Zapruder Inc.

De theorie dat AIDS wordt veroorzaakt door het besmettelijke HIV is na twee decennia extreem kostbaar en net zo vruchteloos onderzoek niet meer houdbaar. Noch een medicijn (genezend), noch een vaccin (preventief) zijn gevonden en de meest recente pogingen om zoiets te vinden falen nog altijd net zo dramatisch als de eerste, 22 jaar geleden. Het enige dat in al die tijd geboden werd, zijn oude chemokuurmedicijnen (AIDS-remmers) die op seropositieven net zo vernietigend zijn als destijds op kankerpatienten.

Er is al die tijd uitbundig en overtuigend materiaal beschikbaar geweest waaruit blijkt dat AIDS niet wordt veroorzaakt door een virus, niet besmettelijk is en zelfs niet ongeneeslijk hoeft te zijn. De rapporten en de wetenschappers die deze rapporten produceren worden echter stelselmatig genegeerd omdat AIDS inmiddels een miljarden markt is geworden, zowel voor de onderzoekers als voor de medicijnfabrikanten. Niets is zo winstgevend als een verkeerd voorgelichte bevolking die oprecht gelooft dat ze ziek zijn aan een dodelijke en tegelijkertijd maar matig behandelbare epidemische ziekte. Hoe meer behandeljaren, hoe duurder de medicijnen en hoe meer besmette mensen, hoe groter de markt. Simple mathematics. AIDS zoals gesponsorde geleerden dat bedacht hebben, voldoet aan al die factoren. De droom van elke medicijnfabrikant.

Zonder onze hele AIDS-special nog een keer opnieuw te willen doen, hier een kleine bloemlezing uit het alternatieve materiaal waaruit blijkt dat we al 22 jaar bedrogen worden, al dan niet bewust.

De belangrijkste HIV-test van het moment is de zogenaamde PCR-test. PCR is een test die wordt gebruikt om de hoeveelheid HIV-deeltjes in een patient te meten. Veel van de bewijsvoering achter de AIDS-theorie is gebaseerd op de PCR-test. Op basis van een telling van het aantal virus-deeltjes in het bloed én op basis van een tellling van het aantal immuunsysteem-cellen in het bloed wordt de medicijn-cocktail die een patient krijgt toegwezen bepaald. De ‘HIV-rna en CD4-count’. Zowel de fabrikanten van de test áls de uitvinder ervan (Kary Mullis, die er een Nobelprijs mee won) zeggen echter dat deze toepassing van PCR oneigenlijk is en dat de resultaten betekenisloos en misleidend zijn. Als dat waar is, is het grootste deel van het HIV- en AIDS-onderzoek en dus de hele theorie waardeloos. Reden om deze PCR test eens nader te onderzoeken.

Update 10 april 2007: passage RNA naar DNA toegevoegd.

Drie miljoen Duitse tienermeisjes worden gevaccineerd tegen Humane Papillomavirus (HPV) wat in 70% van de gevallen wordt gezien als de oorzaak van baarmoederhalskanker onder Duitse vrouwen. Deze ziekte wordt via geslachtsverkeer overgedragen en zorgt onder de 6500 Duitse vrouwen die daar jaarlijks door worden getroffen voor 1600 sterfgevallen. Het middel dat voor de vaccinatie ingezet worden is Gardasil (Silgard). Echter, over de goedkeuring van Gardasil zijn er nog grote vraagtekens.. Hoe de goedkeuring tot stand is gekomen en wat nu de effecten daadwerkelijk zijn. Ook rijst de vraag of men al zo vroeg moet beginnen met vaccineren.

De wetenschappers van de AIDS-industrie zeggen van wél en wij zijn dat dan ook maar gaan geloven maar een overtuigend bewijs voor de besmettelijkheid van AIDS (HIV) is nog nooit geleverd. HIV-infectie voldoet níet aan Koch’s postulaten (het wetenschappelijke bewijs voor besmettelijkheid). AIDS is waarschijnlijk ook geen geslachtziekte. Dit betekent overigens niet dat je nu maar met iedereen sex zonder condoom kan hebben: er zijn genoeg geslachtziekten die wél besmettelijk zijn. Bovendien hoeft iets niet besmetteljk te zijn om je toch ziek te maken.

We gaan het er even bij laten. Maandag 19 maart26 maart van 19.00 tot 20.00 hebben nog een special van een uur op 100% FM, vergeet niet te luisteren (de uitzending komt ook in onze Zapcast).

