Zapruder Inc.

Alsof de „kredietcrisis“ al jaren voorbij is, brullen media, politici, bankiers en experten al maanden om het hardst over „de lessen die uit de crisis zijn geleerd“. Ondertussen een nogal abstracte en wereldvreemde uitlating. Griekse staatsschuld wordt getorpedeerd, Spaans waardepapier gebombardeerd en de financiële haaien draaien al rondjes om hun nieuwste slachtoffer: de Britse Pond. Met hedge-constructies en „Foreign Debt Obligations“ is door Hedge Funds en superbanken de aanval ingezet op de door waardeloze „konjuktuurpakketten“ en „Bankreddingsprogramma’s“ extra verschuldigde Eurozone. De media juichen om het „vertrouwen in Griekenland“ dat een miezerige 5 miljard aan schulden weet te verpatsen (tegen 6% rente), Spanje schreeuwt om toezicht op het agressieve speculatieve kapitaal, de Luxemburger Junckers roept iets over „martelwerktuigen tegen speculanten“ en in de Verenigde Staten opent het ministerie van Justitie een onderzoek naar een „feestje“ waar Hedgefund-managers hun aanval op de Euro bespraken. Terwijl „carry-trade“ en „goedkoop geld“ bij banken en speculanten weer hoogtij vieren, en goed geld wordt verdiend aan het dumpen van en wedden tegen staatsschuld, staat de politiek machteloos. Wat is er over van de beloftes van „regulatie“, en „dit nooit meer“? Is de discussie blijven steken bij het probleem “bankier-bonussen” om de CDS en “debt obligations” per ongeluk te vergeten? Er is niets, maar dan ook niets geleerd van de, verre van overgewaaide, kredietcrisis. 

Superbank Goldman Sachs doet God’s werk(tm) hier op aarde, gewapend met pistolen om het gepeupel van zich af te houden, en miljarden aan bonussen aan personeel uitbetalend zodat “we”, via het ingenieuze Reaganeske “trickle down” systeem, er allemaal beter van worden. Goldman Sachs, of Godman, is onmisbaar voor het financiële systeem, en pompt miljarden de “reëele economie“ in, en creëert daarmee reëele banen. Goed, de bank speculeert soms tegen complete internationals, landen of tegen financiële producten die de bank zelf verkoopt, blaast bubbels zoals de „olie-shock“ van 2008 en is eigenlijk, zoals we in deel 1 gezien hebben, niets meer dan een casino-speler vermomd als hyper-hedgefund. Maar GS is gewoon „too big to fail“, heeft teveel tentakels in teveel sectoren. Gelukkig heeft de regering Obama ook door dat een financieel Frankenstein als Goldman Sachs niet echt bevorderlijk is voor het welzijn van de mensheid en er wordt daarom hardop nagedacht over wetgeving en maatregelen om „het gedrag van bankiers“ bij te sturen. Of wordt het spel iets subtieler gespeeld? 

Niet dat we deze aan hebben zien komen. Uh-huh, met een torenhoge (staats)verschulding, overgewaardeerde onroerendgoedmarkt en lage, door krediet aangezwengelde, groei, moet je minstens Milton Friedman heten om te snappen dat project “Euro” in het oude, vermoeide, energie-arme Europa midden in de “kredietcrisis” tot problemen gaat lijden. Griekenland aan de leidraad van Brussel inclusief binnenlandse onrust, politieke crisis in Portugal en een geknapte Spaanse bubbel. Tel daar schuldslavenstaat Ierland, lala-land Nederland en natuurlijk de immer op de pof levenden Italianen en Franzosen bij op, en we hebben een berg Europese schuld dat bijna zo onmogelijk “aflosbaar” is als de schulden-himalaya van the USA. Het besef dat “Europa” in de 21ste eeuw niet de groeicijfers-knaller en bloeiende “kennis-economie” gaat worden en allang het Kenyesiaanse “eindstation” van 0% en zelfs negatieve groei heeft bereikt (service economie), lijkt met de problemen in Zuid Europa voor het eerst invloed te hebben op de “waardering” van Europa in de markt. Van Azië tot Wallstreet worden handelaren nerveus van Euro-schulden. Een partij heeft het afgelopen jaar wel goed zaken gedaan door de “bail-out” en “konjunktuur-pakket” waas van politici: banken. Of het nu Goldman Sachs, Deutsche Bank of het Spaanse Santander is, als handelspartner in staatspapier tikken zij op staatsschuld, substantieel, een prima miljardenwinst af. 

