Zapruder Inc.

Het is een oude cynische “Zapruder-grap”: “In 2003 viel in Irak geen massavernietigingswapen te vinden, maar tegenwoordig liggen ze ongeveer overal in het land tussen te Eufraat en de Tigris.” We hebben het hier natuurlijk over DU, depleted uranium, een favoriete munitiesoort van het Amerikaanse “bevrijdingsleger”. Een nieuwe Irakese studie laat zien dat vele delen van het land “besmet” zijn met stralinghoudend materiaal. Vooral in de gebieden die tussen 1991 en 2003 intensief gebombardeerd zijn, duiken nucleair en chemisch afval op (o.a. Falluhja, dat met witte fosfor werd bewerkt) en blijkt de bevolking “bovengemiddeld” aan allerlei ziektes te lijden. Officieel wordt het verband tussen het gebruik van DU en kanker - nog immer - ontkend, al blijft het opvallend dat in Kosovo, Afghanistan, Irak en de Gaza-strook, alle “moderne oorlogsgebieden” hoge percentages “merkwaardige” kankers voorkomen. Maar ook voor het gebruik van DU geldt, om meneer Balkenende te citeren: “Met de kennis van nu, hadden we.......” Plus: Zapruder Inc. DU archief. en het Zaplog DU archief

Het hooggerechtshof heeft bepaald dat lobbyen een fundamenteel recht is van bedrijven. Lobbyen - voor de nieuwkomers op deze aarde - is het omkopen van politici door ze geld te geven voor hun campagnes, leuke baantjes in het vooruitzicht te stellen enzovoort. Het is nu dan ook officieel: het congres is te koop. Was het natuurlijk altijd al, zeker onder Obama die ook al de beste plekjes in de overheid gaf aan de hoogste bieders en het belangrijkste beleid laat bepalen door stromannen van big-industry. Wat dat betreft niets nieuws maar de constatering dat zelfs de grondwet Amerikanen niet kan beschermen tegen het grootste kankergezwel van de moderne wereld, winst ten koste van alles, komt wel even hard aan. En Obama riep tijdens zijn verkiezingscampagne nog wel zo enthousiast dat hij het lobbyen aan banden ging leggen. Hij acteert dan ook verbitterd:  “a major victory for big oil, Wall Street banks, health insurance companies and the other powerful interests that marshal their power every day in Washington to drown out the voices of everyday Americans.” maar hey, wat dacht die clown dan? Alsof hij niet begreep dat hij ook maar gewoon een usefull idiot was, bedoeld om het domme publiek te belazeren met holle praat. In Europa is het trouwens niet anders, De Europese Commissie is ook gewoon een verlengstuk van de industrie. Het beleid van de EC wordt letterlijk gedicteerd door de industrie-lobby, maar Europa is nog ondoorzichtiger dan de VS en de media nog slaafser. Democratie, globalisering, you gotta love it…

Na de vreselijke aarbeving die Haïti 12 januari jongstleden trof steken de complottheorieën onvermijdelijk hun aluminiumbehoede hoofd op. Tandpasta is na schoon water het meest gezochte artikel op het getroffen eiland, omdat de overlevenden dit gebruiken om de lucht van rottende lijken in de straat te onderdrukken. En hoewel het op dit moment onkies lijkt om te gaan speculeren over onderliggende donkere motieven en geheime agenda’s, leert de geschiedenis ons keer op keer dat dit soort situaties politiek worden uitgebuit. De meeste vingers wijzenonherroepelijk naar Obamaland: Hugo Chavez van bijna-buurland Venezuela voert de criticasters (uiteraard) aan met beschuldigingen dat de VS de noodhulp gebruikt als een dekmantel voor militaire bezetting, iets waar Frankrijk en Nicaragua zich bij aansluiten. Venezuela gaat zelfs nog een stapje verder door de VS te beschuldigen de aardbeving te hebben veroorzaakt, iets wat door onderzoek van de Noordelijke Russische vloot zou zijn vastgesteld. Wat meteen opvalt is dat de criticasters zo hun eigen belangen hebben om de VS te beschuldigen, maar de claims lijken niet zomaar uit de lucht gegrepen. Het sturen van ordetroepen heeft enigszins een grond gezien de chaos ter plekke en het gevaar dat dit voor hulpverleners kan opleveren, maar hulp zou toch prioriteit nummer één moeten zijn. Ook de verdomd strategische ligging van Haïti - ten oosten van Cuba en voor de kust van Venezuela en Colombia - speelt zeker een rol mee. Waanzinnige complotpraat of zit er meer achter?

