkiezingen in Iran? We weten het niet en zullen het waarschijnlijk ook nooit te weten komen. De Iraanse “raad van hoeders“ geeft toe dat er in 50 gebieden gevallen van fraude is geconstateerd. Een feit dat werd opgepikt door het “Chatham House“ en ge-extrapoleerd(pdf!) naar “bewijs“ voor grootschalige fraude. Maar overtuigend is het verhaal niet. Zoals de reformistische presidentskandidaat Moesavi niets meer op tafel kan leggen dan “beschuldigingen“ blijven de vermoedens van fraude dat ook: “slechts vermoedens“. Of zoals de Midden Oosten correspondent voor “The Independent“ Robert Fisk aangeeft: “Ik weet het niet maar ik vermoedt dat Ahmadinejad gewonnen heeft. De cijfers zijn alleen geïnflateerd om Ahmadinejad’s overwinning er beter uit te laten zien.“ Iets wat de Raad van Hoeders ook opmerkt. Fraude ja, maar niet in dergelijke mate dat Moesavi de eigenlijke president is.

Blijven staan de opgeblazen westerse media-aandacht, inclusief hijgerige politici, de dubieuze Iraanse twitteraars, de “gelekte resultaten“ door “een ambtenaar die door een “auto-ongeluk“ om het leven zou zijn gekomen“(fake), ingevlogen Hezbollah-strijders vs protesterenden(fake), aanslagen op mausoleum, aanslagen op universiteiten, aanslagen op legerbarakken, neergeschoten omstanders(schokkend) en opgeblazen demonstrantenmassa’s. De droom over zelfbeschikking en democratie sneuvelt. Mahmou blijft president. Iran de boogyman. 

In 2006 doken de eerste geruchten op maar het werd nooit officieel bevestigd. Nu, als de Britse regering een hernieuwd onderzoek naar de gang van zaken in de aanloop naar de Irakoorlog wil instellen, duikt de legendarische memo van 31 januari 2003 weer op. De spelers: Bush en Tony Blair. Beide heren bespreken het “verkopen van de oorlog”. Het is in januari duidelijk dat wapeninspecteurs nooit massavernietigingswapens zullen vinden in Irak, waarmee een nieuwe VN-resolutie tegen Irak een onhaalbare kaart wordt, en de twee staatslieden zijn daarom op zoek naar “alternatieve scenario’s”. Bush stelt, volgens de memo’s, voor om een U2 spionagevliegtuig in VN kleuren te schilderen en dit over Irak te laten vliegen in de hoop dat Saddam het ding neerhaalt. Klassiek False-flag. Daarnaast oppert Bush nog “een dissident die uitlatingen doet over WMD’s voor de camera slepen” of “het omleggen van Saddam”. 

De mainstream media zijn kapot, dat wisten we al, maar nu met de onrusten in Iran is het definitief. Het blijkt onmogelijk om met fatsoenlijk, evenwichtig, ongekleurd nieuws op de proppen te komen en vals spelen is weer aan de orde van de dag. De BBC liegt weer eens wat foto’s in elkaar, andere kranten fotojokken weer eens lustig mee, met het geschreven nieuws zal het niet veel anders zijn. En die zogenaamde Twitter-protesten? Zijn @StopAhmadi, @IranRiggedElect en @Change_For_Iran, de Twitteraars die met een eerste golf van tienduizenden Tweets aan de basis stonden, echt Iraanse inwoners die strijden tegen onrecht en onrechtmatige verkiezingen of zijn het undercover-acties van Israelische inlichtingen en persdiensten? Die hun sporen na ontdekking weer haastig proberen te wissen? Hoe toevallig ook dat juist de Amerikaans regering aan Twitter moest vragen de geplande downtime uit te stellen. Wat is hun belang ook alweer? Zitten ze hier ook weer achter? Hoe dan ook, kranten lezen heeft geen enkele zin, tenzij je in de persoonlijke, gekleurde mening van één of andere geïndoctrineerde, misleide, opzittende redactie geïnteresseerd bent. Niets geleerd van Venezuela, Kosovo, Irak, Georgië, Afghanistan of tientallen andere conflicten of coups waar achteraf de waarheid toch heel anders bleek te liggen dan aanvankelijk en masse werd gecommuniceerd aan hun lezers.
**DD: hier in het westen is het natuurlijk Iran boogyboogy wat de klok slaat, toch is er een spectaculaire machtsstrijd aan de gang in Iran. Hardliners en de gepriviliseerde Revolutionaire Garde vs democratisering. Maar zoals Obama, die zijn kaarten tegen zijn borst houdt, zegt: “Ahmadinejad of Moesavi, het maakt niet uit”. Pas als Ayathollas gaan vallen, verandert er wat. **