150 miljard dollar en 22 jaar later nog geen vaccin, peperdure nepmedicijnen die AIDS-verschijnselen veroorzaken en een briljante en voor sommige ook overtuigende theorie. Science fiction of fact? Zegt u het maar…

Wat een AIDS-special wel niet allemaal los kan maken. Hier ten burelen van Zapruder is het niet ongemerkt voorbij gegaan: Donkerdoorn is al zo ver dat hij alle virusscans van zijn PC heeft gegooid en zoekt naar AZT met USB2-functionaliteit, brun heeft inmiddels gesolliciteerd bij Big Pharma en Bob Gallo om communicatieseminars te verzorgen en Patman staat -as we speak- op het punt om zich in te spuiten met het seropositieve bloed van een Monsanto-koe die last heeft van te hoge cholesterol. Maar in alle ernst: AIDS is een beladen onderwerp waar omheen nog veel taboes bestaan als het gaat om een alternatieve theorie te presenteren. Dat gegeven op zichzelf is al voldoende reden tot zorg.

In april 2006 publiceerde Harpers magazine het artikel ‘Out of Control, AIDS and the corruption of medical science’ van bekend AIDS-dissidente Celia Farber. Aan de hand van het persoonlijk verhaal van een kerngezonde maar seropositieve zwangere vrouw die in korte tijd doodging aan de AIDS-remmers -die haar werden aangepraat om haar baby te beschermen-, beschrijft Celia de wantoestanden die helaas kenmerkend zijn voor het hele AIDS-vakgebied. Fraude, intimidatie, vervalsing en model-tuning zijn aan de orde van de dag en ook nodig om de ‘HIV → AIDS → dood’ stelling staande te houden.

Hoe kan het dat er meer dan $150 miljard aan onderzoek is uitgegeven zonder enig resultaat? Hoe kan het dat een hele beroepsgroep toch het idee heeft dat ze desondanks zinnig werk doen? Hoe het dat artsen en internisten hun patienten dodelijke medicijnen gaan verstrekken in de veronderstelling dat ze hun patienten daar een dienst mee bewijzen? Hoe kan het dat duizenden laboranten ervan overtuigd zijn dat ze met hun testen dingen gaan aantonen die de fabrikanten van die tests in de kleine lettertjes van de tests betwijfelen? Er moet toch iets zijn dat ze overtuigd?

Vanaf het moment dat je positief reageert op de HIV-test, kom je in aanmerking voor medicijnen, de zogenaamde Aids-remmers. AIDS wordt momenteel nog beschouwd als ongeneeslijk maar met HAART (Highly active anti retroviral therapy) zou je leven verlengd kunnen worden. HAART is een medicatieschema dat grote hoeveelheden, verschillende soorten medicijnen voorschrijft om de ontwikkeling van AIDS te voorkomen. Onderdeel van de medicijnencocktail is AZT van GlaxoSmithKline. AZT staat ook bekend als Zidovudine, ZDV, azidothymidine, Retrovir and Retrovis, en het is een ingredient van Combivir en Trizivir.

Dood gaan we allemaal. Alleen gaan seropositieve mensen wat eerder en ellendiger dood dan de meesten anderen. Niet omdat ze ziek zijn, maar omdat ze ziek worden gemaakt. Niet door een virus zoals HIV maar door de medicijnen. Niet HIV maar AZT en HAART zijn verantwoordelijk voor AIDS. Onze banner roept dat al 3 weken en nu plaatsen we daar wat onderbouwing bij.

In het Augustus 2006 nummer van the Lancet -toonaangevende medische publicatie- werden de resultaten van een groot onderzoek onder 20.000 seropositieven gepresenteerd. De conclusie liegt er niet om. Niet alleen veroorzaken én versnellen de AIDS-remmers zelf AIDS, je krijgt er ook nog gratis wat extra ziektes bij. Zoals hart-en vaatziekten, kanker, Parkinson, orgaanfalen, botontkalking, noem maar op. Naast natuurlijk chronische diarree- en braakaanvallen. Herkenbaar? Laat dit dan maar aan je internist zien.

Dr. Gallo is de verzinner van HIV. HIV is namelijk niet ontdekt -nog steeds door niemand gevonden- maar verzonnen, gefantaseerd. De hele AIDS-wetenschap is gebaseerd op een nooit gecontroleerde uitvinding van een pseudo-wetenschapper met een reputatie van bedrog, wangedrag, onkunde, fraude, sabotage, achterklap, onderkruiperij, overdrijving, halve waarheden, hele onwaarheden, pogingen tot omkoping, ontkenning, draaierij, en cover-ups (om maar even de New York times te citeren).

