Zapruder Inc.

„Financiële instituten als banken en verzekeraars moeten in de toekomst sterker gereguleerd worden.“ Geen uitspraak van zogenaamde „anti-globalisten“ of alternatieve economen, maar het IMF, de opperprofeet van de vrije markt. Het IMF dat ons samen met de VS de bananenrepublieken in Zuid Amerika gaf, de plundering van Oost Europa en Rusland na de val van de muur, de overgang van de Chinese communistische partij naar de Kamer van Koophandel van China begeleide, de uitverkoop van Azië aan grote westerse corporations tijdens de kunstmatige Aziatische „kredietcrisis“ eind jaren negentig en natuurlijk de cheerleader van de 110% vrije markt in Afghanistan en Irak.

Er zal zwaar moeten worden ingegrepen in de internationale financiële achitectuur om de „vertrouwenscrisis“ te helen. De laatste maanden hebben laten zien dat er structurele problemen zijn. Banken, verzekeringsmaatschappijen en „hedge funds“ hebben bij hun inschatting van de risico’s die zij hebben genomen „collectief verzaakt“.

Een draai van 180 graden door de instelling wiens motto „privatiseren en als eerste de banksector“ luidde. Tegelijkertijd met de onthulling van de nu semi-communistische officiële lijn van het Fonds, stelde het IMF ook haar totale „kosteninschatting“ voor de kredietcrisis bij. 1 biljoen dollar. Oplossing: de staat moet bijspringen.

Om crises als de huidige te voorkomen pleit het IMF als een moderne Lenin zelfs voor „staatsregulering“ of „staatstoezicht“ op het financiële wezen met meer transparatie in de „producten“, regels voor reclame en verkoop. Ook „ratingsbureau’s“ als Moodys moeten gereorganiseerd worden om producten en bedrijven meer duidelijk en eerlijk op waarde te schatten. Naar verwachting zullen de Wereldbank en IMF deze voorstellen dit weekend aan hun leden voorstellen. In de opperste Sovjet in New York zal dan bij stemming worden besloten of we varen naar de toekomst van het nieuwe, sociale kapitalisme. 

Het valt als een historisch moment op te merken en geeft de ernst van de huidige crisis goed weer. Toch kunnen er vraagtekens gezet worden bij de plots herontdekte socialistische doctrine van het IMF. Zeker gezien de zwarte en soms ronduit dubieuze geschiedenis van het instituut. Helaas staan „wij“, het westen, de spaarders, de pensioensgerechtigden, de normale man of vrouw, met de rug tegen de muur. Hoe oneerlijk het ook is, we „kunnen“ het „systeem“ niet laten vallen als we op de oude voet door willen leven. Dat is ook bijna geen vraag. Ook als dat miljarden en miljarden schuld voor de generaties na ons betekent of zelfs ernstige devaluatie van „ons“ geld.

Hebben de Rothschild’s en de Morgan’s ons weer bij de ballen, zoals velen soms beweren? Profiteurs van ellende zullen er altijd zijn, maar deze crisis heeft juist aangetoond dat geld, financiën en markten soms heel moeilijk te controleren zijn. Alsof je een bak met pingpongballen omkeert.

Een aantal Zapruder oplossingen voor de „crisis“:

■ Liquidatie. Laat maar vallen die banken. Het gevolg is een onvermijdelijk domino-effect dat vrijwel alle financiële instituten zal doen omvallen. Gevolg: totale crisis en het van de grond af „opbouwen“ van het „nieuwe systeem“. Iedereen een „Tientje van Lieftink“ en even arm.

■ Liquidatie de zachte versie. Het zwaar afboeken van hypotheken en schuldderivaten. In dit geval zal de staat bij moeten bijspringen door een deel van de last op zich te nemen.

■ Sanering banksector met meer „eigen kapitaal“ voor de banken. Het oude systeem alleen wordt het voor banken minder gemakkelijk om geld uit te lenen. De balansverplichting wordt hoger en banken zullen op zoek gaan naar meer „kwaliteitsleners“. Nadeel, een groot deel van de „particuliere vraag“ verdwijnt omdat lagere inkomens niet meer „boven hun stand“ kunnen gaan. Economische „groei“ wordt lager.

■ „Eerlijk“ geld. Een utopie dat ons ook niet uit de huidige situatie redt. Wellicht een optie na liquidatie.