MKULTRA is hot. De paraplu waaronder de CIA in de jaren ‘50 en ‘60 van de vorige eeuw verschillende projecten uitrolde die zich ondermeer bezig hielden met ondervragingstechnieken, mind control, drugs en massamanipulatie komen nu weer onder de aandacht via TV en cinema. The Men Who Stare At Goats met in de hoofdrollen George Clooney en Ewan McGregor, gaat over de “psychic warrior” projecten (de Amerikaanse versie van de occulte krijgers van de nazi’s) waarbij men experimenteerde met Remote Viewing (RV) en psychokinese. Ook ex-worstelaar Jesse Ventura besteedde aandacht aan deze vorm van psychische oorlogsvoering (niet te verwarren met de psychologische variant). Hoewel het natuurlijk voer is voor eindeloze complotten en wilde Fanta-verhalen, is het wel degelijk gebaseerd op echte experimenten. En hoewel de MKULTRA projecten begin jaren ‘70 officieel stop gezet werden, is er geen reden om niet aan te nemen dat deze projecten in het geheim doorgegaan zijn. Zo doen de martelpraktijken in Abu Ghraib en Gitmo denken aan de conditioneringspraktijken om zogenaamde monarchs te creëren en ook de kindsoldaten in Afrika die met marteling, trauma en drugs werden bestookt lijken op zogenaamde zombie warriors die nietsontziend moordden voor de war lords. Leuk dat de entertainmentindustrie erop springt, maar er is meer aan de hand dan geitjes die een rolberoerte toegestaard krijgen.

Soms heb je geen zin om wantrouwend te zijn. Wil je gewoon geloven dat soms, heel soms, dingen worden gedaan uit menselijkheid. No strings attached. Omdat het moet, omdat het lijden van medemensen te groot is. Toch begint bij de Amerikaanse, want dat is het, reddingsoperatie in Haiti weer alle alarmbellen te rinkelen. 10.000 troepen richting het eiland. De hulp is “in militaire handen”. De Amerikanen nemen de belangrijkste luchthaven over. Hulp uit andere landen wordt teruggestuurd. De eerste “Blackwaters” worden gemeld. En “we blijven zo lang als het nodig is”. Het is de bittere (neoliberale) nasmaak van de kerst-tsunami die weer opkomt. De “Shock doctrine”. 

Een James Bond-film in Zapcinema? Zijn de films rond geheim agent 007 niet een beetje “kinderachtig“ en simple brainless entertainment? Ja…en nee. Natuurlijk is de wereld van James Bond een opgeblazen persiflage, en Bond zelf een comic-figuur. Natuurlijk doorlopen de meeste Bond-films exact hetzelfde (pre-fab)script, inclusief “villains horrific end” en “einde-met-het-meisje”. Toch is (tot nu toe) een Bond-film een vermelding in de Zapcinema serie waard. Quantum of Solace. Schuldige is Bond-acteur Daniel Craig (Munich, Road to Perdition), of eigenlijk het scenario team Neal Purvis, Robert Wade, Paul Haggis en producer Michael G. Wilson. Craig’s 21st century Bond heeft weinig meer van het slapstick karakter van Roger Moore, of de in slechte scenario’s verdwaalde en karakterloze Pierce Brosnam Bond. Craig is eerder een Sean Connery/Fleming Bond op extra opgefokte crystal meth. 007 anno 2008 is opeens bloedserieus geworden, en samen met de MI6 agent lijken ook de verschillende verhaallijnen en sub-karakters aan volwassenheid te hebben gewonnen. Maar wat Quantum of Solace vooral interessant maakt, zijn de talloze verwijzingen naar “onze“ hedendaagse wereld. **Spoiler alert!**

