Zapruder Inc.

Een festivalterrein met beperkte capaciteit, toestroomwegen via betonnen bruggen en tunnels en 1.5 miljoen bezoekers. Een dodelijke combinatie. Het moest wel mis gaan tijdens de dramatische Loveparade 2010 in het Duitse Duisburg, waar twee enorme groepen bezoekers elkaar letterlijk verpletterden, concluderen velen. Maar wie is er nu verantwoordelijk voor het drama dat 21 levens kostte? Het vingerwijzen is begonnen. Is het de organisator, die de beveiliging niet op orde had en verblind door winst veel te veel mensen het terrein op liet? Of de gemeente Duisburg? Gaf de politiek te snel vergunningen af? Wat was nu precies de rol van de politie die dag? De nabestaanden staan klaar om rechtszaken te beginnen terwijl de bovengenoemde partijen druk doende zijn met handenwassen. Niemand wil verantwoordelijkheid dragen. 

Een typische complottheorie is over het algemeen opgebouwd rondom een piramide-achtige structuur. Er is een verlichtte elite die het complot hebben opgezet, daaronder een wat bredere basis ingewijden daaronder een weer wat bredere basis profiteurs / opportunisten en uiteindelijk de grootste laag arme loonslaven die gewoon doen wat ze verteld wordt. Het is mogelijk een dergelijke structuur expliciet te bouwen. De werkzaamheden en kennis worden dan gecompartimentaliseerd en iedereen krijgt op een ‘need-to-know’ basis een aandeel in het geheel. Iedereen krijgt een functie in het complot zonder dat het nodig is dat ze het complete overzicht hebben. Zulke structuren zijn heel normaal, ieder bedrijf is zo georganiseerd, de structuur heet formeel ‘een bureaucratie’. Mensen zijn onder andere vanwege de beperkte manier waarop wetenschap de wereld ziet (The Clockwork Universe), gewend op deze manier tegen besturing en organisatie aan te kijken. Als dit de enige manier is waarop je het verschijnsel organisatie kunt begrijpen, is de wereld heel eenvoudig. Dan is een bedrijf bijvoorbeeld ‘dus’ een ideale complotmachine en is de conclusie dat bijvoorbeeld ‘de hele MSM betrokken is bij 9/11’ snel getrokken. Voor velen eindigt daar hun overzicht. De wereld is echter veel complexer dan dat, dat zagen we in de voorgaande artikelen uit deze serie. Om al die complexiteit toch te kunnen begrijpen presenteren we hier een concrete, begrijpelijke metafoor. Noem het onze Unified Conspiracy Theory.Een complexe wereld heeft een complexe metafoor nodig, niet zo maar een piramide structuur met een gemene elite en dom volgzaam volk. Ga er voor zitten, het wordt niet namelijk eenvoudig al was het maar omdat 96% van de mensen niet abstract kan denken en dat voor dit artikel heel erg hard nodig is. Noem ons maar elitair, maar ook dit verhaal dient verteld te worden en het Zap-schap moet natuurlijk ook gewoon verdiend worden…

Als er sprake is van een complot, moet er ook sprake zijn van een groep mensen die dat complot organiseert. Het één kan niet zonder het ander. Andersom hoeft echter helemaal niet het geval te zijn. De aanwezigheid van organisatie betekent niet dat er ook besturing is, of een plan. De natuur heeft zelfs een sterke voorkeur voor onbestuurde organisaties. ‘Organisatie is eerder een indicatie voor de afwezigheid van besturing dan de aanwezigheid ervan’® Vertaald naar complottheorie betekent dat, dat de constatering dat er sprake is van schijnbaar intelligente patronen, niet hoeft te betekenen dat er ook iets of iemand is die ze aanstuurt. Sommige systemen zijn zo complex dat (centrale) besturing onmogelijk is. Denk aan een ecosysteem, een maatschappij, of aan een school vissen. Ondanks het ontbreken van besturing, kan er toch nog steeds sprake zijn van (schijnbare) doelgerichtheid. Dergelijke systemen kunnen dermate intelligent lijken, dat veel mensen zich niet kunnen voorstellen dat er geen sprake is van plan. Toch is dat zo. Met wat kennis over zelf-organisatie gaat de wereld van de complotten er dan ineens heel anders uitzien. Sommige dingen organiseren namelijk zichzelf, hoe vreemd dat ook klinkt als je voor het eerst met het concept zelf-organisatie in aanraking komt.

