Zapruder Inc.

De sleutelfiguur in de deze opmerkelijke wederopstanding van de Duitse industrie was de oorlogsmisdadiger Fritz ter Meer. Hij kwam als executive van BASF af, zat in de raad van IG Farben en gaf leiding aan de IG Auschwitz. Er wordt beweerd dat hij verantwoordelijk was voor de beruchte slogan “Arbeit Macht Frei” boven de poort van Auschwitz. Tijdens de Nürnberg Processen werd hij tot zeven jaar veroordeeld wegens plundering en slavernij. Erg veel wroeging leek hij niet te hebben tijdens zijn proces, gezien zijn statement: “Dwangarbeid was niet verantwoordelijk voor noemenswaardige verwonding, pijn of lijden van de gevangenen, vooral gezien het feit dat het alternatief voor deze werkers de dood was geweest.” Drie jaar na zijn veroordeling was hij echter weer op vrije voeten dankzij een aantal invloedrijke vrienden, waarna hij vier jaar later een toppositie innam bij Bayer Farmaceuticals. In 1962 stond Ter Meer aan de basis van de oprichting van de Codex Alimentarius Commissie in 1962. Hij had bedacht dat echte werelddominantie lag in totale controle over voedsel.

De Codex Alimentarius
Codex Alimentarius zegt enkel en alleen richtlijnen te geven voor voedsel, voedselsupplementen en toevoegingen. Echter, de ware invloed reikt verder dan alleen voedsel, naast dat de protocollen en (overdreven) strenge richtlijnen van CA kleinere en arme landen buitensluiten van vrije internationale handel, profiteert Big Pharma sterk mee van deze enorm strenge eisen. Hoewel CA niet rept over farmaceutische producten, vaardigt het wel sterk belemmerende maatregelen uit die alle non-patenteerbare natuurlijke therapieën verbieden. Therapieën die een bedreiging vormen voor de enorme farmaceutische markt en haar synthetische en gepatenteerde producten. We zien hier weer de standaard modus operandi die we ook bij die andere natuurverkrachter -Monsanto- zagen: het misbruik van patenten om natuurlijke producten te verbieden zodat men uiteindelijk geen andere keuze heeft dan de synthetische, chemische en genetisch gemanipuleerde producten aan te schaffen. Het gaat nog veel verder dan dat: als de Codex Alimentarius geheel van kracht wordt zullen alle dieren die voor consumptie gebruikt worden verplicht behandeld moeten worden met groeihormonen en antibiotica; en met name koeien zullen met Monsanto’s “recombinant bovine growth hormone” behandeld moeten worden. Inderdaad, hetzelfde groeihormoon dat zorgde voor schadelijke groeihormomen én pus in de melk in de VS en dat op dit moment (nog) in Europa verboden is. De antibiotica wordt met name gebruikt om de bij-effecten van groeihormoon tegen te gaan, zoals de uierontstekingen van de Monsanto-koeien. Daarnaast bepaalt CA dat alle voedsel op aarde bestraald dient te worden, tenzij het lokaal (rauw) geconsumeerd wordt. Lust u nog peultjes?

Binnen de EU zijn het de commissarissen die een sleutelrol spelen in de besluitvorming omtrent de richtlijnen in de Codex Alimentarius. In de afgelopen jaren zijn deze mensen hoogst chantabel gebleken met verschillende grote schandalen als gevolg. Eén van de opvallendste EU-commissarissen die een duidelijke belangenverstrengeling had, was onze eigen Frits Bolkestein, die ten tijde van zijn EU-commissariaat ook een commissariaat bekleedde bij pharma-gigant Merck, Sharp & Dohme (MSD). Hij kwam ruim 10 jaar geleden in opspraak met de zogenaamde Zocor/Cozaar-affaire, waarin hij toenmalige minister van Volksgezondheid Els Borst tevergeefs benaderde via een brief om het medicijn een voorkeursbehandeling te geven ten aanzien van de ziektenkostenverzekeraars. Een schrijnend voorbeeld van belangenverstrengeling tussen politiek en bedrijfsleven (corporatisme).

Interessante 15 minuten durende reportage over de machinaties binnen de EU en hoe men het vrije gebruik van vitaminen en mineralen aan banden wil leggen.
(Let wel, dit gaat rechtstreeks in tegen de wens van veel EU-onderdanen die niet de strijd aangaan voor het gebruik van bewezen schadelijke producten zoals tabak en alcohol, maar voor essentiële en levensverlengende voedingssupplementen)

Ondanks de protesten van miljoenen EU-burgers werd de European Food Supplement Directive -onder invloed van Bolkestein en commissaris David Byrne- toch aangenomen in september 2000. Dit document ‘overruled’ iedere lokale wet met betrekking tot alle effectieve vitaminetherapieën in de EU, wat op zijn beurt de enige sector die daar een (synthetisch) alternatief voor biedt perfect in de kaart speelt: namelijk de farmaceutische industrie met haar gouden patenten. In maart 2004 gebeurde hetzelfde nogmaals middels de Traditional Herbal Medicinal Products Directive: ditmaal met kruidenpreparaten van herbale producenten buiten de EU, zoals ontwikkelingslanden en China. Kort hierna werden twee voorstellen gemaakt om ook alle informatie omtrent natuurlijke therapieën en natuurlijke gezondheidsproducten te verbieden, onder auspiciën van 14 ongekozen farmaceutische experts.

Dr. Rima Laibow MD spreekt in een 40 minuten durende reportage uitvoerig over de Codex Alimentarius