Zapruder Inc.

Goed, er is Haiti, een Pakistan, oorlog in Afghanistan en een mission-unaccomplished in Irak. Landen die op papier een “top-prio” zouden moeten zijn van een gemiddelde, Amerikaanse, minister van Buitenlandse Zaken. Maar afgezien van een kort “uitstapje” naar de snelst groeiende Amerikaanse legerbasis Haiti, lijkt de agenda 2010 van Hillary Clinton vooral volgeschreven met het woord “Iran”. Een min-of-meer obsessie die de minister deelt met de extreem-rechtse Israëlische minister-president Netanyahu. Alsof de binnenlandse problemen van Israël niet genoeg zijn, lijkt Netanyahu ook voornamelijk bezig te zijn met het onderwerp “Iran”. Dit dynamische duo vliegt de wereld rond om een “coalitie” te vormen tegen de “Mullah-staat” en de harten warm te krijgen voor straf-sancties. Het “project” Iran, een erfenis van de regering George W. Bush, ligt na een periode van relatieve rust weer op de tekentafels van het Pentagon. Openlijk wordt gesproken over een “militaire optie”. Het spel is weer begonnen.

De westerse MSM bestookt ons met alles dat negatief is over Iran en schuwt daarbij niet om ordinaire leugens, bedrog en volksverlakkerij te gebruiken om ons te waarschuwen dat een nucleair Iran een absolute bedreiging voor de wereld is.

De hypocriete politieke spelletjes van de wereldmachten om de “dolle hond” Israël ter wille te zijn om de enige (ongecontroleerde} kernmacht in het Midden-Oosten te laten blijven zijn niet slechts volkomen doorzichtig maar tevens een belediging voor het verstand van weldenkende mensen.

**Van gastzapper P. uncia via het Zaplog**

In het kader van onze nieuwe Zapruder serie “Voor wie werkt .... nu eigenlijk?” vandaag de Franse president Sarkozy. Sarko weet het zeker: die boze, boze Iraniërs, die ook nog eens met hun extremistische achterwerk op de een-na grootste gasvoorraad ter wereld zitten, werken aan een atoombom. Alle, en ook werkelijk alle inlichtingendiensten zeggen het, meldt de kleine en immer sympathiek lachende president. “We kunnen Iran niet een atoombom laten krijgen want dat is een bedreiging voor Israël”, weet Sarko zeker. Nu kunnen Monsieur Le President zijn opmerkingen niet slechter getimed zijn. Eerst blijkt dat de VN-atoomwaakhond IAEA de “bewijzen” ten aanzien van Iran’s nucleaire wapenactiviteiten niet heeft gecontroleerd, en vrolijk ieder papiertje dat een westerse inlichtingdienst aanbood in haar rapportage over Iran en haar nucleaire activiteiten heeft opgenomen, nu komen de Amerikaanse inlichtingendiensten (alle inlichtingendiensten Nicolas?) met de constatering dat Iran nog steeds niet een atoombom aan het brouwen is. Rien ne va plus…

Volgens het Nieuwe Testament is de stadstaat Megiddo de plek waar Armageddon gaat plaatsvinden; de oorlog die alle oorlogen zal eindigen, de ultieme strijd tussen goed en kwaad. Van oudsher is het een belangrijke strategische plek in het huidige Israël waar veel belangrijke oorlogen hebben plaatsgevonden. Of de Dag des Oordeels daar uitgevochten gaat worden valt nog te bezien, maar dat het anno nu zich nog steeds in het oog van de storm bevindt is wel een juiste constatering. Als het aan Israël ligt dan mag Armageddon komen, want als ze niet bezig zijn met het kidnappen van vredesactivisten, het bulldozeren van Palestijnen of het bombarderen van Libanezen, dan zijn ze wel druk doende met het plannen van een grootschalige oorlog tegen Iran. De toenemende spanningen tussen beide landen lijken steeds groter te worden en de Israëli’s staan de popelen de Perzen met grof geschut aan te vallen. Volgens de verwachtingen zal deze aanval niet alleen met conventionele wapens plaatsvinden, maar zullen ook tactische nucleaire wapens ingezet worden. Daar waar Israël steeds harder dreigt en een klein deel van haar oorlogsvloot mobiliseert en via het Suezkanaal een omtrekkende beweging laat maken rond het Saoedische schiereiland richting Iran, blijft Iran bewust Israël provoceren door haar nucleaire programma door te voeren. Tussen het gekrakeel over en weer zit natuurlijk Amerika - het grote debiele broertje van Israël met de dommekracht. De Amerikaanse regering speelt een vreemd politiek spel, waarbij enkele van Obama’s secondanten overduidelijk op de hand van Israël zijn en openlijk een eventuele militaire actie van Israël steunen, terwijl er door andere Amerikaanse kopstukken weer een tegenstrijdig verhaal wordt opgehangen. Ondertussen is het nog steeds hommeles in Iran rondom de nasleep van de verkiezingen en kijkt Israël tegen het zoveelste schandaal aan door de spijtoptanten uit haar eigen leger. Eén grote clusterfuck daar…

