Op Zaplog en andere sites wordt veel geschreven over het kwaad wat schuilt in fractional reserve banking. Dit systeem is discutabel maar heeft ons anderzijds ook veel daadwerkelijke welvaart gebracht. De huidige ellende is veel meer te wijten aan een ander fenomeen: de derivaten.
Een derivaat is eigenlijk een afgeleid product. Er zijn verschillende vormen. Een voorbeeld is de CDS, de Credit Default Swap. Dit is een soort verzekering tegen het niet afbetalen van een schuld. Een bank leent geld uit om een huis te kopen. Er bestaat een risico dat dit niet terugbetaald zal worden. Om dit risico af te dekken moet een bank dus reserves aanhouden. Nu was tot voor kort dit risico niet zo groot.
Als de hypotheek niet terugbetaald werd, nam de bank het huis in beslag, verkocht dat en zo werd het overgrote deel van het uitgeleende geld teruggehaald. Bovendien waren er maar weinig mensen die hun hypotheek niet meer betaalden.
Toch bleef dit risico bestaan en daarom moest de bank reserves aanhouden, wat een limiet betekent op de hoeveelheid te verstrekken krediet. Banken vinden dat natuurlijk niet leuk en een geniale geest heeft toen de CDS bedacht.
Hiermee koopt de bank een verzekering tegen het risico van het niet betalen van de hypotheek. De vergoeding voor de CDS, de risicopremie, werd gebaseerd op ingewikkelde computermodellen die gebaseerd werden op data uit het verleden. Daarmee is de bank van het risico af, hoeft er geen reserve meer aangehouden te worden en kan het weer een nieuwe hypotheek verstrekken. Dat is natuurlijk te mooi om waar te zijn. Je kunt kredieten blijven verstrekken, de risico’s afdekken en zonder extra eigen vermogen dit kunstje blijven herhalen.
Even terug: tot voor kort waren de risico’s niet groot, maar deze situatie is in rap tempo veranderd. Huizenprijzen dalen en er zijn hypotheken verstrekt aan mensen die ze nooit terug kunnen betalen. De betaalde risicopremies, gebaseerd op de oude situatie, staan dus in geen verhouding tot het daadwerkelijke risico. Nu is de grote grap dat door de deregulering deze derivaten onder geen enkele controle vallen. De transacties/contracten zijn deels openbaar maar er zijn ook dit soort deals direct gesloten tussen banken en andere financiële instellingen buiten het zicht van de autoriteiten om, de zogenaamde over-the-counter producten.
Omdat dit spelletje de banken zo goed beviel gingen ze als maniakken kredieten verstrekken. Mensen werden gelokt met hele lage instaprentes, soms zelfs werd een deel van de rente domweg bij de schuld opgeteld. Jan en alleman werd een hypotheek aangesmeerd, het overgrote deel van de auto’s werd met een lening verkocht, zelfs broodroosters waren op afbetaling verkrijgbaar.
Denk namelijk niet dat dit spelletje zich beperkte tot de hypotheekmarkt. Ook autokredieten, persoonlijke leningen en creditcard schulden zijn op deze wijze zogenaamd verzekerd tegen niet terugbetalen. Ook deze leningen werden regelmatig terugbetaald met een extra hypotheek, mogelijk door de ophoging van de huizenprijzen.
Zolang de huizenprijzen bleven stijgen was er geen vuiltje aan de lucht. De weinigen die hun hypotheek niet meer konden betalen werden uit het huis gezet, het ding werd met winst verkocht en de schuld was afgelost.
De problemen begonnen omdat twee fenomenen zich voordeden: de huizenprijzen begonnen te zakken en de extreem lage instaprentes werden omgezet in normale tarieven. Mensen zagen hun woonlasten van de ene op de andere dag verdrievoudigen of nog erger. Bosjes huiseigenaren betalen hun hypotheekschulden niet terug en met de opbrengst van het huis kan de schuld niet meer gedekt worden. Hier hadden de ingewikkelde modellen helaas geen rekening mee gehouden…
Om het nog complexer te maken: een CDS gaat niet over één hypotheek maar over een pakket aan hypotheken en je kunt dus de risico’s van een CDS ook weer herverzekeren bij een andere partij. De gekte ten top is dat er uiteindelijk zogenaamde synthetische derivaten zijn ontstaan. Je kunt je “verzekeren” terwijl je eigenlijk geen risico loopt. Als bedrijf X zijn hypotheekverplichtingen niet na kan komen, dan krijg ik een bedrag A van partij Y. Hiervoor betaal ik Y een premie. Of ik daadwerkelijk betrokken ben bij de hypotheek van partij X bezit doet niet ter zake. Dit is niets anders dan gokken, casinokapitalisme.
