Zapruder Inc.

Noem hem de “Comeback kid”: Iyad Allawi. Ooit in zijn studententijd “dissidenten-opruimer” voor Saddam Hoessein, daarna “oppositie-leider” tegen het regime van Hoessein, sleutelfiguur in de “cooked intelligence” saga die vooraf ging aan de Amerikaanse invasie van Irak in 2003 en daarna korte tijd, als beloning voor verleende diensten, premier van Irak. In die tijd zou Allawi zelfs zijn “oke” hebben gegeven aan de Amerikaanse slachting in Fallujah, maar als de opportunistische Irakese “neocon” te veel kritiek uit op de Amerikaanse bezetter, valt hij uit de gratie van zijn broodheren. Na de Irakese verkiezingen van 2005 lijkt zijn rol in Irak uitgespeeld. Anno 2010 duikt CIA-asset en a**hole extraordinair Allawi plotseling weer op. Met zijn “regenboog partij” Iraqiya Blok, een seculaire mix van vooral soennitische politieke groeperingen, boekt hij, verrassend, succes bij de afgelopen Irakese parlementsverkiezingen. Allawi zou zelfs een sleutelrol kunnen spelen bij de regeringsvorming. De vraag is alleen: voor wie werkt hij deze keer? 

Ergens langs een „highway“ in Wyoming grijnst hij automobilisten aan: George W. Bush, misschien wel de slechtste Amerikaanse president allertijden. Naast de licht psychopatisch uitziende Bush valt te lezen „miss me yet“? De reclamecampagne trok heel even wat media-aandacht. Hoe slecht moet in de Verenigde Staten gaan om George W. Bush te missen? Goed, het stuntje bleek slechts goedkoop gekochte reclame-ruimte maar zal George dan toch gelijk krijgen? Zal „de geschiedenis mild over hem oordelen“? Uiteindelijk verklaarde „Newsweek“ dit jaar de Irakoorlog voor „gewonnen“. Obama zit tot zijn hals verstrikt in Afghanistan, en bovendien lijkt de nieuwe president vooral op voet van zijn voorganger verder te gaan. Guantanamo is nog open, de martelgevangenis Bagram wordt uitgebreid, de „verdachten“ van 911 beoordeeld door een militaire rechtbank, het bespioneren van de Amerikaanse bevolking door de staat gaat gewoon door, de „Patriot Act“, Bush’ „mijlpaal“, blijft gehandhaaft en de banken die Bush gretig miljarden toesmeet, zijn machtiger dan ooit. Obama weet zelfs „Bushiaans“ waarschijnlijk de complete Amerikaanse bevolking een private-ziektekostenverzekering (deels schuldig aan het “dure” Amerikaanse systeem) aan te smeren, zonder concurrentie van een „publiek fonds” en nadat hij eerst via een „achterkamertjesdeal“ de pharma-industrie schadeloos stelde. Oorlog met Iran lijkt dichterbij dan ooit. „Do you miss met yet?“ Nee, maar echt beter is het ook niet geworden. 

Alsof de „kredietcrisis“ al jaren voorbij is, brullen media, politici, bankiers en experten al maanden om het hardst over „de lessen die uit de crisis zijn geleerd“. Ondertussen een nogal abstracte en wereldvreemde uitlating. Griekse staatsschuld wordt getorpedeerd, Spaans waardepapier gebombardeerd en de financiële haaien draaien al rondjes om hun nieuwste slachtoffer: de Britse Pond. Met hedge-constructies en „Foreign Debt Obligations“ is door Hedge Funds en superbanken de aanval ingezet op de door waardeloze „konjuktuurpakketten“ en „Bankreddingsprogramma’s“ extra verschuldigde Eurozone. De media juichen om het „vertrouwen in Griekenland“ dat een miezerige 5 miljard aan schulden weet te verpatsen (tegen 6% rente), Spanje schreeuwt om toezicht op het agressieve speculatieve kapitaal, de Luxemburger Junckers roept iets over „martelwerktuigen tegen speculanten“ en in de Verenigde Staten opent het ministerie van Justitie een onderzoek naar een „feestje“ waar Hedgefund-managers hun aanval op de Euro bespraken. Terwijl „carry-trade“ en „goedkoop geld“ bij banken en speculanten weer hoogtij vieren, en goed geld wordt verdiend aan het dumpen van en wedden tegen staatsschuld, staat de politiek machteloos. Wat is er over van de beloftes van „regulatie“, en „dit nooit meer“? Is de discussie blijven steken bij het probleem “bankier-bonussen” om de CDS en “debt obligations” per ongeluk te vergeten? Er is niets, maar dan ook niets geleerd van de, verre van overgewaaide, kredietcrisis. 