Complotten en samenzweringen bestaan. Ze vormen ook eerder de standaard dan de uitzondering zeker in politiek, daar kunnen we heel duidelijk over zijn. Ook hele grote complotten kunnen bestaan, ze zijn zelfs makkelijker te organiseren dan je zou denken zoals we zullen zien. Een goede manier om grote complotten te organiseren is door slim gebruik te maken van mechanismen die al aanwezig zijn in het systeem, of die eerst zelf aan te brengen om ze vervolgens te misbruiken. De need-to-know-basis en het compartimentaliseren bijvoorbeeld. Maar niet alle bedrog is een complot en niet altijd hebben vergelijkbare uitkomsten een vergelijkbare oorzaak. Vaak zit het bedrog gewoon als reflex voorgeprogrammeerd in het systeem. Het oncontroleerbaar oplaaien van een ziekelijke vaccinatiedrift op het moment dat een onbetrouwbare en belangenverstrengelde wetenschapper weer eens ‘wolf’ roept, zou bijvoorbeeld net zo goed het gevolg van een automatische reflex van zo’n mechanisme kunnen zijn, als van een slimme manipulatie met voorbedachte raden.

In een stad die bewoond werd door enkel complotters kwam op een dag een enorme olifant het plein opwandelen en alle bewoners kwamen aangesneld om uit te zoeken wat dit enorme ding was. De koning riep zijn vijf wijste complotters uit de stad bijeen en beval hen om dit geheimzinnig raadsel op te lossen. De eerste complotter kwam naar voor en voelde de zijkant van de olifant.  Hij verklaarde dat het een grote, zachte en bewegende muur was, bedoeld om gate-keepers achter te smoren. De tweede complotter voelde de slurf en ontkende wat de eerste zei : “Nee hoor, het is een ongelooflijk dikke en krachtige slang, bedoeld om desinformanten mee te wurgen.” De derde complotter viel tegen het oor van de olifant en riep : “toch niet, het is een groot scherm dat uit eigen kracht beweegt, zodat ze de waarheid erachter kunnen verbergen”. De vierde complotter kwam naar voor en hij voelde de poten van de olifant : “Jullie weten niet waarover jullie praten.  Dit is een paal, onderdeel van een hek van een FEMA-kamp om demonstranten in op te sluiten”. De laatste complotter brak door alle verwarring heen en greep de pluim van de staart van de olifant. Hij maakte de verwarring nog groter door te verklaren dat een bezem was, bedoeld om de laatste resten van het WTC mee op te vegen. De koning, de complotters en de andere bewoners van de stad hebben tot vandaag dit mysterie nog steeds niet kunnen doorgronden.  Ze zijn verdeeld in vijf kampen en claimen allen dat ze de waarheid vertellen. Niemand van hen heeft het overzicht om te beseffen dat zij alleen maar een deel van dezelfde realiteit gevoeld hebben en dat ze allemaal op hun eigen manier gelijk kunnen hebben maar dat het mysterie te groot is om aan hun omschrijving en beperkingen te kunnen voldoen.

