Hoewel de problemen met de omvallende hypotheekverstrekkers en investeringsbanken niet direct met de aard van ons banking-systeem te maken hebben, maken ze de machinaties van de machtigste mensen op aarde wel weer interessant.
Westers / kapitalistisch bankieren is namelijk niets minder dan een gelegaliseerde oplichterij die wij gek genoeg als normaal zijn gaan beschouwen. Banksters, zeker die van de grote investeringsbanken, hebben veel politieke macht en met wat vriendjespolitiek, wat moorden hier en daar, listige samenzweringen (zoals het veroorzaken van crisis en depressies en nu weer Paulson’s reddingsplan dat al maanden klaar lag) is het valutaire systeem in de loop der tijd omgevormd tot een geldmachine. Niet voor ons, wel voor hen. Het systeem kan letterlijk geld uit niets creëren, zelfs uit schuld, geweldig, weer niet voor ons wel voor hen. Het systeem is daardoor echter ook instabiel zoals dat in de meet- en regeltechniek wordt genoemd, hetgeen betekent dat de output kan gaan oscilleren of zelfs oncontroleerbaar kan worden. En dat gevaar komt met de huidige kredietcrisis in zicht. Enter fractional reserve banking, hyperinflatie en bank-runs…
Commerciële banken hoeven geen honderd procent reserves aan te houden. Van al het geld dat wij naar de bank brengen, hoeven ze maar een fractie aan te houden. Dit is mogelijk omdat normaal gesproken niet iedereen tegelijk weer zijn geld komt opnemen. Ooit zagen de banksters (destijds nog de goudsmids) dat het zonde was om al dat geld maar in de kluizen te laten liggen als er telkens maar een fractie van nodig was en vonden ze fractional reserve banking uit. Van al het geld dat wij aan de bank uitlenen, waar zij door middel van speculatie en investering wat geld op mogen verdienen, maken zij 10 tot 12 maal zoveel geld. Dat geld kunnen ze weer uitlenen. Daar wordt ook rente over betaald, hoewel dat geld er nooit was.
Stel nu dat Fortis gaat omvallen, hetgeen niet eens een rare gedachte is, dan bestaat er het risico dat alle rekeninghouders zo snel mogelijk naar de bank rennen om hun geld op te nemen. Maar dat geld is daar niet meer, er is maar 8-10% van dat geld aanwezig. Wat nu ontstaat is een bank-run zoals we ook al vorig jaar in Engeland zagen. Een bank-run heef tot gevolg dat de bank klapt en het rijk moet bijspringen. Maar het rijk heef dat geld ook niet, dus komt er een reddingsplan waarbij de centrale bank het benodigde geld uit het niets creëert. Inflatie, instant inflatie en ons leven wordt direct duurder én wij betalen op die manier ook nog eens de schulden van een private corporatie (zo wil iedereen wel zelfstandig ondernemer worden). We zien deze geldcreatie de laatste jaren regelmatig gebeuren, dan weer 170 miljard, dan weer 50 miljard. De Federal Reserve en de ECB drukken nieuw geld dat het een lieve lust is. Met dat geld worden in geval van een bank-run de rekeninghouders tot een gegarandeerd bedrag gecompenseerd. Behalve dat het bijdrukken op de lange termijn niets oplost (er komt wel meer geld, maar niet meer waarde) gebeurt er nog iets kwaadaardigs.
Want wat doen die rekeninghouders? Die brengen hun geld direct naar een andere bank. En wat doet die andere bank? Je kunt het al raden, die mogen er weer 10 tot 12 maal zoveel van uitlenen. Nog meer inflatie, instant überinflatie. Een nog duurder leven. Of nog erger, want wat als die bank het geld gebruikt om schulden bij een andere bank af te lossen, dan ontstaat er oscillatie, een zichzelf versterkend effect. Dit zal als een gevaarlijk rimpel door de financiële wereld gaan en al heel snel tot hyperinflatie leiden. Broden van 300.000 euro en WC-papier van 450.000 euro, wel de zachte soort dan, met die luchtkussentjes, dat dan weer wel.
Onwaarschijnlijk dat dit in Nederland gebeurd? Het gebeurde vorig jaar in Engeland en nu de hypotheekverstrekkers al omvielen en die de investeringsbanken meetrokken staan de commerciële banken aan de rand van de afgrond. Fortis zat voor bijna een half miljard in het nu omgevallen Lehman en als er niet snel 8 miljard ergens vandaan wordt gehaald, leggen ze het loodje.