Moderne biomedische wetenschap is hoe gek het ook klinkt gefundeerd op 17e eeuwse principes. De denkbeelden en wetten van Galileo en Newton vormen de basis voor een wereldbeeld dat we aanduiden met het ‘Clockwork Universe’, het universum als mechaniek. Biomedische wetenschap ziet op die manier de mens voornamelijk als een voorspelbare en deel-voor-deel analyseerbare machine, als een klok maar met veel meer onderdelen. Ondanks dat kwantummechanica ons een alternatieve visie biedt, is het Newtoniaanse wereldbeeld is zo vanzelfsprekend geworden dat het al ons denken en handelen beperkt. Van de manier waarop we samenwerking organiseren, onze wereld conceptualiseren tot de manier waarop we wetenschap bedrijven. De machinemetafoor is dominant. Weinigen realiseren zich echter dat het ‘maar’ een model van de werkelijkheid is en modellen zijn altijd vereenvoudigingen. Wetenschap gebaseerd op reductionisme, determinisme en materialisme - de kenmerken van het model - heeft ons enorme vooruitgang gegeven. Zaken als structural engineering, vloeistofmechanica maar ook wetenschappelijke methode. Met hetzelfde gemak is echter te redeneren dat het ons ook enorm in vooruitgang heeft beperkt, want wat het ons niet heeft gegeven, is heel erg bruikbare geneeskunde. Veel ziekten zijn ongeneselijk, veel medicijnen hebben bijwerkingen, virussen zijn niet onder controle, de beloofde gentherapieën blijven uit en eenduidig genoeg om uit de greep van misbruik wegens belangenverstrengeling te kunnen blijven is het ook niet. Is de manier waarop huidige biomedische wetenschap wordt bedreven niet gewoon fundamenteel achterhaald?

Bij Zapruder hebben we gemengde gevoelens bij het feit dat we (achteraf) zo vaak gelijk krijgen. Met die paar centen die Donkerdoorn bij elkaar schraapt van de daklozenkrant en Patman die wat kleingeld verdient met Peruaans volksdansen op braderieën en bruiloften, weten we vanuit ons kraakpand met gehackte WiFi-verbinding de MSM keer op keer op hun nummer te zetten. Maar zoals gezegd met gemengde gevoelens, want het zijn meestal onderwerpen waar je liever geen gelijk in krijgt. De conclusie van de Commissie Davids verbaast geen enkele Zapruderlezer meer, want de onrechtmatigheid en misdadigheid van de Irakoorlog is hier uitentreure beschreven en gehekeld. En het meest frustrerende aan dit alles is dat er geen zicht op verbetering is, want net zoals bij de kredietcrisis zien we geen structurele oplossingen die moeten voorkomen dat iets dergelijks nooit meer opnieuw kan gebeuren. Wat we telkens zien is pure symptoombestrijding die de indruk moet wekken dat er naar de verontwaardiging van de burgers wordt geluisterd. Maar het systeem waaruit dit alles voorkomt en dat dit soort misdadig gedrag faciliteert, blijft zoals het is. Geen zware straffen voor oorlogsmisdadigers als Balkenende en De Hoop-Scheffer, geen structurele veranderingen in het beslissingproces voor dergelijk belangrijke missies, geen ruggengraat als het gaat om “njet” te zeggen tegen de grote jongens en geen wetswijzigingen die dergelijk machtsmisbruik door een paar kabinetsleden drastisch beperkt.

Hier op de Zap-redactie komen we er niet eens uit hoe zo’n groot getal moet worden uitgeschreven. Moeilijk hoor, die grote getallen. Vandaar waarschijnlijk ook dat het ook nergens in het rapport Davids of alle hypocriete journalistiek er omheen wordt genoemd. Net zo min als het feit dat Nederland weigert het gebruik van nucleair munitie in Irak wenst te veroordelen óf verbieden, wordt genoemd. Grote delen van Irak zijn door de Westerse legers besmet met zeer giftige uranium-238, met alle gevolgen van dien. Of wat te denken van de Bremer-orders, ook die worden nooit genoemd. Terwijl die ‘orders’ het werkelijke doel van de oorlog waren. Ook voor Balkenende. Wetten die het ‘legaal’ maken voor buitenlandse corporaties om Irak leeg te roven. Heeft u Balkenende ooit het woord ‘Bremer-orders’ in de mond horen nemen? Heeft u er ooit kamervragen over horen stellen? Heeft u het ooit op de radio gehoord? 1.366.350 doden waren er voor nodig om Shell, Monsanto, Exxon, Dow, Halliburton en alle andere corporaties op deze ‘legale’ manier een stuk van de Iraakse taart te kunnen toebedelen. Onze hulp daarbij werd in 45 minuten beslist, stelt rapport Davids…