“Moge u in interessante tijde leven” luidt dat bekende spreekwoord. En interessant zijn ze, helemaal op Planet Clusterfuck. De laatste weken worden met name prominent ingenomen door de Ongenaakbaren. Waar vroeger nog presidenten werden afgezet, regeringen vielen en het volk de straat op ging voor het hoofd van de koning, komen deze teflon prinsen weg met moord en doodslag. En erger. Wat dacht je van genocide? Balkie legt het rapport van de Commissie Davids kalmpjes naast zich neer, alsof Nederland niet één van de grootste misdaden heeft begaan sinds onze bemoeienissen in voormalig Nederlands-Indië. En nu zien we ook DNB-president Wellink de conclusies van Commissie De Wit naast zich neerleggen alsof het de krant van gisteren is. Beiden beroepen zich op de onvoorspelbaarheid van het voortschrijdend inzicht. Wir haben es nicht gewusst! Of was het nu “nicht wissen wollen”? Ze vergeten kennelijk dat ze opperbaas wilden worden en dat van baasjes wordt verwacht dat ze inzicht, visie en daadkracht moeten hebben. Het is toch heerlijk dat je achteraf kunt zeggen dat je met de kennis van nu toen anders had besloten? Los van deze filosofische kwestie is het duidelijk dat zowel Wellink als Balkenende donders goed wisten wat ze deden. Er was destijds voor beiden meer dan genoeg informatie beschikbaar om wél de juiste beslissing te maken. Of in ieder geval niet de foute…

Nog voordat de tot vervelens toe gehypte “klimaatconferentie” in Kopenhagen van start ging, laten de gezamelijke Nederlandse banken weten dat zij “hopen op een robuust akkoord”. Zoiets zou je van een Triodos nog kunnen verwachten, en toegegeven: vrijwel iedere corporation is tegenwoordig marketingtechnisch gedwongen om aan “greenwashing” te doen, toch valt een dergelijk communiqué op. Banken en klimaatverandering? Yep. Banken zijn zelfs extreem geintresseerd in klimaatverandering. Niet omdat zij zo begaan zijn met onze planeet, of zoals Al Gore en de VN “geloven” in klimaatverandering, maar omdat er enorm, en werkelijk enorm, veel geld te verdienen valt met milieu. Of eigenlijk: CO-deux. De nachtelijke beraadslagingen van verschillende wereldregeringsleiders, officieel om “de wereld te redden”, hadden in werkelijkheid niet zoveel te maken met “de wereld redden”. De miljarden die Hillary Clinton, Angela Merkel en Gordon Brown voor de “arme landen” op tafel gooiden, kwamen niet opeens tevoorschijn uit nobele idealen, maar uit het blazen van de volgende financiële bubbel. Kopenhagen ging om derivaten, CO2-handel en neokolonialisme. 

Michael C. Ruppert is een beetje de verre, oude (vieze) knuffeloom van Zapruder Inc. De oud LA smeris struikelde ooit over CIA-drugshandel, ging vervolgens lastige vragen stellen aan Amerikaanse politici en richtte uiteindelijk het oer-complotterblog (al kun je het eigenlijk niet zo noemen) From The Wilderness op. Ruppert is tevens de schrijver van Crossing the Rubicon, volgens de gehele Zapruder Inc. redactie het (het enige waarover we het met elkaar eens zijn) ultieme 911-boek. Geen ontploffende torens, maar duizenden en duizenden feitjes, onderbouwd door duizenden referenties en artikelen, opgetekend binnen een geopolitiek raamwerk met als belangrijkste leidraad: Peak Oil. Ruppert maakt zich zorgen om peakoil en ziet peakoil als belangrijkste leitmotiv voor alles wat in onze tijd op het internationale-, maatschappelijke-, en politieke toneel afspeelt. Volgens Mike Ruppert stormt de mensheid in sneltreinvaart af op een onovertroffen ramp. CoLLapse.

