Zapruder Inc.

Noem hem de “Comeback kid”: Iyad Allawi. Ooit in zijn studententijd “dissidenten-opruimer” voor Saddam Hoessein, daarna “oppositie-leider” tegen het regime van Hoessein, sleutelfiguur in de “cooked intelligence” saga die vooraf ging aan de Amerikaanse invasie van Irak in 2003 en daarna korte tijd, als beloning voor verleende diensten, premier van Irak. In die tijd zou Allawi zelfs zijn “oke” hebben gegeven aan de Amerikaanse slachting in Fallujah, maar als de opportunistische Irakese “neocon” te veel kritiek uit op de Amerikaanse bezetter, valt hij uit de gratie van zijn broodheren. Na de Irakese verkiezingen van 2005 lijkt zijn rol in Irak uitgespeeld. Anno 2010 duikt CIA-asset en a**hole extraordinair Allawi plotseling weer op. Met zijn “regenboog partij” Iraqiya Blok, een seculaire mix van vooral soennitische politieke groeperingen, boekt hij, verrassend, succes bij de afgelopen Irakese parlementsverkiezingen. Allawi zou zelfs een sleutelrol kunnen spelen bij de regeringsvorming. De vraag is alleen: voor wie werkt hij deze keer? 

Nu Al Gore zijn geloofwaardigheid grotendeels heeft verloren en is ontmaskerd als een ordinaire oplichter, profiteur, lijkt er een nieuwe profeet te zijn opgestaan. De nieuwe frontman van de man-made global warming movement heet Bill Gates, uitvinder van de bluescreen of death. ‘The most important climate-speech of the year’? kopte één van onze favoriete weblogs recentelijk.

Alsof climategate nooit is gebeurd, alsof ‘The Inconvenient Truth’ niet al bij ieder weldenkend mens bekend staat als dystopische science fiction, komt mr. MS-DOS schaamteloos met dezelfde propaganda op de proppen. Ook nu weer is de wetenschap achter de flauwekul ‘undisputed’ ook nu weer dezelfde selectieve hapsnapredeneringen. Alles wat er uiteindelijk niet bleek te kloppen aan de film van Al Gore óf het IPCC rapport, wordt gewoon schaamteloos in de herhaling gedaan door Bill Gates. In een op het eerste gezicht goedbedoelde presentatie maakt hij zich sterk voor een duurzamere wereld en komt met oplossingen. Maar aan zijn nieuwste initiatief zit, net als aan veel van zijn voorgaande, een luchtje. 

Het hooggerechtshof heeft bepaald dat lobbyen een fundamenteel recht is van bedrijven. Lobbyen - voor de nieuwkomers op deze aarde - is het omkopen van politici door ze geld te geven voor hun campagnes, leuke baantjes in het vooruitzicht te stellen enzovoort. Het is nu dan ook officieel: het congres is te koop. Was het natuurlijk altijd al, zeker onder Obama die ook al de beste plekjes in de overheid gaf aan de hoogste bieders en het belangrijkste beleid laat bepalen door stromannen van big-industry. Wat dat betreft niets nieuws maar de constatering dat zelfs de grondwet Amerikanen niet kan beschermen tegen het grootste kankergezwel van de moderne wereld, winst ten koste van alles, komt wel even hard aan. En Obama riep tijdens zijn verkiezingscampagne nog wel zo enthousiast dat hij het lobbyen aan banden ging leggen. Hij acteert dan ook verbitterd:  “a major victory for big oil, Wall Street banks, health insurance companies and the other powerful interests that marshal their power every day in Washington to drown out the voices of everyday Americans.” maar hey, wat dacht die clown dan? Alsof hij niet begreep dat hij ook maar gewoon een usefull idiot was, bedoeld om het domme publiek te belazeren met holle praat. In Europa is het trouwens niet anders, De Europese Commissie is ook gewoon een verlengstuk van de industrie. Het beleid van de EC wordt letterlijk gedicteerd door de industrie-lobby, maar Europa is nog ondoorzichtiger dan de VS en de media nog slaafser. Democratie, globalisering, you gotta love it…