In de corpocratie Europese Unie vallen een hoop baantjes te verdelen, iets wat lang niet zo eenvoudig is als het misschien lijkt. De vele landen van de Unie hebben even zovele wensen, en (geschikte) mensen. Dit verklaart wellicht waarom in de Unie meestal niet de meest “capable” personen in Europese top-posities opduiken, maar de meest politiek “geschikte”. Denk aan de grijze-muis en immer gesoufleerde Hans van Rompaey of “minister van Buitenlandse Zaken zonder ervaring” Catherine Ashton. Nu het Verdrag van Lissabon van kracht is, is een rij van “diplomatische” vaccatures bij de EU vrijgekomen met onder andere, naar Amerikaans model, een afgevaardigde voor Afghanistan. 

Nu Al Gore zijn geloofwaardigheid grotendeels heeft verloren en is ontmaskerd als een ordinaire oplichter, profiteur, lijkt er een nieuwe profeet te zijn opgestaan. De nieuwe frontman van de man-made global warming movement heet Bill Gates, uitvinder van de bluescreen of death. ‘The most important climate-speech of the year’? kopte één van onze favoriete weblogs recentelijk.

Alsof climategate nooit is gebeurd, alsof ‘The Inconvenient Truth’ niet al bij ieder weldenkend mens bekend staat als dystopische science fiction, komt mr. MS-DOS schaamteloos met dezelfde propaganda op de proppen. Ook nu weer is de wetenschap achter de flauwekul ‘undisputed’ ook nu weer dezelfde selectieve hapsnapredeneringen. Alles wat er uiteindelijk niet bleek te kloppen aan de film van Al Gore óf het IPCC rapport, wordt gewoon schaamteloos in de herhaling gedaan door Bill Gates. In een op het eerste gezicht goedbedoelde presentatie maakt hij zich sterk voor een duurzamere wereld en komt met oplossingen. Maar aan zijn nieuwste initiatief zit, net als aan veel van zijn voorgaande, een luchtje. 

Superbank Goldman Sachs doet God’s werk(tm) hier op aarde, gewapend met pistolen om het gepeupel van zich af te houden, en miljarden aan bonussen aan personeel uitbetalend zodat “we”, via het ingenieuze Reaganeske “trickle down” systeem, er allemaal beter van worden. Goldman Sachs, of Godman, is onmisbaar voor het financiële systeem, en pompt miljarden de “reëele economie“ in, en creëert daarmee reëele banen. Goed, de bank speculeert soms tegen complete internationals, landen of tegen financiële producten die de bank zelf verkoopt, blaast bubbels zoals de „olie-shock“ van 2008 en is eigenlijk, zoals we in deel 1 gezien hebben, niets meer dan een casino-speler vermomd als hyper-hedgefund. Maar GS is gewoon „too big to fail“, heeft teveel tentakels in teveel sectoren. Gelukkig heeft de regering Obama ook door dat een financieel Frankenstein als Goldman Sachs niet echt bevorderlijk is voor het welzijn van de mensheid en er wordt daarom hardop nagedacht over wetgeving en maatregelen om „het gedrag van bankiers“ bij te sturen. Of wordt het spel iets subtieler gespeeld? 

Niet dat we deze aan hebben zien komen. Uh-huh, met een torenhoge (staats)verschulding, overgewaardeerde onroerendgoedmarkt en lage, door krediet aangezwengelde, groei, moet je minstens Milton Friedman heten om te snappen dat project “Euro” in het oude, vermoeide, energie-arme Europa midden in de “kredietcrisis” tot problemen gaat lijden. Griekenland aan de leidraad van Brussel inclusief binnenlandse onrust, politieke crisis in Portugal en een geknapte Spaanse bubbel. Tel daar schuldslavenstaat Ierland, lala-land Nederland en natuurlijk de immer op de pof levenden Italianen en Franzosen bij op, en we hebben een berg Europese schuld dat bijna zo onmogelijk “aflosbaar” is als de schulden-himalaya van the USA. Het besef dat “Europa” in de 21ste eeuw niet de groeicijfers-knaller en bloeiende “kennis-economie” gaat worden en allang het Kenyesiaanse “eindstation” van 0% en zelfs negatieve groei heeft bereikt (service economie), lijkt met de problemen in Zuid Europa voor het eerst invloed te hebben op de “waardering” van Europa in de markt. Van Azië tot Wallstreet worden handelaren nerveus van Euro-schulden. Een partij heeft het afgelopen jaar wel goed zaken gedaan door de “bail-out” en “konjunktuur-pakket” waas van politici: banken. Of het nu Goldman Sachs, Deutsche Bank of het Spaanse Santander is, als handelspartner in staatspapier tikken zij op staatsschuld, substantieel, een prima miljardenwinst af. 