Er is een wereldwijd web van dit soort constructies gespannen, waarbij echt niemand weet welk risico nu uiteindelijk bij welke partij ligt. Deels omdat dit heel erg complex is en deels omdat veel van dit soort deals achter gesloten deuren gemaakt zijn.
In dit artikel ben ik alleen ingegaan op de situatie rond de hypotheken en de Credit Default Swaps maar er is een heel scala van dit soort afgeleide producten bedacht en verhandeld. Niet alleen op basis van hypotheken maar op basis van vrijwel iedere financiële waarde die je maar kunt bedenken. Dit zijn echter de meest begrijpelijke en ik heb ze om die reden gekozen.
Het zijn dit soort deals, contracten, overeenkomsten, verplichtingen of hoe je ze ook maar wilt noemen die het financiële systeem aan de rand van de afgrond gebracht hebben. De tegenpartijen van de CDS contracten moesten, geheel tegen hun verwachting in, ineens grote sommen gaan betalen. AIG ging er aan kapot en moest door de Amerikaanse overheid gered worden.
In principe zou het verreweg het beste zijn, al deze transacties nietig te verklaren en ze illegaal te verklaren. Het gevolg zou echter zijn dat dan zal blijken dat banken enorme risico’s lopen waar veel te weinig eigen vermogen tegenover staat. Het huidige gebrek aan vertrouwen zal omslaan in wantrouwen en er zal een bankrun ontstaan.
Dat die er nog niet is verbaasd mij, bovenstaande informatie is geheel en al ontleend aan het publieke domein en kan dus bij iedereen bekend zijn. Een nietig verklaring van de derivaten veranderd aan de feitelijke situatie, namelijk dat banken veel te hoge risico’s zijn aangegaan t.o.v. het eigen vermogen, niets. Het maakt het alleen wel ineens zichtbaar.
Behalve een bankrun zal de gehele handelsstroom stil komen te liggen. Dit is een angstig vooruitzicht.
De problemen begonnen omdat twee fenomenen zich voordeden: de huizenprijzen begonnen te zakken en de extreem lage instaprentes werden omgezet in normale tarieven.
I seldom have the urge to give a comforting pat on the back to people profiled in the Wall Street Journal. But that was my reaction when I read the 21-page whistleblower document about Madoff that was written by Harry Markopolos to the Securities and Exchange Commission (SEC) on November 7, 2005. The Journal still has the document on its web site and Markopolos provides a step by step plan for the SEC to follow to nail Madoff as a Ponzi fraudster. The letter followed a five-year effort by Markopolos, who supplied documentation and made repeated requests to the SEC to investigate Madoff.
Here’s how the SEC characterized the letter from Markopolos in a January 4, 2006 memo: “The staff received a complaint alleging that Bernard L. Madoff Investment Securities LLC, a registered broker-dealer in New York (“BLM”), operates an undisclosed multi-billion dollar investment advisory business, and that BLM operates this business as a Ponzi scheme. The complaint did not contain specific facts about the alleged Ponzi scheme…”
Here’s a tiny sampling of what Markopolos told the SEC in his 21-page November 7, 2005 letter. You decide if these are “specific facts.”
“I am a derivatives expert and have traded or assisted in the trading of several billion $US in options strategies for hedge funds and institutional clients…(Highly Likely) Madoff Securities is the world’s largest Ponzi Scheme…
Here is what the SEC’s memo of November 21, 2007 said following its investigation:
“The staff found no evidence of fraud…All files have been prepared for closing…Termination letters have been sent to Bernard L. Madoff Investment Securities LLC, Bernard L. Madoff, and Fairfield Greenwich Group. The staff has no objection to the eventual destruction of the files and has no knowledge of any impediment to such a disposition.”
Marc Mukasey, the son of the U.S. Attorney General, Michael Mukasey, is representing Frank DiPascali, a key Madoff employee. This has resulted in the highest law enforcement officer in the nation recusing himself from the investigation of the largest Ponzi scheme in history.
One of Madoff’s hot button issues during those years according to the disclosure documents was getting a single regulator. That meant, for starters, merging those prying eyes over at the New York Stock Exchange into the clubby pool of self-regulators at the National Association of Securities Dealers where the Madoff family held numerous seats of power. That wish came true when NASD Regulation merged with the enforcement and arbitration units of the New York Stock Exchange in July 2007 to create the Financial Industry Regulatory Authority (FINRA). CEO of the consolidated body is Mary Schapiro, who formerly headed up NASD Regulation, one of the most conflicted bodies in the history of finance. Ms. Schapiro has just been nominated by President-Elect Barack Obama to be the new SEC Chair. Expect to hear more about killing off the SEC
Op Zaplog en andere sites wordt veel geschreven over het kwaad wat schuilt in fractional reserve banking. Dit systeem is discutabel maar heeft ons anderzijds ook veel daadwerkelijke welvaart gebracht. De huidige ellende is veel meer te wijten aan een ander fenomeen: de derivaten.
