Zapruder Inc.

Aanwijzingen misbruik minderjarige kinderen in Eindhoven (Anne Frankplantsoen) en Praag (sexbar Pinocchio). Overlijden minderjarige jongen door penetratie met dildo tijdens opnames snuff movie in Tjechië. Aangifte door mannelijke jeugdprostituee. Beïnvloeding (intimidatie?) media en journalisten. Chantage door Turkse ‘entiteiten’. Afrekening. Doofpot. Krant ‘Die Welt’ ziet link met het Dutroux. Chauffeur dood gevonden. Aangifte door veroordeelde Turkse zakenman wegens pedofilie. Geheim rapport. Kamervragen. Doofpot. Doodsbedreiging. Doofpot. Bezoek SM-club Breda. Aangifte door Turkse jongen wegens misbruik. Enz. enz. Maal drie-honderd-vierenveertig pagina’s. De doofpot rondom de man die de spil van de Nederlandse rechtstaat vormt is de natste droom van elke complotter, maar politiek, mainstream media en dito journalisten zien ‘niet eens rook, laat staan vuur’. Wat is hier aan de hand? Wordt de kern van het Nederlands justitiële apparaat inderdaad gevormd door een uitgebreid pedonetwerk van chantabele kindermoordende rechters, politici en andere topambtenaren tot dicht aan het koningshuis? Of is Joris Demmink, de hoogste ambtenaar van justitie, slechts de onvrijwillige hoofdrolspeler in een gefantaseerd complot en is er voor de zaak die het gratis boek ‘De Doofpot Demmink’ maakt een alternatieve verklaring? Pagina na pagina schokkend materiaal, onderbouwd en overtuigend. Rancuneuze laster of een keiharde realiteit die Nederland tot in haar fundamenten kan ontwrichten en daarom tot elke prijs verzwegen moet worden?

Vanaf augustus dit jaar kunnen Amerikaanse „terroristenopspeurneuzen“ details over al uw banktransacties richting (en vanuit) non-EU landen opvragen. Hier kunt u zich niet tegen weren, niet in de EU en niet in de Verenigde Staten, en geen enkele rechtbank of andere „beslissingsinstantie“ wordt om toestemming gevraagd. De Amerikanen mogen het eenvoudigweg. Die gegevens vragen zij op bij het Belgische „Swift“, de digitale boekhouder voor internationale transacties. Swift kan helaas om technische redenen niet „doelgericht“ gegevens over betaalverkeer verstrekken en moet daarom informatie in „bulk“ verstrekken. Zo kan het gebeuren dat uw overboekingen richting, bijvoorbeeld, Japan, ergens op een FBI bureau komen te liggen. Omdat „terreur moet worden bestreden“. „Terreur“ in de meest vage, rekbare, definitie natuurlijk.

Meer openheid werd beloofd. Transparantie van besluitvorming. Zelf inspraak van „belangengroeperingen“, en deze ronde niet alleen van lobbyisten. Maar meer dan een persberichtje van het Amerikaanse The Office of the US Trade Representative, en een paar nietszeggende uitlatingen, werd niet openbaar gemaakt. De uitgenodigde “onafhankelijken” mochten alleen op de eerst dag van onderhandeling eventjes de gang van zaken bekijken. Transparantie ACTA-style. Ja, de ACTA, Anti-Counterfeiting Trade Agreement, onderhandelingen zijn weer een nieuwe ronde ingegaan. Onder het verdrag, waarvan al enkele “leks” het licht hebben gezien maar de onderhandelingen zelf in duisternis zijn gehuld, wordt de hele „toolbox“ van privacy- en vrijheid van meningsuiting bedreigende maatregelen „wet“. Internetproviders als politieagenten van het internet, inclusief monitoren van surfgedrag en andere aanwendingen internet. Het kleine „stormpje van kritiek“ dat eventjes woei, lijkt weer te zijn gaan liggen, en de hoge heren (inclusief lobby) knabbelen weer vrolijk verder aan het vrije internet. TBC……

