Zapruder Inc.

Noem hem de “Comeback kid”: Iyad Allawi. Ooit in zijn studententijd “dissidenten-opruimer” voor Saddam Hoessein, daarna “oppositie-leider” tegen het regime van Hoessein, sleutelfiguur in de “cooked intelligence” saga die vooraf ging aan de Amerikaanse invasie van Irak in 2003 en daarna korte tijd, als beloning voor verleende diensten, premier van Irak. In die tijd zou Allawi zelfs zijn “oke” hebben gegeven aan de Amerikaanse slachting in Fallujah, maar als de opportunistische Irakese “neocon” te veel kritiek uit op de Amerikaanse bezetter, valt hij uit de gratie van zijn broodheren. Na de Irakese verkiezingen van 2005 lijkt zijn rol in Irak uitgespeeld. Anno 2010 duikt CIA-asset en a**hole extraordinair Allawi plotseling weer op. Met zijn “regenboog partij” Iraqiya Blok, een seculaire mix van vooral soennitische politieke groeperingen, boekt hij, verrassend, succes bij de afgelopen Irakese parlementsverkiezingen. Allawi zou zelfs een sleutelrol kunnen spelen bij de regeringsvorming. De vraag is alleen: voor wie werkt hij deze keer? 

Ergens langs een „highway“ in Wyoming grijnst hij automobilisten aan: George W. Bush, misschien wel de slechtste Amerikaanse president allertijden. Naast de licht psychopatisch uitziende Bush valt te lezen „miss me yet“? De reclamecampagne trok heel even wat media-aandacht. Hoe slecht moet in de Verenigde Staten gaan om George W. Bush te missen? Goed, het stuntje bleek slechts goedkoop gekochte reclame-ruimte maar zal George dan toch gelijk krijgen? Zal „de geschiedenis mild over hem oordelen“? Uiteindelijk verklaarde „Newsweek“ dit jaar de Irakoorlog voor „gewonnen“. Obama zit tot zijn hals verstrikt in Afghanistan, en bovendien lijkt de nieuwe president vooral op voet van zijn voorganger verder te gaan. Guantanamo is nog open, de martelgevangenis Bagram wordt uitgebreid, de „verdachten“ van 911 beoordeeld door een militaire rechtbank, het bespioneren van de Amerikaanse bevolking door de staat gaat gewoon door, de „Patriot Act“, Bush’ „mijlpaal“, blijft gehandhaaft en de banken die Bush gretig miljarden toesmeet, zijn machtiger dan ooit. Obama weet zelfs „Bushiaans“ waarschijnlijk de complete Amerikaanse bevolking een private-ziektekostenverzekering (deels schuldig aan het “dure” Amerikaanse systeem) aan te smeren, zonder concurrentie van een „publiek fonds” en nadat hij eerst via een „achterkamertjesdeal“ de pharma-industrie schadeloos stelde. Oorlog met Iran lijkt dichterbij dan ooit. „Do you miss met yet?“ Nee, maar echt beter is het ook niet geworden. 

Alsof de „kredietcrisis“ al jaren voorbij is, brullen media, politici, bankiers en experten al maanden om het hardst over „de lessen die uit de crisis zijn geleerd“. Ondertussen een nogal abstracte en wereldvreemde uitlating. Griekse staatsschuld wordt getorpedeerd, Spaans waardepapier gebombardeerd en de financiële haaien draaien al rondjes om hun nieuwste slachtoffer: de Britse Pond. Met hedge-constructies en „Foreign Debt Obligations“ is door Hedge Funds en superbanken de aanval ingezet op de door waardeloze „konjuktuurpakketten“ en „Bankreddingsprogramma’s“ extra verschuldigde Eurozone. De media juichen om het „vertrouwen in Griekenland“ dat een miezerige 5 miljard aan schulden weet te verpatsen (tegen 6% rente), Spanje schreeuwt om toezicht op het agressieve speculatieve kapitaal, de Luxemburger Junckers roept iets over „martelwerktuigen tegen speculanten“ en in de Verenigde Staten opent het ministerie van Justitie een onderzoek naar een „feestje“ waar Hedgefund-managers hun aanval op de Euro bespraken. Terwijl „carry-trade“ en „goedkoop geld“ bij banken en speculanten weer hoogtij vieren, en goed geld wordt verdiend aan het dumpen van en wedden tegen staatsschuld, staat de politiek machteloos. Wat is er over van de beloftes van „regulatie“, en „dit nooit meer“? Is de discussie blijven steken bij het probleem “bankier-bonussen” om de CDS en “debt obligations” per ongeluk te vergeten? Er is niets, maar dan ook niets geleerd van de, verre van overgewaaide, kredietcrisis. 