Op het eerste gezicht lijkt het Arabische staatje Jemen een weinig interessant land. Bergen en woestijn, aan de noordzijde van de Golf van Aden en oostzijde van de Rode Zee, weinig industrie, en een bevolking dat voornamelijk nog in stamverband leeft. Jemen’s olieproductie heeft al “gepeakt” maar het heeft nog gasreserves. Er wordt daarom hard gebouwd aan een LNG (liquefied natural gas) faciliteit. Jemen is voornamelijk bekend om de burgeroorlog tussen “noord” en “zuid” en Osama Bin Laden. De “garde” van de terreurleider zou uit geharde Jemenitische strijders bestaan. Bovendien werd de eerste “militaire operatie” tegen de Verenigde Staten in Jemen door Al Qaida ondernomen: de aanslag op de USS Cole. De (vermoedelijke) daders van die aanslag werden door de Jemenitische overheid overigens op vrije voeten gesteld terwijl slachtoffer VS weinig interesse meer voor die terreurdaad toont. Hoe anders is de situatie nu. Jemen staat in de “crosshairs” van de VS. Na een mislukte aanslag op een vliegtuig van Northwest Airlines door een Nigeriaanse rijkluiszoon, die kennelijk zijn marsorders uit Jemen kreeg, staat het land op het punt het vijfde front in de “oorlog-tegen-terreur(tm)” te worden. 

Nog voordat de tot vervelens toe gehypte “klimaatconferentie” in Kopenhagen van start ging, laten de gezamelijke Nederlandse banken weten dat zij “hopen op een robuust akkoord”. Zoiets zou je van een Triodos nog kunnen verwachten, en toegegeven: vrijwel iedere corporation is tegenwoordig marketingtechnisch gedwongen om aan “greenwashing” te doen, toch valt een dergelijk communiqué op. Banken en klimaatverandering? Yep. Banken zijn zelfs extreem geintresseerd in klimaatverandering. Niet omdat zij zo begaan zijn met onze planeet, of zoals Al Gore en de VN “geloven” in klimaatverandering, maar omdat er enorm, en werkelijk enorm, veel geld te verdienen valt met milieu. Of eigenlijk: CO-deux. De nachtelijke beraadslagingen van verschillende wereldregeringsleiders, officieel om “de wereld te redden”, hadden in werkelijkheid niet zoveel te maken met “de wereld redden”. De miljarden die Hillary Clinton, Angela Merkel en Gordon Brown voor de “arme landen” op tafel gooiden, kwamen niet opeens tevoorschijn uit nobele idealen, maar uit het blazen van de volgende financiële bubbel. Kopenhagen ging om derivaten, CO2-handel en neokolonialisme. 

Michael C. Ruppert is een beetje de verre, oude (vieze) knuffeloom van Zapruder Inc. De oud LA smeris struikelde ooit over CIA-drugshandel, ging vervolgens lastige vragen stellen aan Amerikaanse politici en richtte uiteindelijk het oer-complotterblog (al kun je het eigenlijk niet zo noemen) From The Wilderness op. Ruppert is tevens de schrijver van Crossing the Rubicon, volgens de gehele Zapruder Inc. redactie het (het enige waarover we het met elkaar eens zijn) ultieme 911-boek. Geen ontploffende torens, maar duizenden en duizenden feitjes, onderbouwd door duizenden referenties en artikelen, opgetekend binnen een geopolitiek raamwerk met als belangrijkste leidraad: Peak Oil. Ruppert maakt zich zorgen om peakoil en ziet peakoil als belangrijkste leitmotiv voor alles wat in onze tijd op het internationale-, maatschappelijke-, en politieke toneel afspeelt. Volgens Mike Ruppert stormt de mensheid in sneltreinvaart af op een onovertroffen ramp. CoLLapse.

***dit artikel heeft een addendum (oorspronkelijk gepost 26/10/09)***

Was er vroeger een Brit nodig om de Arabische stammen te verenigen tegen de koloniale Turkse overheersing, nu richten de Arabische Golfstaten zich wederom op Europa voor iets dat in 2010 handels -en monetaire eenheid zal moeten brengen. De Euro staat namelijk model voor een nieuw op te richten monetaire unie van de olieproducerende Golfstaten. Uit dit pan-Arabische initiatief zou zelfs een nieuwe munt voort moeten komen - de Gulfo - die de dollar als petro-munt zou moeten vervangen. Met supersweet oliereuzen als Saoedi-Arabië en Koeweit en een gezamenlijk bruto nationaal product van 1,2 biljoen dollar zou dit de dollar - en dus de Verenigde Staten - weleens erg nerveus kunnen maken. De Arabieren vinden de dollar te zwak en voelen de toenemende concurrentie van de Chinezen. Opmerkelijk is dan ook dat megaproducent Saoedi-Arabië deel uitmaakt van dit initiatief, een land dat namelijk enorm afhankelijk is van de VS voor haar buitenlandse investeringen en militaire protectie. Daarbij komt ook dat alleen al dreigen met het ontkoppelen van de dollar als ‘s wereld oliemunt, dit Arabisch landen kwam te staan op zeer dreigende taal en tapijtbombardementen en zwaar bewapende G.I.’s huurlingen op eigen grond. Saddam dreigde ook al met iets dergelijks en mocht toen definitief het veld ruimen. Iran krijgt nu flak vanwege eerder dreigen naar de Euro over te stappen. Nu komen daar de Golfstaten bij en wie weet meer Arabische landen. Zijn het slechts schijnbewegingen? Wil men de aangeschoten beer (VS) verder in de romp bijten om langzaam dood te laten bloeden? Of is dit echt een internationale valuta-coup van de olielanden en moeten wij ook vrezen voor nog verder toenemende brandstofprijzen? Het wordt interessant te zien hoe de Amerikanen hierop reageren.