In het Pentagon sproeide koffie over buro’s en monitoren, in Washington zelf werden nijdig complete dossiers verscheurd, in Brussel werd achter oren gekrabt en in Tel Aviv de volgende bestellingen (gratis) bunkerbusters richting USA verstuurd. In Teheran klonk uit de burelen van de Revolutionaire Garde en religieuze elite The Beatles („With a little help from my Friends”) en Dionne Warwick („That’s what Friends are for“) voor dagen in een loop gedraaid. Ongeveer. De multipolaire wereld, of “nieuwe wereld” scoort haar eerste diplomatische coup tegen het Amerikaanse “empire” en haar vazallen, notabene in de strijd om Iran’s nucleaire programma. Met de “nuke-deal” tussen Turkije, Brazilië en Iran, een exacte kopie van het voorstel van de “groep van 6” (USA, Rusland, Frankrijk, VK, Duitsland en EU) dat eind 2009 met veel westers boe-geschreeuw door een argwanend Iran werd „verworpen“, lijkt een vierde ronde door de VN-veiligheidsraad goedgekeurde sancties tegen het regime in Teheran eventjes op een zijspoor te zijn beland. Al zal vredesnobelprijswinnaar en pr-goochelaar Obama er alles aan doen om de “oude wereldorde” te herstellen.

„De huidige (Europese) crisis is het gevolg van ontoereikende regulering van markten en doorgeschoten staatsverschulding. Dat eenzijdig op winstmaximalisatie gerichte financiële spelers over het wel en wee van complete volken kunnen beschikken, komt voornamelijk door politiek verzaken.“, verzucht de Duitse president Horst Köhler naar aanleiding van de „Euro-crisis“. Na het (gedeeltelijk) imploderen van de markten voor „Collaterized Debt Obligations“ of „Credit Default Swaps“ tijdens de zogenaamde kredietcrisis, en het redden van de banksector door het „socialiseren van de bankschulden“, wereldwijd, heeft „de politiek“ letterlijk niets gedaan om een dergelijke „tweede crisis“ te voorkomen. De nucleaire „derivaten bom“ tikt nog steeds, toezicht op de markt voor dergelijke producten bestaat niet en G7 of G20 toppen bleken niet meer dan slecht gespeelde panthomime rond bankiersbonussen. De zwakke (Monetaire) Europese Unie wordt nu in een corporatistische en rivalistisch verglobaliseerde wereld afgestraft. En geholpen. De „Europese integratie“ zal vanaf nu in een stroomversnelling geraken. Ten kostte van democratie, de levensstandaard van de gemiddelde Europeaan en ten bate van het kapitaal. 

Het Europese experiment breekt op dit moment wet na wet. De “non-bailout” optie, lidstaten van de Europese Unie mogen andere lidstaten niet financieel bijspringen, bestaat niet meer. De Europese Centrale bank koopt direct “op de markt” staatspapier bij banken op. Het IMF, Internationaal Monetair Fonds, in het begin van de “Griekse crisis” een non-optie wegens de verbondenheid met Amerika, schiet de EU te hulp. Met slechts artikel 122 uit het Verdrag van Lissabon als legale basis, “een lidstaat mag een andere lidstaat helpen in geval van een natuurkatastrofe of buitengewone omstandigheid”, wordt een 750 miljard Euro kostende “schuttersput” gegraven tegen “financiële aanvallen”. Alsof het natuurfenomenen als “regen” en “wind” zijn, wordt er gesproken over “de markt” en “investeerders” ("morgen zonnig met 15 graden en weinig investeerders"), die het vertrouwen hebben opgezegd in de “hoog verschuldigde Europese Unie”. Alleen “rigoreuze bezuinigingen” kan de Euro, de Europese Unie en de toekomst van ons allen redden. Europa is “geschokt”, en wordt keihard, vrij naar het boek van Naomi Klein, “geshocked”. 

De banken zijn gered maar daarvoor hebben overheden zichzelf (ons) zover in de schulden moeten steken, dat ze (we) er nu zelf aan gaan.  De omgekeerde wereld, want een bank is slechts een middel om een economie te laten draaien, niet andersom zoals politici duidelijk lijken te denken. Economieën zijn zogenaamde ‘complex self-organizing systems’, en die zijn per definitie niet voorspelbaar of deelsgewijs analyseerbaar (vandaar dat geen enkele macroeconomische theorie ooit stand heeft gehouden) maar het is geen wilde gok te denken dat de met Griekenland zichtbaar geworden crisis erger zijn zal dan de kredietcrisis zoals we die tot nu toe hadden. Politici hebben namelijk geen van de systemische problemen opgelost en bankiers zijn zichzelf nog meer gaan belonen voor nog slechtere maatschappelijke resultaten. Niemand zal verbaasd zijn als over enkele maanden blijkt dat de economieën helemaal niet zijn gered maar dreven op staatssteun. Het grote publiek heeft nu ook met eigen ogen kunnen zien wat insiders al lang roepen: de fraude en manipulatie in het systeem is enorm. En dat komt nog eens bovenop de kennelijk bij het bankiersvak horende hebzucht. Zowel het huidige systeem als de huidige topspelers moeten buitenspel worden gezet. Maar hoe? Zapruder Inc. redt de wereldeconomie, why not? Iemand moet het doen…

