Zapruder Inc.

Een festivalterrein met beperkte capaciteit, toestroomwegen via betonnen bruggen en tunnels en 1.5 miljoen bezoekers. Een dodelijke combinatie. Het moest wel mis gaan tijdens de dramatische Loveparade 2010 in het Duitse Duisburg, waar twee enorme groepen bezoekers elkaar letterlijk verpletterden, concluderen velen. Maar wie is er nu verantwoordelijk voor het drama dat 21 levens kostte? Het vingerwijzen is begonnen. Is het de organisator, die de beveiliging niet op orde had en verblind door winst veel te veel mensen het terrein op liet? Of de gemeente Duisburg? Gaf de politiek te snel vergunningen af? Wat was nu precies de rol van de politie die dag? De nabestaanden staan klaar om rechtszaken te beginnen terwijl de bovengenoemde partijen druk doende zijn met handenwassen. Niemand wil verantwoordelijkheid dragen. 

We leven op en van geleende tijd. Letterlijk, in de vorm van de berg schulden die “we” hebben, en figuurlijk omdat al die schulden ook door toekomstige generaties afbetaald moet worden. Een schuld van geld, het opbranden van de voorraden fossiele brandstoffen en het vervuilen/exploiteren van deze planeet. Eeuwige economische groei bestaat niet, zoals de onlangs weer heilig verklaarde John Maynard Keynes al wist, maar als gevolg van ons financiële systeem (en de top-laag die het meeste profiteert van dit systeem) moeten we groeien. Helaas kunnen “we” (als we “goedkoop” willen blijven leven, al is dat “goedkoop” niet zo “goedkoop” als door globalisering alles wat we vroeger zelf maakten “goedkoop” ergens aan het einde van de planeet wordt geproduceerd) niet meer groeien zonder onze schulden. We bewegen ons, of bevinden ons in het voorstadium, van “neofeodalisme” of “post-democratie”. Maar dat is een ander onderdeel van het verhaal. Het gaat hier om schuld......

In het VN hoofdkwartier “Carbon Credits” in het Duitse Bonn klinkt eventjes een “whoopsi”. Dit keer geen klimaat-alarmistische IPCC rapporten met overgeschreven schoolwerkstukjes en fondsenwerf-angstcampagnes die de zelfbenoemde “klimaat-kredietbank” laat zweten. Nope. “Het fantastische werk van de VN-collega’s die nogal opzichtig beweren dat Nigerianen zelf hun land vervuilen in plaats van oliereus Shell misschien?”, hoor ik jullie vragen. Nope. Denk meer in de richting van het Wereldnatuurfonds/oerwoud-credits-schandaal. Hoe geniaal is dit? Terwijl de VN bepaalde chemische fabrieken beloont (met carbon-credits) voor het vernietigen van bepaalde broeikasgassen, beloont de VN diezelfde chemische fabrieken voor het produceren van diezelfde broeikasgassen. Conflictje tussen het “Verdrag van Koyoto” (broeikasgassen weg) en het “Verdrag van Montreal” (ozonlaag vriendelijke gassen gebruiken, graag).

Op naar het volgende cap&trade schandaal...... 

De Verenigde Staten hebben de Irakoorlog gewonnen. Eerlijk is eerlijk: mission is accomplished. Natuurlijk, Bagdad heeft anno nu 12,5 uur electriciteit (tegenover 24 uur onder Hoessein), 1 miljoen Irakezen zijn er ondertussen gesneuveld en ontelbare het land ontvlucht, nog steeds vinden er bijna dagelijks aanslagen plaats, is het land “sectarisch” verdeeld, vervuild met radioactieve rommel, is de “gebrachte democratie” een lachertje en de gebrachte economie (een Irakees maandsalaris voor een hamburger) dramatisch. Vergeet dat. De olie wordt weer opgepompt, “iemand” verdient daar veel geld mee en het ziet ernaar uit dat de Amerikanen, stipt volgens “plan Obama”, vertrekken. Uiteindelijk blijven 50.000 Amerikaans soldaten, officieel tot 2011, nog in Irak om “het Irakese leger en politie” op te leiden (remember Vietnam?). Vanaf 2011 is de prille Irakese democratie dus op zichzelf aangewezen. Vertrekken de Amerikanen dan echt? Natuurlijk niet. 

