Zapruder Inc.

Het HIV is een besmettelijk en sexueel overdraagbaar virus dat AIDS veroorzaakt. Dat is het verhaal dat iedereen altijd hoort. Voor het vaststellen van eventuele besmetting worden HIV-testen uitgevoerd. Een patient wiens bloed positief reageert op een dergelijke test is seropositief en kan ervan uit gaan dat zijn leven snel heel erg vervelend zal worden. Niet eens vanwege intredende AIDS, eerder door de dodelijke bijwerkingen van de AIDS-remmers die dan worden voorgeschreven. En vanwege de maatschappelijke stigmatisatie van het seropositief zijn. Een test dus op leven en dood, letterlijk. Maar is het wel een betrouwbare test? Zijn seropositieve mensen überhaupt wel ziek? Wat wordt er getest?

We zullen er niet omheen draaien. HIV bestaat niet en AIDS waarschijnlijk ook niet, van een besmettelijk virus is al helemaal geen sprake. Dat is wat wij komende weken aannemelijk zullen gaan maken, met zo nu en dan (onvermijdelijk) heel erg technische artikelen (die door iedere academicus of ingelezen persoon op correctheid gecontroleerd kunnen worden).

Mensen raken wel seropositief, dat zeker, en er zijn ook mensen die de ziekteverschijnselen hebben die aan AIDS worden toegeschreven. Van een ongeneeselijke ziekte is echter geen sprake. Er zijn betere, overtuigendere oorzaken aan te wijzen dan de onvindbare virussen en andere virologische rariteiten van de officiele verklaring. We gaan het allemaal uitgebreid uitleggen, maar voordat we dat doen, kijken we eerst kort naar de officiele AIDS-theorie en wat daarvan volgens ons nog nooit goed is verklaard.

PERSBERICHT - PERSBERICHT - PERSBERICHT - PERSBERICHT

Er zijn in Nederland naar schatting 13.000 mensen seropositief bevonden. Volgens algemeen geldende opvatting betekent dat, dat deze mensen met HIV-besmet zijn en binnen 7 tot 10 jaar dood zullen gaan aan AIDS. Al binnen enkele jaren is het leven van velen van hen door de vernietigende werking van AIDS-remmers / chemokuur al zo miserabel en eenzaam dat onderscheid met AIDS niet meer te maken is.

In augustus vorig jaar kwam Zapruder Inc. persoonlijk in contact met AIDS-patienten die hun behandeling stopten en weer gezond werden. En bleven. Samen met een gereputeerd biochemicus, enkele materiedeskundigen en deze patienten ging http://zapruder.nl op onderzoek uit.

Het wordt alsmaar mooier in dit bananenland: vandaag is de ministerraad akkoord gegaan met een wetsvoorstel van Hirsch Ballin (Justitie) waarmee een verdachte van een gewelds- of zedenmisdrijf gedwongen kan worden mee te werken aan een bloedtest. Hierbij wordt gekeken of de verdachte besmet is met het niet-bestaande verzonnen HIV-virus of andere ernstige besmettelijke ziekten die overgedragen zouden kunnen zijn naar het slachtoffer. Zonder teveel vooruit te lopen op onze aankomende en spectaculaire Zapruder AIDS-special kan ik jullie vast verklappen dat een ‘positief’ resultaat op deze test weleens een hogere straf zou kunnen blijken dan het uiteindelijke vonnis. En niet alleen voor de verdachte, maar ook voor het slachtoffer kan het weleens een extra “straf” betekenen bovenop het reeds aanwezige trauma van het zedenmisdrijf: het snel uitvoeren van het bloedonderzoek is nodig zodat het slachtoffer zo snel mogelijk vergiftigd behandeld kan worden met AIDS-medicijnen. Tja, laten we dan even volledig voorbij gaan aan het feit dat deze “goed bedoelde” wet compleet voorbij gaat aan artikel 11 van de Nederlandse grondwet: “Ieder heeft, behoudens bij of krachtens de wet te stellen beperkingen, recht op onaantastbaarheid van zijn lichaam”.

Het is maar lastig, die grondwet.