Zapruder Inc.

Een festivalterrein met beperkte capaciteit, toestroomwegen via betonnen bruggen en tunnels en 1.5 miljoen bezoekers. Een dodelijke combinatie. Het moest wel mis gaan tijdens de dramatische Loveparade 2010 in het Duitse Duisburg, waar twee enorme groepen bezoekers elkaar letterlijk verpletterden, concluderen velen. Maar wie is er nu verantwoordelijk voor het drama dat 21 levens kostte? Het vingerwijzen is begonnen. Is het de organisator, die de beveiliging niet op orde had en verblind door winst veel te veel mensen het terrein op liet? Of de gemeente Duisburg? Gaf de politiek te snel vergunningen af? Wat was nu precies de rol van de politie die dag? De nabestaanden staan klaar om rechtszaken te beginnen terwijl de bovengenoemde partijen druk doende zijn met handenwassen. Niemand wil verantwoordelijkheid dragen. 

Het leven van een militair gaat niet over rozen. Het is gevaarlijk, want je kunt als je pech hebt overal ter wereld uitgezonden worden om tegen onduidelijke vijanden te vechten om nog onduidelijkere redenen. Hoewel je dan onder de vlag van “vrede, vrijheid en stabiliteit” uitgezonden wordt, ziet de lokale bevolking je eerder als een vijand en bezetter. Op zo’n moment kan iedereen dan de vijand zijn en dat maakt het leven van het kanonnenvoer de soldaat de vrijheidsstrijder er niet bepaald veiliger op. Nu Obama officieel het einde van de Irakoorlog heeft afgekondigd en Irak als (hernieuwde) Amerikaanse vazalstaat de brokstukken mag oprapen, wordt het er nog steeds niet veiliger op. Er blijven namelijk 50.000 officiële troepen over - naast de vele onofficiële uitzendkrachten - die de Iraakse soldaten en agenten moeten ‘trainen’. Iedereen kan dan op zijn vingers uittellen dat deze troepen nog heel wat voor hun kiezen gaan krijgen van de oppositie en gewapende facties. Maar het gevaar komt niet alleen van de tegenstanders. We schrijven al jaren over de systematische vergiftiging door wapens die verarmd uranium (Depleted Uranium) bevatten en waar ook de geallieerde troepen niet gespaard van bleven. Het Nederlandse leger en de regering hadden destijds geen oren naar onze verhalen over DU en besmettingsgevallen werden systematisch onder het tapijt geveegd of afgekocht, terwijl de Nederlandse media er weigerde over te schrijven. Helaas blijkt het kankerverwekkende uraniumstof niet het enige probleem te zijn waarmee Nederlandse militairen mee geconfronteerd worden. Inmiddels is ook duidelijk dat de geavanceerde HAWK-radarsystemen zeer kankerverwekkende straling afgeven, waar inmiddels al een paar dozijn militairen dodelijk mee besmet zijn. Altijd handig om licht te geven in het donker of als je toch geen kinderen meer wil. Als je dit optelt bij het massale gebruik van DU, de slachtoffers door ‘vriendelijk vuur’ en de vele ongelukken buiten de gevechtshandelingen om, kun je je afvragen wie er nu precies “geschikt” is voor het leger…

We leven op en van geleende tijd. Letterlijk, in de vorm van de berg schulden die “we” hebben, en figuurlijk omdat al die schulden ook door toekomstige generaties afbetaald moet worden. Een schuld van geld, het opbranden van de voorraden fossiele brandstoffen en het vervuilen/exploiteren van deze planeet. Eeuwige economische groei bestaat niet, zoals de onlangs weer heilig verklaarde John Maynard Keynes al wist, maar als gevolg van ons financiële systeem (en de top-laag die het meeste profiteert van dit systeem) moeten we groeien. Helaas kunnen “we” (als we “goedkoop” willen blijven leven, al is dat “goedkoop” niet zo “goedkoop” als door globalisering alles wat we vroeger zelf maakten “goedkoop” ergens aan het einde van de planeet wordt geproduceerd) niet meer groeien zonder onze schulden. We bewegen ons, of bevinden ons in het voorstadium, van “neofeodalisme” of “post-democratie”. Maar dat is een ander onderdeel van het verhaal. Het gaat hier om schuld......