Het pompen van dollars in het systeem is het gevolg, niet de oorzaak.
Iets doen brengt welvaart, maar extra investeren in mechanisatie, innovatie en techniek kan iets doen veel meer op laten leveren en dat is de afgelopen 50 jaar gebeurd, mede dankzij het nu ontspoorde systeem.
Het banksysteem heeft ervoor gezorgd dat er meer geïnvesteerd werd dan gespaard.
Het is dus geen wonder dat economen het antwoord niet weten en alle richtingen opvliegen.
Op Zaplog en andere sites wordt veel geschreven over het kwaad wat schuilt in fractional reserve banking. Dit systeem is discutabel maar heeft ons anderzijds ook veel daadwerkelijke welvaart gebracht.
@ P.uncia: er is wel degelijk een nulpunt te herleiden en ook een oorzaak. Die ligt in de deregulering
Harms kan met een extra investering van € 300.000 in een nieuwe trekker € 140.000 per jaar extra opbrengst maken. De trekker wordt in 5 jaar afgeschreven naar nul,. maar heeft een economische levensduur van 10 jaar.
Een krediet bij de Boerenleenbank kost 5% rente, ze betalen hun spaarders 4%.
Harms kan met een extra investering van € 300.000 in een nieuwe trekker € 140.000 per jaar extra opbrengst maken. De trekker wordt in 5 jaar afgeschreven naar nul,. maar heeft een economische levensduur van 10 jaar.
Harms kan met een extra investering van € 300.000 in een nieuwe trekker € 140.000 per jaar extra opbrengst maken.
De trekker wordt in 5 jaar afgeschreven naar nul, maar heeft een economische levensduur van 10 jaar.
Behalve een bankrun zal de gehele handelsstroom stil komen te liggen. Dit is een angstig vooruitzicht.
Harms kan met een extra investering van € 300.000 in een nieuwe trekker € 140.000 per jaar extra opbrengst maken. De trekker wordt in 5 jaar afgeschreven naar nul,. maar heeft een economische levensduur van 10 jaar.
Een krediet bij de Boerenleenbank kost 5% rente, ze betalen hun spaarders 4%.
Als de overheid nou dat recht zou hebben was er misschien niets mis mee, de rente opbrengsten zouden in de schatkist vloeien en er zou geen staatsschuld zijn.
@Paul2: Madoff = barbertje.
Hij doet precies hetzelfde wat banken ook doen, alleen zonder vergunning en officiële dekking. Hij heeft de pech dat hij het probleem een gezicht geeft en dus opgeofferd wordt. Het hele systeem is verrot, maar je kunt een systeem geen enkelband omdoen.
Now the confession does not look right at all.
It is possible to accept the idea of a Ponzi scheme be played on members of the public, who are ignorant of how such schemes are worked, in fact the schemes are targetted specifica lly at such people. Yet Madoff would have us believe that he managed to convince professional investment companies to put their funds with him without any due diligence being performed. This is clearly nonsense.
I have acted as a professional consultant to major EC and US financial institutions on corporate and institutional credit risk and the idea that anyone in HSBC or Santander could authorise large investment without the internal checks and controls being employed is almost impossible. To try and believe that EVERY institution that invested in Madoff circumvented their internal control procedures IS impossible.
Also, this scam avoided the attention of all the funds employees; accountants, traders, auditors and the US regulators, all of whom are also financial professionals.
This again is absolute nonsense. A ny company that I have ever worked for would have known internally that such business was being done, because they are all involved. For instance, a trader goes on buying equities from the worlds stock exchanges that go down in price for 5 continuous years, but the company just keeps giving him more money to top up the trading, continues paying his salary and even annual bonus. Absolute rubbish. But assuming this actually did happen, the market risk team would have been watching these losses, as would have the accountants. It is not possible to hide things like this internally for very long, months at the most; 20+ years, NEVER.
So why plead guilty? The answer is simple. Look on the net and you will see that because this case is being labelled a fraud, it would appear that investors are going to be able to claim their investment back under the US government's financial fraud protection scheme. A judge has already given his approval in principle for compensation, w ithout any evidence having been presented and financial fraud being demonstrated in a court of law. And it would appear that there will never be such a demonstration in a court of law. Why? It would appear that all the funds financial records are mostly "missing" (rather like Dov Zakheim's US$1.4tn) and those few records that do survive are in a terrible mess.
Zapruder blijft in ieder geval draaien nu... *fingers crossed*
Graag deze opmerking verder negeren en on-topic gaan. *kuch*