Goed, er is Haiti, een Pakistan, oorlog in Afghanistan en een mission-unaccomplished in Irak. Landen die op papier een “top-prio” zouden moeten zijn van een gemiddelde, Amerikaanse, minister van Buitenlandse Zaken. Maar afgezien van een kort “uitstapje” naar de snelst groeiende Amerikaanse legerbasis Haiti, lijkt de agenda 2010 van Hillary Clinton vooral volgeschreven met het woord “Iran”. Een min-of-meer obsessie die de minister deelt met de extreem-rechtse Israëlische minister-president Netanyahu. Alsof de binnenlandse problemen van Israël niet genoeg zijn, lijkt Netanyahu ook voornamelijk bezig te zijn met het onderwerp “Iran”. Dit dynamische duo vliegt de wereld rond om een “coalitie” te vormen tegen de “Mullah-staat” en de harten warm te krijgen voor straf-sancties. Het “project” Iran, een erfenis van de regering George W. Bush, ligt na een periode van relatieve rust weer op de tekentafels van het Pentagon. Openlijk wordt gesproken over een “militaire optie”. Het spel is weer begonnen.

Deze week lanceerde de Verenigde Staten de grootschalige, semi-militaire oefening “Cyber Shockwave“, een simulatie van een mega-aanval op de electronische infrastructuur van de Amerikaanse regering. Doel van de exercitie is het testen van de “verdediging“ tegen dergelijke aanvallen, waarbij het “rollenspel“ grotendeels gebaseerd is op de oefening “oil shockwave“ uit 2007. “Cyber security” staat hoog op de agenda van verschillende inlichtingen- en militaire organisaties, en de regering Obama zoekt zelfs “totale controle” over het wereldwijde web om eventuele vijandelijke acties af te kunnen slaan. De “war-on-internet” wordt steeds concreter. Een rijtje “initiatieven”.

Superbank Goldman Sachs doet God’s werk(tm) hier op aarde, gewapend met pistolen om het gepeupel van zich af te houden, en miljarden aan bonussen aan personeel uitbetalend zodat “we”, via het ingenieuze Reaganeske “trickle down” systeem, er allemaal beter van worden. Goldman Sachs, of Godman, is onmisbaar voor het financiële systeem, en pompt miljarden de “reëele economie“ in, en creëert daarmee reëele banen. Goed, de bank speculeert soms tegen complete internationals, landen of tegen financiële producten die de bank zelf verkoopt, blaast bubbels zoals de „olie-shock“ van 2008 en is eigenlijk, zoals we in deel 1 gezien hebben, niets meer dan een casino-speler vermomd als hyper-hedgefund. Maar GS is gewoon „too big to fail“, heeft teveel tentakels in teveel sectoren. Gelukkig heeft de regering Obama ook door dat een financieel Frankenstein als Goldman Sachs niet echt bevorderlijk is voor het welzijn van de mensheid en er wordt daarom hardop nagedacht over wetgeving en maatregelen om „het gedrag van bankiers“ bij te sturen. Of wordt het spel iets subtieler gespeeld? 

