Zapruder Inc.

Een festivalterrein met beperkte capaciteit, toestroomwegen via betonnen bruggen en tunnels en 1.5 miljoen bezoekers. Een dodelijke combinatie. Het moest wel mis gaan tijdens de dramatische Loveparade 2010 in het Duitse Duisburg, waar twee enorme groepen bezoekers elkaar letterlijk verpletterden, concluderen velen. Maar wie is er nu verantwoordelijk voor het drama dat 21 levens kostte? Het vingerwijzen is begonnen. Is het de organisator, die de beveiliging niet op orde had en verblind door winst veel te veel mensen het terrein op liet? Of de gemeente Duisburg? Gaf de politiek te snel vergunningen af? Wat was nu precies de rol van de politie die dag? De nabestaanden staan klaar om rechtszaken te beginnen terwijl de bovengenoemde partijen druk doende zijn met handenwassen. Niemand wil verantwoordelijkheid dragen. 

We leven op en van geleende tijd. Letterlijk, in de vorm van de berg schulden die “we” hebben, en figuurlijk omdat al die schulden ook door toekomstige generaties afbetaald moet worden. Een schuld van geld, het opbranden van de voorraden fossiele brandstoffen en het vervuilen/exploiteren van deze planeet. Eeuwige economische groei bestaat niet, zoals de onlangs weer heilig verklaarde John Maynard Keynes al wist, maar als gevolg van ons financiële systeem (en de top-laag die het meeste profiteert van dit systeem) moeten we groeien. Helaas kunnen “we” (als we “goedkoop” willen blijven leven, al is dat “goedkoop” niet zo “goedkoop” als door globalisering alles wat we vroeger zelf maakten “goedkoop” ergens aan het einde van de planeet wordt geproduceerd) niet meer groeien zonder onze schulden. We bewegen ons, of bevinden ons in het voorstadium, van “neofeodalisme” of “post-democratie”. Maar dat is een ander onderdeel van het verhaal. Het gaat hier om schuld......

In het VN hoofdkwartier “Carbon Credits” in het Duitse Bonn klinkt eventjes een “whoopsi”. Dit keer geen klimaat-alarmistische IPCC rapporten met overgeschreven schoolwerkstukjes en fondsenwerf-angstcampagnes die de zelfbenoemde “klimaat-kredietbank” laat zweten. Nope. “Het fantastische werk van de VN-collega’s die nogal opzichtig beweren dat Nigerianen zelf hun land vervuilen in plaats van oliereus Shell misschien?”, hoor ik jullie vragen. Nope. Denk meer in de richting van het Wereldnatuurfonds/oerwoud-credits-schandaal. Hoe geniaal is dit? Terwijl de VN bepaalde chemische fabrieken beloont (met carbon-credits) voor het vernietigen van bepaalde broeikasgassen, beloont de VN diezelfde chemische fabrieken voor het produceren van diezelfde broeikasgassen. Conflictje tussen het “Verdrag van Koyoto” (broeikasgassen weg) en het “Verdrag van Montreal” (ozonlaag vriendelijke gassen gebruiken, graag).

Op naar het volgende cap&trade schandaal...... 

De Verenigde Staten hebben de Irakoorlog gewonnen. Eerlijk is eerlijk: mission is accomplished. Natuurlijk, Bagdad heeft anno nu 12,5 uur electriciteit (tegenover 24 uur onder Hoessein), 1 miljoen Irakezen zijn er ondertussen gesneuveld en ontelbare het land ontvlucht, nog steeds vinden er bijna dagelijks aanslagen plaats, is het land “sectarisch” verdeeld, vervuild met radioactieve rommel, is de “gebrachte democratie” een lachertje en de gebrachte economie (een Irakees maandsalaris voor een hamburger) dramatisch. Vergeet dat. De olie wordt weer opgepompt, “iemand” verdient daar veel geld mee en het ziet ernaar uit dat de Amerikanen, stipt volgens “plan Obama”, vertrekken. Uiteindelijk blijven 50.000 Amerikaans soldaten, officieel tot 2011, nog in Irak om “het Irakese leger en politie” op te leiden (remember Vietnam?). Vanaf 2011 is de prille Irakese democratie dus op zichzelf aangewezen. Vertrekken de Amerikanen dan echt? Natuurlijk niet. 

Het energieprobleem is urgenter dan men denkt.

Over 15 jaar zal de Nederlandse aardgasproduktie niet meer voldoende zijn om aan de binnenlandse vraag te kunnen voldoen. En er is nog geen enkele garantie dat er dan voldoende aardgas geïmporteerd kan worden uit Noorwegen, Rusland of Iran.