***dit artikel heeft een addendum (oorspronkelijk gepost 26/10/09)***

Zapruder Inc. is een grote, grote fan van de Amerikaanse (zaken)bank Goldman Sachs. Er zijn weinig corporations op deze wereld te vinden, behalve misschien een Monsanto of in het zogenaamde military-industrial-security-complex, die zo in-your-face, dikke middelvinger, kwaadaardig zijn. En erom lachen. Dat maakt Goldman zo speciaal: het interesseert GS geen moer dat iedereen ziet dat ze de planeet oplichten en rectaal visiteren. Hey, zij zijn de besten, de elite, en zij bepalen hoe het spel gespeeld wordt inclusief de regels. Bovendien, ze hebben de machtigste regering op aarde opgekocht, in de zak en weer verkocht. GS doet “God’s Werk ™“. Vergeet Wouter Bos en Nout Wellink die voor hun Nijenrode-vriendjes de DSB omleggen, Goldman Sachs is het echte werk. Een jonge geschiedenis over hoe de Verenigde Staten van corpocratie een kleptocratie werden. 

Het verhaal lijkt steeds duidelijker te worden: de Dirk Scheringa Bank lijkt geslachtofferd door Nout Wellink en Wouter Bos. Het verhaal doet steeds meer denken aan een Shakespeariaans drama, met verraad, spijtoptanten, samenzwering en hoogmoed. Dirk dacht dat hij Icarus was en zijn vleugels werden verbrand door de zonnekoning Nout Wellink. De omstandigheden rondom het ontslag van Frank de Grave eerder dit jaar worden steeds duidelijker en zeer pikant is de aanstelling van De Grave’s huisvriend Robin Linschoten. Was Linschoten de financial hitman die door DNB werd gepost om de boel ‘kalt te stellen’? Moest De Grave zwijgen zodat DSB later geslachtofferd kon worden? Lieten DNB en Bos Dirk’s bank vallen zodat er iets van een ‘voorbeeldfunctie’ uit kon gaan, zodat we niet gaan denken dat het toch nog steeds allemaal één grote ponzi scheme is? Zou het niet prachtig zijn als blijkt dat Lakeman een vuig dubbelspel speelde achter de schermen en Nout Wellink heimelijk hielp de ondergang van DSB te versnellen? Dirk was natuurlijk wel een bonte hond in het “old boys network” van de gevestigde banken.

Hoe bizar. Er komt een onderzoek naar hoe het mogelijk is dat de media zo vroeg konden melden dat de DSB-bank failliet zou gaan, de veronderstelde oorzaak van de paniek onder de spaarders die en masse hun geld uit de bank terugtrokken. Wat een domme vraag, wat een dom onderzoek. Ze zouden zich moeten afvragen hoe een bank kan omvallen door een publicatie in een krant. Hoe is dat mogelijk? Het antwoord is eenvoudig, een bank belazert de boel door maar een fractie van het uitgeleende geld daadwerkelijk te bezitten. Niet alleen de DSB, elke bank. Maar nu, een bank valt om, wat dan? Het spaargeld dat verloren is gegaan, wordt door de staat gegarandeerd tot maximaal €100.000. Alweer zo vreemd. Waarom zou een overheid (dat zijn wij, ons geld) garant moeten staan voor spaargeld dat wel is ingelegd maar kennelijk niet meer kan worden uitbetaald? Had de bank niet tot taak dat geld veilig te stellen? Wederom het gevolg van ons frauduleuze bankstelsel. Bijzonder is echter wat er gebeurt als dat spaargeld door de overheid of een garantiefonds wordt teruggegeven aan de sippende spaarder…