Zeven jaar na de Amerikaanse inval in Irak, en de daaraan voorafgaande politieke discussie over Nederlandse steun aan het avontuur, ligt nu een 550 pagina’s dik rapport over de (Nederlandse zijde) van de gang van zaken rond deze oorlog voor. De “commissie Davids” is klaar met haar werk. Eindelijk duidelijkheid over het hoe-en-waarom van de spastische houding van verschillende kabinetten Balkenende ten opzichte van het onderwerp Irak. Juist die houding gaf de laatste jaren de nodige voeding aan speculatie, waardoor “Balkenende” al jaren in het verdachtenbankje zit wegens “vriendjespolitiek”, “handjeklap” en “heimlijke militaire steun”. Het was aan “Davids” om eens en voor altijd een einde te maken aan de indianenverhalen. Dat is niet gelukt. Een vluchtige blik door het rapport en conclusies leert dat de kabinetten Balkenende nog altijd alle schijn tegen zich hebben. 

Op het eerste gezicht lijkt het Arabische staatje Jemen een weinig interessant land. Bergen en woestijn, aan de noordzijde van de Golf van Aden en oostzijde van de Rode Zee, weinig industrie, en een bevolking dat voornamelijk nog in stamverband leeft. Jemen’s olieproductie heeft al “gepeakt” maar het heeft nog gasreserves. Er wordt daarom hard gebouwd aan een LNG (liquefied natural gas) faciliteit. Jemen is voornamelijk bekend om de burgeroorlog tussen “noord” en “zuid” en Osama Bin Laden. De “garde” van de terreurleider zou uit geharde Jemenitische strijders bestaan. Bovendien werd de eerste “militaire operatie” tegen de Verenigde Staten in Jemen door Al Qaida ondernomen: de aanslag op de USS Cole. De (vermoedelijke) daders van die aanslag werden door de Jemenitische overheid overigens op vrije voeten gesteld terwijl slachtoffer VS weinig interesse meer voor die terreurdaad toont. Hoe anders is de situatie nu. Jemen staat in de “crosshairs” van de VS. Na een mislukte aanslag op een vliegtuig van Northwest Airlines door een Nigeriaanse rijkluiszoon, die kennelijk zijn marsorders uit Jemen kreeg, staat het land op het punt het vijfde front in de “oorlog-tegen-terreur(tm)” te worden. 

Nee, dit gaat niet over onoirbare handelingen met snoezige knaagdieren maar om wat volgens sommige complotters de diepere betekenis is achter de CO2-hoax. Eerder konden we al lezen dat men in Kopenhagen de burgers en milieustrijders probeerde te paaien met persoonlijke zingeving en de kans op het redden van Moeder Gaia. Ondertussen kunnen de banksters lachend weer hun zakken vullen met de Cap & Trade handel in CO2-derivaten en de regeringen weer stiekem hun neokolonialistisch plannetjes uitvoeren. Hoewel dit op zich al erg genoeg lijkt gaat het kennelijk nog verder dan dit. De klimaathype zou een complot zijn dat al enige decennia in de maak is en dat niets anders tot doel heeft dan het installeren van een wereldregering onder één munt en onder één heersend orgaan. Hoewel dit natuurlijk het zoveelste vingerwijzing is naar een NWO in oprichting is het idee van een wereldwijde regering niet vreemd. Onze geschiedenis kent tal van grote rijken die grote delen van de wereld beheersten zodat men gerust kan spreken verschillende wereldregeringen in het verleden. Of de CO2-hoax het nieuwste wapen is van konkelende NWO-ers? Volgens velen wel degelijk.

Michael C. Ruppert is een beetje de verre, oude (vieze) knuffeloom van Zapruder Inc. De oud LA smeris struikelde ooit over CIA-drugshandel, ging vervolgens lastige vragen stellen aan Amerikaanse politici en richtte uiteindelijk het oer-complotterblog (al kun je het eigenlijk niet zo noemen) From The Wilderness op. Ruppert is tevens de schrijver van Crossing the Rubicon, volgens de gehele Zapruder Inc. redactie het (het enige waarover we het met elkaar eens zijn) ultieme 911-boek. Geen ontploffende torens, maar duizenden en duizenden feitjes, onderbouwd door duizenden referenties en artikelen, opgetekend binnen een geopolitiek raamwerk met als belangrijkste leidraad: Peak Oil. Ruppert maakt zich zorgen om peakoil en ziet peakoil als belangrijkste leitmotiv voor alles wat in onze tijd op het internationale-, maatschappelijke-, en politieke toneel afspeelt. Volgens Mike Ruppert stormt de mensheid in sneltreinvaart af op een onovertroffen ramp. CoLLapse.