Weinig dingen zijn voor ons zo vanzelfsprekend als ons huidige monetaire systeem. Centrale banken, een centrale munt, banken die meer mogen uitlenen dan ze hebben, geld dat elk jaar minder waard wordt. Het klinkt zo vanzelfsprekend. Dat komt door onwetendheid. Zelfs de meeste macro-economen begrijpen niets van mechanics of modern money. Er is echter niet veel zo onlogisch en oneerlijk als ons huidige monetaire systeem. Het hele systeem is een welvaartherverdelingsmechanisme. Is het nog niet opgevallen hoe geld als vanzelf omhoog valt? Centrale banken zijn onnodig. Geld hoeft niet te devalueren. Banken zijn niet het fundament van de economie, dat is productie. Grote investeringen kunnen ook worden gedaan zonder fractional reserve banking. Zonder moderne banken zou er zelfs meer welvaart in de reële economie (ons deel) achter blijven. Het is zelfs ook niet nodig een centrale munt te hebben. Geld kan best gewoon aan de markt worden overgelaten. Laat de markt - wij dus - maar bepalen wat geldig ruilmiddel is en wat niet en wat de waarde er van is. De enige reden voor een centrale munt is controle over ons en onze inkomsten. De enige reden voor een centrale bank is controle over ons en onze inkomsten. Hier wat verplichte kost voor iedereen die het echt wil begrijpen.

Voor onze ogen voltrekt zich de grootste roof aller tijden. Met volledige medewerking van politici worden giftige bankschulden, toxic assets, “gesocialiseerd” terwijl kapitaal en de financiële elite die verantwoordelijk is voor de huidige crisis onaantastbaar blijft. Nu de “kredietcrisis” economische groei in de reële economie wegvreet en “bubbeleconomieën” zoals in Oost Europa onder de schuldillusie imploderen, groeit in verschillende landen de sociale onrust tot, in decennia niet meer geziene, grootte. Onrust die niet alleen wordt gevoed door de onzekere tijden maar deels door verongelijking over het vrijkopen van het kapitaal. De Europese Unie heeft op dit moment in de crisis de slechtste kaarten. De monetaire unie ligt onder vuur, het heeft nog miljarden aan Amerikaans schrotpapier weggestopt en investeringen in het oosten zijn waardeloos geworden. Traditioneel is de politieke onmacht in het bloc groot. Daar bovenop moeten ook nog kopers gevonden worden voor de in snel tempo oplopende staatsschulden. ***In het kader van zogenaamde “Griekse crisis” in de herhaling. Eerste publicatie 03.03.2009.***

Het was natuurlijk slechts een kwestie van tijd, en nu is hij hier: de conspiracy theory rond het vliegtuigongeluk met de Pools president Kaczynski. Het is namelijk geen toeval dat de halve Pools regering, de chef Centrale Bank, Chef Staven en een handjevol hoge geestelijken de dood vonden in Rusland. Werd het vliegtuig neergeschoten? Waren er overlevenden? Was het Rusland of de NWO? “Vaccin-complotter” Jane Burgermeister is al op de zaak gesprongen. Een complot-theorie is geboren, inclusief vage youtube-filmpjes. Polen was per slot van rekening “lastig” met het weigeren van de “varkensgriep-vaccin” en het treuzelen rond het Verdrag van Lissabon.
***door ouwe knar via het Zaplog***

A. De hartslag van iemand genaamd “Debt”.
B. Gewoon een grafiek van twee dingen die niet zoveel met elkaar te maken hebben.
C. Iets met BBP en iets met schuld. In Amerika. Ziet er niet goed uit, maar dat wisten we al.
D. De verandering in BBP verdeeld over verandering in de hoeveelheid schuld. Conclusie: schuld voegt uiteindelijk geen productiviteit meer toe.