Mensen, gefeliciteerd. Het enige dat u hoefde te doen was zich te verenigen en zo moeilijk was dat toch niet? Met weinig meer moeite kunnen hele regeringen naar huis worden gestuurd, kan de grootste triple-A bank worden omgegooid, kan het land gentech-vrij gemaakt worden. Zie het als een geslaagde vingeroefening en laat het er vooral niet bij zitten.  Hoe cool, een bank laten klappen. Maar vraag u zelf af? Hoe kan een bank klappen? Hebben ze soms niet goed op de centjes gepast? Hoe werkt dat dan precies? Vraag het de gemiddelde macro-econoom en hij zal het antwoord niet weten. Gelooft u mij maar, ik vroeg het professor Heertjes een keer voor 700 man. Geldcreatie, the mechanics of modern money is niet iets dat een moderne studie economie de moeite waard vindt. Geen idee waarom dat zo is, wellicht gewoon omdat anders iedereen zou gaan begrijpen hoe frauduleus het hele systeem is. Er zijn namelijk weinig ‘instituten’ kwaadaardiger dan moderne banken. De dag dat we ze allemaal laten klappen zal er heel veel waarde vrijkomen voor ons en vanaf het moment dat we ze vervangen door iets integers en robuusts zullen we veel minder hard hoeven werken voor meer welvaart en zal die welvaart zichzelf eerlijker verdelen. Laat het me uitleggen.

Omgeven door de schaduwen van de kredietcrisis, terwijl regen lui neerdruppelt als honderden kleine omgevallen Amerikaanse banken en dode bladeren door de lucht dansen alsof het waardeloze CDS’s zijn, verzamelen een zevental figuren zich rond een s-vormige kuil. Er worden gebeden in het Arabisch gepreveld. Een man neemt een slok uit een wodkafles, een andere man tipt de as van zijn Gauloise sigaret en een derde haalt een pakket vuurwerk tevoorschijn. De groep vormt een cirkel rond het gat waarbij een figuur ietwat schuchter achter de rest blijft staan. Hij vist een telefoon uit zijn jaszak. “Konnichiwa?“. We zijn beland op een begrafenis. De begrafenis van de petro-dollar. De overledene leeft nog maar heeft niet lang te gaan. Welkom in de nieuwe wereld. Of toch niet? 

In het casino dat de financiële wereld heet gaat het (vals)spelen gewoon door alsof er niks gebeurd is. Het is nog steeds crisis en dat zal het nog wel even blijven, ongeacht wat de propagandisten je willen doen geloven. Hoewel inmiddels duidelijk is dat het systeem inherent ziek is en op deze wijze nooit kan functioneren vóór de overige 95% van de bevolking, gaat de politiek nog steeds door met haar symboolpolitiek door banken op de vingers te tikken als het gaat om hun exorbitante bonussen. Je kunt het die bankiers niet kwalijk nemen: ze doen wat het systeem van ze verwacht en graaien alsof hun leven er vanaf hangt. Een systeem dat hebzucht en criminaliteit beloont, trekt automatisch de ‘juiste’ mensen aan. Zolang er nog centraal geld uitgegeven wordt zonder dat het enige waarde vertegenwoordigt en zolang virtuele economieën de echte economie besmetten met hun speculatieve schaarste-piramidespelen kan het nooit goed komen. By design ondeugdelijk en built to fail. De obscene bail-out die de ellende alleen nog maar vergroot is eigenlijk een middelvinger in het gezicht van iedereen die dacht dat er nog kans op redding was. Maar de banksters laten zich niet zomaar uit het veld slaan, zoals een paar sluwe banksters van Barclays onlangs lieten zien.

Het kan niet anders of op de burelen van de ECB en de Amerikaanse FED wordt koortsachtig rondgebeld en overlegd. Goud schiet weer over de 1000$, per Britse “ounce” that is. Nu is dat wel vaker het geval de laatste tijd maar onder “goldbugs”, ofwel investeerders in goud, zoemt het gerucht (dat eigelijk geen gerucht meer is) dat al jaren de “Chinese put” verantwoordelijk is voor de immer weer opgaande lijn in de prijs van goud. De Chinese put? Ja, China koopt eigenlijk langzaam erg veel goud op. Voorzichtig en niet al te opvallend. Reden: het nul.nul vertrouwen in Amerikaans schatpapier. Of Europees. O, o...wie verkopen we nu onze staatsschuld behalve aan de lokale Centrale bank, cq, geld bijdrukken?