***dit artikel heeft een addendum (oorspronkelijk gepost 26/10/09)***

Het waren dus de Russen. Die snoodaarts en booswichten, die de vorige eeuw nog wat voorstelden, hebben professionele hackers ingeschakeld om de server van het Climate Research Unit van de University of East Anglia uit te pluizen. De Ruskies geloven namelijk niet in Climate Change. Nee, de Russen willen juist dat het warmer wordt. Want, zo luidt het motief voor de hack, als de Russische toendra smelt, valt gas en olie makkelijker te winnen. Owke. Juist. Let op: deze verdenkingen komen van Jean-Pascal van Ypersele, vice-voorzitter bij het VN-klimaatorgaan IPCC. De emails zijn zorgvuldig door de computercriminelen geselecteerd om, uit context gerukt, de theorie van klimaatopwarming door menselijke toedoen te saboteren. De hackers hebben kennelijk weken de tijd gehad om die duizenden emails te selecteren. Bovendien vergeet Van Ypersele dat niet alleen emails in de data te vinden zijn. Vrij nauwkeurig is het “gerommel” in de modellen na te gaan dankzij de talloze aantekeningen in programmeercode en logboeken. Volgens de VN is er helemaal geen sprake van “Climategate”, niets te zien hier-doorlopen!, maar juist van een “hackergate”. Kwaadaardige Russen en “Hackergate”? Laten we eens de opmerkelijke loop van “climategate” doorlopen. 

Al decennia lang bouwt de Amerikaanse-schaduwregering/NWO/Verenigde Naties met geduld en in het diepste geheim een eigen, onafhankelijk leger op. Vrijwel niets is over dit kwaade project bekend maar soms, heel soms, worden bepaalde legeronderdelen gezien. De meest bekende manifestatie: zwarte helicopters. Ergens halverwege de jaren zeventig worden de eerste “sightings“ van zwarte helicopters gemeld. Vooral in de agrarische gebieden van de Verenigde Staten waar veel “burgermilities“ actief zijn, blijken regelmatig ongemarkeerde helicopters de situatie in de gaten te houden. Een “conspiracy” geboren in de jaren zeventig, herboren in de jaren negentig en onder president Bush jr levend gehouden. Na de Moon-hoax, en Paul-is-Dead, weer een conspiracy uit de conspiracy top-30.

Nu een hacker 1079 emails en 72 documenten van de computers van het Hadley Climatic Research Centre heeft gehaald en op een Russische ftp-server gezet, lijkt daags voor de conferentie van Kopenhagen het “klimaatsveranderingdebat” een pikante wending te krijgen. De documenten tonen manipulatie van data, manipulatie van peer-review, het onder druk zetten van collega’s en actieplannen om “klimaatsverandering” te verkopen. Tot nu wijst alles erop dat de documenten echt zijn. In verschillende (buitenlandse) media wordt al gesproken over “climategate”. Op het Zaplog staat een samenvatting van artikelen plus download-mogelijkheden van de documenten. Hieronder een korte, schokkende, samenvatting van verschillende correspondentie tussen de “wetenschappers”.