Het lijkt verdacht veel op een goed geregisseerde marketingcampagne. Google roept dat het zich terugtrekt van de Chinese markt, wordt aangevallen door „Chinese hackers“ en komt nu met het bericht dat het samen gaat werken met de Amerikaanse inlichtingenorganisatie NSA „om te achterhalen wie de hackers zijn en om beter beschermd te zijn“. Nu is/was de samenwerking tussen Google en China altijd al een smetvlekje op het imago van het internetbedrijf „dat alles doet om de privacy te beschermen“. Censuur in China was voor Google nooit een probleem, en het kleine, vieze geheimpje in de kwestie Google/China: Google is in Azië, in tegenstelling tot in het westen, verre van marktleider. Nu gaat de zoekmachine-aanbieder dus in zee met de National Security Agency, de organisatie die zwaar onder vuur kwam te liggen wegens het „binnenlands tappen“ door de regering Bush II. De NSA heeft enkele mega-databasissen waarin het al het emailverkeer van en naar de Verenigde Staten opslaat en controleert, werkt samen met grote ISP’s als Verizon en heeft ook geen enkel probleem ermee om de prive-email van promi’s als Bill Clinton door te snuffelen. 

In de dytopische klassieker The Matrix komt een scene voor waar één van de rebellen van de Nebukadnezzar onderhandelt met de agenten van de Matrix. In ruil voor een ‘normaal’ en comfortabel leven in de Matrix (een virtuele wereld waar de menselijke geest in een droomstaat leeft) is hij bereid zijn mede-rebellen te verraden, zolang hij maar terug wordt geplaatst in de Matrix en geen herinnering heeft aan hoe vreselijk de echte wereld is. Hij verkiest bewust de droom boven de realiteit, omdat die laatste te gruwelijk is. Dit is herkenbaar voor een groeiend aantal mensen, want we zijn met z’n allen in sneltreinvaart bezig onthecht te raken van de wereld om ons heen. Hoewel de global warming hoax misbruikt wordt voor nationale en geopolitieke doeleinden, raakt het toch aan een belangrijk punt in onze samenleving, namelijk dat we niet meer in contact staan met de natuur en de wereld om ons heen. We leven in het antropoceen, waar de mens denkt de natuur naar zijn hand te kunnen zetten door middel van techniek een oneindig vertrouwen in de wetenschap. Maar men beseft niet dat we uit die natuur voortkomen en dat onderwerping van diezelfde natuur onherroepelijk ons einde betekent. Maar voordat het zover is, zal de mensheid afglijden in een neerwaartse spiraal en zullen steeds meer mensen te lijden hebben van de geleidelijke afbrokkeling van onze maatschappij.

Het is een oude cynische “Zapruder-grap”: “In 2003 viel in Irak geen massavernietigingswapen te vinden, maar tegenwoordig liggen ze ongeveer overal in het land tussen te Eufraat en de Tigris.” We hebben het hier natuurlijk over DU, depleted uranium, een favoriete munitiesoort van het Amerikaanse “bevrijdingsleger”. Een nieuwe Irakese studie laat zien dat vele delen van het land “besmet” zijn met stralinghoudend materiaal. Vooral in de gebieden die tussen 1991 en 2003 intensief gebombardeerd zijn, duiken nucleair en chemisch afval op (o.a. Falluhja, dat met witte fosfor werd bewerkt) en blijkt de bevolking “bovengemiddeld” aan allerlei ziektes te lijden. Officieel wordt het verband tussen het gebruik van DU en kanker - nog immer - ontkend, al blijft het opvallend dat in Kosovo, Afghanistan, Irak en de Gaza-strook, alle “moderne oorlogsgebieden” hoge percentages “merkwaardige” kankers voorkomen. Maar ook voor het gebruik van DU geldt, om meneer Balkenende te citeren: “Met de kennis van nu, hadden we.......” Plus: Zapruder Inc. DU archief. en het Zaplog DU archief