Het is niet moeilijk te zien: de wereld wordt bestuurd door grote corporaties. Grote banken beheersen de beurs, lobbygroepen beheersen de EU, het Amerikaanse congres en al het gestolen land. Vrijwel alle grote globale organen worden beheerst door industrie. Globalisering is dan ook vooral een trend die hen goed uitkomt. Democratie en vrijheid zijn er niet bij gebaad. Dit soort corruptie zit tegenwoordig in elke vezel van de maatschappij. Uit documenten geplaatst op wikileaks blijkt bijvoorbeeld dat ook de WHO, de wereld-gezondheidorganisatie van de VN, in grote mate wordt gestuurd door “big pharma”. Expertisegroepen van de organisatie willen bijvoorbeeld alleen aan tafel willen zitten met afgevaardigden van medicijnmakers en niet met andere groepen of critici. Dit alles wordt beschreven in een dossier opgesteld door de International Federation of Pharmaceutical Manufacturers & Associations (IFPMA; “Big Pharma") over de WHO Expert Working Group (EWG) in verband met research & development. Wikileaks zette de documenten online en ziet ze als van belang voor journalisten, beleidsmakers, overheden, patiënten en het algemene publiek. Kunnen ze wel vinden, maar dat vinden de desbetreffende groepen zelf helaas niet. Kennelijk.

Al Gore is terug! De nobelvredesprijswinnaar van 2007 heeft sinds het verschijnen van zijn klimaatbewustwordingsfilm (en boek) “An Inconvenient Truth” niet stilgezeten en lanceert deze week de langverwachte opvolger: Our Choice: A Plan to Solve the Climate Crisis. Wederom wisselde Gore met verschillende wetenschappers van gedachten hoe we zoveel mogelijk geld kunnen verdienen aan het probleem peak oil klimaatverandering kunnen overwinnen. De oud vice-president stelt verontrust vast dat “feiten“ over klimaatsverandering mensen niet meer overtuigen en gooit het over een andere boeg. Gore spreek nu over een morele en religieuze opdracht om de planeet te redden. Daartoe heeft hij onder andere christelijke-, joodse-, islamitische-, hindu- indoctrinatie trainingsprogramma’s opgezet. De “Truth“ wordt “Faith“. 

**Update: Britse rechter bepaalt dat geloof in klimaatverandering gelijk staat aan religie.**

Voor de tweede maal sinds 2001 „democratische“ presidentsverkiezingen in Afghanistan. De zittende president Karzai vs een dertig tal andere kandidaten met als belangrijkste uitdager de oud-woordvoerder van de „noordelijke alliantie“ en oud-minister Abdullah Abdullah. Belangrijke verkiezingen, niet zozeer omdat de Afghanen wederom een kans krijgen de koers van hun land te bepalen (de president van Afghanistan is uiteindelijk gewoon Barack Obama), maar omdat alle spelers in het “spel“ om Afghanistan (the new great game) betrokken zijn bij deze krachtmeting/verkiezingen. Een spel dat net zo complex is als Afghaanse politiek (de gewenste „westerse“ vorm van „democratie“ is onuitvoerbaar in de lappendeken van stammen en etnische groeperingen genaamd „Afghanistan“). In de achtergrond lijken de verkiezingen te gaan om de “Taliban“ (of beter gezegd de mixdrank van Pashtunstammen, Afghaanse- en Pakistaanse “Taliban“, andersoortige “radicalen“, vrijbuiters, huurlingen en domweg opstandelingen) en hun droom van het „kalifaat“ (vert: geen buitenlandse troepen in Afghanistan) vs “de Afghanen, internationale gemeenschap, NATO en democratie“. Was het maar zo simpel.
**Update: Het heeft even geduurd, maar daar is dan het gewenste resultaat: de tweede ronde. Spannend....wie zal op 7 november winnen? En wat is er eigenlijk met de 30.000 vervalste stemmen voor Mr Abdullah Abdullah gebeurd?**