Vandaar dat Nederlandse energieproducenten massaal inzetten op steenkool als primaire brandstof voor de periode 2020 - 2050. Is dat voldoende doordacht?

Ik ben bang van niet.

Er wordt op dit moment “ernstig zorgen” gemaakt over de toekomst van het internet. Ja, ondertussen beginnen een aantal verloren politici plotseling te realiseren dat “persvrijheid”, “privacy” en “vrijheid van meningsuiting” slechts een snackje is voor de corporatistische bovengestelden, en dat zodra “openheid” over een smerige oorlog wordt gegeven, iemand oude media en politiek gek maakt of het wettelijk geregeld kan worden om personen van het internet af te smijten, bepaalde democratische principes harder wegsmelten als witte fosfor op een zonnige dag in Gazastad of Bagdad. Europarlementariër Marietje Schaake (D66) bijvoorbeeld maakt zich grote zorgen over de oproep van Obama om wikileaks chef Julian Assange ook in Europa aan te pakken en het feit dat de Amerikanen al met verschillende landen praten om wikileaks kapot te censureren. Alles moet in een juridisch kader worden gegoten, volgens Schaaks, en er moet vooral niet te overhaastig gereageerd worden. Welnu, met wettelijke kader heeft de Nederlandse chef censuur Hirsh Ballin geen moeite. 

Hoewel niet “officieel” in Zapruder’s “Conspiracy Top-30”, verdient de zaak rond de dood van de Britse wetenschapper David Kelly zeker een Zapruder vermelding. De moord op Kelly, nu weer in het nieuws vanwege (de zoveelste) roep om heropening van de zaak, is een schoolvoorbeeld voor alle schandalen en complotten in het Engeland onder het “Blair regime” (we noemen BAE systems steekpenningen, het 7/7 onderzoek, Cash for Honours), inclusief weinig overtuigend “officieel onderzoek”. De moord, de coverup en het “onderzoek” is zo bedenkelijk dat, als het niet om een zeer tragische dood zou gaan, je bijna zou kunnen spreken van “Monty Python-esk”. 

In zijn laatste speech als president van de Verenigde Staten waarschuwt de oud-generaal en WWII-held Dwight Eisenhouwer het Amerikaanse volk voor het zogenaamde “military industrial complex”. Ironisch en opvallend, daar het juist Eisenhouwer is geweest die onder druk van organisaties als Americans for Democratic Action, the Committee on the Present Danger, Congres of Cultural Freedom (soort Burke-Stichtingen “democratie maar met een elite”, inclusief Troskyaans streven naar een “wereldwijde democratische revolutie” (lees: neoliberalisme)) en vooral de RAND-corporation zich liet verleiden tot het opbouwen van een machtig nucleair arsenaal (het “arsenal USA” van Leo Cherne) en het dichten van de fictieve “missile gap”. “Game Theory”, de favoriete theorie van RAND en de economen van de University of Chicago, wordt ten tijdde van Eisenhouwer krachtig op de Amerikaanse samenleving en de Amerikaanse buitenlandpolitiek geprojecteerd. 

Voordat we eindelijk bij het sluitstuk over “extremistische Islam”, in al zijn vormen en (spook) verschijningen komen, moeten we eerst een tussenlanding maken, om te kunnen begrijpen en verklaren, en in een wellicht onverwachte plek. De Verenigde Staten. Om werkelijk tot de essentie te komen van wat extremistische islam in “onze tijd” betekent, de vorm verantwoordelijk voor terreur, Al Quaida en de zich al jaren voortslepende “oorlog-tegen-terreur(tm), is (wederom) een bezoek aan de schimmige bureau’s en wereld van het CIA, Pentagon, MacDonald Douglas en de RAND corporation nodig. Organistaties en denktanks die lange, duistere schaduwen werpen over de wereldgeschiedenis, experimenteren met massapsychologie, en het vormen van samenlevingen. We gaan terug naar Washington. En beginnen bij het begin: de Tweede Wereldoorlog. 

Meer openheid werd beloofd. Transparantie van besluitvorming. Zelf inspraak van „belangengroeperingen“, en deze ronde niet alleen van lobbyisten. Maar meer dan een persberichtje van het Amerikaanse The Office of the US Trade Representative, en een paar nietszeggende uitlatingen, werd niet openbaar gemaakt. De uitgenodigde “onafhankelijken” mochten alleen op de eerst dag van onderhandeling eventjes de gang van zaken bekijken. Transparantie ACTA-style. Ja, de ACTA, Anti-Counterfeiting Trade Agreement, onderhandelingen zijn weer een nieuwe ronde ingegaan. Onder het verdrag, waarvan al enkele “leks” het licht hebben gezien maar de onderhandelingen zelf in duisternis zijn gehuld, wordt de hele „toolbox“ van privacy- en vrijheid van meningsuiting bedreigende maatregelen „wet“. Internetproviders als politieagenten van het internet, inclusief monitoren van surfgedrag en andere aanwendingen internet. Het kleine „stormpje van kritiek“ dat eventjes woei, lijkt weer te zijn gaan liggen, en de hoge heren (inclusief lobby) knabbelen weer vrolijk verder aan het vrije internet. TBC……