In het VN hoofdkwartier “Carbon Credits” in het Duitse Bonn klinkt eventjes een “whoopsi”. Dit keer geen klimaat-alarmistische IPCC rapporten met overgeschreven schoolwerkstukjes en fondsenwerf-angstcampagnes die de zelfbenoemde “klimaat-kredietbank” laat zweten. Nope. “Het fantastische werk van de VN-collega’s die nogal opzichtig beweren dat Nigerianen zelf hun land vervuilen in plaats van oliereus Shell misschien?”, hoor ik jullie vragen. Nope. Denk meer in de richting van het Wereldnatuurfonds/oerwoud-credits-schandaal. Hoe geniaal is dit? Terwijl de VN bepaalde chemische fabrieken beloont (met carbon-credits) voor het vernietigen van bepaalde broeikasgassen, beloont de VN diezelfde chemische fabrieken voor het produceren van diezelfde broeikasgassen. Conflictje tussen het “Verdrag van Koyoto” (broeikasgassen weg) en het “Verdrag van Montreal” (ozonlaag vriendelijke gassen gebruiken, graag).

Op naar het volgende cap&trade schandaal...... 

Biobrandstof

Planten halen CO2 uit de atmosfeer en maken er suiker, hout en soms olie van. Het leek de klimaatbeweging een goed idee om die stoffen als brandstof te gaan gebruiken, zodat de steenkool en aardolie diep in de aardkorst zouden blijven. In theorie zou dit de menselijke CO2-uitstoot beperken.

De klimaatbeweging hoopte dat er meer bomen zouden worden geplant. Helaas verdwenen er in Brazilië en Indonesie enorme stukken regenwoud om plaats te maken voor biobrandstofplantages. En we gingen voedseloverschotten omzetten in brandstof.  Door biobrandstof te subsidiëren en bij te mengen in gewone brandstof, kon men jarenlang de prijs van aardolie kunstmatig laag houden. De prijsstijging van de eindige grondstof aardolie werd uitgesteld tot 2007 en 2008.

Innovatie valt of staat bij het kunnen putten uit vreemde, rare, wilde, originele en soms zelfs op het eerste gezicht gewoon ronduit belachelijke ideeën. Over het algemeen ontstaan de beste ideeën in groepen die zijn samengesteld uit mensen die hun mening onafhankelijk van elkaar hebben kunnen vormen en daarbij hebben kunnen putten unieke, lokale kennisbronnen. Voor de kwaliteit van het resultaat is het vreemd genoeg onbelangrijk of elke mening op zich zinvol of realistisch was. Integendeel zelfs, een mechanisme dat bekend staat als ’the wisdom of the crowds‘ zorgt ervoor dat uiteindelijk een gezamenlijk idee boven komt drijven dat beter is dan elk individueel bijgedragen idee. Het is de emergente® uiting van open innovatie. Niets dus zo belemmerend voor onze collectieve intelligentie als voorgeprogrammeerde denkkaders, eenzijdig nieuws of academische opleidingen. Of Google. Wat Google, de zoekmachine, namelijk doet, is met zijn rankings onze onafhankelijke meningsvorming en informatievoorziening wegnemen waardoor onze kennisontwikkeling onderhavig wordt aan het Matheus-effect. Intellectuele inteelt door napraterij en kuddegedrag. De meest populaire items in elke op populariteit gesorteerde lijst, dus ook de zoekresultaten van Google, zullen namelijk altijd onevenredig populairder worden, los van hun daadwerkelijke kwaliteit of originaliteit. Uiteindelijk zitten we allemaal tegen dezelfde doorgefokte informatie aan te kijken. De duvel schijt altijd op de grootste hoop. Dus, in het kader van de vooruitgang: stop met Googlen! De oplossing is trouwens vrij eenvoudig: Google zou zijn zoekresultaten moeten voorzien van ‘een redelijke’ willekeur.