Wat is er nu werkelijk gebeurd tijdens de presidentsverkiezingen in Iran? We weten het niet en zullen het waarschijnlijk ook nooit te weten komen. De Iraanse “raad van hoeders“ geeft toe dat er in 50 gebieden gevallen van fraude is geconstateerd. Een feit dat werd opgepikt door het “Chatham House“ en ge-extrapoleerd(pdf!) naar “bewijs“ voor grootschalige fraude. Maar overtuigend is het verhaal niet. Zoals de reformistische presidentskandidaat Moesavi niets meer op tafel kan leggen dan “beschuldigingen“ blijven de vermoedens van fraude dat ook: “slechts vermoedens“. Of zoals de Midden Oosten correspondent voor “The Independent“ Robert Fisk aangeeft: “Ik weet het niet maar ik vermoedt dat Ahmadinejad gewonnen heeft. De cijfers zijn alleen geïnflateerd om Ahmadinejad’s overwinning er beter uit te laten zien.“ Iets wat de Raad van Hoeders ook opmerkt. Fraude ja, maar niet in dergelijke mate dat Moesavi de eigenlijke president is.

Blijven staan de opgeblazen westerse media-aandacht, inclusief hijgerige politici, de dubieuze Iraanse twitteraars, de “gelekte resultaten“ door “een ambtenaar die door een “auto-ongeluk“ om het leven zou zijn gekomen“(fake), ingevlogen Hezbollah-strijders vs protesterenden(fake), aanslagen op mausoleum, aanslagen op universiteiten, aanslagen op legerbarakken, neergeschoten omstanders(schokkend) en opgeblazen demonstrantenmassa’s. De droom over zelfbeschikking en democratie sneuvelt. Mahmou blijft president. Iran de boogyman. 

De mainstream media zijn kapot, dat wisten we al, maar nu met de onrusten in Iran is het definitief. Het blijkt onmogelijk om met fatsoenlijk, evenwichtig, ongekleurd nieuws op de proppen te komen en vals spelen is weer aan de orde van de dag. De BBC liegt weer eens wat foto’s in elkaar, andere kranten fotojokken weer eens lustig mee, met het geschreven nieuws zal het niet veel anders zijn. En die zogenaamde Twitter-protesten? Zijn @StopAhmadi, @IranRiggedElect en @Change_For_Iran, de Twitteraars die met een eerste golf van tienduizenden Tweets aan de basis stonden, echt Iraanse inwoners die strijden tegen onrecht en onrechtmatige verkiezingen of zijn het undercover-acties van Israelische inlichtingen en persdiensten? Die hun sporen na ontdekking weer haastig proberen te wissen? Hoe toevallig ook dat juist de Amerikaans regering aan Twitter moest vragen de geplande downtime uit te stellen. Wat is hun belang ook alweer? Zitten ze hier ook weer achter? Hoe dan ook, kranten lezen heeft geen enkele zin, tenzij je in de persoonlijke, gekleurde mening van één of andere geïndoctrineerde, misleide, opzittende redactie geïnteresseerd bent. Niets geleerd van Venezuela, Kosovo, Irak, Georgië, Afghanistan of tientallen andere conflicten of coups waar achteraf de waarheid toch heel anders bleek te liggen dan aanvankelijk en masse werd gecommuniceerd aan hun lezers.
**DD: hier in het westen is het natuurlijk Iran boogyboogy wat de klok slaat, toch is er een spectaculaire machtsstrijd aan de gang in Iran. Hardliners en de gepriviliseerde Revolutionaire Garde vs democratisering. Maar zoals Obama, die zijn kaarten tegen zijn borst houdt, zegt: “Ahmadinejad of Moesavi, het maakt niet uit”. Pas als Ayathollas gaan vallen, verandert er wat. **