Zonder ooit enig onderzoek of bewijs te hebben gezien durf ik te stellen dat als je een willekeurige, complexe gebeurtenis maar fanatiek genoeg analyseert, er altijd onverklaarbare en dus verdachte zaken kunnen worden gevonden. De maanlanding is een prachtig voorbeeld. Als je gelooft dat de maanlanding inderdaad heeft plaatsgevonden dan nog zijn de argumenten die het tegendeel moeten bewijzen extreem overtuigend indien op de juiste manier tot een verhaal gesmeed. En als je niet gelooft dat de maanlanding daadwerkelijk heeft plaatsgevonden, werkt het ook gewoon andersom: de argumenten dat de maanlanding wel heeft plaatsgevonden zijn dan ook extreem overtuigend. Punt is, dat vrijwel elke complexe gebeurtenis bij overanalyse onverklaarbaar wordt. En dat is precies wat er in ons deel van de blogosphere zo vaak gebeurt. ‘Connecting the dots’ wordt dat dan genoemd. CTD is een kwetsbare strategie om waarheidsvinding op te baseren. Er zijn namelijk heel veel dots te vinden en het het patroon dat ze na connecten vormen is ook niet eenduidig te interpreteren. Uiteindelijk worden er meestal meer dots genegeerd dan gewaardeerd, maar waar is die keuze op gebaseerd? Wat is de juiste keuze? 

Het is vaak niet moeilijk willekeurige feiten en gebeurtenissen te passen op een van tevoren gekozen patroon. Het is vrijwel onmogelijk informatie te interpreteren zodanig dat het niet past in je wereldbeeld, paradigma of geloofsysteem. Zelfs innovatieve wetenschappers en goede journalisten ontkomen er niet aan in hun onderzoek voornamelijk richtingen te vinden die onbedoeld hun bestaande wereldbeeld bevestigen. Kort gezegd: als je iets per se op een bepaalde manier wilt zien, dan zal dat zeer waarschijnlijk lukken. Maar ook andersom: als je iets wilt zien dat buiten je voorstellingsvermogen ligt, dan lukt dat zeer waarschijnlijk niet. Out of the box denken is slechts voor weinigen weggelegd en juist diegenen met een klein boxje, weinig kaders en opleiding, slagen daar het beste in. ‘Connecting the dots’ noemen overfanatieke complotdenkers het om overal bevestiging van een vermoed complot in te kunnen zien. Toeval bestaat immers niet, dus is het een patroon. En daar waar zo structureel sprake is van een bepaald patroon, moet ook sprake zijn van organisatie. En daar waar sprake is van organisatie, is sprake een besturing. En die heimelijke besturing, dat is een complot. Omdat de wereld inderdaad vrij systematisch beweegt richting minder vrijheid, diversiteit en welvaart ten gunste van een zelfverrijkende elite, moet er volgens die redenatie wel sprake zijn van een almachtige groepering achter het complot: de NWO of New World Order. Toeval krijgt betekenis en wordt verheven tot het plan en omdat toeval zo normaal is, is het plan ineens ook heel groot. Hoe de wereld wel werkt, weten wij van Zapruder Inc. natuurlijk ook niet, maar dat de wereld complex is, en dat organisatie eerder indicatie is van de afwezigheid besturing dan van de aanwezigheid ervan, dat is goed uit te leggen.

Nu de Den Haag in paniek een nieuwe regering probeert te vormen – en passant de burger vervloekend voor zulk ongecontroleerd stemgedrag – is het even verdacht stil rondom de PVV. De eenmanspartij van Wilders houdt zich gedeisd om niet teveel water te maken voordat de formatie een feit is. Interessanter is om uit de verkiezingsretoriek van de PVV een onderdeel te lichten dat verbazingwekkend weinig aandacht heeft gekregen en als zodanig als voldongen feit lijkt te zijn geaccepteerd: onze judeo-christelijke cultuur. Hiermee probeert de PVV een brug te slaan naar het apartheidsregime in Israël en duidelijk een kamp tegen de islamitische geloofsovertuiging te creëren. Leuk, maar ‘we’ hebben geen judeo-christelijke cultuur en ze is er ook nooit geweest. Nergens, eigenlijk. De term judeo-christelijke cultuur is een contradictio in terminis die pas in de vorige eeuw sporadisch de kop opstak en pas in de jaren ’50 massa begon te ontwikkelen bij de Amerikaanse conservatieven. Ze werd in het begin als een term gebruikt in de strijd tegen het antisemitisme (door de opkomst van het racistische nationaalsocialisme in Duitsland) en veranderde later in een term die gebezigd werd door niet-joodse zionisten met een christelijke achtergrond. Een knap staaltje van geschiedvervalsing dus. 

