John Pilger is een Australische journalist die sinds 1958 actief is in de journalistiek. Zijn werk als oorlogscorrespondent in o.a. Vietnam en Cambodja laat zien dat we hier niet te maken hebben met iemand die graag veilig achter de telex gaat zitten. Zijn handelsmerk is vrij rauw, geen duur maatpak, flitsende intro’s of studio opnames. Een man, een camera en het verhaal, punt. Niet te schuw om pittige kritische vragen te stellen of de camera oncomfortabel lang te richten op menselijk leed. Dit alles heeft geresulteerd in tal van reportages waar de kijker een realistische rondreis krijgt op plekken van deze aardbol waar de poorten van de hel wagenwijd zijn geopend. Met recht mag deze meneer zichzelf dus een echte journalist noemen.
Door Gast-Zapper Monkeyman
Ik liep laatst tegen het recente werk van John Pilger aan en al snel had ik meer van zijn werk gedownload. Zonder dat ik het goed besefte zat ik ondertussen naar oude documentaires te kijken van ver voor mijn geboortejaar. Ik zag wel dat er een man met foute jaren 70 kleding in beeld stond maar toch drong dit niet helemaal door. De beelden, verhalen en vooral het gevoel was alsof het een onderwerp van de laatste paar jaar was. Ik zag dezelfde verdrietige gezichten, onrecht, leugens, dood en destructie. Ik hoorde zelfs namen voorbij komen die nu 40 jaar later in de politiek nog steeds relevant (berucht) zijn.
Stel je nu even een robot uit een oude low budget science fiction film voor, die flapperend “error error, cannot compute!” loopt te roepen met rokende oren. Dat was een beetje de staat van mijn hersenpan op dat moment. Dit is allemaal al eerder gebeurd????
Als je vandaag de dag de tv aanzet lijkt het namelijk alsof elke gebeurtenis in de wereld totaal nieuw is. Mensenrechten schendingje hier, terroristen aanslagje daar, oorlogje ginder, overal paniek en verontwaardiging. De media heeft nogal moeite om zaken van het heden te koppelen aan zaken van het verleden, alles lijkt zomaar uit de lucht te komen vallen. Dat alles een zoveelste herhaling is van het verleden ligt dichter bij de waarheid. De media lijkt aan een “goudvissen syndroom” te lijden waardoor waardevol historische context na 5 seconden is vergeten. Ze weten elke keer weer het wiel opnieuw uit te vinden om zo de ruimte tussen de reclameblokken te vullen.
Als je als jonge volwassene op een leeftijd komt dat je wat verder gaat kijken dan belangrijke zaken zoals scooters, mobieltjes en meiden krijg je een heel scheef beeld van de wereld. Wil je de wereld van vandaag enigszins begrijpen moet je minstens de geschiedenis van de afgelopen 60 jaar begrijpen. Omdat dit een enorme opgave is en de materie elk jaar bijgroeit kun je van mensen bijna niet verlangen om dit voor elkaar te krijgen.
De media zou bij elk item minstens een achtergrondverhaal moeten bijvoegen zodat men het hele verhaal beter begrijpt. De taak van de media is immers mensen te informeren en waakhond te zijn van de democratie en de rechtstaat. Helaas regeren de oneliners, hapklare brokken en flitsende reportages in mooie pakketjes van 2 minuten dat meer als (onbedoelde?) propaganda overkomt. Met het gevolg dat half Nederland staat te juichen als de minister-president een kletsverhaal vertelt dat we om humanitaire redenen “evil Saddam” moeten bombarderen en “opbouwmissies” moeten beginnen. 1 jaar nadien loopt iedereen te klagen omdat het allemaal toch niet zo lekker loopt. Wie had nu kunnen weten dat er honderdduizenden onschuldige slachtoffers zouden gaan vallen als we daar met wapens gaan rondzwaaien en van enige vooruitgang niks terecht komt….*kuch* Arnold Karskens *kuch*.
Dus wat leert de jaren 70 kleding van John Pilger ons in 2007? Als de burger ongeïnformeerd is en de geschiedenis niet kent zal deze keer op keer een speelbal worden van de politiek en het grote geld. Helaas zijn de grootste slachtoffers vaak niet de slaapkoppen die de macht hebben om deze groep professionele leugenaars een halt toe te roepen via het krakkemikkige democratisch systeem. Hoe lang gaan we nog door met het achteraf verontwaardigd zijn over menselijk leed en dit proberen op te poetsen met een hulpactie? Hoe lang gaan we nog accepteren dat de media zijn werk zo laat versloffen? Hoe lang accepteren we nog dat het schoolsysteem elk jaar weer een nieuwe groep onweerbare slachtoffers uitpoept voor de propaganda molen. Hoe lang accepteren we nog onze eigen dictatuur van de domheid.