Het hooggerechtshof heeft bepaald dat lobbyen een fundamenteel recht is van bedrijven. Lobbyen - voor de nieuwkomers op deze aarde - is het omkopen van politici door ze geld te geven voor hun campagnes, leuke baantjes in het vooruitzicht te stellen enzovoort. Het is nu dan ook officieel: het congres is te koop. Was het natuurlijk altijd al, zeker onder Obama die ook al de beste plekjes in de overheid gaf aan de hoogste bieders en het belangrijkste beleid laat bepalen door stromannen van big-industry. Wat dat betreft niets nieuws maar de constatering dat zelfs de grondwet Amerikanen niet kan beschermen tegen het grootste kankergezwel van de moderne wereld, winst ten koste van alles, komt wel even hard aan. En Obama riep tijdens zijn verkiezingscampagne nog wel zo enthousiast dat hij het lobbyen aan banden ging leggen. Hij acteert dan ook verbitterd:  “a major victory for big oil, Wall Street banks, health insurance companies and the other powerful interests that marshal their power every day in Washington to drown out the voices of everyday Americans.” maar hey, wat dacht die clown dan? Alsof hij niet begreep dat hij ook maar gewoon een usefull idiot was, bedoeld om het domme publiek te belazeren met holle praat. In Europa is het trouwens niet anders, De Europese Commissie is ook gewoon een verlengstuk van de industrie. Het beleid van de EC wordt letterlijk gedicteerd door de industrie-lobby, maar Europa is nog ondoorzichtiger dan de VS en de media nog slaafser. Democratie, globalisering, you gotta love it…

Een James Bond-film in Zapcinema? Zijn de films rond geheim agent 007 niet een beetje “kinderachtig“ en simple brainless entertainment? Ja…en nee. Natuurlijk is de wereld van James Bond een opgeblazen persiflage, en Bond zelf een comic-figuur. Natuurlijk doorlopen de meeste Bond-films exact hetzelfde (pre-fab)script, inclusief “villains horrific end” en “einde-met-het-meisje”. Toch is (tot nu toe) een Bond-film een vermelding in de Zapcinema serie waard. Quantum of Solace. Schuldige is Bond-acteur Daniel Craig (Munich, Road to Perdition), of eigenlijk het scenario team Neal Purvis, Robert Wade, Paul Haggis en producer Michael G. Wilson. Craig’s 21st century Bond heeft weinig meer van het slapstick karakter van Roger Moore, of de in slechte scenario’s verdwaalde en karakterloze Pierce Brosnam Bond. Craig is eerder een Sean Connery/Fleming Bond op extra opgefokte crystal meth. 007 anno 2008 is opeens bloedserieus geworden, en samen met de MI6 agent lijken ook de verschillende verhaallijnen en sub-karakters aan volwassenheid te hebben gewonnen. Maar wat Quantum of Solace vooral interessant maakt, zijn de talloze verwijzingen naar “onze“ hedendaagse wereld. **Spoiler alert!**

Wanneer je weer eens een tros bananen uit het van de supermarkt plukt, besef je vaak niet wat voor rotzooi eraan zit. En dan praten we niet alleen over de enorme hoeveelheid pesticiden die er overheen gespoten zijn, maar over het bloed dat er letterlijk en figuurlijk aan kleeft. De fruitcorporaties Dole (voorheen Standard Fruit) – en Chiquita (voorheen United Fruit) hebben in de landen van Centraal-Amerika zoals Honduras, Nicaragua, Guatemala hun imperium opgebouwd volgens het handboek van de V.O.C.: kolonialisme door corporaties die samenwerken met overheden. Zo ontstonden de zogenaamde bananenrepublieken. Dit betekent niet alleen uitbuiting van de lokale werkers, roof van water en landbouwgrond voor fruitteelt waardoor zelfstandige landbouw praktisch verdampte en toenemende corruptie van bovenaf, maar in wezen een verdere verarming van de landen en het einde van hun zelfstandigheid. Toch wordt er af en toe een poging gedaan om de hegemonie van deze machtige bedrijven te doorbreken en dan kom je onvermijdelijk in de rechtszaal terecht. Zo ondervond ook de advocaat Juan Dominguez, die als David tegen Goliath (in de vorm van Dole) de strijd aanging om compensatie te krijgen voor fruitwerkers in Nicaragua.