Ofwel: hoe jaag ik de mensen zoveel mogelijk angst aan voor iets wat weer als een zomerbuitje zal overwaaien. Al jarenlang probeert men ons bang te maken voor het gevaar van wereldwijde pandemieën van de meest uiteenlopende ziektes als gekke koeienziekte, vogelgriep, varkensgriep, TBC, AIDS en een hele trits aan griepvirussen. Een wereldwijde pandemie zou in het verschiet liggen aangezien we allemaal in het ‘global village’ wonen en waar in theorie binnen 48 een besmetting de hele wereld rond kan gaan. Niet zelden gaat dit gepaard met verwijzingen naar pandemieën in het verleden als de builenpest of de Spaanse Griepepidemie. Men vergeet erbij te vertellen dat de meeste mensen van nu een hogere levensstandaard kennen, over het algemeen gezonder zijn en zelfs de doktoren wat hebben bijgeleerd over grootschalige besmettingen. Besmettelijke ziektes worden pas gevaarlijk als ze mensen treffen die verzwakt zijn en geen toegang hebben tot goede medische zorg, zoals we af en toe nog kunnen zien in sommige Derde Wereldlanden. Toch weerhoudt het de WHO, regeringen en pharmareuzen er niet van hun apocalyptische propaganda de wereld in te slingeren. In Nederland is men er nog redelijk nuchter onder, maar in Azië is dat wel anders. 

New York ontsnapt op het nippertje aan een nieuwe aanslag. Vier mannen, James Cromitie, David Williams, Onta Williams en Laguerre Payen, alle ooit veroordeeld voor kleine vergrijpen en afkomstig uit een achterstandswijk, zouden van plan zijn om synagogen (uitroepteken) op te blazen en militaire vliegtuigen uit de lucht te schieten. De vier mannen zijn moslim (uitroepteken) en gefrusteerd over de oorlogen in Irak en Afghanistan. James Cromitie, de vermeende leider van het gezelschap, ontmoette in zijn moskee een FBI-informant die zich voordeed als lid van de terreurgroep Jaish-e-Mohammed. Cromitie maakte zijn ambities als terrorist aan de informant bekend en de rest is, zoals is gebleken, geschiedenis. Of zoals een medewerker van de FBI opmerkt: “de hele operatie was ten allertijden volledig onder controle”. De FBI leverde onbruikbaar C-4, een militair explosief, en een onklaar gemaakte stinger grond-luchtdoel-raket (kost een miljoen, de laatste grote CIA-operatie in Afghanistan voor de inval van 2001 was een “terugkoopprogramma”, waarbij voor miljoenen stingers van de mudjihadin werd teruggekocht). Iemand biedt een stinger aan, en er gaat geen belletje rinkelen. De FBI had waarschijnlijk vrolijk een atoombom kunnen aansmeren...... 

Karamatullah K. Ghori schreef op 15 maart 2002 verwijzend naar een Los Angeles Times report van 18 januari 1993 van een correspondent in Mogadishu, Mark Fineman, over het werkelijke belang van de Amerikanen in de Hoorn van Afrika: de aanwezigheid van olie. Het verhaal begint in de tachtiger jaren toen Bush Senior de vice-president was van Ronald Reagan. De Hunt Oil Company, een oliegigant in Texas, vindt olievoorraden in Jemen van meer dan 1 miljard vaten. Verder onderzoek toont aan dat er een trog van olie is dat loopt van de Rode Zee tot in Somalië en Jemen. De Wereldbank laat een studie uitvoeren door zijn meest beroemde olie ingenieur, de Ier Thomas E. O’Connor. En O’Connor is er absoluut van overtuigd dat het er barst van de olie. De oliekartel vrienden van Bush Senior duiken er als haviken op. Niet alleen vanwege de olie maar ook omdat Ronald Reagan het zat is om met een pro-Israëlische pet op het tegen Arabische en moslim belangen op te nemen. Wanneer in april 1986 de nieuwe olieraffinaderij van Hunt Oil in Maarib, Jemen, in gebruik wordt genomen, zegt vice-president George H.W. Bush Senior dat het voor het westen van strategisch belang is om ver van de Straat van Hormuz olie aan te boren. De Amerikaanse olie concerns troggelen vlot van de Somalische president Siad Barre de exploitatie rechten af. De man is een corrupte lakei van Washington en wordt goed gesmeerd. De vier bedrijven zijn Conoco, Amoco, Chevron en Phillips, allen bevriend met Bush Senior. Zij, en vooral Conoco, investeren tientallen miljoenen in het opsporen van nieuwe bronnen. 