De eerste bommen die bij elke oorlog vallen zijn de propaganda bommen die als glijmiddel dienen om de belastingbetaler achter het avontuur te krijgen. In een geciviliseerde maatschappij zou daar het verhaal al moeten stoppen, kennis en medeleven als branddeur voor oorlogszuchtige machtsgeile maniakken. De absolute waanzin die we nu in Irak en Afghanistan zien bewijst dat het roversnest dat de staat der Nederlanden Inc. bestuurt nergens voor terugdeinst en de belspelletjes geestelijke genocide hebben veroorzaakt bij de doodkalme bevolking. Neerlands slechtste actiefilm deel 20 met flinterdun verhaal draait weer in de bioscoop, “kapitein Westerling, jetzt nach Afghanistan” om orde en rust te herstellen.
Wij bij Zapruder zijn erg onder de indruk van het werk van de heer Pilger. Er gaat zelfs een gerucht rond dat in de ultrageheime Zapruder centrale controlebunker er een Pilger standbeeld staat dat Patman bij zijn pottenbak cursus heeft gemaakt. Uiteraard zijn we bij Zapruder mega dol op gekke gezichtjes op Mars en onzichtbare reptielen van 14.000 jaar oud die de wereldpolitiek in een ijzergreep houden. Maar de basis van alle interesse ligt toch echt bij feitelijke geopolitieke zaken die zo belangrijk zijn voor de toekomst van onze wereld.
Hieronder kun je een ijzersterke toespraak zien van de heer Pilger waar hij o.a. zijn mening geeft over de media, politiek, internet en zijn werk. De media gaat meestal een beetje grinniken en giechelen als iemand ze aanspreekt op hun verantwoordelijkheid en ondermaatse berichtgeving. Dat wordt al snel afgedaan als allemaal internetverhaaltjes. “Gewoon een krant erbij pakken dan weet je hoe het zit”, volgens de heer Broertjes van de Volkskrant. Maar als een man zoals de heer Pilger met een dergelijke staat van dienst de vinger op dezelfde zere plek legt misschien wordt het dan eens tijd om te gaan luisteren. Bij 10:50 geeft hij een rake rechtse stoot met het Russische verhaal en laat daarna geen spaan meer heel van de politiek en media. Het 2e filmpje is een interview van zijn verzamel dvd “documentaries that changed the world” met wederom rake klappen. Deze dvd-serie zou eigenlijk verplicht geschiedenis lesmateriaal moeten zijn op elke Nederlandse middelbare school. De perverse Oedipus die zijn moeder een lekker kippetje vond en Hannibal met zijn olifanten is natuurlijk erg interessant, maar voor een algemene ontwikkeling hebben jonge volwassenen er helemaal niks aan. Ik zie ze liever gereedschap krijgen om een goede kritische burger te zijn in het jaar 2007 door de moderne geschiedenis van de laatste 60 jaar te snappen.
Maar helaas ben ik niet de minister van onderwijs en als ik mijn aluminium gleufhoed opzet geloof ik ook niet dat de overheid zit te wachten op geïnformeerde schoolverlaters. Ik ben bang dat “de geest van Pilger” mij de komende decennia nog regelmatig zal achtervolgen omdat die hele slechte B-films weer regelmatig herhaald zullen worden op het journaal als een déjà vu nachtmerrie.
Website John Pilger: http://www.johnpilger.com
Informatie over Nederlandse commando (executie) troepen in zuid-Celebes:
http://geschiedenis.vpro.nl/programmas/2899536/afleveringen/32522438/items/32653833/
Update in Chagos-kader: Britse rechtbanken hebben de laatste jaren driemaal unaniem het "right to return" van de Chagos Islanders bevestigd. Desondanks probeert de Britse regering momenteel alsnog haar gelijk te halen bij het House of Lords (iets wat bij voorbaat kansloos lijkt). De huidige strategie (onder zware Amerikaanse druk) van het Britse BuZa (FCO) is dus simpelweg eindeloos juridisch tijdrekken totdat alle (oudere) Chagossians dood en begraven zijn en er geen volk meer over is om ooit nog terug te laten keren.