Vooraf renden al een aantal landen in opdracht van Israël weg, met kunstgrepen werd nog geprobeerd het “Bush vs schoenen“ incident te evenaren, tijdens de speech liepen de afgevaardigden van de meeste westerse landen weg en achteraf werd nog wanhopig woorden verdraaid of “what-if“ scenario’s uit de kast getrokken. Het spektakel van de VN anti-racismeconferentie Durban II: de “nieuwe Hitler“ Mahmoud Ahmadinejad, president van Iran. Mahmoud op een anti-racismeconferentie. De op-één-na-hoogste-leider van het land die het niet zo op heeft met vrouwen -en homorechten, de Verenigde Staten ziet als “Grote Satan“ en Israël liever van de pagina’s van de geschiedenis ziet verdwijnen ("van de kaart vegen“ heeft de man nooit gezegd). Het zou een potje “Israël-bashen“ moeten worden, maar dat werd het niet. Ahmadinejad ging veel verder. 

Zo. De oorlog-tegen-terreur™ is ten einde. In deze “oorlog“, in het leven groepen door de Amerikaanse regering onder president Bush, trokken Amerikanen en bondgenoten ten strijde tegen het wereldomvattende gevaar van “terreur“™. Soms in de vorm van fictieve tegenstanders, soms in de vorm bestaande. Het uiteindelijk doel van de pakkende slogan was natuurlijk het verkopen van Amerikaanse militaire ambities en de torenhoge defensieuitgaven die daarmee gepaard gaan. Helaas voor sommige populisten of simpele zwart-wit-denkers zullen de Amerikaanse imperialistische acties voortaan onder de noemer Overseas Contingency Operations, of in Orwelltaal OCO, worden uitgevoerd. The-war-on-terror (of Long War), een eufemisme met tussen 600.000 en meer dan een miljoen Irakese doden, duizenden Afghaanse doden, duizenden Somalische doden, DU-munitie, martelpraktijken, overal burgers bespionerende overheden, en gaten in grond-en burgerrechten, is geschrapt. Laat de oorlog beginnen. 

Game theory is een voor de geopolitiek extreem belangrijk wiskundig vakgebied. De hele koude oorlog strategie van de Verenigde Staten was gebaseerd op game theory. De theorie gaat er van uit dat deelnemers in ‘een spel’ een voorspelbaar egoïstisch gedrag hebben, wat in interactie weer zal leiden tot voorspelbare reacties van andere deelnemers. Door middel van ingewikkelde modellen kan de som van al dat gedrag worden berekend. De modellen kunnen worden gebruikt om de meest kansrijke strategieën te berekenen of om de meest waarschijnlijke uitkomsten van conflicten te voorspellen. Een bekend voorbeeld is het ‘prisoners dilemma’. Hoe dan ook, dankzij wiskunde is de wereld nu gevuld met grote arsenalen atoomwapens omdat de theorie voorspelde dat de kans op wederzijdse vernietiging in niemands voordeel zou zijn en niemand de wapens dan daadwerkelijk zou gaan gebruiken.

CIA-consultant Bruce Bueno de Mesquita, een expert op het vakgebied, liet game theory los op de situatie in Iran. Volgens zijn modellen is de kans dat Iran een nucleaire bom gaat ontwikkelen klein. Hoe sneller we het land met rust laten, hoe ongevaarlijker het zal worden. En eigenlijk is dat ook wat alle controlerende agentschappen altijd al zeiden.