**Via Pluto vanaf het Zaplog**

Zapruder Inc. is een grote, grote fan van de Amerikaanse (zaken)bank Goldman Sachs. Er zijn weinig corporations op deze wereld te vinden, behalve misschien een Monsanto of in het zogenaamde military-industrial-security-complex, die zo in-your-face, dikke middelvinger, kwaadaardig zijn. En erom lachen. Dat maakt Goldman zo speciaal: het interesseert GS geen moer dat iedereen ziet dat ze de planeet oplichten en rectaal visiteren. Hey, zij zijn de besten, de elite, en zij bepalen hoe het spel gespeeld wordt inclusief de regels. Bovendien, ze hebben de machtigste regering op aarde opgekocht, in de zak en weer verkocht. GS doet “God’s Werk ™“. Vergeet Wouter Bos en Nout Wellink die voor hun Nijenrode-vriendjes de DSB omleggen, Goldman Sachs is het echte werk. Een jonge geschiedenis over hoe de Verenigde Staten van corpocratie een kleptocratie werden. 

Hoera! Onze Europarlementariërs hebben tot diep in de nacht gevochten voor onze rechten. Oke, “three-strikes-you’re-out” gaat er gewoon komen, maar met “een eerlijke en onpartijdige procedure” voordat jouw ISP de stekker eruit moet trekken wegens het illegaal downloaden van bijvoorbeeld “prog-rock”. Terwijl Brussel dus gewoon “Three-strikes” tot wet maakt, wordt aan de andere kant van de wereld onderhandeld over ACTA, het Anti-Counterfeiting Trade Agreement, waarbij een wenslijstje van de entertainment industrie wordt afgewerkt. Internet service providers als politieagent en “three-strikes” voor alles met copyright. Een “IP enforcement regime”. ACTA wordt door de deelnemende landen angstvallig geheim gehouden maar krijgt even aandacht door blogs van internetjurist Michael Geist. Welkom in de laatste jaren van het vrije internet. En wij zijn slechts stomme “complotters”. 

Al Gore is terug! De nobelvredesprijswinnaar van 2007 heeft sinds het verschijnen van zijn klimaatbewustwordingsfilm (en boek) “An Inconvenient Truth” niet stilgezeten en lanceert deze week de langverwachte opvolger: Our Choice: A Plan to Solve the Climate Crisis. Wederom wisselde Gore met verschillende wetenschappers van gedachten hoe we zoveel mogelijk geld kunnen verdienen aan het probleem peak oil klimaatverandering kunnen overwinnen. De oud vice-president stelt verontrust vast dat “feiten“ over klimaatsverandering mensen niet meer overtuigen en gooit het over een andere boeg. Gore spreek nu over een morele en religieuze opdracht om de planeet te redden. Daartoe heeft hij onder andere christelijke-, joodse-, islamitische-, hindu- indoctrinatie trainingsprogramma’s opgezet. De “Truth“ wordt “Faith“. 

**Update: Britse rechter bepaalt dat geloof in klimaatverandering gelijk staat aan religie.**

Een belangrijke positie met macht en invloed en veel corrupte gelijkgezinde vriendjes is nog nooit zo makkelijk verkregen als onder Obama. Die man schaamt zich echt helemaal nergens voor. Geef die mafkees wat geld en je hebt een topjob in de regering. Zo kon het gebeuren dat de belangrijkste mensen in de regering van Goldman-Sachs vandaan kwamen, diezelfde bank die van diezelfde regering, sterker, van diezelfde mensen zo verschrikkelijk veel geld kreeg en alle gunstige regelingen die ze maar konden wensen. Hank Paulson en Tim Geitner stonden niet alleen aan de basis van de huidige crisis, ze ‘loste die ook op’. Met triljarden aan publiek geld dat nu in de zakken van hun voormalige werkgever is verdwenen. Wel zo makkelijk. Ze zaten er toch. Maar daar bleef het niet bij. De hele regering Obama was te koop, letterlijk.