Meer.

Alsof de „kredietcrisis“ al jaren voorbij is, brullen media, politici, bankiers en experten al maanden om het hardst over „de lessen die uit de crisis zijn geleerd“. Ondertussen een nogal abstracte en wereldvreemde uitlating. Griekse staatsschuld wordt getorpedeerd, Spaans waardepapier gebombardeerd en de financiële haaien draaien al rondjes om hun nieuwste slachtoffer: de Britse Pond. Met hedge-constructies en „Foreign Debt Obligations“ is door Hedge Funds en superbanken de aanval ingezet op de door waardeloze „konjuktuurpakketten“ en „Bankreddingsprogramma’s“ extra verschuldigde Eurozone. De media juichen om het „vertrouwen in Griekenland“ dat een miezerige 5 miljard aan schulden weet te verpatsen (tegen 6% rente), Spanje schreeuwt om toezicht op het agressieve speculatieve kapitaal, de Luxemburger Junckers roept iets over „martelwerktuigen tegen speculanten“ en in de Verenigde Staten opent het ministerie van Justitie een onderzoek naar een „feestje“ waar Hedgefund-managers hun aanval op de Euro bespraken. Terwijl „carry-trade“ en „goedkoop geld“ bij banken en speculanten weer hoogtij vieren, en goed geld wordt verdiend aan het dumpen van en wedden tegen staatsschuld, staat de politiek machteloos. Wat is er over van de beloftes van „regulatie“, en „dit nooit meer“? Is de discussie blijven steken bij het probleem “bankier-bonussen” om de CDS en “debt obligations” per ongeluk te vergeten? Er is niets, maar dan ook niets geleerd van de, verre van overgewaaide, kredietcrisis. 

Superbank Goldman Sachs doet God’s werk(tm) hier op aarde, gewapend met pistolen om het gepeupel van zich af te houden, en miljarden aan bonussen aan personeel uitbetalend zodat “we”, via het ingenieuze Reaganeske “trickle down” systeem, er allemaal beter van worden. Goldman Sachs, of Godman, is onmisbaar voor het financiële systeem, en pompt miljarden de “reëele economie“ in, en creëert daarmee reëele banen. Goed, de bank speculeert soms tegen complete internationals, landen of tegen financiële producten die de bank zelf verkoopt, blaast bubbels zoals de „olie-shock“ van 2008 en is eigenlijk, zoals we in deel 1 gezien hebben, niets meer dan een casino-speler vermomd als hyper-hedgefund. Maar GS is gewoon „too big to fail“, heeft teveel tentakels in teveel sectoren. Gelukkig heeft de regering Obama ook door dat een financieel Frankenstein als Goldman Sachs niet echt bevorderlijk is voor het welzijn van de mensheid en er wordt daarom hardop nagedacht over wetgeving en maatregelen om „het gedrag van bankiers“ bij te sturen. Of wordt het spel iets subtieler gespeeld? 

Niet dat we deze aan hebben zien komen. Uh-huh, met een torenhoge (staats)verschulding, overgewaardeerde onroerendgoedmarkt en lage, door krediet aangezwengelde, groei, moet je minstens Milton Friedman heten om te snappen dat project “Euro” in het oude, vermoeide, energie-arme Europa midden in de “kredietcrisis” tot problemen gaat lijden. Griekenland aan de leidraad van Brussel inclusief binnenlandse onrust, politieke crisis in Portugal en een geknapte Spaanse bubbel. Tel daar schuldslavenstaat Ierland, lala-land Nederland en natuurlijk de immer op de pof levenden Italianen en Franzosen bij op, en we hebben een berg Europese schuld dat bijna zo onmogelijk “aflosbaar” is als de schulden-himalaya van the USA. Het besef dat “Europa” in de 21ste eeuw niet de groeicijfers-knaller en bloeiende “kennis-economie” gaat worden en allang het Kenyesiaanse “eindstation” van 0% en zelfs negatieve groei heeft bereikt (service economie), lijkt met de problemen in Zuid Europa voor het eerst invloed te hebben op de “waardering” van Europa in de markt. Van Azië tot Wallstreet worden handelaren nerveus van Euro-schulden. Een partij heeft het afgelopen jaar wel goed zaken gedaan door de “bail-out” en “konjunktuur-pakket” waas van politici: banken. Of het nu Goldman Sachs, Deutsche Bank of het Spaanse Santander is, als handelspartner in staatspapier tikken zij op staatsschuld, substantieel, een prima miljardenwinst af. 