Dronen is populair. De VS mollen er onschuldige Pakistani en Afghanen mee, de Nederlanders houden er ‘mogelijk tuig’ mee in de gaten en inmiddels is elke zichzelf respecterende onderdrukkende macht bezig met ofwel het ontwikkelen van eigen drones ofwel het inkopen van andermans drone-technologie. Op onze kosten, dat is helemaal het mooie van het verhaal. Worden onze eigen belastingcenten ingezet tegen onszelf.

Maar wat zij kunnen, kunnen wij ook...

Op het eerste gezicht lijkt het Arabische staatje Jemen een weinig interessant land. Bergen en woestijn, aan de noordzijde van de Golf van Aden en oostzijde van de Rode Zee, weinig industrie, en een bevolking dat voornamelijk nog in stamverband leeft. Jemen’s olieproductie heeft al “gepeakt” maar het heeft nog gasreserves. Er wordt daarom hard gebouwd aan een LNG (liquefied natural gas) faciliteit. Jemen is voornamelijk bekend om de burgeroorlog tussen “noord” en “zuid” en Osama Bin Laden. De “garde” van de terreurleider zou uit geharde Jemenitische strijders bestaan. Bovendien werd de eerste “militaire operatie” tegen de Verenigde Staten in Jemen door Al Qaida ondernomen: de aanslag op de USS Cole. De (vermoedelijke) daders van die aanslag werden door de Jemenitische overheid overigens op vrije voeten gesteld terwijl slachtoffer VS weinig interesse meer voor die terreurdaad toont. Hoe anders is de situatie nu. Jemen staat in de “crosshairs” van de VS. Na een mislukte aanslag op een vliegtuig van Northwest Airlines door een Nigeriaanse rijkluiszoon, die kennelijk zijn marsorders uit Jemen kreeg, staat het land op het punt het vijfde front in de “oorlog-tegen-terreur(tm)” te worden. 

Nee, dit gaat niet over onoirbare handelingen met snoezige knaagdieren maar om wat volgens sommige complotters de diepere betekenis is achter de CO2-hoax. Eerder konden we al lezen dat men in Kopenhagen de burgers en milieustrijders probeerde te paaien met persoonlijke zingeving en de kans op het redden van Moeder Gaia. Ondertussen kunnen de banksters lachend weer hun zakken vullen met de Cap & Trade handel in CO2-derivaten en de regeringen weer stiekem hun neokolonialistisch plannetjes uitvoeren. Hoewel dit op zich al erg genoeg lijkt gaat het kennelijk nog verder dan dit. De klimaathype zou een complot zijn dat al enige decennia in de maak is en dat niets anders tot doel heeft dan het installeren van een wereldregering onder één munt en onder één heersend orgaan. Hoewel dit natuurlijk het zoveelste vingerwijzing is naar een NWO in oprichting is het idee van een wereldwijde regering niet vreemd. Onze geschiedenis kent tal van grote rijken die grote delen van de wereld beheersten zodat men gerust kan spreken verschillende wereldregeringen in het verleden. Of de CO2-hoax het nieuwste wapen is van konkelende NWO-ers? Volgens velen wel degelijk.

Nog voordat de tot vervelens toe gehypte “klimaatconferentie” in Kopenhagen van start ging, laten de gezamelijke Nederlandse banken weten dat zij “hopen op een robuust akkoord”. Zoiets zou je van een Triodos nog kunnen verwachten, en toegegeven: vrijwel iedere corporation is tegenwoordig marketingtechnisch gedwongen om aan “greenwashing” te doen, toch valt een dergelijk communiqué op. Banken en klimaatverandering? Yep. Banken zijn zelfs extreem geintresseerd in klimaatverandering. Niet omdat zij zo begaan zijn met onze planeet, of zoals Al Gore en de VN “geloven” in klimaatverandering, maar omdat er enorm, en werkelijk enorm, veel geld te verdienen valt met milieu. Of eigenlijk: CO-deux. De nachtelijke beraadslagingen van verschillende wereldregeringsleiders, officieel om “de wereld te redden”, hadden in werkelijkheid niet zoveel te maken met “de wereld redden”. De miljarden die Hillary Clinton, Angela Merkel en Gordon Brown voor de “arme landen” op tafel gooiden, kwamen niet opeens tevoorschijn uit nobele idealen, maar uit het blazen van de volgende financiële bubbel. Kopenhagen ging om derivaten, CO2-handel en neokolonialisme. 