Het energieprobleem is urgenter dan men denkt.

Over 15 jaar zal de Nederlandse aardgasproduktie niet meer voldoende zijn om aan de binnenlandse vraag te kunnen voldoen. En er is nog geen enkele garantie dat er dan voldoende aardgas geïmporteerd kan worden uit Noorwegen, Rusland of Iran.

Vandaar dat Nederlandse energieproducenten massaal inzetten op steenkool als primaire brandstof voor de periode 2020 - 2050. Is dat voldoende doordacht?

Ik ben bang van niet.

Er wordt op dit moment “ernstig zorgen” gemaakt over de toekomst van het internet. Ja, ondertussen beginnen een aantal verloren politici plotseling te realiseren dat “persvrijheid”, “privacy” en “vrijheid van meningsuiting” slechts een snackje is voor de corporatistische bovengestelden, en dat zodra “openheid” over een smerige oorlog wordt gegeven, iemand oude media en politiek gek maakt of het wettelijk geregeld kan worden om personen van het internet af te smijten, bepaalde democratische principes harder wegsmelten als witte fosfor op een zonnige dag in Gazastad of Bagdad. Europarlementariër Marietje Schaake (D66) bijvoorbeeld maakt zich grote zorgen over de oproep van Obama om wikileaks chef Julian Assange ook in Europa aan te pakken en het feit dat de Amerikanen al met verschillende landen praten om wikileaks kapot te censureren. Alles moet in een juridisch kader worden gegoten, volgens Schaaks, en er moet vooral niet te overhaastig gereageerd worden. Welnu, met wettelijke kader heeft de Nederlandse chef censuur Hirsh Ballin geen moeite. 

Hoewel niet “officieel” in Zapruder’s “Conspiracy Top-30”, verdient de zaak rond de dood van de Britse wetenschapper David Kelly zeker een Zapruder vermelding. De moord op Kelly, nu weer in het nieuws vanwege (de zoveelste) roep om heropening van de zaak, is een schoolvoorbeeld voor alle schandalen en complotten in het Engeland onder het “Blair regime” (we noemen BAE systems steekpenningen, het 7/7 onderzoek, Cash for Honours), inclusief weinig overtuigend “officieel onderzoek”. De moord, de coverup en het “onderzoek” is zo bedenkelijk dat, als het niet om een zeer tragische dood zou gaan, je bijna zou kunnen spreken van “Monty Python-esk”. 

“Papa…?“
“Uhuh…“
“Wat doen we nu?“
“Hoe bedoel je JP: “Wat doen we nu”?”
“Nou ja..gheghe..nu we niet meer aan de macht zijn?”
“Jij bent niet meer aan de macht JP, ik blijf zitten waar ik zit.“
“Echt? En ik dan? Wat moet ik nu doen? De WW in….gheghe….?“
“Misschien wel..“
“Echt…gehe..*kuch!*..ghe?“
“Grapje JP…“

In zijn laatste speech als president van de Verenigde Staten waarschuwt de oud-generaal en WWII-held Dwight Eisenhouwer het Amerikaanse volk voor het zogenaamde “military industrial complex”. Ironisch en opvallend, daar het juist Eisenhouwer is geweest die onder druk van organisaties als Americans for Democratic Action, the Committee on the Present Danger, Congres of Cultural Freedom (soort Burke-Stichtingen “democratie maar met een elite”, inclusief Troskyaans streven naar een “wereldwijde democratische revolutie” (lees: neoliberalisme)) en vooral de RAND-corporation zich liet verleiden tot het opbouwen van een machtig nucleair arsenaal (het “arsenal USA” van Leo Cherne) en het dichten van de fictieve “missile gap”. “Game Theory”, de favoriete theorie van RAND en de economen van de University of Chicago, wordt ten tijdde van Eisenhouwer krachtig op de Amerikaanse samenleving en de Amerikaanse buitenlandpolitiek geprojecteerd. 