De oplossing? Heel eenvoudig, maar onhaalbaar: een totaal ander banking-systeem. Een ieder die presidentskandidaat Ron Paul wel eens over sound money heeft horen praten (’gezond geld’), begrijpt nu voor een deel waar hij het over heeft. Centrale banken zijn in principe ook gewoon onzin en een goudstandaard is zo raar nog niet. Fractional reserve banking is oplichting én riskant. En een particuliere centrale bank (zoals de Federal reserve) is vragen om problemen, zoals nu blijkt. Corporate belangen gaan dan voor publieke belangen. De Nederlandse CB (DNB) is trouwens in overheidshanden. Van de ECB weet ik het niet, is wat onduidelijk.
Dit verhaal is natuurlijk kort door de bocht om de dominante mechanismen duidelijk te maken, commerciële banken staan onder strenge controle en er zijn hier en daar wat beveiligingsmechanismen aangebracht. Maar veilig? Nope. Eerlijk? Nope. Aan vervanging toe? Direct…
een particuliere centrale bank (zoals de Federal reserve)
The Federal Reserve System is not "owned" by anyone and is not a private, profit-making institution. Instead, it is an independent entity within the government, having both public purposes and private aspects.
As the nation's central bank, the Federal Reserve derives its authority from the U.S. Congress. It is considered an independent central bank because its decisions do not have to be ratified by the President or anyone else in the executive or legislative branch of government, it does not receive funding appropriated by Congress, and the terms of the members of the Board of Governors span multiple presidential and congressional terms. However, the Federal Reserve is subject to oversight by Congress, which periodically reviews its activities and can alter its responsibilities by statute. Also, the Federal Reserve must work within the framework of the overall objectives of economic and financial policy established by the government. Therefore, the Federal Reserve can be more accurately described as "independent within the government."
The twelve regional Federal Reserve Banks, which were established by Congress as the operating arms of the nation's central banking system, are organized much like private corporations--possibly leading to some confusion about "ownership." For example, the Reserve Banks issue shares of stock to member banks. However, owning Reserve Bank stock is quite different from owning stock in a private company. The Reserve Banks are not operated for profit, and ownership of a certain amount of stock is, by law, a condition of membership in the System. The stock may not be sold, traded, or pledged as security for a loan; dividends are, by law, 6 percent per year.
Securitisatie houdt in dat banken bepaalde activa van hun balans halen en overhevelen naar apart daarvoor in het leven geroepen eenheden, de zogenaamde ‘special purpose vehicles’ (SPV’s ). Deze SPV’s financieren de overname van de activa door het emitteren van obligaties, die over het algemeen weer door de banken worden gekocht. Mede door het enorme bedrag dat met deze securitisaties is gemoeid hadden de banken aan het eind van 2007 voor 298 miljard euro aan obligaties in hun bezit. Banken kochten daarnaast voor 28 miljard euro aandelen en overige deelnemingen, het bezit hiervan kwam daarmee aan het eind van 2007 uit op 112 miljard euro.
Deze enorme fi nanciële investeringen werden vooral gefinancierd door deposito’s en leningen aan te trekken. Deposito’s vormden hiervan met 195 miljard euro net als in 2006 het grootste deel. Opmerkelijk is echter dat de banken in 2007 ook voor 92 miljard euro aan leningen aantrokken waarmee het totaal aan opgenomen leningen bijna verdubbelde tot 194 miljard euro aan het eind van 2007. Deze ontwikkeling houdt verband met de internationale kredietcrisis. Door deze crisis verruimde de ECB de geldmarkt en konden banken makkelijker geld lenen. Banken namen in het vierde kwartaal maar liefst 86 miljard euro op in deze vorm. Dit deden zij voornamelijk bij de Nederlandsche Bank (DNB) en bij buitenlandse banken. Verder werden fi nancieringsmiddelen gevonden doordat er per saldo voor 28 miljard euro aan obligaties en 14 miljard euro aan aandelen en overige deelnemingen werd uitgegeven.