Zoals te verwachten viel mag de Nederlandse belastingbetaler aftikken voor het zogenaamde “Icesave“-bank-debacle. Aangelokt door buitengewone rentepercentages kregen veel Nederlandse spaarders en Nederlandse overheden IJslandse Kronen in den ogen maar ontdekten bij het losbarsten van de “kredietcrisis“ dat de IJslandse internetfinancial slechts een “sterfhuis“ bank was. Wouter Bos sprong bij, garandeerde de verloren Nederlandse tegoeden en schoof de IJslandse staat, dat de verliezen bij de omvallende IJslandse banken niet kon dekken en failliet ging, een lening toe. Nu wil IJsland alleen terugbetalen tegen zeer gunstige voorwaarden en heeft hier eigenlijk zeer goede redenen voor. Niet alleen staat het IJslandse volk morrend aan de parlementspoort, maar naar de gang van zaken rond het omvallen van Icesave, Icesave-moeder Landsbanki en de banken Glitnir en Kaupthing is nu een onderzoek naar “criminele activiteiten“ geopend. De val van de IJslandse banken had achteraf slechts zijdelings met de “kredietcrisis“ te maken. Landsbanki, Kaupthing en Glitnir waren daarentegen in handen van behoorlijk dubieuze eigenaren die een IJslandse variatie op het “Madoff“ schandaal hebben uitgespeeld. Lijsten met “kredietnemers“ van Kaupthing op wikileaks maken duidelijk hoe het spel werkt. Ondertussen veegt een van de onderzoekers, Eva Joly ex-Frans parlementslid, de vloer aan met het gedrag van het VK, Nederland en de EU in de zaak. 

Met de crisis in volle gang zou je mogen veronderstellen dat de verschillende hulpprogramma’s die vanuit de overheid worden opgestart om de kredietstroom weer op gang te brengen, nauwlettend in de gaten gehouden worden. Je zou mogen veronderstellen - zonder al te kritisch te zijn - dat na decennia van fraude, oplichting, misrepresentatie, verdoezeling, voorkennis en ordinaire roof de banken nu onder een vergrootglas liggen zodat dergelijke acties zich in ieder geval niet kunnen voortzetten of herhalen. In dat zelfde licht zou je dus redelijkerwijs mogen verwachten dat de PUBLIEKE gelden die door de overheid aangewend worden om de banken (die dus medeverantwoordelijk zijn voor het hele gebeuren) weer solvabel genoeg te maken zodat ze zich weer van hun belangrijkste taak kwijten - namelijk: geld lenen aan burgers en bedrijven - goed besteed worden en inderdaad voor dat ene doel aangewend worden. Helaas blijkt ook nu de praktijk weerbarstiger dan de theorie: de banken laten deze hulpgelden - afkomstig van ondermeer het zogenaamde TARP program - lekker bij de Fed staan. Met als resultaat dat de Amerikaanse burgers en bedrijven niets van deze PUBLIEKE gelden te zien krijgen en de kredietcrisis onverminderd voort duurt. Zelfs een sigaar uit eigen doos krijgt men niet eens meer.

Is “High Frequency Trading” frontrunning of niet? In hoeverre worden omzetten gemanipuleerd en non-program-trading beleggers “geplukt“ door HFT-partijen? Met het meer bekend worden over het fenomeen, en het feit dat slechts een klein groepje “insiders“ de vruchten plukt van HFT (zoals bij CDS’s of andere “interbancaire“ derivaten), gaat een aardbeving door de financiële wereld (non-mainstream media welteverstaan). Spelers als Goldman Sachs krijgen letterlijk als “privilege“ informatie over andere marktpartijen of hebben een “lek“ in het (electronische) marktsysteem gevonden. Het principe van vraag-en-aanbod vernietigd door ultra-snel en in mega-hoeveelheden orders plaatsen op basis van algorithmen. De roep om ingrijpen door politiek, beurzen toezichthouders wordt luider. Maar in het geval van Sachs bepaalt de speler zelf de regels. 