Wanneer je weer eens een tros bananen uit het van de supermarkt plukt, besef je vaak niet wat voor rotzooi eraan zit. En dan praten we niet alleen over de enorme hoeveelheid pesticiden die er overheen gespoten zijn, maar over het bloed dat er letterlijk en figuurlijk aan kleeft. De fruitcorporaties Dole (voorheen Standard Fruit) – en Chiquita (voorheen United Fruit) hebben in de landen van Centraal-Amerika zoals Honduras, Nicaragua, Guatemala hun imperium opgebouwd volgens het handboek van de V.O.C.: kolonialisme door corporaties die samenwerken met overheden. Zo ontstonden de zogenaamde bananenrepublieken. Dit betekent niet alleen uitbuiting van de lokale werkers, roof van water en landbouwgrond voor fruitteelt waardoor zelfstandige landbouw praktisch verdampte en toenemende corruptie van bovenaf, maar in wezen een verdere verarming van de landen en het einde van hun zelfstandigheid. Toch wordt er af en toe een poging gedaan om de hegemonie van deze machtige bedrijven te doorbreken en dan kom je onvermijdelijk in de rechtszaal terecht. Zo ondervond ook de advocaat Juan Dominguez, die als David tegen Goliath (in de vorm van Dole) de strijd aanging om compensatie te krijgen voor fruitwerkers in Nicaragua.

Zeven jaar na de Amerikaanse inval in Irak, en de daaraan voorafgaande politieke discussie over Nederlandse steun aan het avontuur, ligt nu een 550 pagina’s dik rapport over de (Nederlandse zijde) van de gang van zaken rond deze oorlog voor. De “commissie Davids” is klaar met haar werk. Eindelijk duidelijkheid over het hoe-en-waarom van de spastische houding van verschillende kabinetten Balkenende ten opzichte van het onderwerp Irak. Juist die houding gaf de laatste jaren de nodige voeding aan speculatie, waardoor “Balkenende” al jaren in het verdachtenbankje zit wegens “vriendjespolitiek”, “handjeklap” en “heimlijke militaire steun”. Het was aan “Davids” om eens en voor altijd een einde te maken aan de indianenverhalen. Dat is niet gelukt. Een vluchtige blik door het rapport en conclusies leert dat de kabinetten Balkenende nog altijd alle schijn tegen zich hebben. 

Steeds meer internetbedrijven laten hun ware aard zien. Eric Schmidt, de CEO van Google, vertelde ons al dat als privacy belangrijk voor ons is, we misschien wel dingen doen, die we niet zouden moeten doen. Mark Zuckerberg, de baas van Facebook is het roerend met zijn collega eens. ‘Privacy is niet meer zo belangrijk’. Ze moeten het wel zeggen, deze bijzonder gevaarlijke individuen, omdat privacyschending hun businessmodel is. Gratis diensten als Gmail, Hyves, MSN en Facebook kunnen gratis zijn omdat ze uw mail lezen en conversaties analyseren. Die informatie is (veel) geld waard omdat er heel gerichte, geïndividualiseerde marketinguitingen op kunnen worden gebaseerd. Weinigen realiseren zich hoe krachtig die zijn, hoe kansloos u bent tegen dat soort campagnes. Dus, als u zich afvraagt waarom uw kindertjes van 13, 14 zich al volsmeren met dikke lagen dure make-up, niet meer zonder de nieuwste Uggs-jes de deur uitdurven en zich zonder iPhone 3Gs naakt voelen, dan heeft u hier het antwoord. De gemiddelde Zapper neemt het woord mind-control gemakkelijk in de mond, maar PR gebaseerd op social network informatie is de werkelijke mind-control van onze tijd: consumentisme in overdrive. Gratis is dus toch niet zo heel gratis. De duizenden servers van Facebook moeten toch ergens van betaald worden en het feit dat deze informatie zo waardevol is, zegt genoeg over de effectiviteit van het ‘profilen’. Geheime diensten vinden het allemaal prima, die worden geen strobreed in de weg gelegd als ze willen meekijken in uw privéleven. Ook daar verdienen de internetbedrijven dan weer geld aan. En het begon allemaal zo leuk…

Zo, en de “jaren tien” van deze eeuw zijn begonnen. Jaren die in het kader zullen staan van een overweldigend probleem. Nee, niet het voor banken en derivatenhandelaren verzonnen CO2-probleem. Wat we bedoelen, is de kluster-f mofo waardoor alle grote jongens, de VS, Europa, China en Rusland op dit moment met diplomaten en soldaatjes schuiven. De eindigheid van de hoeveelheid fossiele grondstoffen op onze planeet. Hoe optimistisch je ook wil zijn, de komende jaren gaan we het allemaal voelen. Gevoed door speculatie (en goedkoop geld weggeven door Centrale Banken), of door werkelijke schaarste. Nieuwe wereld vs oude wereld. En de score staat op dit moment 2 tegen 0 voor de nieuwkomers. 

