De preek over verschillen tussen communisme en nationaal socialisme zijn aan mij niet besteed. Het zijn theorien die op het eerste gezicht totaal verschillend overkomen. Echter de resultaten zijn overeenkomstig en die zijn doorslaggevend.
Ik heb reeds in mijn vorige post aangegeven waarom zowel op theoretisch als op praktisch vlak de verschillen groot waren.
Een marxistische heilstaat heeft in de geschiedenis tot niets geleid, een nationaal socialistische evenmin.
Larie en apekool. Hitler heeft tijdens de eerste 6 jaar van zijn bewind Duitsland ver boven het niveau van de “democratische” landen geheven. Indien diezelfde “democratische” landen Hitler niet de oorlog hadden verklaard, wie weer hoe veel verder Duitsland zich nog had kunnen ontwikkelen…
Wil men een idee hebben van een nationaal socialistische maatschappij dan was het Spanje van Franco of het Portugal van Salazar een goed voorbeeld. De falangisten uit Spanje brachten dezelfde boodschap die jij nu brengt.
Voor zover ik weet, wat het fascisme van Franco en Salazar eerder een soort feodaal capitalisme. De nationaal-socialistische visie verschilt toch wel erg sterk daarvan.
De wijze waarop je de verhalen van slachtoffers ,die er elke dag fijn mee rondlopen en toch geen blinde haat tegen Duitsers koesteren ,afdoet als niet ter zake geeft mij toch de indruk dat bij jou het elementaire gevoel voor compassie ontbreekt.
Ik zie gewoon niet in wat gevoelens hiermee te maken hebben. Aan alle zijden hebben mensen geleden. Is het lijden van de ene persoon erger dan dat van de andere wanneer de ene persoon jouw mening deelt en de andere niet?
Ook een persoon die niet direct geconfronteerd wenste te worden met de vernietigingsoorlog die hijzelf veroorzaakt had.
De schuld van WO2 lag vooral bij de Britten, die al enkele jaren het plan hadden om het Duitse nationaal-socialisme te vernietigen en die de Poolse invasie als excuus gebruikten.
Adolf verschool zich liever achter blinde retoriek. Argumenteren zoals jij dat noemt.
Als jij aan één kant logisch redeneren gelijk stelt achter blinde retoriek en aan de andere kant emotionele argumenten blijft pushen, dan snap ik waarom je zo’n onzin blijft uitkramen.
Joseph Goebbels zei: een goede leugen heeft altijd een kleine kern van waarheid. De Duitse pers en cinema in het derde rijk zijn klassieke voorbeelden.
De Duitse pers in die periode was over het algemeen veel betrouwbaarder dan de leugenpers van vandaag.
Een van zijn laatste uitspraken in Berlijn 1945 spreekt boekdelen : Wir haben gewusst zu leben, wir wissen auch zu sterben. Inderdaad door zelfmoord. Koele berekening tot het laatste moment voor zijn eigen hachje.
Idealisme heet zoiets.