Voordat we eindelijk bij het sluitstuk over “extremistische Islam”, in al zijn vormen en (spook) verschijningen komen, moeten we eerst een tussenlanding maken, om te kunnen begrijpen en verklaren, en in een wellicht onverwachte plek. De Verenigde Staten. Om werkelijk tot de essentie te komen van wat extremistische islam in “onze tijd” betekent, de vorm verantwoordelijk voor terreur, Al Quaida en de zich al jaren voortslepende “oorlog-tegen-terreur(tm), is (wederom) een bezoek aan de schimmige bureau’s en wereld van het CIA, Pentagon, MacDonald Douglas en de RAND corporation nodig. Organistaties en denktanks die lange, duistere schaduwen werpen over de wereldgeschiedenis, experimenteren met massapsychologie, en het vormen van samenlevingen. We gaan terug naar Washington. En beginnen bij het begin: de Tweede Wereldoorlog. 

‘Grote samenzweringen zijn niet te organiseren’. Dat klopt, maar dat is ook niet nodig: grote samenzweringen organiseren zichzelf.  Daarom dat wij op Zapruder Inc. ook altijd spreken van machinaties en mechanismen. Je hoeft het hele ‘systeem’ maar op een paar strategische plekken te manipuleren en het organiseert zichzelf rondom jouw doelen. Dus als je als grote oliemaatschappij met een omzet gelijk het BNP van een klein Westers land een beetje in maag zit met een miniem olielekje, niet veel meer dan een complete supertanker elke paar dagen, niet meer dan een druppel in een hele, hele grote oceaan, maar toch net voldoende om je leuke leventje leven als BP CEO flink te verstoren, hoe pak je dat dan aan? Hoe zorg je dat iedereen het normaal vind dat jij een gebied zo groot als West Europa mag afzetten en jij de bewoners, overheid en journalisten er mag weghouden? Hoe zorg je dat al die mensen die je in de giftige dampen laat vegen niet met de pers praten? Hoe zorg dat die pers niet praat? Of, hoe span je een president voor je karretje zodat hij jouw leugens overneemt? Hoe zorg je ervoor dat het Engelse parlement Obama gaat manen tot een wat vriendelijkere toon jegens BP? Hoe zorg je ervoor dat je miljoenen liters van de meest giftige chemicaliën mag sproeien, ook na een verbod, alleen om te zorgen dat de olie er niet meer uitziet als olie? Hoe zorg je er dan eigenlijk voor dat misschien wel de meest destructieve milieuramp ooit verdwijnt tussen het nieuws over de neptieten van Sarah Palin of de billetjes van Paris Hilton? Behalve liegen, liegen en nog eens liegen? En ontkennen. En liegen. Het antwoord is vrij eenvoudig, daar hoef je niet voor te zorgen, daar zorgt het systeem voor.