Aanwijzingen misbruik minderjarige kinderen in Eindhoven (Anne Frankplantsoen) en Praag (sexbar Pinocchio). Overlijden minderjarige jongen door penetratie met dildo tijdens opnames snuff movie in Tjechië. Aangifte door mannelijke jeugdprostituee. Beïnvloeding (intimidatie?) media en journalisten. Chantage door Turkse ‘entiteiten’. Afrekening. Doofpot. Krant ‘Die Welt’ ziet link met het Dutroux. Chauffeur dood gevonden. Aangifte door veroordeelde Turkse zakenman wegens pedofilie. Geheim rapport. Kamervragen. Doofpot. Doodsbedreiging. Doofpot. Bezoek SM-club Breda. Aangifte door Turkse jongen wegens misbruik. Enz. enz. Maal drie-honderd-vierenveertig pagina’s. De doofpot rondom de man die de spil van de Nederlandse rechtstaat vormt is de natste droom van elke complotter, maar politiek, mainstream media en dito journalisten zien ‘niet eens rook, laat staan vuur’. Wat is hier aan de hand? Wordt de kern van het Nederlands justitiële apparaat inderdaad gevormd door een uitgebreid pedonetwerk van chantabele kindermoordende rechters, politici en andere topambtenaren tot dicht aan het koningshuis? Of is Joris Demmink, de hoogste ambtenaar van justitie, slechts de onvrijwillige hoofdrolspeler in een gefantaseerd complot en is er voor de zaak die het gratis boek ‘De Doofpot Demmink’ maakt een alternatieve verklaring? Pagina na pagina schokkend materiaal, onderbouwd en overtuigend. Rancuneuze laster of een keiharde realiteit die Nederland tot in haar fundamenten kan ontwrichten en daarom tot elke prijs verzwegen moet worden?

Voordat we eindelijk bij het sluitstuk over “extremistische Islam”, in al zijn vormen en (spook) verschijningen komen, moeten we eerst een tussenlanding maken, om te kunnen begrijpen en verklaren, en in een wellicht onverwachte plek. De Verenigde Staten. Om werkelijk tot de essentie te komen van wat extremistische islam in “onze tijd” betekent, de vorm verantwoordelijk voor terreur, Al Quaida en de zich al jaren voortslepende “oorlog-tegen-terreur(tm), is (wederom) een bezoek aan de schimmige bureau’s en wereld van het CIA, Pentagon, MacDonald Douglas en de RAND corporation nodig. Organistaties en denktanks die lange, duistere schaduwen werpen over de wereldgeschiedenis, experimenteren met massapsychologie, en het vormen van samenlevingen. We gaan terug naar Washington. En beginnen bij het begin: de Tweede Wereldoorlog. 

Vanaf augustus dit jaar kunnen Amerikaanse „terroristenopspeurneuzen“ details over al uw banktransacties richting (en vanuit) non-EU landen opvragen. Hier kunt u zich niet tegen weren, niet in de EU en niet in de Verenigde Staten, en geen enkele rechtbank of andere „beslissingsinstantie“ wordt om toestemming gevraagd. De Amerikanen mogen het eenvoudigweg. Die gegevens vragen zij op bij het Belgische „Swift“, de digitale boekhouder voor internationale transacties. Swift kan helaas om technische redenen niet „doelgericht“ gegevens over betaalverkeer verstrekken en moet daarom informatie in „bulk“ verstrekken. Zo kan het gebeuren dat uw overboekingen richting, bijvoorbeeld, Japan, ergens op een FBI bureau komen te liggen. Omdat „terreur moet worden bestreden“. „Terreur“ in de meest vage, rekbare, definitie natuurlijk.