Er worden oorlogsschepen ingezet om de piraterij rond Somalië te bestrijden, maar kan het ook anders? Kijk naar het gebied waar de piraten het meest actief zijn: het noorden van de Golf van Aden, tussen Jemen en Somalië. Het gaat om een zeeoppervlak van 500 x 75 mijl (= 900 x 135 kilometer). Jemen is bevriend met de Verenigde Staten en langs de kust kan men om de 200 kilometer een helikopter basis neerzetten. Dag en nacht bemand, klaar om binnen een minuut op te stijgen en in het uiterste geval binnen een half uur ter plekke te zijn. Een gevechtshelikopter heeft een snelheid van 300 kilometer per uur, dus reken maar uit. Met 5 basissen met ieder 3 helikopters en 50 tot 70 man waaronder goed getrainde commando’s kom je een heel eind. Dat werkt veel beter dan een peperdure oorlogsbodem inzetten. Alleen al een fregat met 160 man aan boord kost ongeveer 200.000 dollar per dag, laat staan een vliegkampschip met bijna 6.000 man en 18.000 maaltijden per dag! En zo’n oorlogsschip kan niets anders dan op volle snelheid erheen varen (met 30 knopen doe je er bijna vier uur over om 200 km af te leggen) en daarna een helikopter de lucht in te sturen. En dan zijn we weer terug bij het eerder genoemde scenario van de op land geparkeerde helikopters, hetgeen het volgende voorbeeld aantoont:

“Paasterreur” in Engeland. Met de arrestatie van 12 studenten, 10 daarvan Pakistaans, denkt de Britse overheid een “terreurplot” te hebben opgerold. De twaalf zouden van plan zijn tijdens de paasdagen aanslagen te plegen in het Verenigd Koninkrijk. Gelukkig hebben de autoriteiten op tijd ingegrepen. Of op tijd? Eigenlijk moest de Britse politie wel ingrijpen omdat Scotland Yard’s chef “anti-terreur” Bob Quick gefotografeerd werd met “veiligheidsgevoelige documenten” voor de deur van Downingstreet 10. Quick is opgestapt wegens het “incident”. De arrestaties volgen snel na de blunder van de terreurexpert: zaak gecompromiteerd maar toch tot een goed einde gebracht. Helaas hangt over deze “terreurzaak”, wederom, een politiek zweetluchtje. 

Iedere keer als een geknakt individu flipt en iets gestoords doet, zoals mensen neerschieten of van een brug springen, zie je dat de media dit steeds vaker probeert te verbinden aan zaken als drugs of internet. Prompt daarop springt dan als bij toeval een pressiegroep of de politiek erop om met allerlei verboden en beperkende maatregelen te zwaaien. Je zou bijna zeggen dat het opgezet spel is… Hadden we eerder de zogenaamde paddo-jumpers die de aanleiding vormden voor minister Klink om de paddoteelt de nek om te draaien, de laatste jaren worden we geconfronteerd met gestoorde schoolschutters die zogenaamd door gewelddadige computerspellen worden gehersenspoeld. Dat achteraf blijkt dat deze aannames in de meeste gevallen compleet onjuist zijn, doet er dan nog weinig toe aangezien de tendentieuze toon al gezet is in de eerste hijgerige krantenartikelen. En zo kun je doorgaan. Al jaren bezingt men de vele geneugten van het laten chippen van jezelf en kroost in de toekomst, omdat dit veel voordelen zou hebben bij vermissing en calamiteiten; per slot van rekening doe je dit nu toch ook met je geliefde huisdier. Na paddo’s, computerspellen en porno zijn ook de complottheorieën aan het illustere lijstje toegevoegd. Een jongeman die afgelopen zaterdag in Pittsburgh drie politieagenten doodschoot en twee verwondde in een vier uur durend vuurgevecht, zou zwaar beïnvloed zijn door ‘extreme’ complottheorieën op het internet. Yep, complotters zijn nu ook copkillers en moeten kaltgestellt worden.