Korte animatie met gebruik van John Perkins’ uitspraken, uit de documentaire ”Confessions of an Economic Hitman.” De animatie maakt duidelijk hoe (derde wereld) naties worden omgekocht, gechanteerd en in oorlogen betrokken, slechts om de eenzijdige belangen van multinationale corporaties te dienen, met de bevolking als grootste verliezer. De belangrijkste spelers in dit chantagespelletje zijn telkens weer het IMF, de Wereldbank, hulporganisaties als USAID en de Amerikaanse regering namens de grote corporaties. Komt dat tuig hun hulp aanbieden, maak dan dat je wegkomt. We zagen het patroon weer heel duidelijk in Haïti. De armoede en onvrede die ontstaat is volgens John Perkins de belangrijkste oorzaak van terrorisme. Het filmpje legt enkele patronen bloot, die zelfs de gemiddelde NOS-kijker makkelijk zou moeten herkennen. John Perkins weet waar hij het over heeft, hij was vroeger namens de genoemde partijen een economic hitman chief economist: hij moest regimes en landen op hun knieën dwingen met omkoping, chantage, moord en oorlog. Globaal bedrog komt vaak in herkenbare patronen, het ‘economic hitman patroon’ is nauw vervlochten met het zojuist door ons besproken ’shock doctrine patroon’. Een verklaring, niet alleen voor veel terrorisme, ook voor het fanatisme waarmee staatshoofden die het patroon doorzien en weerstaan worden gedemoniseerd en worden afgeschilderd als dictators terwijl ze eigenlijk gewoon hun volk beschermen tegen de leegroof door eerdergenoemde spelers. Denk aan Hugo Chavez en Mahmoud Achmadinejad, denk zelfs aan Saddam Hoessein. Niets is wat het lijkt als je eenmaal door de Telegraaf-praat van de MSM kan heen kijken Een snelcursus neokolonialisme…

Het was natuurlijk slechts een kwestie van tijd, en nu is hij hier: de conspiracy theory rond het vliegtuigongeluk met de Pools president Kaczynski. Het is namelijk geen toeval dat de halve Pools regering, de chef Centrale Bank, Chef Staven en een handjevol hoge geestelijken de dood vonden in Rusland. Werd het vliegtuig neergeschoten? Waren er overlevenden? Was het Rusland of de NWO? “Vaccin-complotter” Jane Burgermeister is al op de zaak gesprongen. Een complot-theorie is geboren, inclusief vage youtube-filmpjes. Polen was per slot van rekening “lastig” met het weigeren van de “varkensgriep-vaccin” en het treuzelen rond het Verdrag van Lissabon.
***door ouwe knar via het Zaplog***

De kersverse, en vrij controversiële, nobelprijsdrager voor de vrede, Barack Obama maakt zich zorgen. Om terreur. En vooral nucleaire terreur. Daarom, om de wereld te redden van een mogelijke nucleaire slachtpartij, organiseerde de Amerikaanse president een converentie om samen met andere wereldleiders het gevaar van een “Al Qaida atoombom” zoveel mogelijk te beperken. Al eerder bereikte Obama een nieuw akkoord met aartsvijand Rusland over de “afbouw” van nucleair arsenaal, maar nu schaarde de charismatische politicus bijna vijftig regeringsleiders om zich heen om te werken aan een kernwapenvrije wereld. Er werd gepraat over “the dirty bomb”, het registreren van radioactief materiaal, het opzetten van databasissen. Obama sprak zelfs openlijk over het grootste internationale taboe: de nukes van Israël. Kennelijk stimuleert een nobelprijs tot het nemen van werkelijke stappen om de wereldvrede te bevorderen. Dergelijke stappen werden tijdens de Nuclear Security Summit helaas niet genomen. Het was vooral een Obama-show: veel hollywood, veel show, veel woorden en een diepere agenda dan het eigenlijke programmaboekje. 

De recentelijke aanslagen in Moskou zouden best het werk kunnen zijn van de Russische geheime dienst FSB. Deze uitspraak komt dit keer niet van ondergetekende, zijn Zap-collega’s, Alex Jones of een “truther site”. Nope, dit meldt Marcel de Haas van het instituut Clingendael tegen EO-radio. Clingendael zijn, zoals u weet, de actualiteitenprogramma stamgasten met het standaard pro-NATO, pro-Iranoorlog, pro-oorlogoorlog, riedeltje. Volgens De Haas werd wel opvallend snel geconcludeerd dat twee vrouwen met bomgordels verantwoordelijk waren voor de slachtpartij in de Moskouse metro. Inderdaad opvallend, zoals ook opvallend snel de media complete achtergrondscenario’s, docu’s en beeldmateriaal uit de kast trokken, met vooral een wijzende vinger naar “extremisme” in de “Islamitische variatie”. Gaat een gerespecteerd (uche!) instituut als Clingendael opeens “complotter”? *** Dank Freedomfiles ***