In het boek “De Volgende Oorlog“ verkent onderzoeksjournalist Daan de Wit de geleidelijke Amerikaanse opbouw naar een conflict met Iran onder de regering Bush II. Na de inval van Afghanistan en de invasie van Irak een mogelijke derde Amerikaanse oorlog in het Midden Oosten. De Wit ziet opvallende parallelen tussen de aanloop naar de Irakoorlog van 2003 en de huidige, dreigende, situatie rond de ambitieuze sjiietische grootmacht. Op basis van honderden rapporten, analyses en commentaren tekent hij de Amerikaanse ambities en wens tot oorlog op, en komt tot de conclusie dat het inderdaad weinig heeft gescheeld of de regering Bush had haar plannen ten aanzien van Iran uitgevoerd. Nu is er president Obama, de man van “hope“ en “change“. Bush en zijn “neocons“ zijn weg dus is de kust veilig voor Teheran? We legden de vraag voor aan De Wit. Over Obama, Iran, Israël en de nog altijd explosieve situatie in het Midden Oosten. 

We hebben weer een mooie „conspiracy theory“. Volgens een artikel op al Jazeera is een spraakmakend stuk in de Telegraaf over Hollandse AIVD-operaties in Iran (inclusief dikke schreeuwkop) een CIA-Israël-Telegraaf een-tweetje geweest. Volgens “bronnen”, meldde de Telegraaf, zou de AIVD haar mensen uit Iran hebben teruggehaald omdat de VS op het punt staan het land aan te vallen. De Hollandse James Bonds hebben overigens goed werk verricht: regelmatig werden wapentransporten tegengehouden. Ook zouden de AIVD-ers flink wat doelen in kaart hebben gebracht. Yeah, right. „Geloofwaardigheid“ en „De Telegraaf“ zijn al moeilijk in een zin te combineren (en het is altijd makkelijk Godwin’s scoren met de „Wakkere Krant Van Nederland (ook zestig jaar geleden erg „wakker“)), maar dit „Telegraafstuk“ stinkt erger dan de afvalbak van je lokale Chinese restaurant. Dat dacht dus ook Soraya Sepahpour-Ulrich, een onafhankelijk onderzoekster gespecialiseerd in lobbygroepen, die in het Telegraafstuk de lange hand van de CIA en Israël ziet. Nu weinig negatiefs te melden valt over Iran’s nucleaire programma, wordt met dit soort artikelen het publiek bewerkt. We zijn niet verbaast. *Dank aan Freedomfiles*

Via Gastzapper: The Israël Project. 

Headlines:
- olieprijs daalt ruim 10 procent
- olieverbruik VS 3 % lager dan in 2007
- non-OPEC olieproduktie piekt binnen 2 jaar

Olie:
De oliebubbel is gebarsten. De prijs was veel te hoog opgelopen door speculatie en afgelopen week daalde de prijs met ruim 10% tot onder de 130 dollar.
Maar misschien is ook de dalende (of langzamer stijgende) vraag naar olie een oorzaak voor de tijdelijke prijsdaling. 

Iran heeft de werkzaamheden hervat met betrekking tot de bouw van zeer geavanceerde apparatuur, waarvan nucleaire deskundigen zeggen dat deze in de eerste plaats gebruikt worden voor de bouw van atoomwapens, volgens de laatste door westerse diplomaten ontvangen inlichtingenrapporten. Hierbij zouden blauwdrukken van AQ Khan, de “vader van de Pakistaanse atoombom,” als basis dienen.

Althans, dat meldt de Daily Telegraph.Zonder dat overigens duidelijk wordt wie de bronnen zijn.

Wat ik altijd bizar vind is dat als het om de aanslagen van 11 september gaat, degenen met twijfels over het officiële verhaal, door zogenaamde debunkers geacht wordt met harde bewijzen te komen. Om vervolgens zelf met boterzachte conclusies te komen.