De relatie HIV/AIDS is een gedachtespinsel die is bedoeld om de persoonlijke carrieres van opportunistische wetenschappers verder te helpen en de zakken van medicijnfabrikanten te vullen. In Nederland hebben we ook zulke zakkenvullende pseudo-wetenschappers, lees de ongeautoriseerde biografie van Joep Lange van IATec.

Nobelprijswinnaar Kary Mullis windt er geen doekjes om: “[Aids] is not ‘God’s wrath’ or any other absurdity. A segment of our society was experimenting with their lifestyle, and it didn’t work. They got sick. Another segment of our pluralistic society, call them doctor/scientist refugees from the failed War on Cancer, or just call them professional jackals, discovered that it did work. It worked for them. They are still making payments on their new BMWs out of your pocket.”

Dr. Wilhelm Godschalk vertelt hoe een compleet vakgebied is afgegleden tot geldgraaierij met AIDS als ultieme melkkoe.

HIV is een klein virus en dat virus veroorzaakt AIDS. Je kunt het krijgen via sex, bloedcontact of drugs spuiten. Een boodschap die je via reclame te horen krijgt, die je op de middelbare school te horen krijgt, een boodschap die niemand meer KAN negeren in het huidige Nederland al zou hij of zij het willen.

Maar is die boodschap wel waar?

Red.: Dit is een artikel van ‘Kortjakje’. Naar eigen zeggen is Kortjakje een onderzoeker uit de industrie. Hij heeft dagelijks met HIV en AIDS onderzoek te maken. We hebben dat niet kunnen controleren, maar het verhaal zit goed in elkaar en neemt het op voor het orthodoxe standpunt. We hebben Kortjakje gevraagd de State-of-the-Art (SOTA) te beschrijven als tegenwicht op onze artikelenserie waarin we het opnemen voor het dissidente standpunt. De rest van de artikelen van Kortjakes zijn te vinden op zijn ZapSite.

Eén van de weinigen die een breed en open Aids-debat heeft laten plaatsvinden, tijdens het 13e wereld AIDS congres in 2000, waarbij alle standpunten aan bod mochten komen, is Zuid-afrika’s president Mbeki. Mbeki nam uiteindelijk het dissidente standpunt over en weigerde vanuit overheidswege Zuid-Afrikaanse Aids-patiënten te laten behandelen met dodelijke Aids-remmers en chemokuurmedicijnen als AZT. Dit tot groot ongenoegen van de industrielobby die prompt reageerden met een nog immer voortdurende laster- en propagandacampagne. Wij hoeven de gemiddelde Zapruder Inc. lezer niet uit te leggen dat lastercampagnes en het bijbehorende, bijna religieuze, fanatisme tekenen aan de wand zijn dat er meer aan de hand is dan oprechte waarheidsvinding.

Er zijn op de wereld honderduizenden mensen die lijden aan AIDS, hoewel de statistieken uitermate onbetrouwbaar zijn, is AIDS zonder twijfel een groot probleem. Om AIDS effectief te kunnen voorkomen óf genezen, moet duidelijk zijn wat de oorzaak is. Volgens gangbare opvatting wordt AIDS veroorzaakt door het HIV. Human Immunodeficiency Virus, een zogenaamd retrovirus.

Het menselijke lichaam zal infecties door virussen bestrijden met antilichamen die de infecterende deeltjes vernietigen. Dat is een natuurlijke reactie van ons immuunsysteem die ervoor zorgt dat we niet bij het minste geringste griepje doodgaan. Het HIV zou juist dit immuunsysteem aanvallen en een jaar of 10 na de infectie met HIV, ontwikkel je AIDS. Als je AIDS hebt, is je immuunsysteem zo zwak dat elk van de 29 ziektes in het syndroom je fataal kunnen worden. AIDS patienten gaan dus dood aan ziekten die bij gezonde mensen ook voor komen maar meestal niet dodelijk zijn.

Eline van 100%NL in gesprek met Patman van Zapruder. Elke Maandagavond en Woensdagavond om 18.20 een conspiracy. Deze keer over AIDS.