Vandaag is de king-of-rock&roll, Elvis Aaron Presley, 75 jaar oud geworden. Is geworden. Want zoals iedereen weet, ligt “The King” ergens op een eiland van een Pina Colada te genieten. Daarom, namens Zapruder: “cheers ouwe!”. Het volgende complot uit de complot top-30, na de moon-hoax, Paul-is-dead en de Black Helicopters: de ultieme complotfruitcake complottheorie: Elvis lives. Nee, nee, nee, Elvis is niet op 16 augustus 1977 op een WC in Memphis gestorven terwijl hij 42 jaar aan vastgeklonterd witbrood, frituurvet en pindakaas naar buiten aan het werken was. Presley is er stilletjes tussenuit geknepen. Levend. Nieuw leven begonnen, ergens zonder hysterische fans of agressieve maffialeden. 

Dronen is populair. De VS mollen er onschuldige Pakistani en Afghanen mee, de Nederlanders houden er ‘mogelijk tuig’ mee in de gaten en inmiddels is elke zichzelf respecterende onderdrukkende macht bezig met ofwel het ontwikkelen van eigen drones ofwel het inkopen van andermans drone-technologie. Op onze kosten, dat is helemaal het mooie van het verhaal. Worden onze eigen belastingcenten ingezet tegen onszelf.

Maar wat zij kunnen, kunnen wij ook...

Wanneer je in een discussie over mensenrechten, discriminatie of een terreurstaat refereert aan verrichtingen van nazi-Duitsland of “Adolf Hitler, mi ze malle fratsen” (Theo Maasen), dan roept men meteen dat je het Godwin-alarm af laat gaan. Refereren aan de gruwelen van het Derde Rijk wordt vaak gezien als een zwaktebod als het gaat om een analogie te trekken met zaken die tegenwoordig plaatsvinden. Op zich klopt dit wel, aangezien er genoeg recentere voorbeelden te noemen zijn die aantonen dat we sinds de Tweede Wereldoorlog nog geen bal hebben geleerd van de vroegere fouten. Toch blijft Hitler-Duitsland een sterk voorbeeld, aangezien het goed aansluit bij de belevingswereld van de mensen in Nederland en het 65 jaar na dato nog ieder jaar herdacht wordt. Hoewel je kunt discussiëren over het precieze aantal slachtoffers, hoeveel daarvan joods waren en in hoeverre de Geallieerde naties medeplichtig waren aan sommige wandaden (denk aan burgerdoelen en de corporaties) is iedereen het er over eens dat deze tijd een aansprekend voorbeeld is van wat men niet wil dat het ooit nog eens gebeurt. De schaamte is zelfs zo groot, dat we het eigenlijk er liever niet over hebben wanneer het gaat om zaken zoals het buitengewoon hoge aantal landverraders in Nederland destijds, de foute rol van het koningshuis of de hypocrisie waaraan Nederland zich nu schuldig maakt door in Afghanistan de drugs -en energielijnen te beschermen met militaire escorte militairen te sturen voor ‘opbouwwerkzaamheden’. We herdenken wel, maar we leren niks. We willen ook niet leren. Vandaar die spastische reactie als het Godwin-alarm weer afgaat. Toch, als we in mei weer deemoedig het hoofd buigen, staan we met nu z’n allen tot in ons middel in de neofacistische drek . En we zijn er allemaal zelf schuld aan.

Handelsnatie en polderwonder Nederland ligt onder vuur. “Donkere economische wolken” is misschien wat overtrokken maar in de statige bureau’s van de ECB in Frankfurt wordt wel degelijk zorgen gemaakt om “Holland”. Samen met Griekenland, Ierland, Spanje, Slovenië en Slowakije staat Nederland in een lijstje met landen die in 2010 hun overheidsuitgaven niet onder controle hebben. Dergelijke lijstjes hebben weer uitwerking op de “rating agencies” die Nederland lager kunnen gaan waarderen, en de obligatiemarkt, waar Nederlandse staatsschuld slechter te slijten valt. Met oplopende te-betalen rente als gevolg. Daarnaast komt het Britse The Economist, op basis van een ratio “huurprijs-huisprijs” (waarvan zij zelf toegeven dat het geen ideale vergelijking is), tot de conclusie dat de Nederlandse huizenmarkt nog 21% overgewaardeerd is. De onroerendgoed markt bubbelt nog steeds. Al met al geen mooie rapportcijfers, en waarschijnlijk een extra stimulans voor Balk en Bos om het mes in de overheidsuitgaven te zetten (al komt extra geld voor banken altijd makkelijk op tafel). Het voelt wel veilig achter de dijken maar als we naar hopeloos geval Griekenland kijken (inclusief de sociale onrust), of “Bad Bank” schuldslavenstaat Ierland, kan zoiets ook het kikkerlandje aan de Noordzee overkomen. 

