Zapruder Inc.

Voordat we de mogelijke oorzaken van AIDS op een rijtje zetten, dient te worden vermeldt, dat niet alle wetenschappers ervan overtuigd zijn dat AIDS bestaat. AIDS is een syndroom, een verzameling van 26 tot 29 ongerelateerde ziekten die ook niet-seropositieve mensen kunnen treffen. Aan een patient kan middels zijn ziektebeeld geen onderscheid worden gemaakt tussen de normale uiting van één van die ziektes of de eventuele AIDS-uiting. De individuele ziekten zijn in seropositieve mensen ook net zo goed of slecht behandelbaar als in seronegatieve mensen. Aangenomen wordt dat AIDS een verzwakking van het immuunsysteem betreft waardoor deze ziektes kunnen optreden. Waarom een door HIV verzwakt immuunsysteem juist kwetsbaar is voor die ziektes, is nog nooit verklaard. Sommige van die ziektes komen wel vaker voor bij mensen bij wie het immuunsysteem bewust is onderdrukt, zoals bij orgaantransplantatie, dat wel.

Metingen aan het immuunsysteem (de zogenaamde CD4-telling) zijn niet overtuigend en eenduidig genoeg om twijfel - dat AIDS als syndroom op zich bestaat - uit te sluiten. Mensen kunnen om verschillende en onduidelijke redenen een lage CD4-telling hebben, de meting kan ook per persoon heel sterk fluctueren. Dat blijkt ook aan de meetstaten van de AIDS-patienten in onze werkgroep, de CD4-telling (een telling aan het immuunsysteem) staat in geen enkele relatie tot hun subjectieve ziekheid of hun HIV-rna metingen (waarvan wordt verteld dat het de hoeveelheid HIV in het bloed aangeeft, hetgeen op zich ook weer wordt betwist door notabene de uitvinder van die test, een Nobelprijs winnaar Chemie). Wat nodig is, is eindelijk eens onbevooroordeeld onderzoek door onafhankelijke wetenschappers. De laatste 20 jaar onderzoek zijn gedomineerd door de wetenschappers die worden gefinancierd door medicijnfabrikanten en zorgvuldige elke dissidente stem smoren en zorgvuldig de onderzoeksresultaten die hun financiele positie zouden kunnen schaden in de prullenbak doen verdwijnen.

Wat kunnen de oorzaken van AIDS zijn?

Er zijn verschillende theorieën. Het verslag van de Durban AIDS-conferentie geeft een goed overzicht van de verschillende hypotheses. Die conferentie was al weer wat jaren terug, maar sindsdien is er niet veel veranderd, behalve dan dat vlak na die conferentie onder grote druk van de pharmaceutische lobby middels een door 5000 ‘wetenschappers’ ondertekende verklaring AIDS offcieel besmettelijk en dissidenten tot misdadigers werden verklaard.

■ De chemische hypothese

Deze hypothese stelt dat giftige stoffen (medicijnen, drugs, chemicalieën, straling) de oorzaak zijn van AIDS in Europa, Amerika en Afrika. Aanwijzingen daarvoor zijn de kennelijke selectiviteit van AIDS. Een virus zou die selectiviteit niet hebben en zou voor een exponentiele groei van het aantal patienten zorgen, iets dat niet het geval is. Een virus kan ook normaal gesproken niet zoveel verschillende ziekten veroorzaken, iets wat HIV wel doet.

■ De Immunotoxicologische hypothese

Deze hypothese stelt dat er meerder stress-factoren zijn die uiteindelijk het immuunsysteem doen bezwijken. Er wordt hierbij onderscheid gemaakt tussen chemische, psychische, biologische, fysieke en nutritionele (voedings) factoren. Feitelijk beschrijft deze hypothese de mogelijk overbelasting van het menselijke immuunsysteem.

■ De oxidanten hypothese

Deze hypothese stelt dat oxidanten het immuunsysteem overbelasten. Oxidanten zijn stoffen die de cellen in het lichaam aantasten. Zuurstof is een oxidant. Vitamine A en C zijn anti-oxidanten.

Mogelijke risico-factoren

Factoren die al dan niet in combinatie met elkaar AIDS zouden kunnen veroorzaken en / of het menselijke immuunsysteem zouden kunnen ‘beschadigen’ zijn:

■ Langdurige ondervoeding / een dieet met dermate weinig proteines dat het immuunsysteem niet op sterkte kan blijven

■ Langdurige infectieziekheid en en blootstelling aan parasietinfecties

■ Langdurig drugsgebruik, waaronder bepaalde medicatie

■ Industriële chemicalieën en omgevingsvervuilingen die het immuunsysteem continu door belasten

■ Sperma en bloed

■ Langdurige blootstelling aan electromagnetische velden, lasers, infrarood licht en radio-golven

Geen van deze factoren zijn besmettelijk. Merk op dat deze factoren verder geen relatie hebben met mogelijke seropositiviteit en dat seropositiviteit geen enkele bewezen consequenties heeft. Een vast percentage mensen is uit zichzelf seropositivitief en er zijn vele factoren die een seropositiviteitstest (die ten onrechte HIV-test worden genoemd) een verkeerde uitslag laten genereren waaronder simpele griep en anale sex.