Na de vreselijke aarbeving die Haïti 12 januari jongstleden trof steken de complottheorieën onvermijdelijk hun aluminiumbehoede hoofd op. Tandpasta is na schoon water het meest gezochte artikel op het getroffen eiland, omdat de overlevenden dit gebruiken om de lucht van rottende lijken in de straat te onderdrukken. En hoewel het op dit moment onkies lijkt om te gaan speculeren over onderliggende donkere motieven en geheime agenda’s, leert de geschiedenis ons keer op keer dat dit soort situaties politiek worden uitgebuit. De meeste vingers wijzenonherroepelijk naar Obamaland: Hugo Chavez van bijna-buurland Venezuela voert de criticasters (uiteraard) aan met beschuldigingen dat de VS de noodhulp gebruikt als een dekmantel voor militaire bezetting, iets waar Frankrijk en Nicaragua zich bij aansluiten. Venezuela gaat zelfs nog een stapje verder door de VS te beschuldigen de aardbeving te hebben veroorzaakt, iets wat door onderzoek van de Noordelijke Russische vloot zou zijn vastgesteld. Wat meteen opvalt is dat de criticasters zo hun eigen belangen hebben om de VS te beschuldigen, maar de claims lijken niet zomaar uit de lucht gegrepen. Het sturen van ordetroepen heeft enigszins een grond gezien de chaos ter plekke en het gevaar dat dit voor hulpverleners kan opleveren, maar hulp zou toch prioriteit nummer één moeten zijn. Ook de verdomd strategische ligging van Haïti - ten oosten van Cuba en voor de kust van Venezuela en Colombia - speelt zeker een rol mee. Waanzinnige complotpraat of zit er meer achter?

Vandaag is de king-of-rock&roll, Elvis Aaron Presley, 75 jaar oud geworden. Is geworden. Want zoals iedereen weet, ligt “The King” ergens op een eiland van een Pina Colada te genieten. Daarom, namens Zapruder: “cheers ouwe!”. Het volgende complot uit de complot top-30, na de moon-hoax, Paul-is-dead en de Black Helicopters: de ultieme complotfruitcake complottheorie: Elvis lives. Nee, nee, nee, Elvis is niet op 16 augustus 1977 op een WC in Memphis gestorven terwijl hij 42 jaar aan vastgeklonterd witbrood, frituurvet en pindakaas naar buiten aan het werken was. Presley is er stilletjes tussenuit geknepen. Levend. Nieuw leven begonnen, ergens zonder hysterische fans of agressieve maffialeden. 

Nee, dit gaat niet over onoirbare handelingen met snoezige knaagdieren maar om wat volgens sommige complotters de diepere betekenis is achter de CO2-hoax. Eerder konden we al lezen dat men in Kopenhagen de burgers en milieustrijders probeerde te paaien met persoonlijke zingeving en de kans op het redden van Moeder Gaia. Ondertussen kunnen de banksters lachend weer hun zakken vullen met de Cap & Trade handel in CO2-derivaten en de regeringen weer stiekem hun neokolonialistisch plannetjes uitvoeren. Hoewel dit op zich al erg genoeg lijkt gaat het kennelijk nog verder dan dit. De klimaathype zou een complot zijn dat al enige decennia in de maak is en dat niets anders tot doel heeft dan het installeren van een wereldregering onder één munt en onder één heersend orgaan. Hoewel dit natuurlijk het zoveelste vingerwijzing is naar een NWO in oprichting is het idee van een wereldwijde regering niet vreemd. Onze geschiedenis kent tal van grote rijken die grote delen van de wereld beheersten zodat men gerust kan spreken verschillende wereldregeringen in het verleden. Of de CO2-hoax het nieuwste wapen is van konkelende NWO-ers? Volgens velen wel degelijk.