Door Johnito

We konden in de onvolprezen Maandagmorgenbriefing al kort lezen over de speech van Obama aan de American Israel Public Affairs Council (AIPAC), één van de machtigste lobbygroepen van Israel in de Verenigde Staten. Hier kroop de nieuwbakken Democratische presidentskandidaat voor het oog van de wereld door het stof om zijn onvoorwaardelijke gehoorzaamheid te betuigen aan de joodse lobby, net zoals zijn mede-kandidaten. Als je je ooit afvroeg hoe het toch komt dat deze kleine, jonge staat zo invloedrijk is bij de machtige landen -en met name de Verenigde Staten- dan kun je hier in alle openheid één van de vele mechanismen zien waarmee ze de internationale gemeenschap bespeelt. Wanneer je kritisch schrijft of spreekt over de ongekende macht die joden aan de dag weten te leggen wanneer het gaat om Israelische belangen, dan ligt al snel de anti-semitische knuppel op de loer om je neer te kloppen. De bewering dat de rijke joden hun geld en invloed op de Amerikaanse politiek en haar financiële systeem laten gelden om met name Israelische belangen veilig te stellen, staat voor sommigen al gelijk aan holocaustontkenning en marcheren met een stramme arm. Maar dat is een suffe afleidingsmanoeuvre, want zoals voormalig minister en staatssecretaris en fulltime 9/11-criticus Andreas von Bülow ondergetekende eens persoonlijk toevertrouwde: Israel controls America!

„Oorlog met Iran….? Niet tijdens mijn wacht.“ Woorden van de Amerikaanse opperbevelhebber en admiraal William Fallon. Maar de wacht is gelopen. William Fallon, de man waarvan wordt aangenomen dat hij het afgelopen jaar Iran eigenhandig heeft behoed voor een extreme makeover tot een gegalvaniseerde en radioactieve gas-en oliekolonie door Bush en Cheney, is opgestapt. De admiraal lag teveel overhoop met de regering Bush. „De perceptie dat er een verschil van zienswijze zou bestaan in CENTCOM (centale commando) maakt het voor mij moeilijk om het land te dienen.“ Het ontslag volgt na een portret van de bevelhebber in het Amerikaanse Esquire met de alles zeggende titel: „The Man Between War and Peace“. 

Hoera! De champagne kan open! Verstandige mensen als ze zijn hebben de Amerikaanse inlichtingendiensten besloten hun neocon baasjes geen gelijk te geven of wat geheime wapenprogramma’s te verzinnen. Jammer voor Bush, Cheney, Maxime Verhagen en de AIPAC maar er is geen dwingende reden om Iran tot een vrijemarktparadijs voor corporate Amerika om te bombarderen. Vrede! Hoera! Hoera! Nou……nee. Terwijl de conclusies van de NIA (National Intelligence Assessment) als een lopend vuurtje de wereld over gaan, en een flinke zucht van opluchting klinkt, wordt er toch te vroeg gejuicht. De NIA zegt dat Iran is gestopt met haar nucleaire wapenprogramma. En daar zit het pijnpunt. De Amerikanen gaan er nog steeds van uit dat Iran nukes wil. En hebben nu helemaal een stok om te slaan

Was Frankrijk een aantal jaren nog terug zeer bedreven in het laveren tussen de toorn van de Amerikanen, Europa en de gunsten van het Midden-Oosten, nu lijkt de wind definitief gedraaid in de richting van Holy Bush-land. Toen Frankrijk zich flink verzette tegen de invasie in Irak in 2003, reageerden de Amerikanen op een kinderachtige manier en zo werden French fries tijdelijk freedom fries. Een kinderachtig maar duidelijk statement hoe over de Grote Plas wordt gedacht over landen met een tegengestelde mening. Maar met de komst van hardliner Sarkozy waait er een opvallend pro-Amerikaanse wind door de Hexagone en dat is voor Europeanen die kritisch zijn ten aanzien van het Amerikaanse imperialistische geopolitieke beleid niet al te best.

Geen twijfel mogelijk: Iran wil de bom en doet er alles aan om hem te krijgen. En zodra Teheran in bezit is van een atoombom zal zij Israël aanvallen. Immers, president Ahmadinejad heeft zelf gezegd dat hij Israël van de kaart wil vegen. De Iranese nucleaire crisis in het kort. Een probleem met deze stelling: er is nooit aangetoond dat Iran een wapensprogramma heeft. Het land werkt mee aan UN-inspecties, heeft het non-proliferatie verdrag ondertekend en Iran heeft domweg te weinig centrifuges om überhaupt een bom te kunnen brouwen. Toch wordt het land onderworpen aan sancties en staat het onder druk haar uraniumverrijking op te schorten