Hoe ver kunnen corporations gaan om hun reputatie te beschermen? En hoe ver komen ze in een rechtsstaat en democratie om hun zin te krijgen? Ver. Dat bewijst de zaak rond het bedrijf Trafigura en het zogenaamde „Minton Report“. Trafigura Ltd, onderdeel van het in Nederland gevestigde Trafigura BV, is naar eigen zeggen een van de grootste olieleveranciers ter wereld maar voor niet-ingewijden vooral bekend van de „Probo Koala“, het gifschip dat tonnen chemisch afval voor de kust van het Afrikaanse Ivoorkust dumpte. Het gevolg: misschien wel 100.000 mensen werden ernstig ziek. Een „incident“ van vergelijkbare grootte als de Bhopal ramp in India. Natuurlijk wast eigenaar Trafigura de handen in onschuld en zou wat de Probo Koala aan boord had totaal niet giftig zijn. Onderzoeksjournalisten, van onder andere de Volkskrant, die het waagden om de waarheid boven tafel te krijgen over de Probo Koala werden structureel bedreigd met „gerechtelijke stappen wegens smaad“, waarbij het bedrijf het gebruik van „mazen in Engelse recht“ niet uit de weg ging. Dit gedrag is nu zo uit de hand gelopen dat de complete Britse pers „ge-gag-ordered“ is. 

Omgeven door de schaduwen van de kredietcrisis, terwijl regen lui neerdruppelt als honderden kleine omgevallen Amerikaanse banken en dode bladeren door de lucht dansen alsof het waardeloze CDS’s zijn, verzamelen een zevental figuren zich rond een s-vormige kuil. Er worden gebeden in het Arabisch gepreveld. Een man neemt een slok uit een wodkafles, een andere man tipt de as van zijn Gauloise sigaret en een derde haalt een pakket vuurwerk tevoorschijn. De groep vormt een cirkel rond het gat waarbij een figuur ietwat schuchter achter de rest blijft staan. Hij vist een telefoon uit zijn jaszak. “Konnichiwa?“. We zijn beland op een begrafenis. De begrafenis van de petro-dollar. De overledene leeft nog maar heeft niet lang te gaan. Welkom in de nieuwe wereld. Of toch niet? 

Kijk nog eens goed om je heen. Alles wat je nu ziet, zal de komende jaren heel snel veranderen. Het leven wat je nu kent, wordt geschiedenis. Niets meer als een paar bladzijden uit het boek „de mens“. Kijk nog eens goed om je heen, en neem goed op wat je ziet zodat je ooit jouw kinderen kan vertellen hoe het eruit zag. Want hun wereld zal heel anders zijn. Zij zullen niet voor een paar luttele euro’s zeeën en oceanen over kunnen vliegen. Althans, niet zonder alle mogelijke persoonlijke details over hun leven af te geven. En veel ervoor te betalen. Zij zullen niet met een auto richting Zuid Frankrijk kunnen rijden. Althans, niet zonder controle en gevolgd te worden. Zonder dat „iemand“ precies weet waar zij zijn. Zij zullen niet de meest exotische groente- en fruitsoorten eten. Althans, indien zij niet tot de maatschappelijke elite behoren. Kijk eens goed om je heen. Geniet van de dingen die je nu nog hebt, en kent. Bel, googel, rij, eet, drink. Geniet van de overvloed. Misschien is dit het allerlaatste jaar dat het nog kan. Kijk nog eens goed om je heen. Peak oil is hier. Energo-fascisme is hier. Kijk nog eens goed om je heen……

Hèhè, eindelijk na 5 jaar worden de landen die politieke steun gaven aan de misdadige inval van de VS in Irak beloond. Een aantal Europese oliemaatschappijen heeft een contract gesloten om gasvelden in het Koerdische noorden van Irak te exploiteren. Het gas moet worden vervoerd door de zogenoemde Nabucco-pijpleiding, die Europa minder afhankelijk moet maken van gas uit Rusland, zo is zondag bekendgemaakt. Het mag duidelijk zijn dat Saddam Hussein nooit zou hebben ingestemd met de export van Iraaks gas naar Europa. Saddam zou het liever verkocht hebben aan de Russen of aan Pakistan, India en China.