Meer openheid werd beloofd. Transparantie van besluitvorming. Zelf inspraak van „belangengroeperingen“, en deze ronde niet alleen van lobbyisten. Maar meer dan een persberichtje van het Amerikaanse The Office of the US Trade Representative, en een paar nietszeggende uitlatingen, werd niet openbaar gemaakt. De uitgenodigde “onafhankelijken” mochten alleen op de eerst dag van onderhandeling eventjes de gang van zaken bekijken. Transparantie ACTA-style. Ja, de ACTA, Anti-Counterfeiting Trade Agreement, onderhandelingen zijn weer een nieuwe ronde ingegaan. Onder het verdrag, waarvan al enkele “leks” het licht hebben gezien maar de onderhandelingen zelf in duisternis zijn gehuld, wordt de hele „toolbox“ van privacy- en vrijheid van meningsuiting bedreigende maatregelen „wet“. Internetproviders als politieagenten van het internet, inclusief monitoren van surfgedrag en andere aanwendingen internet. Het kleine „stormpje van kritiek“ dat eventjes woei, lijkt weer te zijn gaan liggen, en de hoge heren (inclusief lobby) knabbelen weer vrolijk verder aan het vrije internet. TBC……

Eindelijk goed nieuws uit Afghanistan: het land blijkt voor circa 1000 miljard dollar aan bodemschatten te bezitten. Dat meldt The New York Times in een 1.500 woorden tellend stuk. Voor wie een beetje op de hoogte is van de achtergronden van de Afghanistanoorlog niet werkelijk nieuws, verschillende onderzoeken gaven (met een slag om de arm) aan dat het land (naast de strategische ligging) aardig wat rijkdommen bezit. Toch juicht de NYT dat Afghanistan waarschijnlijk de grootste voorraad lithium ter wereld bezit (nodig voor accu’s, van auto’s tot laptops), en laat gretig allerlei bronnen verbonden met het Pentagon, of de Amerikaanse opperbevelhebber in het Midden Oosten Petraeus, hun verhaal doen. Opgewarmde kliek+Pentagon=psy-op, dachten al snel verschillende commentatoren. Het Amerikaanse leger heeft “goed nieuws” over Afghanistan nodig, en blijkbaar wordt pochen over de grondstoffen in Afghanistan gezien als “positief”. 

Verkiezingen. Lekker boeiend. De stembusgang editie 2010 sprankelt niet echt van spanning. Alsof het afgesproken is, winnen, net als in onze Europese buurlanden, de liberalen. De nieuwe regeringscoalitie staat ook al, eigenlijk, vast. VVD, CDA en een machtsgeil tussenpartijtje. De VVD kan natuurlijk prima door een deur met de Israël-partij van Wilders. D66 is altijd wel te porren voor regeringsmacht en ook „linkse-honeypotpartij“ Groen Links zal, als het erop aan komt, geen problemen hebben met gedeelde macht met conservatief en (semi)liberaal. Daarna kan, net als bij de buurtjes, bezuinigingen worden doorgevoerd omdat „we“ een beetje teveel geld voor het opkopen van bankschrotpapier hebben uitgegeven. Desondanks zullen weer duizenden Nederlanders de gang naar stembus maken en……CDA stemmen. Waarom toch? En hoe komen we van het CDA af?

Laten we eens vrolijk filosoferen over de, tot voor kort, grootste politieke partij van Nederland. Eigenlijk, naar mijn bescheiden mening en eerlijk gezegd, is het Christen Democratisch Appèl een vrij merkwaardig politiek fenomeen. Goed, dat Nederland nu massaal voor de VVD kiest en daarmee vrijwillig de “Shock Doctrine” in huis haalt (en de kettingzaag pas echt goed in de “sociaalstaat” wordt gezet), is “opzienbarend”. De opkomst van Wilders “shockerend” (voor sommigen). De Dierenpartij “typisch Nederlands”. Maar het ultieme bizarre politieke raadsel van Nederland is stiekum het CDA. De “jaren Balkenende” lijken de partij weinig schade te hebben toegebracht, en het zetelverlies van het CDA onder lijsttrekker JPB valt minimaal te noemen. Het CDA is een mysterie. Wie stemt er tegenwoordig eigenlijk op het CDA?