De Verenigde Staten hebben de Irakoorlog gewonnen. Eerlijk is eerlijk: mission is accomplished. Natuurlijk, Bagdad heeft anno nu 12,5 uur electriciteit (tegenover 24 uur onder Hoessein), 1 miljoen Irakezen zijn er ondertussen gesneuveld en ontelbare het land ontvlucht, nog steeds vinden er bijna dagelijks aanslagen plaats, is het land “sectarisch” verdeeld, vervuild met radioactieve rommel, is de “gebrachte democratie” een lachertje en de gebrachte economie (een Irakees maandsalaris voor een hamburger) dramatisch. Vergeet dat. De olie wordt weer opgepompt, “iemand” verdient daar veel geld mee en het ziet ernaar uit dat de Amerikanen, stipt volgens “plan Obama”, vertrekken. Uiteindelijk blijven 50.000 Amerikaans soldaten, officieel tot 2011, nog in Irak om “het Irakese leger en politie” op te leiden (remember Vietnam?). Vanaf 2011 is de prille Irakese democratie dus op zichzelf aangewezen. Vertrekken de Amerikanen dan echt? Natuurlijk niet. 

Het energieprobleem is urgenter dan men denkt.

Over 15 jaar zal de Nederlandse aardgasproduktie niet meer voldoende zijn om aan de binnenlandse vraag te kunnen voldoen. En er is nog geen enkele garantie dat er dan voldoende aardgas geïmporteerd kan worden uit Noorwegen, Rusland of Iran.

Vandaar dat Nederlandse energieproducenten massaal inzetten op steenkool als primaire brandstof voor de periode 2020 - 2050. Is dat voldoende doordacht?

Ik ben bang van niet.

Er wordt op dit moment “ernstig zorgen” gemaakt over de toekomst van het internet. Ja, ondertussen beginnen een aantal verloren politici plotseling te realiseren dat “persvrijheid”, “privacy” en “vrijheid van meningsuiting” slechts een snackje is voor de corporatistische bovengestelden, en dat zodra “openheid” over een smerige oorlog wordt gegeven, iemand oude media en politiek gek maakt of het wettelijk geregeld kan worden om personen van het internet af te smijten, bepaalde democratische principes harder wegsmelten als witte fosfor op een zonnige dag in Gazastad of Bagdad. Europarlementariër Marietje Schaake (D66) bijvoorbeeld maakt zich grote zorgen over de oproep van Obama om wikileaks chef Julian Assange ook in Europa aan te pakken en het feit dat de Amerikanen al met verschillende landen praten om wikileaks kapot te censureren. Alles moet in een juridisch kader worden gegoten, volgens Schaaks, en er moet vooral niet te overhaastig gereageerd worden. Welnu, met wettelijke kader heeft de Nederlandse chef censuur Hirsh Ballin geen moeite. 

We zeiden het altijd al en het is ook niet moeilijk te beredeneren. Er is namelijk geen winst te behalen aan gezonde mensen en in een ecosysteem (kapitalisme) dat selecteert op winst, zullen farmaceutische bedrijven uiteindelijk meer mensen ziek moeten maken dan genezen om te overleven. De beurs heeft nou eenmaal geen ideaal of moraal. Uiteindelijk zullen alle al dan niet goedbedoelde bijdragen van al dan niet naïeve wetenschappers optellen tot een ziekmakend resultaat. Money will find a way. Onze voorspelling was altijd dat moderne medicatie meer bijwerkingen dan werking zou hebben en dat ze niet meer zouden genezen maar slechts verlichten. Dat levert onder de streep het meeste op. En inderdaad, de resultaten van een uitgebreid onderzoek liegen er niet om: meer dan 85% van de nieuwe medicijnen die op de markt komen, maakt mensen zieker dan ze al waren en heeft geen genezende werking.  En kijk nou niet zo verbaasd, het is geen rocketscience ofzo, gewoon hoe de wereld werkt.