HIV/AIDS is een lastig verhaal dat moeilijk in 5 minuten op de radio door de telefoon is te vertellen. Kijk voor verdieping en nuance dus vooral naar onze artikelen.

Abonneren op de zapcast kan hier.

Het HIV is een besmettelijk en sexueel overdraagbaar virus dat AIDS veroorzaakt. Dat is het verhaal dat iedereen altijd hoort. Voor het vaststellen van eventuele besmetting worden HIV-testen uitgevoerd. Een patient wiens bloed positief reageert op een dergelijke test is seropositief en kan ervan uit gaan dat zijn leven snel heel erg vervelend zal worden. Niet eens vanwege intredende AIDS, eerder door de dodelijke bijwerkingen van de AIDS-remmers die dan worden voorgeschreven. En vanwege de maatschappelijke stigmatisatie van het seropositief zijn. Een test dus op leven en dood, letterlijk. Maar is het wel een betrouwbare test? Zijn seropositieve mensen überhaupt wel ziek? Wat wordt er getest?

We zullen er niet omheen draaien. HIV bestaat niet en AIDS waarschijnlijk ook niet, van een besmettelijk virus is al helemaal geen sprake. Dat is wat wij komende weken aannemelijk zullen gaan maken, met zo nu en dan (onvermijdelijk) heel erg technische artikelen (die door iedere academicus of ingelezen persoon op correctheid gecontroleerd kunnen worden).

Mensen raken wel seropositief, dat zeker, en er zijn ook mensen die de ziekteverschijnselen hebben die aan AIDS worden toegeschreven. Van een ongeneeselijke ziekte is echter geen sprake. Er zijn betere, overtuigendere oorzaken aan te wijzen dan de onvindbare virussen en andere virologische rariteiten van de officiele verklaring. We gaan het allemaal uitgebreid uitleggen, maar voordat we dat doen, kijken we eerst kort naar de officiele AIDS-theorie en wat daarvan volgens ons nog nooit goed is verklaard.

PERSBERICHT - PERSBERICHT - PERSBERICHT - PERSBERICHT

Er zijn in Nederland naar schatting 13.000 mensen seropositief bevonden. Volgens algemeen geldende opvatting betekent dat, dat deze mensen met HIV-besmet zijn en binnen 7 tot 10 jaar dood zullen gaan aan AIDS. Al binnen enkele jaren is het leven van velen van hen door de vernietigende werking van AIDS-remmers / chemokuur al zo miserabel en eenzaam dat onderscheid met AIDS niet meer te maken is.

In augustus vorig jaar kwam Zapruder Inc. persoonlijk in contact met AIDS-patienten die hun behandeling stopten en weer gezond werden. En bleven. Samen met een gereputeerd biochemicus, enkele materiedeskundigen en deze patienten ging http://zapruder.nl op onderzoek uit.

Eline van 100%NL in gesprek met Patman van Zapruder. Elke Maandagavond en Woensdagavond om 18.20 een conspiracy. Deze keer over vogelgriep.

Abonneren op de zapcast kan hier.

Het wordt alsmaar mooier in dit bananenland: vandaag is de ministerraad akkoord gegaan met een wetsvoorstel van Hirsch Ballin (Justitie) waarmee een verdachte van een gewelds- of zedenmisdrijf gedwongen kan worden mee te werken aan een bloedtest. Hierbij wordt gekeken of de verdachte besmet is met het niet-bestaande verzonnen HIV-virus of andere ernstige besmettelijke ziekten die overgedragen zouden kunnen zijn naar het slachtoffer. Zonder teveel vooruit te lopen op onze aankomende en spectaculaire Zapruder AIDS-special kan ik jullie vast verklappen dat een ‘positief’ resultaat op deze test weleens een hogere straf zou kunnen blijken dan het uiteindelijke vonnis. En niet alleen voor de verdachte, maar ook voor het slachtoffer kan het weleens een extra “straf” betekenen bovenop het reeds aanwezige trauma van het zedenmisdrijf: het snel uitvoeren van het bloedonderzoek is nodig zodat het slachtoffer zo snel mogelijk vergiftigd behandeld kan worden met AIDS-medicijnen. Tja, laten we dan even volledig voorbij gaan aan het feit dat deze “goed bedoelde” wet compleet voorbij gaat aan artikel 11 van de Nederlandse grondwet: “Ieder heeft, behoudens bij of krachtens de wet te stellen beperkingen, recht op onaantastbaarheid van zijn lichaam”.

Het is maar lastig, die grondwet.