Michael C. Ruppert is een beetje de verre, oude (vieze) knuffeloom van Zapruder Inc. De oud LA smeris struikelde ooit over CIA-drugshandel, ging vervolgens lastige vragen stellen aan Amerikaanse politici en richtte uiteindelijk het oer-complotterblog (al kun je het eigenlijk niet zo noemen) From The Wilderness op. Ruppert is tevens de schrijver van Crossing the Rubicon, volgens de gehele Zapruder Inc. redactie het (het enige waarover we het met elkaar eens zijn) ultieme 911-boek. Geen ontploffende torens, maar duizenden en duizenden feitjes, onderbouwd door duizenden referenties en artikelen, opgetekend binnen een geopolitiek raamwerk met als belangrijkste leidraad: Peak Oil. Ruppert maakt zich zorgen om peakoil en ziet peakoil als belangrijkste leitmotiv voor alles wat in onze tijd op het internationale-, maatschappelijke-, en politieke toneel afspeelt. Volgens Mike Ruppert stormt de mensheid in sneltreinvaart af op een onovertroffen ramp. CoLLapse.

***dit artikel heeft een addendum (oorspronkelijk gepost 26/10/09)***

Na de hele terrorismepandemie die rond en na 9/11 uitbrak en de hele wereld in haar greep leek te houden, zijn we na wat ziektepandemieën aanbeland bij the next big thing: klimaatpandemie. Wil je een hype succesvol laten verlopen, maak hem dan zo groot mogelijk. En maak hem zo, dat iedereen die eraan meedoet er ook iets aan heeft. Zo heeft globaal terrorisme veel landen in de gelegenheid gesteld om onder het mom van “internationaal islam/Al Qaida terrorisme” eens flink huis te houden onder de binnenlandse tegenstanders van het regime en de vrijheid van alle burgers flink in te perken, zonder dat daar internationaal lastige vragen tegenover zouden staan. Eenmaal op de fanfarewagen gesprongen was je gehouden aan de omerta die de schijn van internationaal georganiseerd terrorisme moet ophouden. Dat betekent dat je dan af en toe een oogje moet toeknijpen wanneer bepaalde landen weer andere soevereine landen binnenvallen “onder het mom van”, en in het geniep de zwarte vluchten van Torture Air rondvliegen. Welnu, de klimaatpandemie van de laatste jaren is gelanceerd om naties die internationale ambities hebben een nieuwste speeltje te geven om meer macht uit te oefenen en de wereld te verdelen. Ook hier geldt weer de omerta: je doet net alsof je gelooft dat het klimaat verandert en dat dit door de mens komt en je hebt weer een middel om je eigen burgers meer te controleren en te laten betalen. Maar ook om andere landen het mes op de keel te zetten. In Kopenhagen wordt dit nieuwste geopolitieke speeltje spectaculair gelanceerd!

Jesse Ventura, voormalig Navy S.E.A.L., WWF worstelaar, acteur, burgermeester, gouverneur en TV-persoonlijkheid is sinds kort te zien in zijn TV-programma Conspiracy Theory, waar hij een keur aan beruchte complotten aan de kaak stelt. Ventura kwam eerder al in het nieuws met pittige uitspraken over 9/11 waar hij aangaf twijfels te hebben over het instorten van de torens en de respons op de gekaapte vliegtuigen. Het format van de show is een mengeling van CSI-achtige onderzoeksscenes en reality TV, waarbij het laatste vaak geforceerd aandoet. Ook de scenes waar Ventura met zijn team overlegt zijn overduidelijk geregisseerd en geacteerd. Toch weet hij aandacht voor enkele interessante complotten te genereren, zonder uitsluitsel te kunnen geven in de afleveringen; daarvoor zijn deze ook te kort. Ondanks het overgeproduceerde format toch een vermakelijke serie met een host die zeker betrokken is bij zijn onderwerp.