Ai, ai, ai, de machtsstrijd in Afghanistan, met de grote wisseltruc hernieuwde presidentverkiezingen in aantocht, begint nu werkelijk smerig te worden. Of smerig, er komt opeens veel bagger op straat te liggen. Werd net voor de eerste ronde in de verkiezingen weinig tactisch openbaar gemaakt dat het centrale gezag in Kaboel en in de provinicies vooral van de Afghaanse drugshandel profiteren, een aanval richting presidentskandidaat Karzai maar toevallig wel het bestuur dat de NATO met haar aanwezigheid beschermt, nu, een maand voor de tweede ronde, komt de NYT met de onthulling dat het broertje van Karzai op de loonlijst van de CIA staat. Wali Karzai ronselt paramilitaire soldaatjes voor de CIA. Maar het broertje staat vooral bekend als nogal actief in de Afghaanse drugshandel. Drugs+CIA=BCCI (gecensureerde engelse wiki, minder aangepaste duitse), Iran-Contra, Black Funds en neergestortte “rendition” vliegtuigen met 5 ton coke aan boord. Met Wali op de loonlijst is de suggestie al snel gewekt dat de CIA weer haar oude streken uit de jaren tachtig heeft opgepakt. Bovendien, is het NATO-argument “we kunnen die boeren niet aanpakken anders worden ze boos op ons”, na acht jaar, een complete opstand in de Pasthun gebieden, duizenden burgerslachtoffers en jaar-in-jaar uit record-oogsten poppies, niet een beetje sleets geworden? Dan is het de beurt aan de voorlopig nog zittende president Karzai om uit te delen..... 

Voor de tweede maal sinds 2001 „democratische“ presidentsverkiezingen in Afghanistan. De zittende president Karzai vs een dertig tal andere kandidaten met als belangrijkste uitdager de oud-woordvoerder van de „noordelijke alliantie“ en oud-minister Abdullah Abdullah. Belangrijke verkiezingen, niet zozeer omdat de Afghanen wederom een kans krijgen de koers van hun land te bepalen (de president van Afghanistan is uiteindelijk gewoon Barack Obama), maar omdat alle spelers in het “spel“ om Afghanistan (the new great game) betrokken zijn bij deze krachtmeting/verkiezingen. Een spel dat net zo complex is als Afghaanse politiek (de gewenste „westerse“ vorm van „democratie“ is onuitvoerbaar in de lappendeken van stammen en etnische groeperingen genaamd „Afghanistan“). In de achtergrond lijken de verkiezingen te gaan om de “Taliban“ (of beter gezegd de mixdrank van Pashtunstammen, Afghaanse- en Pakistaanse “Taliban“, andersoortige “radicalen“, vrijbuiters, huurlingen en domweg opstandelingen) en hun droom van het „kalifaat“ (vert: geen buitenlandse troepen in Afghanistan) vs “de Afghanen, internationale gemeenschap, NATO en democratie“. Was het maar zo simpel.
**Update: Het heeft even geduurd, maar daar is dan het gewenste resultaat: de tweede ronde. Spannend....wie zal op 7 november winnen? En wat is er eigenlijk met de 30.000 vervalste stemmen voor Mr Abdullah Abdullah gebeurd?**

Het verhaal lijkt steeds duidelijker te worden: de Dirk Scheringa Bank lijkt geslachtofferd door Nout Wellink en Wouter Bos. Het verhaal doet steeds meer denken aan een Shakespeariaans drama, met verraad, spijtoptanten, samenzwering en hoogmoed. Dirk dacht dat hij Icarus was en zijn vleugels werden verbrand door de zonnekoning Nout Wellink. De omstandigheden rondom het ontslag van Frank de Grave eerder dit jaar worden steeds duidelijker en zeer pikant is de aanstelling van De Grave’s huisvriend Robin Linschoten. Was Linschoten de financial hitman die door DNB werd gepost om de boel ‘kalt te stellen’? Moest De Grave zwijgen zodat DSB later geslachtofferd kon worden? Lieten DNB en Bos Dirk’s bank vallen zodat er iets van een ‘voorbeeldfunctie’ uit kon gaan, zodat we niet gaan denken dat het toch nog steeds allemaal één grote ponzi scheme is? Zou het niet prachtig zijn als blijkt dat Lakeman een vuig dubbelspel speelde achter de schermen en Nout Wellink heimelijk hielp de ondergang van DSB te versnellen? Dirk was natuurlijk wel een bonte hond in het “old boys network” van de gevestigde banken.