“Moge u in interessante tijde leven” luidt dat bekende spreekwoord. En interessant zijn ze, helemaal op Planet Clusterfuck. De laatste weken worden met name prominent ingenomen door de Ongenaakbaren. Waar vroeger nog presidenten werden afgezet, regeringen vielen en het volk de straat op ging voor het hoofd van de koning, komen deze teflon prinsen weg met moord en doodslag. En erger. Wat dacht je van genocide? Balkie legt het rapport van de Commissie Davids kalmpjes naast zich neer, alsof Nederland niet één van de grootste misdaden heeft begaan sinds onze bemoeienissen in voormalig Nederlands-Indië. En nu zien we ook DNB-president Wellink de conclusies van Commissie De Wit naast zich neerleggen alsof het de krant van gisteren is. Beiden beroepen zich op de onvoorspelbaarheid van het voortschrijdend inzicht. Wir haben es nicht gewusst! Of was het nu “nicht wissen wollen”? Ze vergeten kennelijk dat ze opperbaas wilden worden en dat van baasjes wordt verwacht dat ze inzicht, visie en daadkracht moeten hebben. Het is toch heerlijk dat je achteraf kunt zeggen dat je met de kennis van nu toen anders had besloten? Los van deze filosofische kwestie is het duidelijk dat zowel Wellink als Balkenende donders goed wisten wat ze deden. Er was destijds voor beiden meer dan genoeg informatie beschikbaar om wél de juiste beslissing te maken. Of in ieder geval niet de foute…

In de dytopische klassieker The Matrix komt een scene voor waar één van de rebellen van de Nebukadnezzar onderhandelt met de agenten van de Matrix. In ruil voor een ‘normaal’ en comfortabel leven in de Matrix (een virtuele wereld waar de menselijke geest in een droomstaat leeft) is hij bereid zijn mede-rebellen te verraden, zolang hij maar terug wordt geplaatst in de Matrix en geen herinnering heeft aan hoe vreselijk de echte wereld is. Hij verkiest bewust de droom boven de realiteit, omdat die laatste te gruwelijk is. Dit is herkenbaar voor een groeiend aantal mensen, want we zijn met z’n allen in sneltreinvaart bezig onthecht te raken van de wereld om ons heen. Hoewel de global warming hoax misbruikt wordt voor nationale en geopolitieke doeleinden, raakt het toch aan een belangrijk punt in onze samenleving, namelijk dat we niet meer in contact staan met de natuur en de wereld om ons heen. We leven in het antropoceen, waar de mens denkt de natuur naar zijn hand te kunnen zetten door middel van techniek een oneindig vertrouwen in de wetenschap. Maar men beseft niet dat we uit die natuur voortkomen en dat onderwerping van diezelfde natuur onherroepelijk ons einde betekent. Maar voordat het zover is, zal de mensheid afglijden in een neerwaartse spiraal en zullen steeds meer mensen te lijden hebben van de geleidelijke afbrokkeling van onze maatschappij.

Een James Bond-film in Zapcinema? Zijn de films rond geheim agent 007 niet een beetje “kinderachtig“ en simple brainless entertainment? Ja…en nee. Natuurlijk is de wereld van James Bond een opgeblazen persiflage, en Bond zelf een comic-figuur. Natuurlijk doorlopen de meeste Bond-films exact hetzelfde (pre-fab)script, inclusief “villains horrific end” en “einde-met-het-meisje”. Toch is (tot nu toe) een Bond-film een vermelding in de Zapcinema serie waard. Quantum of Solace. Schuldige is Bond-acteur Daniel Craig (Munich, Road to Perdition), of eigenlijk het scenario team Neal Purvis, Robert Wade, Paul Haggis en producer Michael G. Wilson. Craig’s 21st century Bond heeft weinig meer van het slapstick karakter van Roger Moore, of de in slechte scenario’s verdwaalde en karakterloze Pierce Brosnam Bond. Craig is eerder een Sean Connery/Fleming Bond op extra opgefokte crystal meth. 007 anno 2008 is opeens bloedserieus geworden, en samen met de MI6 agent lijken ook de verschillende verhaallijnen en sub-karakters aan volwassenheid te hebben gewonnen. Maar wat Quantum of Solace vooral interessant maakt, zijn de talloze verwijzingen naar “onze“ hedendaagse wereld. **Spoiler alert!**