Het begon allemaal met de arrestatie van een programmeur van mega-bank Goldman Sachs. De beste man schreef wat van zijn programmeerwerk voor Sachs weg naar buitenlandse servers en werd prompt in de kraag gevat wegens schenden van intellecteel eigendom. Sergey Aleynikov sleutelde voornamelijk aan programma’s voor geautomatiseerde beurshandel. “Program-trading“. Volgens de in de zaak optredende officier van justitie zou het programma dat Aleynikov “gestolen“ had “markten kunnen manipuleren“. Waarschijnlijk bedoelde de officier “High Frequentie Trading“, een vorm van “program-trading“ waarbij door razendsnel gebruik te maken van marktinformatie voordeel wordt verkregen op non-HFT handelaren. Een handelsstrategie waarmee miljarden worden verdiend, ten kostte van diezelfde non-HFT handelaren, en die, met medeweten van verschillende beurzen, op het randje van legaliteit balanceert. 

De Amerikaanse sheeple gaan een hoge prijs betalen voor hun slaafse consumentengedrag. Het redden van de banken en daarmee hopelijk hun economie gaat ze uiteindelijk 23.7 triljard kosten volgens Neil Barofsky, ‘special inspector general for the Treasury’s Troubled Assets’.

Dat is $23.700.000.000.000.

Het TARP-programma - het ‘Amerikaanse reddingsplan’ - is namelijk maar het puntje van de ijsberg. De volledig door Wall-street (Goldman-Sachs in het bijzonder) gekochte én bezette Obama-regering heeft het programma in samenwerking met de vrijwel ongecontroleerde Federal Reserve laten uitgroeien tot een fenomenaal bloeddorstig hulpprogramma van ongeëvenaarde, nog nooit eerder vertoonde omvang. Dit bleek uit getuigenissen voor de speciale ‘waar is ons geld gebleven’ commissie geleid door Dennis Kuchinic.

De Amerikaanse mega-bank Goldman Sachs, hofleverancier van personeel aan de Amerikaanse regering, centrale bank, Europese banken cq: de verpersoonlijking van corporatisme, heeft het even zwaar. Na het ijzersterke artikel van Rolling Stone redacteur Matt Taibbi (de 911-truther vriend) over het wondertrucje van Goldman Sachs om iedere keer, al decennia lang, beter uit welke crisis dan ook te komen (zelf creëeren, laten ploffen en veel vrienden in Washington hebben), dreigt de bank nu “gepakt” te worden voor de financiële “crime of the century” (alsof het roven van belastinggeld en het vernietigen van economieën nog niet genoeg is). Het begon allemaal met de arrestatie van een programmeur van Sachs, de Russisch-Amerikaan Sergey Aleynikov. Aleynikov wisselde van baan, in de hoop meer geld te verdienen, maar downloadde nog even snel wat van zijn werk voor Sachs weg naar een website in Duitsland. De Rus zijn specialiteit: program-trading, het handelen op basis van een computerprogramma (draaiend op ingewikkelde modellen). Als Aleynikov wordt voorgeleid wordt duidelijk dat niet alleen Goldman Sachs schade ondervindt. Zoals Assistant U.S. Attorney Joseph Facciponti eruit flapt: “Goldman Sachs heeft aangegeven dat “iemand” die weet hoe hij moet omgaan met het programma, markten kan manipuleren.” Zo, Goldman Sachs heeft een programma dat markten kan “manipuleren”. 

De afgelopen jaren waren we niet erg positief over de toekomst van ons monetaire systeem. Wij voorspelden een totale implosie. En dat doen we nog steeds, ondanks dat er wat positievere geluiden lijken te zijn. Dezelfde economen die de hele recessie niet zagen aankomen, stellen nu dat we de bodem hebben bereikt en dat de krimp afremt. Er gloort licht aan het einde van de tunnel. U staat vrij deze charlatans (economie in het algemeen is een geformaliseerde vorm van sterrenwichelarij, geen enkel macro-economisch model heeft zich ooit bewezen in de praktijk) te geloven, echt, als u daar beter door slaapt. Een ander idee is gewoon gezond verstand te gebruiken. Of, nog beter, de economie te vergelijken met een kolonie fruitvliegen. Van het soort dat je normaal gesproken kapot slaat. Gezond verstand en fruitvliegen voorspellen namelijk, nog steeds, een aanstaande totale implosie van het economische stelsel zoals we dat nu kennen.