Overige financiële intermediairs (inclusief bijzondere financiële instellingen)
De toegevoegde waarde van de overige fi nanciële instellingen (OFI’s) is in 2007 licht afgenomen van 5,4 tot 5 miljard euro. Dit kwam door een daling van de productiewaarde terwijl het intermediair verbruik vrijwel gelijk bleef. De waarde van de geproduceerde directe diensten nam met 3,6 procent toe, maar net als bij de banken daalde de waarde van de indirect gemeten diensten sterk (–44 procent). Dit komt vooral doordat OFI’s deze diensten alleen op leningen produceren en dat daarop als gevolg van de stijging van de kortlopende
rente de marge is afgenomen. De financiële intermediairs betaalden en ontvingen veel meer dividend dan in 2006. Het ontvangen dividend steeg met 40 procent tot 87 miljard euro, het uitgekeerde dividend nam met 65 procent toe tot 57 miljard euro. Veruit het grootste deel hiervan komt voor rekening van de bijzondere financiële instellingen (BFI’s). Hier stond een sterke daling van
de ingehouden winsten tegenover, zowel bij de ontvangsten als de bestedingen kwam deze ongeveer 30 miljard euro lager uit. Doordat de rentebaten sneller toenamen dan de rentelasten ontvingen de OFI’s per saldo 8,3 miljard euro meer inkomen uit vermogen dan in 2006, terwijl zij ‘slechts’ 2,1 miljard euro meer betaalden. Hierdoor steeg het vorderingensaldo van de OFI’s van 0,5 miljard euro in 2006 tot 7,4 miljard euro in 2007.
De OFI’s kennen ook enorm grote fi nanciële stromen die vooral door de BFI’s veroorzaakt worden. Aan het eind van 2007 was de omvang van de fi nanciële activa van deze sector, met 2 389 miljard euro, voor het eerst groter dan de financiële activa van de banken. De activa van de OFI’s namen in 2007 met 429 miljard euro toe. Het grootste deel daarvan kwam voor rekening van de BFI’s. Vooral de oprichting, door een buitenlandse bank, van een BFI waarin een groot bedrag aan hypothecaire vorderingen werd ondergebracht speelde daarbij een belangrijke rol.
Over heel 2007 bezien groeiden de deposito’s van de OFI’s met 48 miljard, de leningen met 277 miljard en de aandelen en overige deelnemingen met 103 miljard euro. De totale omvang van de leningen was eind 2007 voor het eerst hoger dan 1 000 miljard euro. De omvang van de aandelen en overige deelnemingen had deze mijlpaal al in 2006 bereikt. Aan de andere kant namen de schulden ook sterk toe: de obligaties met 144 miljard, de leningen met 193 miljard en de aandelen met 80 miljard euro. De schuld van aandelen en overige deelnemingen komt daardoor nu ook boven de 1 000 miljard uit; obligaties en leningen zijn relatief klein in omvang met respectievelijk 683 en 667 miljard euro.
Ik heb dit laatst uitgezocht... zowel de ECB als de DNB zijn particuliere banken waarvan de aandeelhouders niet bekend worden gemaakt.
Nee, de Nederlandse staat heeft geen rente-relatie met de DNB.
Als Bernanke zijn zin krijgt, dan gaat hij ter waarde van 700 miljard slechte leningen van deze banken overnemen. Vervolgens, en hier komt de fraude om de hoek kijken, gaat hij diezelfde banken vragen hem 700 miljard dollar uit te lenen..., tegen rente! Dat doen die banken graag, want uit het niets zullen ze die dollars creëren en ze krijgen er ook nog eens 5% rente voor.
Bernanke stelt dat hij een oplossing biedt, maar dat doet hij niet, hij helpt alleen de rijke bankiers veel rijker te worden. Dan liever zou de Amerikaanse regering zelf het geld creëren. Het zou de betaling van 5% rente over 700 miljard aan de bankiers schelen!
In dat geval zouden de broodheren van Bernanke niets verdienen. Die zien liever die 35 miljard rente inkomsten per jaar niet aan hun neus voorbijgaan.
Dit is één van de grootste fraudes ooit en ze wordt gewoon open en bloot uitgespeeld. Ze doen er niet stiekem over, ze willen graag dat ook heel deze fraude gelegaliseerd wordt. Een perfecte afsluiting van de Bush periode.
Patman, zijn we het erover eens dat, door wie dan ook, geld uit het niets gecreeerd wordt (de geldhoeveelheid neemt door de ecb toegegeven met meer dan 10% toe de laatste jaren) en tegen rente uitgeleend wordt?
Zo ja, aan wie komt die rente ten goede?
Het vergroten van de geldhoeveelheid is wat anders dan lenen. De staat heeft geen rente-relatie met de DNB. Dus als de DNB de geldhoeveelheid vergroot, hoeft daar geen rente over betaald worden.
"The Central Bank can increase the amount of high powered money in the economy thorugh OMO:
- This involves the purchase of securities (usually government bonds) ....
- The government guarentees to pay a fixed interest per year and repay the principal at some future date.
Maar ik ben dan ook iemand die geld verdienen met geld als parasitair, non produktief ziet.
Dat komt omdat je geen enkele notie van geld en geschiedenis hebt.
Ga je voor de Poelitzerpreis? Verder leuk stukje...