Als de overheid een bepaald beleid of bepaalde maatregelen wil doorvoeren dan verzint men soms een vernuftige mythe.
De mythe wordt zorgvuldig uitgelegd aan de bevolking door deskundigen en gezagsdragers. De deskundigen zullen ook beweren dat de voorgestelde maatregelen noodzakelijk zijn. Dat ging zo met de plofmoslims van 9/11, de massavernietigingswapens van Saddam Hussein en met de klimaat-mythe van Al Gore. De huidige kredietcrisis is precies zo’n zelfde geconstrueerde mythe. In de afgelopen jaren werd de wereld geconfronteerd met dreigende schaarste aan grondstoffen. Analisten voorzagen een tekort aan fosfaat, olie werd steeds moeilijker te vinden en schrikbarend snel duur, aardgas- en steenkoolreserves bleken veel kleiner dan werd aangenomen. En dat precies op het moment dat een miljard Chinezen en Indiërs ook bij het Rijke Westen willen gaan horen. De grenzen aan de groei, waar de Club van Rome 35 jaar geleden voor waarschuwde, zullen binnen 10 jaar bereikt worden.

In juli 2008 werd de hoogste gezamenlijke wereldolieproduktie bereikt: ruim 87 miljoen vaten per dag. Sinds die maand is de produktie gedaald tot minder dan 83 miljoen vaten in februari van 2009. De afname in produktie, dagelijks 4 miljoen vaten (4,6%), komt voor het grootste deel op rekening van de OPEC-landen, zeg maar Saoedie-Arabië.

Naast de vrijwillige produktiebeperking door OPEC-landen, speelt ook de afnemende produktie van oude olievelden een rol. Niemand weet precies hoe snel de oliestroom uit grote velden als Ghawar en Burgan afneemt. Maar het is een onomkeerbaar proces: de produktie van post-peak-bronnen kan nooit meer verhoogd worden.

Gasruzie tussen Rusland en de Oekraine
Begin januari 2009 was het in Rusland kouder dan ze gewend waren. Poetin liet de gaskraan naar de Oekraïne dichtdraaien. Niet omdat hij boos was om de betalingsachterstand. Maar omdat het binnenlands Russisch gasverbruik zo hoog was dat de de gasproduktie het niet kon bijbenen.
De 3 grootste gasvelden in West-Siberië: Urengoy, Yamburg en Zapolyarnoye zijn al voorbij hun produktiepiek en de opbrengst daalt al enige jaren. De ontwikkeling van nieuwe gasvelden ligt achter op schema. Die velden zijn ook een stuk kleiner.
De gasruzie had geen politieke achtergrond, de vrees voor schaarste was de werkelijke reden.
(bron: Matt Simmons)

Hoe lang gaat het nog duren voordat we CO2 of een ander broeikasgas kunnen gaan opslaan in de Groningse bodem? Volgens het World factbook bedroeg de Nederlandse aardgasreserve in januari 2008 nog 1400 miljard m3. Men verwacht de komende jaren extra reserves te ontdekken van 200 tot 600 miljard m3. Dat brengt het totaal op 1600 tot 2000 miljard m3. Begin van dit jaar publiceerde het CBS dat er in 2008 80 miljard m3 aardgas uit de bodem is gehaald. Volgens een simpel rekensommetje kunnen we dat nog 20 jaar doen, 20 x 80 miljard = 1600 miljard. Was de winning van aardgas maar zo eenvoudig. Als men de produktie constant wil houden, zal men tegen technische limieten aanlopen.

Twee weken geleden heb ik op deze plaats uitgelegd dat de effecten van de kredietcrisis wel wat lijken op de effecten van een dalende olieproduktie na peakoil. Er wordt dit jaar minder olie verbruikt. Er wordt minder gevlogen en minder gereden, terwijl de brandstof een stuk goedkoper is dan vorig jaar.
Is het toevallig dat de economische recessie lijkt op de afname van de welvaart na peakoil of is er meer aan de hand?

Voor onze ogen voltrekt zich de grootste roof aller tijden. Met volledige medewerking van politici worden giftige bankschulden, toxic assets, “gesocialiseerd” terwijl kapitaal en de financiële elite die verantwoordelijk is voor de huidige crisis onaantastbaar blijft. Nu de “kredietcrisis” economische groei in de reële economie wegvreet en “bubbeleconomieën” zoals in Oost Europa onder de schuldillusie imploderen, groeit in verschillende landen de sociale onrust tot, in decennia niet meer geziene, grootte. Onrust die niet alleen wordt gevoed door de onzekere tijden maar deels door verongelijking over het vrijkopen van het kapitaal. De Europese Unie heeft op dit moment in de crisis de slechtste kaarten. De monetaire unie ligt onder vuur, het heeft nog miljarden aan Amerikaans schrotpapier weggestopt en investeringen in het oosten zijn waardeloos geworden. Traditioneel is de politieke onmacht in het bloc groot. Daar bovenop moeten ook nog kopers gevonden worden voor de in snel tempo oplopende staatsschulden.