Michael C. Ruppert is een beetje de verre, oude (vieze) knuffeloom van Zapruder Inc. De oud LA smeris struikelde ooit over CIA-drugshandel, ging vervolgens lastige vragen stellen aan Amerikaanse politici en richtte uiteindelijk het oer-complotterblog (al kun je het eigenlijk niet zo noemen) From The Wilderness op. Ruppert is tevens de schrijver van Crossing the Rubicon, volgens de gehele Zapruder Inc. redactie het (het enige waarover we het met elkaar eens zijn) ultieme 911-boek. Geen ontploffende torens, maar duizenden en duizenden feitjes, onderbouwd door duizenden referenties en artikelen, opgetekend binnen een geopolitiek raamwerk met als belangrijkste leidraad: Peak Oil. Ruppert maakt zich zorgen om peakoil en ziet peakoil als belangrijkste leitmotiv voor alles wat in onze tijd op het internationale-, maatschappelijke-, en politieke toneel afspeelt. Volgens Mike Ruppert stormt de mensheid in sneltreinvaart af op een onovertroffen ramp. CoLLapse.

***dit artikel heeft een addendum (oorspronkelijk gepost 26/10/09)***

Was er vroeger een Brit nodig om de Arabische stammen te verenigen tegen de koloniale Turkse overheersing, nu richten de Arabische Golfstaten zich wederom op Europa voor iets dat in 2010 handels -en monetaire eenheid zal moeten brengen. De Euro staat namelijk model voor een nieuw op te richten monetaire unie van de olieproducerende Golfstaten. Uit dit pan-Arabische initiatief zou zelfs een nieuwe munt voort moeten komen - de Gulfo - die de dollar als petro-munt zou moeten vervangen. Met supersweet oliereuzen als Saoedi-Arabië en Koeweit en een gezamenlijk bruto nationaal product van 1,2 biljoen dollar zou dit de dollar - en dus de Verenigde Staten - weleens erg nerveus kunnen maken. De Arabieren vinden de dollar te zwak en voelen de toenemende concurrentie van de Chinezen. Opmerkelijk is dan ook dat megaproducent Saoedi-Arabië deel uitmaakt van dit initiatief, een land dat namelijk enorm afhankelijk is van de VS voor haar buitenlandse investeringen en militaire protectie. Daarbij komt ook dat alleen al dreigen met het ontkoppelen van de dollar als ‘s wereld oliemunt, dit Arabisch landen kwam te staan op zeer dreigende taal en tapijtbombardementen en zwaar bewapende G.I.’s huurlingen op eigen grond. Saddam dreigde ook al met iets dergelijks en mocht toen definitief het veld ruimen. Iran krijgt nu flak vanwege eerder dreigen naar de Euro over te stappen. Nu komen daar de Golfstaten bij en wie weet meer Arabische landen. Zijn het slechts schijnbewegingen? Wil men de aangeschoten beer (VS) verder in de romp bijten om langzaam dood te laten bloeden? Of is dit echt een internationale valuta-coup van de olielanden en moeten wij ook vrezen voor nog verder toenemende brandstofprijzen? Het wordt interessant te zien hoe de Amerikanen hierop reageren.

Het is niet moeilijk te zien: de wereld wordt bestuurd door grote corporaties. Grote banken beheersen de beurs, lobbygroepen beheersen de EU, het Amerikaanse congres en al het gestolen land. Vrijwel alle grote globale organen worden beheerst door industrie. Globalisering is dan ook vooral een trend die hen goed uitkomt. Democratie en vrijheid zijn er niet bij gebaad. Dit soort corruptie zit tegenwoordig in elke vezel van de maatschappij. Uit documenten geplaatst op wikileaks blijkt bijvoorbeeld dat ook de WHO, de wereld-gezondheidorganisatie van de VN, in grote mate wordt gestuurd door “big pharma”. Expertisegroepen van de organisatie willen bijvoorbeeld alleen aan tafel willen zitten met afgevaardigden van medicijnmakers en niet met andere groepen of critici. Dit alles wordt beschreven in een dossier opgesteld door de International Federation of Pharmaceutical Manufacturers & Associations (IFPMA; “Big Pharma") over de WHO Expert Working Group (EWG) in verband met research & development. Wikileaks zette de documenten online en ziet ze als van belang voor journalisten, beleidsmakers, overheden, patiënten en het algemene publiek. Kunnen ze wel vinden, maar dat vinden de desbetreffende groepen zelf helaas niet. Kennelijk.