Eindelijk goed nieuws uit Afghanistan: het land blijkt voor circa 1000 miljard dollar aan bodemschatten te bezitten. Dat meldt The New York Times in een 1.500 woorden tellend stuk. Voor wie een beetje op de hoogte is van de achtergronden van de Afghanistanoorlog niet werkelijk nieuws, verschillende onderzoeken gaven (met een slag om de arm) aan dat het land (naast de strategische ligging) aardig wat rijkdommen bezit. Toch juicht de NYT dat Afghanistan waarschijnlijk de grootste voorraad lithium ter wereld bezit (nodig voor accu’s, van auto’s tot laptops), en laat gretig allerlei bronnen verbonden met het Pentagon, of de Amerikaanse opperbevelhebber in het Midden Oosten Petraeus, hun verhaal doen. Opgewarmde kliek+Pentagon=psy-op, dachten al snel verschillende commentatoren. Het Amerikaanse leger heeft “goed nieuws” over Afghanistan nodig, en blijkbaar wordt pochen over de grondstoffen in Afghanistan gezien als “positief”. 

Wat? Hulpgoederen brengen naar het openlucht-concentratiekamp Gaza? Spankie, spankie....

In het Pentagon sproeide koffie over buro’s en monitoren, in Washington zelf werden nijdig complete dossiers verscheurd, in Brussel werd achter oren gekrabt en in Tel Aviv de volgende bestellingen (gratis) bunkerbusters richting USA verstuurd. In Teheran klonk uit de burelen van de Revolutionaire Garde en religieuze elite The Beatles („With a little help from my Friends”) en Dionne Warwick („That’s what Friends are for“) voor dagen in een loop gedraaid. Ongeveer. De multipolaire wereld, of “nieuwe wereld” scoort haar eerste diplomatische coup tegen het Amerikaanse “empire” en haar vazallen, notabene in de strijd om Iran’s nucleaire programma. Met de “nuke-deal” tussen Turkije, Brazilië en Iran, een exacte kopie van het voorstel van de “groep van 6” (USA, Rusland, Frankrijk, VK, Duitsland en EU) dat eind 2009 met veel westers boe-geschreeuw door een argwanend Iran werd „verworpen“, lijkt een vierde ronde door de VN-veiligheidsraad goedgekeurde sancties tegen het regime in Teheran eventjes op een zijspoor te zijn beland. Al zal vredesnobelprijswinnaar en pr-goochelaar Obama er alles aan doen om de “oude wereldorde” te herstellen.

“De Nederlandse Jörg Haider”, “Hollandse LePen”, “een minderwaardig mens”, “racist”, “politieke relnicht”, “populist”, “fascist”, “malle pietje zonder inhoud” en op 6 mei 2002 neergekogeld door de extreem-linkse dierenactivist Volkert de Graaf in het mediapark te Hilversum. Zo is Pim Fortuyn ons collectief geheugen in gegaan en zo is de geschiedenis geschreven. De politieke “beweging” waar hij zich bij aansloot, de “leefbaar” stroming die het “pluche” zou “opschudden”, en zijn afsplitsing LPF (Lijst Pim Fortuyn) werden binnen een jaar politiek onschadelijk gemaakt. Het leven in Nederland ging weer verder......

Ongeveer 60 miljoen dollar betalen de Amerikanen per jaar voor hun militaire basis Manas in Kirgizië. Een koopje. Niet alleen worden duizenden Amerikaanse troepen via de luchtmachtbasis richting Afghanistan verscheept, de Amerikanen hebben met het steunpunt een geopolitiek breekijzer in een van de meest strategisch gelegen landen ter wereld. Kirgyzië ligt tussen Oezbekistan, Kazachstan, Tadjikistan en, vooral, China. Waar het grenst aan de regio Xinjiang, de Chinese provincie met de Uiguhrische bevolking. De Amerikanen hebben alleen een probleem in Kyrgizië: de door de Amerikanen opgezette “Tulpenrevolutie” aan de macht gekomen, autoritaire Kirgizische president Bakiyev (de zoveelste dictator gesteund door de democratie welwillende Amerikanen) dreigt ieder jaar de Amerikanen het land uit te gooien als ze niet meer betalen voor hun basis. Nu heeft Bakiyev zijn hand overspeeld. Zijn regime is gevallen onder een stormloop door de tegen zijn juk protesterende bevolking. Bakiyev zit nu in Wit Rusland. Zijn Amerikaanse broodheren doen nu zaken met de nieuwe zetbaas in Kirgizië. 