Een geldsysteem waarin banken zelf al het geld mogen creëren dat ze kunnen afdekken met schulden en leningen zolang ze maar een paar procent kasreserves houden. En over dat verzonnen geld ook nog eens rente mogen vragen. Waarvoor dan weer geld gecreëerd moet worden. Financiële producten zo complex zijn dat zelfs toezichthouders of andere banken ze niet begrijpen. Wat verwacht je van zo’n systeem? Voorspoed en stabiliteit? Think again. Wakkere mensen zagen de kredietcrisis dan ook al van verre aankomen, bijvoorbeeld aan de exponentiële toename van de totale geldhoeveelheid of schuld. Het exacte moment dat de crisis zou toeslaan was niet in te schatten omdat het onmogelijk was van tevoren te berekenen waar het plafond zou liggen maar inmiddels weten we dat: in 2008 bereikte het systeem z’n limiet, de markt weigerde nog meer schuld op zich te nemen. De wereldeconomie stortte in en dat gaf het systeem paradoxaal genoeg weer lucht die we nu weer terugzien in de vorm van wat tijdelijk herstel. Maar het plafond is er nog, er is immers niets veranderd aan het systeem. Er komt dus zeker een double-dip. En een triple-dip. Quadruple-dip. We leven in het tijdperk van peak-debt: het einde van groei binnen het huidige financiële systeem. Wedden?

Hoewel niet “officieel” in Zapruder’s “Conspiracy Top-30”, verdient de zaak rond de dood van de Britse wetenschapper David Kelly zeker een Zapruder vermelding. De moord op Kelly, nu weer in het nieuws vanwege (de zoveelste) roep om heropening van de zaak, is een schoolvoorbeeld voor alle schandalen en complotten in het Engeland onder het “Blair regime” (we noemen BAE systems steekpenningen, het 7/7 onderzoek, Cash for Honours), inclusief weinig overtuigend “officieel onderzoek”. De moord, de coverup en het “onderzoek” is zo bedenkelijk dat, als het niet om een zeer tragische dood zou gaan, je bijna zou kunnen spreken van “Monty Python-esk”. 

Je zou verwachten dat de meeste mensen uit zichzelf wel begrijpen dat je het ‘voedsel’ van McDonalds principieel zou moeten laten staan, en zeker ver, ver van je kinderen zou moeten houden. Tenminste, als mineure ongemakken als obesitas, diabetes-II, allergieën, hart- en vaatziekten en andere welvaartsziekten niet helemaal je ding zijn. Industriële voeding - zoals fast-food, Optimel®, Becel®, light-voeding, enzovoort - wordt door het lichaam niet begrepen zodat psychochemische terugkoppelingen (jaja, even indruk maken hier) zoals hongergevoel niet meer werken. Je wordt er dus dik van. En niet alleen dik, samen met de kunstmatige toevoegingen en overmaat aan raffinage van het voedsel maken ze het lichaam op den duur ziek. Niet biologisch = niet eten. Tot zover geen rocketscience. Die komt nu. Geheel volgens het moderne geneeskundige adagium ‘genezen is niet beter dan voorkomen, maar wel veel winstgevender’ produceerden onderzoekers een briljant omkeerkundig advies. In plaats van de Mac Chemokuur af te raden is hun advies er gratis Statines bij te leveren. Statines zijn enorm schadelijke cholesterolverlagende medicijnen met ongekende bijwerkingen. Een hoog cholesterolniveau wordt zogenaamd veroorzaakt door verkeerde vetten in voedsel. Er is echter zoveel mis met de aanname dat een hoog cholesterolniveau ongewenst is of dat vette voeding er debet aan is, dat we daar komende dagen een apart artikel aan gaan wijden. Zonder voldoende cholesterol ga je namelijk kapot en gaan je hersenen slecht functioneren. En dat is dan ook precies wat die Statines veroorzaken. Dom, dik én lelijk. Had je die junk-food maar moeten laten staan.

“Papa…?“
“Uhuh…“
“Wat doen we nu?“
“Hoe bedoel je JP: “Wat doen we nu”?”
“Nou ja..gheghe..nu we niet meer aan de macht zijn?”
“Jij bent niet meer aan de macht JP, ik blijf zitten waar ik zit.“
“Echt? En ik dan? Wat moet ik nu doen? De WW in….gheghe….?“
“Misschien wel..“
“Echt…gehe..*kuch!*..ghe?“
“Grapje JP…“

