Audie - 27 september 2006 11:08 PM
Ja, bij mensen met ernstige spastische aanvallen (zo ernstig dat ze hersenschade kunnen oplopen) wordt soms ook een hele hersenhelft verwijdert. Bizar eigenlijk.
In de jaren zestig werd electroshock en lobotomie nog als wondermiddelen gezien. Ik weet ‘t ook niet meer.
net “skinners box” van lauren slater gelezen, over een aantal belangrijke experimenten in de psychologie. ze vertelt oa over antonio egas moniz, een chirurg die door experimenten op apen aangezet werd verbindingen tussen voorhoofdskwab en andere hersendelen door te snijden.
lauen schrijft hoe psychochirurgie verdrongen werd door psychofarmacologie. hoe het ene wondermiddel door het andere van de troon gestoten wordt, terwijl psychofarmacologie nog vaak toegepast wordt zonder dat men echt weet wat het doet, men vertrouwt er gewoon op. het probleem is ook dat voorstanders van deze medicamenten een beroep doen op 70% vd patienten die verbetering melden maar dat in deze 70% ook degene zitten die slechts minimale verbetering melden.
natuurlijk is het zo dat als je in het diepste van een angststoornis zit en je neemt middel na middel met telkens slechts een minimale vooruitgang of, zoals vaak, uiteindelijk gewenning, die psychofarmaca je niet veel vooruit zal helpen.
dat terwijl de chirurgie er echt wel met sprongen op vooruit is gegaan.
kzou er me toch es in willen verdiepen,,,
hmm waarom zijn er dan voorbeelden van mensen die een hersen-operatie hebben ondergaan waarbij bijna de helft van de hersenkwab is verwijderd en de personen toch na een tijd van revalidatie weer kon functioneren.Ik heb een keer een docu gezien over een vrouw die dit overkwam door een ongeluk. Heb bleek dat de andere hersenhelft al haar functies had overgenomen. Wel was ze veranderd, zo was ze bijv. van linkshandig rechtshandig geworden en was ze van een rationeel mens een emotioneel en creatief persoon veranderd. Dus dat wij met een volledig stel hersenen maar 10 to 15 % gebruiken geloof ik wel. Ik denk dat we een soort van overcapaciteit bezitten voor het geval er wat met het 100% actief functionerende deel iets gebeurd. Er vinden voortdurend veranderingen plaats in onze hersenen. Energiebanen die afsterven en door andere energiebanen worden overgenomen.
het is veel en veel genuanceerder dan “wegsnijden en hups je kan weer voort”.
er is de plasticiteit van de hersenen die inhoudt dat zenuwbanen idd functies kunnen overnemen, tot zelfs hele systemen. maar dat is toch onder ideale omstandigheden waarbij je je leeftijd, je voorgeschiedenis, de aard van de aandoening, enz, meehebt.
ik kan zo direct n voorbeeld geven: als iemand een bepaalde visuele stoornis heeft door afsterven in de linker occipitaalkwab dan zal deze functie overgenomen worden door de rechter omdat deze helft holistischer is. gebeurt dit afsterven echter in de rechterhelft dan is de functie verloren. en dit overnemen van elkaar volgt zeker niet altijd dit patroon bij andere aandoeningen.
het is jammer dat je een voorbeeld geeft van iemand die een rationel mens, creatief en emotioneel wordt.
wat ik vaak lees in follow ups van zulke patienten is dat emotioneel verstaan moet worden als labiel, en creatief als depressief met een toename in idd kunstzinnige uitingen maar niettemin ernstig depressief (kijk maar naar alle artiesten met psychische dysfuncties die hun artisticiteit juist toeschrijven aan hun ziekte)
neemt niet weg dat het allemaal razend interessant is en zeker nit stil staat 
Daar stonden een aantal goede oude gebouwen op en wat andere dingen.