Het was natuurlijk slechts een kwestie van tijd, en nu is hij hier: de conspiracy theory rond het vliegtuigongeluk met de Pools president Kaczynski. Het is namelijk geen toeval dat de halve Pools regering, de chef Centrale Bank, Chef Staven en een handjevol hoge geestelijken de dood vonden in Rusland. Werd het vliegtuig neergeschoten? Waren er overlevenden? Was het Rusland of de NWO? “Vaccin-complotter” Jane Burgermeister is al op de zaak gesprongen. Een complot-theorie is geboren, inclusief vage youtube-filmpjes. Polen was per slot van rekening “lastig” met het weigeren van de “varkensgriep-vaccin” en het treuzelen rond het Verdrag van Lissabon.
***door ouwe knar via het Zaplog***

Hier is het dan: de eerste versie van het gehate, geheime en gniepige ACTA-verdrag (PDF!). Met een eerste, vluchtige blik, blijkt er weinig veranderd te zijn ten opzichte van de al “gelekt” versies. Het “anti-piraterij” verdrag werd sinds 2007 door de EU, de VS en Japan achter gesloten deuren voorbereid. Juist daarom wordt gevreesd dat het verdrag een einde zal maken aan het “vrije” internet. Met het openbaar maken van een eerste versie, worden critici tegemoed gekomen. Welkom Chinees internet. 

In vroeger dagen kregen mensen wel eens een tik van de molen. Een schadelijke bijwerking van het opwekken van windenergie. Tegenwoordig krijgen politici wel eens een tik van een kerncentrale.
Het CDA denkt dat het een goed idee is als Nederland 2 extra kerncentrales bouwt.
De ervaring leert dat die kerncentrales op zijn vroegst over 10 jaar klaar zullen zijn.

De kersverse, en vrij controversiële, nobelprijsdrager voor de vrede, Barack Obama maakt zich zorgen. Om terreur. En vooral nucleaire terreur. Daarom, om de wereld te redden van een mogelijke nucleaire slachtpartij, organiseerde de Amerikaanse president een converentie om samen met andere wereldleiders het gevaar van een “Al Qaida atoombom” zoveel mogelijk te beperken. Al eerder bereikte Obama een nieuw akkoord met aartsvijand Rusland over de “afbouw” van nucleair arsenaal, maar nu schaarde de charismatische politicus bijna vijftig regeringsleiders om zich heen om te werken aan een kernwapenvrije wereld. Er werd gepraat over “the dirty bomb”, het registreren van radioactief materiaal, het opzetten van databasissen. Obama sprak zelfs openlijk over het grootste internationale taboe: de nukes van Israël. Kennelijk stimuleert een nobelprijs tot het nemen van werkelijke stappen om de wereldvrede te bevorderen. Dergelijke stappen werden tijdens de Nuclear Security Summit helaas niet genomen. Het was vooral een Obama-show: veel hollywood, veel show, veel woorden en een diepere agenda dan het eigenlijke programmaboekje. 

“Climategate”, het plotseling lekken van duizenden emails, werkwijzen en commentaren van het Britse Climate Research Institute, heeft naast het domino-gewijs imploderen van klimaatwetenschap nog vele andere interessante “bijverschijnselen”. Maatregelen tegen “klimaatverandering”, zoals voornamelijk emmissionhandel (cap&trade) werden, eindelijk, keihard ontmaskerd als de zoveelste “bubbelhandel” voor banken, hedgefunds en oliemaatschappijen (VS, Europa), een bijzonder winstgevende manier om zware industrie met winst van het “dure” westen naar “lage lonen landen” te verschepen (IPCC, Rajendra Pachauri) of een miljarden “cash-cow” voor dubieuze non-gouvermentele organisaties als het Wereldnatuurfonds. “Kopenhagen” bleek voornamelijk om neokolonisatie te gaan, CO2 de bodem in pompen een leuk bijbaantje voor de energie-sector en “photoshop” Al Gore slechts een “gelovige”. Nu de “geloof"waardigheid van klimaatverandering steeds meer in twijfel wordt getrokken, en het rookgordijn van “opwarming” de trucs van banken en politici niet meer kan verhullen, wordt plotseling in opvallende kringen gesproken over de ware reden achter de “klimaathype”. Terwijl het volk wordt zoet gehouden met gloeilampen en ijsberen, wordt zachtjes openlijk gesproken over het einde van de geïndustraliseerde beschaving. Peak oil.