Een typische complottheorie is over het algemeen opgebouwd rondom een piramide-achtige structuur. Er is een verlichtte elite die het complot hebben opgezet, daaronder een wat bredere basis ingewijden daaronder een weer wat bredere basis profiteurs / opportunisten en uiteindelijk de grootste laag arme loonslaven die gewoon doen wat ze verteld wordt. Het is mogelijk een dergelijke structuur expliciet te bouwen. De werkzaamheden en kennis worden dan gecompartimentaliseerd en iedereen krijgt op een ‘need-to-know’ basis een aandeel in het geheel. Iedereen krijgt een functie in het complot zonder dat het nodig is dat ze het complete overzicht hebben. Zulke structuren zijn heel normaal, ieder bedrijf is zo georganiseerd, de structuur heet formeel ‘een bureaucratie’. Mensen zijn onder andere vanwege de beperkte manier waarop wetenschap de wereld ziet (The Clockwork Universe), gewend op deze manier tegen besturing en organisatie aan te kijken. Als dit de enige manier is waarop je het verschijnsel organisatie kunt begrijpen, is de wereld heel eenvoudig. Dan is een bedrijf bijvoorbeeld ‘dus’ een ideale complotmachine en is de conclusie dat bijvoorbeeld ‘de hele MSM betrokken is bij 9/11’ snel getrokken. Voor velen eindigt daar hun overzicht. De wereld is echter veel complexer dan dat, dat zagen we in de voorgaande artikelen uit deze serie. Om al die complexiteit toch te kunnen begrijpen presenteren we hier een concrete, begrijpelijke metafoor. Noem het onze Unified Conspiracy Theory.Een complexe wereld heeft een complexe metafoor nodig, niet zo maar een piramide structuur met een gemene elite en dom volgzaam volk. Ga er voor zitten, het wordt niet namelijk eenvoudig al was het maar omdat 96% van de mensen niet abstract kan denken en dat voor dit artikel heel erg hard nodig is. Noem ons maar elitair, maar ook dit verhaal dient verteld te worden en het Zap-schap moet natuurlijk ook gewoon verdiend worden…

Als er sprake is van een complot, moet er ook sprake zijn van een groep mensen die dat complot organiseert. Het één kan niet zonder het ander. Andersom hoeft echter helemaal niet het geval te zijn. De aanwezigheid van organisatie betekent niet dat er ook besturing is, of een plan. De natuur heeft zelfs een sterke voorkeur voor onbestuurde organisaties. ‘Organisatie is eerder een indicatie voor de afwezigheid van besturing dan de aanwezigheid ervan’® Vertaald naar complottheorie betekent dat, dat de constatering dat er sprake is van schijnbaar intelligente patronen, niet hoeft te betekenen dat er ook iets of iemand is die ze aanstuurt. Sommige systemen zijn zo complex dat (centrale) besturing onmogelijk is. Denk aan een ecosysteem, een maatschappij, of aan een school vissen. Ondanks het ontbreken van besturing, kan er toch nog steeds sprake zijn van (schijnbare) doelgerichtheid. Dergelijke systemen kunnen dermate intelligent lijken, dat veel mensen zich niet kunnen voorstellen dat er geen sprake is van plan. Toch is dat zo. Met wat kennis over zelf-organisatie gaat de wereld van de complotten er dan ineens heel anders uitzien. Sommige dingen organiseren namelijk zichzelf, hoe vreemd dat ook klinkt als je voor het eerst met het concept zelf-organisatie in aanraking komt.

“Installeer dit spyware-programma, en je halve onschuld is al bewezen”. Zo moet het Franse regeringsorgaan (HADOPI) dat toeziet op naleving van het roemruchte “three-strikes-you’re-out” systeem (3x “iets” downloaden copyright, en er niet voor betalen, en je ligt van het internet), hebben gedacht. Geen grap: de Franse overheid wil (gratis!) spyware aanbieden dat download-, afspeel- en surfgedrag registeert, zodat internetgebruikers hun “onschuld” kunnen aantonen als ze worden verdacht van “illegaal downloaden”. Dit blijkt uit (ex)geheime documenten. Nog leuker: de malware zal misschien worden aangeboden samen met anti-virusprogramma’s of anti-spywareprogramma’s(!). Het gebruik van het programma is overigens vrijwillig. Gewoon een leuk ideetje dat is komen opborrelen tijdens overleg tussen de Franse overheid en Franse ISP’s.

Guilty until proven innocent......