Ze mag dan de mater familias zijn van het Koninkrijk der Nederlanden, puissant rijk, drijvende kracht achter de Bilderbergconferenties van wijlen papalief en aandeelhouder in een paar van de grootste corporaties ter wereld, maar hare majesteit koningin Beatrix staat wel degelijk met beide benen in onze samenleving! Zozeer zelfs dat ze het nodig vond om in haar Kersttoespraak te vertellen dat onze samenleving zich teveel bezighoudt met virtuele contacten via telefoon en computer. De technische communicatie zou ons afstandelijker en onafhankelijker maken wat dan weer niet goed zou zijn voor de samenlevingszin, or shit like that. Hoewel toenemend individualisme zeker een bedreiging kan zijn voor de maatschappelijke en sociale samenhang, vergeet majesteit dat het tegelijkertijd een ongekend sterk emancipatiemiddel is voor de individuele burger. Nog nooit eerder kon je je stem zo ver en wijd laten horen als met internet en een overvloed aan informatie is beschikbaar voor wie zich eraan dorst te wagen. Maar zoals altijd zitten dit soort koninklijke boodschappen met enkele dubbele bodems in elkaar. Dus, niet meer op Hyves omdat je elkaar dan niet meer ziet, of niet meer op Zapruder omdat je dan te lastige vragen gaat stellen? Inmiddels is er een koerier te paard onderweg naar Beatrix met een handgeschreven brief van de Zapruderredactie waarin we vragen om nadere toelichting.

Nog voordat de tot vervelens toe gehypte “klimaatconferentie” in Kopenhagen van start ging, laten de gezamelijke Nederlandse banken weten dat zij “hopen op een robuust akkoord”. Zoiets zou je van een Triodos nog kunnen verwachten, en toegegeven: vrijwel iedere corporation is tegenwoordig marketingtechnisch gedwongen om aan “greenwashing” te doen, toch valt een dergelijk communiqué op. Banken en klimaatverandering? Yep. Banken zijn zelfs extreem geintresseerd in klimaatverandering. Niet omdat zij zo begaan zijn met onze planeet, of zoals Al Gore en de VN “geloven” in klimaatverandering, maar omdat er enorm, en werkelijk enorm, veel geld te verdienen valt met milieu. Of eigenlijk: CO-deux. De nachtelijke beraadslagingen van verschillende wereldregeringsleiders, officieel om “de wereld te redden”, hadden in werkelijkheid niet zoveel te maken met “de wereld redden”. De miljarden die Hillary Clinton, Angela Merkel en Gordon Brown voor de “arme landen” op tafel gooiden, kwamen niet opeens tevoorschijn uit nobele idealen, maar uit het blazen van de volgende financiële bubbel. Kopenhagen ging om derivaten, CO2-handel en neokolonialisme. 

Michael C. Ruppert is een beetje de verre, oude (vieze) knuffeloom van Zapruder Inc. De oud LA smeris struikelde ooit over CIA-drugshandel, ging vervolgens lastige vragen stellen aan Amerikaanse politici en richtte uiteindelijk het oer-complotterblog (al kun je het eigenlijk niet zo noemen) From The Wilderness op. Ruppert is tevens de schrijver van Crossing the Rubicon, volgens de gehele Zapruder Inc. redactie het (het enige waarover we het met elkaar eens zijn) ultieme 911-boek. Geen ontploffende torens, maar duizenden en duizenden feitjes, onderbouwd door duizenden referenties en artikelen, opgetekend binnen een geopolitiek raamwerk met als belangrijkste leidraad: Peak Oil. Ruppert maakt zich zorgen om peakoil en ziet peakoil als belangrijkste leitmotiv voor alles wat in onze tijd op het internationale-, maatschappelijke-, en politieke toneel afspeelt. Volgens Mike Ruppert stormt de mensheid in sneltreinvaart af op een onovertroffen ramp. CoLLapse.

***dit artikel heeft een addendum (oorspronkelijk gepost 26/10/09)***