Zapruder Inc.

Al Gore is een man die zijn geld zet op zijn idealen. Letterlijk. Was de man na zijn „nederlaag“ tijdens de Amerikaanse presidentsverkiezingen van 2000 nog goed voor een miljoen dollar per jaar, nu is Gore de eerste “koolstof-miljardair“. Hoewel ironisch genoeg zijn reis als klimaatverandering-paus begon in de lobby voor nucleaire energie (iets wat hij nu afzweert), nu investeert hij in de werkelijke takken van de “alternatieve energie“ sport. Dat maakt hem een makkelijk mikpunt van kritiek. Alles waarvoor hij staat en lobbyt, levert hem ook veel geld op.

Maar Gore’s boodschap wankelt. Meer en meer wetenschappers beginnen te twijfelen aan de zogenaamde “CO2-theorie“, waarbij de menselijke uitstoot van CO2 voor het leeuwendeel verantwoordelijk wordt gehouden voor het opwarmen van planeet aarde. Ook het systeem om dit probleem op te lossen, het “carbon-trading“ of “cap&trade“ ligt onder vuur. Door bedrijven CO2-emmissierechten te laten “inkopen” betaalt iedereen indirect “klimaatbelasting”. Bovendien worden de rechten verhandeld, waarbij het risco bestaat op “bubbels“ en strijken tussenpartijen, beurzen en handelaren natuurlijk provisie op. Met een slinkende hoeveelheid fossiele brandstoffen bestaat tevens het gevaar op klasse-verdeling. De “have’s” en de “have-not’s”.

Daarom geeft de strateeg Al Gore toe dat hij zich misschien teveel op CO2 heeft geconcentreerd. Ook andere “opwarmings-stoffen” als methaan en roet moeten worden bestreden volgens Gore. Beurs opzetten en verhandelen die uitstootrechten.

De gelauwerde Al zal natuurlijk einde dit jaar aantreden op de klimaatconferentie van Kopenhagen, waar de wereldgemeenschap spijkers met koppen moet slaan met betrekking tot het thema klimaatverandering. En daarmee thuiswedstrijd voor de klimaatkruisridder.

Helaas is deze conferentie ook niet vrij van controverse, en ruiken verschillende plannen meer naar politiek dan oprechte betrokkenheid bij het welzijn van onze planeet.

Diezelfde politieke geur hangt ook onmiskenbaar rond de persoon Al Gore.