Complotten en samenzweringen bestaan. Ze vormen ook eerder de standaard dan de uitzondering zeker in politiek, daar kunnen we heel duidelijk over zijn. Ook hele grote complotten kunnen bestaan, ze zijn zelfs makkelijker te organiseren dan je zou denken zoals we zullen zien. Een goede manier om grote complotten te organiseren is door slim gebruik te maken van mechanismen die al aanwezig zijn in het systeem, of die eerst zelf aan te brengen om ze vervolgens te misbruiken. De need-to-know-basis en het compartimentaliseren bijvoorbeeld. Maar niet alle bedrog is een complot en niet altijd hebben vergelijkbare uitkomsten een vergelijkbare oorzaak. Vaak zit het bedrog gewoon als reflex voorgeprogrammeerd in het systeem. Het oncontroleerbaar oplaaien van een ziekelijke vaccinatiedrift op het moment dat een onbetrouwbare en belangenverstrengelde wetenschapper weer eens ‘wolf’ roept, zou bijvoorbeeld net zo goed het gevolg van een automatische reflex van zo’n mechanisme kunnen zijn, als van een slimme manipulatie met voorbedachte raden.

In een stad die bewoond werd door enkel complotters kwam op een dag een enorme olifant het plein opwandelen en alle bewoners kwamen aangesneld om uit te zoeken wat dit enorme ding was. De koning riep zijn vijf wijste complotters uit de stad bijeen en beval hen om dit geheimzinnig raadsel op te lossen. De eerste complotter kwam naar voor en voelde de zijkant van de olifant.  Hij verklaarde dat het een grote, zachte en bewegende muur was, bedoeld om gate-keepers achter te smoren. De tweede complotter voelde de slurf en ontkende wat de eerste zei : “Nee hoor, het is een ongelooflijk dikke en krachtige slang, bedoeld om desinformanten mee te wurgen.” De derde complotter viel tegen het oor van de olifant en riep : “toch niet, het is een groot scherm dat uit eigen kracht beweegt, zodat ze de waarheid erachter kunnen verbergen”. De vierde complotter kwam naar voor en hij voelde de poten van de olifant : “Jullie weten niet waarover jullie praten.  Dit is een paal, onderdeel van een hek van een FEMA-kamp om demonstranten in op te sluiten”. De laatste complotter brak door alle verwarring heen en greep de pluim van de staart van de olifant. Hij maakte de verwarring nog groter door te verklaren dat een bezem was, bedoeld om de laatste resten van het WTC mee op te vegen. De koning, de complotters en de andere bewoners van de stad hebben tot vandaag dit mysterie nog steeds niet kunnen doorgronden.  Ze zijn verdeeld in vijf kampen en claimen allen dat ze de waarheid vertellen. Niemand van hen heeft het overzicht om te beseffen dat zij alleen maar een deel van dezelfde realiteit gevoeld hebben en dat ze allemaal op hun eigen manier gelijk kunnen hebben maar dat het mysterie te groot is om aan hun omschrijving en beperkingen te kunnen voldoen.

Zonder ooit enig onderzoek of bewijs te hebben gezien durf ik te stellen dat als je een willekeurige, complexe gebeurtenis maar fanatiek genoeg analyseert, er altijd onverklaarbare en dus verdachte zaken kunnen worden gevonden. De maanlanding is een prachtig voorbeeld. Als je gelooft dat de maanlanding inderdaad heeft plaatsgevonden dan nog zijn de argumenten die het tegendeel moeten bewijzen extreem overtuigend indien op de juiste manier tot een verhaal gesmeed. En als je niet gelooft dat de maanlanding daadwerkelijk heeft plaatsgevonden, werkt het ook gewoon andersom: de argumenten dat de maanlanding wel heeft plaatsgevonden zijn dan ook extreem overtuigend. Punt is, dat vrijwel elke complexe gebeurtenis bij overanalyse onverklaarbaar wordt. En dat is precies wat er in ons deel van de blogosphere zo vaak gebeurt. ‘Connecting the dots’ wordt dat dan genoemd. CTD is een kwetsbare strategie om waarheidsvinding op te baseren. Er zijn namelijk heel veel dots te vinden en het het patroon dat ze na connecten vormen is ook niet eenduidig te interpreteren. Uiteindelijk worden er meestal meer dots genegeerd dan gewaardeerd, maar waar is die keuze op gebaseerd? Wat is de juiste keuze?