Hoewel een typische blockbuster voor het grote publiek, verdient Avatar het om in de Zapcinema-annalen opgenomen te worden. Niet vanwege het astronomische bedrag dat James Cameron kwijt was aan de meer dan verbluffende special effects, of het feit dat de film bijna 10 jaar kostte om gemaakt te worden, maar om de verschillende boodschappen die de film richting de kijker slingert die bewijzen dat Cameron eigenlijk gewoon een ouwe hippie is. Aangezien het een megablockbuster is die nogal een stevige “return on investment” vraagt (en die inmiddels ook ruimschoots behaald heeft) en daardoor niet te ingewikkeld kon worden, zijn de boodschappen niet zo subtiel gebracht als je zou willen. Maar er zitten genoeg mooie elementen in die de gemiddelde Zapruder -en filmfan zullen aanspreken. Dus toog de Zapruderredactie bij wijze van Nieuwjaarsborrel dit keer zonder aluhoedjes maar mét gerse 3D-brilletjes op de neus naar de bios.

Let op, deze filmreview bevat spoilers!!

Helaas, 2009 was een top Zapruder-jaar. Een jaar vol list, bedrog, corporatisme, oorlog, ellende, volksverlakkerij, volksmengerij en ronduit “scary stuff”. Het jaar van Wallstreet’s boy Obama en de (voortdurende) Israëlische moordpartij in de Gazastrook. De bail-out waanzin van de “kredietcrisis”, wankelende banken en geld zonder grenzen. In 2009 werd “complottertje” officieel een bagatelliserend modewoord, werd de samenwerking tussen overheid en (pharma) corporations ontmaskerd en zag de oude media opeens haar monopoliepositie als dominee van de waarheid bedreigt door het internet. De “burger” werd in 2009 “irrationeel”, een “complotter”. Er was Iran, HFT, Afghanistan, de dood-van-de-dollar. Het imploderen van de “klimaatwetenschap” door “climategate”, en “Kopenhagen” waar het niet om “global warming” maar alleen om geld ging. En nog veel en veel meer black-op-, achterkamertjes-, handjeklap-, smeer-, omkoop- en corruptie-werk. Teveel om in deze “header” te noemen. We gaan gewoon vooruit kijken. Ook in 2010 zal het stinken als je GFT-bak. Daarom een rijtje met (geopolitieke) thema’s voor de eerste maanden van dit (verse) jaar. 

Op het eerste gezicht lijkt het Arabische staatje Jemen een weinig interessant land. Bergen en woestijn, aan de noordzijde van de Golf van Aden en oostzijde van de Rode Zee, weinig industrie, en een bevolking dat voornamelijk nog in stamverband leeft. Jemen’s olieproductie heeft al “gepeakt” maar het heeft nog gasreserves. Er wordt daarom hard gebouwd aan een LNG (liquefied natural gas) faciliteit. Jemen is voornamelijk bekend om de burgeroorlog tussen “noord” en “zuid” en Osama Bin Laden. De “garde” van de terreurleider zou uit geharde Jemenitische strijders bestaan. Bovendien werd de eerste “militaire operatie” tegen de Verenigde Staten in Jemen door Al Qaida ondernomen: de aanslag op de USS Cole. De (vermoedelijke) daders van die aanslag werden door de Jemenitische overheid overigens op vrije voeten gesteld terwijl slachtoffer VS weinig interesse meer voor die terreurdaad toont. Hoe anders is de situatie nu. Jemen staat in de “crosshairs” van de VS. Na een mislukte aanslag op een vliegtuig van Northwest Airlines door een Nigeriaanse rijkluiszoon, die kennelijk zijn marsorders uit Jemen kreeg, staat het land op het punt het vijfde front in de “oorlog-tegen-terreur(tm)” te worden.