De opvarenden van het hulpkonvooi voor Gaza die in de zeer vroege ochtend van afgelopen maandag werden overvallen door Israëlische marinetroepen, zullen verbaasd hebben opgekeken toen bleek dat de piratenvlag die ze hadden verwacht te zien geen doodshoofd met gekruiste botten toonde, maar een fier wapperende davidsster. Tenminste, als ze iets hadden kunnen zien in het pikkedonker toen opeens mannen uit helikopters zich op het dek van één van de schepen lieten droppen. Je zou zomaar kunnen denken met gebroodroofde Somalische vissers piraten van doen te kunnen hebben, aangezien ze zich nog niet in de Palestijnse Israëlische wateren bevonden. Vervolgens begingen de opvarende activisten de domme fout door zichzelf te verdedigen met spullen die voorhanden waren, omdat het namelijk niet netjes is je overvallers proberen van je boot te slaan en je vege lijf te redden. De stokken, ijzeren staven en “puntige objecten” waren kennelijk te veel voor het best geoutilleerde leger van de wereld en in stijl besloten ze op de activisten – of moet ik zeggen “terroristen”? – in te schieten met scherp. Ach ja, als het werkt om op het land ongewapende burgers levend te verzengen met fosforbommen of te verpulveren met tankgranaten, dan is het legen van een automatic assault rifle op een zooitje ongewassen hippies met stokken nog redelijk fair. Voor Israëlische begrippen dan.

Wat? Hulpgoederen brengen naar het openlucht-concentratiekamp Gaza? Spankie, spankie....

Zo beschrijven analisten de prestaties van ‘s werelds eerste open-source jachtvliegtuig, de JSF. Het hele JSF-circus begint zo lachwekkend te worden dat je bijna zou vergeten hoeveel geld het allemaal gaat kosten. Een korte ‘tour de Google’ maakt duidelijk dat het ding nooit echt bedoeld is om te worden ingezet. Als het maar verkocht wordt lijken ze daar bij Lockheed te denken, met alle middelen mogelijk. Inzet zou rampzalig worden. De piloten van het Red-team die de antieke, in 1996 operationeel geworden, Russische Sukhoi’s SU-30 Flanker bemanden, hadden het over het doodknuppelen van hulpeloze zeehondjes, zo inferieur waren de gloednieuwe JSF’s in een realistische wargame . En let op, in 2011 begint de rest van de wereld over te stappen op de SU-35, de moderne en superieure opvolger van de SU-30. 5 jaar later als de JSF daadwerkelijk operationeel moet worden, is niet alleen z’n stealth-gedoe allang weer achterhaald door nieuwe radartechnologie, dan zijn die SU-35’s alweer zoveel moderner geworden door diverse upgrades, dat we misschien alleen nog maar veilig oorlog kunnen voeren tegen landen als Australië. Want oorlog voeren doen we in Nederland om erbij te mogen zitten aan tafel, bij de echte jongens. Likkend en kwispelend.met de kontjes hitsig omhoog. Maargoed, Zappies, zeg het maar, wat moet het gaan worden? Saab Grippen, JSF, moderne F-16’s zoals de Block 60, vette Russische shit of gewoon helemaal niets? Oja, en Pim Fortuyn en Mat Herben, hoe zat dat ook alweer?

Weer naar boven gehaald omdat het kabinet weigert uit dit rampenproject te stappen

In het Pentagon sproeide koffie over buro’s en monitoren, in Washington zelf werden nijdig complete dossiers verscheurd, in Brussel werd achter oren gekrabt en in Tel Aviv de volgende bestellingen (gratis) bunkerbusters richting USA verstuurd. In Teheran klonk uit de burelen van de Revolutionaire Garde en religieuze elite The Beatles („With a little help from my Friends”) en Dionne Warwick („That’s what Friends are for“) voor dagen in een loop gedraaid. Ongeveer. De multipolaire wereld, of “nieuwe wereld” scoort haar eerste diplomatische coup tegen het Amerikaanse “empire” en haar vazallen, notabene in de strijd om Iran’s nucleaire programma. Met de “nuke-deal” tussen Turkije, Brazilië en Iran, een exacte kopie van het voorstel van de “groep van 6” (USA, Rusland, Frankrijk, VK, Duitsland en EU) dat eind 2009 met veel westers boe-geschreeuw door een argwanend Iran werd „verworpen“, lijkt een vierde ronde door de VN-veiligheidsraad goedgekeurde sancties tegen het regime in Teheran eventjes op een zijspoor te zijn beland. Al zal vredesnobelprijswinnaar en pr-goochelaar Obama er alles aan doen om de “oude wereldorde” te herstellen.